| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Kochanowski Psalterz Dawidów IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Psalm
502 32 | noc li wstała,~Twoja mię ciężka ręka dolegała;~Gorzałem 503 142 | trwogi;~Wyrwi mię z ręki ciężkiemu~Nieprzyjacielowi memu;~ ~ 504 129 | głodem nas mordowali,~I ciężkimi pracami.~ ~Pan wiecznej 505 57 | trapili,~Że duszy nieraz ciężko uczynili.~Doły brali pode 506 25 | tych trudności;~Wejźrzy na ciężkość, wejżrzy na me troski,~Zahacz 507 140 | szczęściu, niewinnemu~Tym cięższy nie był i sroższy dobremu.~ ~ 508 73 | ruszają;~Niebaczni ludzie cisną się za nimi,~Napijając się 509 76 | zbroje,~A za morze krwawe cisnął boje.~ ~Mężniej szyś Ty 510 38 | Stanął mi grzech nad głową i ciśnie mię w ziemię~Jako nieznośne, 511 83 | wodzie szarłatny strumień Cisonowy,~Kiedy trupy na pował po 512 16 | bogów,~Jaka (o błędzie!) ciżba do ich progów!~Ode mnie 513 28 | PSALM 28~Ad Te, Domine, clamabo, Deus meus, ne sileas a 514 124 | na nasze zdrowie,~Niechaj cne izraelskie potomstwo powie;~ 515 85 | Pomogłeś z oków potomkowi cnemu~Jakubowemu.~ ~Odpuściłeś 516 26 | naganionym ani zasiędę.~ ~Cnocie-m ja przyjacielem i w tej 517 110 | chętliwie stanie:~Lud w cnotach okazały, świetny w pobożności,~ 518 37 | nędznik taje wszędzie.~ ~Pan cnotliwego postępki sprawuje~I drogi 519 37 | Miej ty nadzieję w Panu a cnotliwie~Swój żywot sprawuj; będą 520 94 | I najdzie się na świecie cnotliwych siła.~ ~Kto na mię tak jest 521 111 | Pana ja zawżdy między cnotliwymi~Chętnie wspominać będę rymy 522 45 | boku swój miecz uzłocony,~Cny bohatyrze, miecz na wszytki 523 19 | PSALM 19~Coeli enarrant gloriam Dei~ ~Głupia 524 148 | PSALM 148~Laudate Dominum de coelis~ ~Duchy prózne śmiertelności,~ 525 139 | 139~Domine, probisti me et cognovisti ms~ ~Tobie, rządźca niebieski, 526 68 | wyznawajmy; Temu, co ży wiemy~I cokolwiekesmy są, przypisać musiemy.~Groźny 527 31 | Te, Domine, speravi, non comfundar~ ~W Tobie ufność swą kładę, 528 25 | szczerej prawdy swojej,~Bo comkolwiek jest, jestem z łaski Twojej.~ ~ 529 56 | Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo~ ~Smiłuj się nade 530 11 | PSALM 11~In Domino confido, quomodo dicitis animae 531 125 | PSALM 125~Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion~ ~ 532 111 | PSALM 111~Confilebor Tibi, Domine, in toto corde 533 107 | PSALM 107~Confitemtni Domino, quoniam bonus~ ~ 534 92 | PSALM 92~Bonum est confiteri Domino~ ~Słuszna rzecz, 535 71 | Te, Domine, speravi, non confundar~ ~W Tobie ufność swą kładę, 536 16 | PSALM 16~Conserva me, Domine, quoniam speravi 537 1 | Beatus vir, qui non abiit in consilio impiorum ~Szczęśliwy, który 538 126 | PSALM 126~In convertendo Dominus captivitatem Sion~ 539 119 | zdrowiem mię darował.~ ~coph~Usłysz, Panie - k'Tobie 540 9 | Confitebor Tibi, Domine, in toto corda meo~Ciebie będę, Boże prawy,~ 541 106 | upadek srogi,~Syny bowiem i córki swe ofiarowali~Diabelstwu, 542 48 | morzolotne roztrząsa okręty.~ ~Cośmy tedy od swoich starszych 543 30 | moje hardość skrócił.~ ~Cóżem ja miał począć sobie,~Jedno 544 139 | tak misterny ciała naszego~Cud jest niewysłowiony rozumu 545 107 | powiedzieć o Pańskiej możności~I cudach Jego na głębokości.~ ~Kiedy 546 15 | nie szacuje,~Nie szuka z cudzą szkodą swej korzyści,~Przeciw 547 26 | miary,~A zdechli prawie na cudze dary.~ ~Panie, Tyś dobry 548 44 | imienia Twego przebaczyli~Albo cudzemu bogu ofiarę palili,~Azaby 549 50 | złodziejowi,~Z tobą się znaszać cudzołożnikowi;~Bluźnierstwo szczere w 550 69 | matki mej synowie,~Ten cudzoziemcem i ów mię zowie;~A ja cierpieć 551 105 | państwie zgładzony.~Dopiero cudzym złotem ubogaceni~Bez wszelakiej 552 49 | A tenże żywot i drugim cukruje;~Przeto też musi ujźrzeć 553 39 | PSALM 39~Dixi, custodiam vias meas~ ~Do tegom był 554 119 | zawżdym Twe uchwały miłował;~Ćwicz mię na swą myśl, jakobyś 555 119 | skarby wszytkimi.~W tych się ćwiczę ustawicznie, tym się przypatruję,~ 556 71 | litości?~Jeszcześ mię z młodu ćwiczył, a ja, Boże żywy,~I dziś 557 94 | wieczny, i w swoim Zakonie ćwiczysz.~Taki w powszechną trwogę 558 150 | Chwalcie Pana wesołymi cymbały!~Wszelka rzecz, która żywię,~ 559 147 | Panu na słodkobrzmiących cytarach grajcie.~Który burze zgromadza, 560 33 | uczciwi.~Wspomieńcie Go na cytrze i na wielostronej~Dzięki 561 68 | Ten ma w swoim władaniu czarnej śmierci wrota.~Ten swe nieprzyjacioły 562 144 | Tkni gór, niech pójdą dymy czarnemi;~Bij piorunem, puszczaj 563 92 | Noc li świat płaszczem czarnym odzieje,~Dzień mię usłyszy 564 58 | słuchać, kiedy nauczony~Czarownik nad nią zacznie rym niepłony.~ ~ 565 143 | przedsię o dawniejszych czasiech;~Coś Ty za cuda czynił, 566 116 | szczodre dary Twej ręki?~Czaszę zbawienną wezmę i cześć 567 116 | ofiarował~I Twe z wielką czcią imię mianował.~ ~Tobie przy 568 119 | Mnie uchowaj hańby, bo ja czcię Twój zakon święty.~Książęta 569 39 | nie wie, komu gotuje.~ ~Czegóż czekać, o mój Boże?~Kto 570 37 | skromny, a w swej doległości~Czekaj cierpliwie do Pańskiej litości!~ ~ 571 76 | korzysta w duszy,~Kto by czekał, kiedy Cię gniew ruszy.~ 572 129 | twardego,~ ~Trawa, która nie czekała~Razu kosy siekącej,~Ale 573 40 | Expectans expectavi Dominum~ ~Czekałem z cierpliwością, a Pan mię 574 78 | wysieczono, panny szlubu nie czekały,~Kapłani zbici, wdowy pogrzebu 575 85 | niechaj łaskę znamy,~Której czekamy!~ ~Słucham ja, czym mię 576 66 | radzi~O swej na świecie czeladzi.~ ~Morze w twardy grunt 577 132 | onemu korona zakwitnie na czele."~ ~ 578 118 | niedbałych wzgardzony~Na kąt czelny jest włożony.~A to przywłaszczyć 579 114 | się wrócił do głowy?~Góry, czemuścic capom podobne skakały?~A 580 80 | latorośli do brodu wielkiego.~ ~Czemużeś jej płot rozrzucił? Czemu 581 58 | niedonoszony.~ ~Pierwej, niż w czernie latorosłki nowe~Albo wyrostą 582 118 | by surowy~Zapalony krzak czerniowy.~Nie sil się, zły człowiecze, 583 145 | stawiasz~I opłakane zdrowie czerstwości nabawiasz.~ ~W Tobie oczy 584 92 | kwitnący, zawżdy zielony~I czerstwy będzie, i rodny w starości;~ 585 136 | prawie Morze rozdzielił Czerwone,~Bo Jego miłosierdzie jest 586 106 | łaski, bo wnet nad Morzem Czerwonym~Szemrali niepotrzebnie przeciw 587 69 | syjoński wspomni w krótkim czesie~A judzkie miasta z rumów 588 112 | bożą~I pewien, że w krótkim częste~Zły człowiek pomstę odniesie.~ ~ 589 49 | Droga na okup dusza jest człowiecza;~Próżne staranie, próżna 590 123 | cierpieć więcej może~Nasze człowieczeństwo pośmiechów i wzgardy,~Tak 591 18 | położyli na ziemi harde swe czoła.~Tyś mi serca i dzielności 592 78 | żaby po pałacach mierzione czołgały,~To chrząszcze, to szarańcza 593 95 | jej doznali.~ ~Przez lat czterdzieści ten lud mię frasował,~Któremum 594 2 | tak o sobie, wy królowie, czujcie,~Wy, którym władza do rąk 595 50 | Świadectwa na to, jeśli się czujesz.~ ~Nie będę cię stąd karał 596 72 | wszytkiemi~Tak długo, póki straż czujna świata,~Miesiąc i słońce 597 32 | do siebie~Takiego będzie czuł, niech prosi Ciebie;~By 598 78 | Którzy niedobrze się w swej czuli powinności~Ani postępowali 599 114 | i rzeki szalone,~I morze czuło nieu jeżdżone,~Który z krzemienia 600 [Title]| CZĘŚĆ CZWARTA~ 601 59 | na gardło moje tajemnie czyhają,~Oto radę i schadzki co 602 6 | precz ode mnie, którzy źle czynicie,~Odstępcie, upadkiem się 603 2 | jadą wybranego,~Mówiąc: "Co czyniem? Zrzućmy z karku swego~Ich 604 44 | ręka i Twoja za nie moc czyniła,~I ona zwykła łaska, która 605 72 | prawdziwy,~Który na świecie sam czynisz dziwy;~Imię Twe święte niechaj 606 51 | swoich~Zawżdy praw nalezion i czyst w sądziech Twoich.~ ~Mnie-ć 607 7 | jeslim jest praw i przed Tobą czysty,~Osądź mię wedla niewinności 608 84 | strzec, niźli ze złymi~Pod dachy mieszkać pozłocistymi.~ ~ 609 30 | prawdzie szczęście było~Tak dalece już zbłaźniło,~Żem śmiał 610 119 | pociechy, to są rady moje.~ ~DALETH~Dusza moja mdleje, racz 611 121 | Bądź cię z niego potrzeba dalsza wyprawi,~Wszędy nad sobą 612 72 | prawa dawają,~Dary poniosą; dań Arabczycy~Płacić mu będą 613 96 | imieniowi~Wedla powinności dana~Wielkiego, możnego Pana.~ ~ 614 35 | sobie gęby dworni wymywali~Darmojadowie.~ ~O Panie, kiedyż wejźrzysz? 615 37 | zły, a nie oddaje,~Dobry daruje, a przecie mu zstaje;~Kto 616 132 | PSALM 132~Memento, Domine, David~ ~Pomni, Panie, Dawida i 617 72 | władają~I wyspom morskim prawa dawają,~Dary poniosą; dań Arabczycy~ 618 60 | trunek na poły ze łzami.~Dawałeś Ty niedawno chorągiew swym 619 54 | Tobie chętliwie niech ofiarę dawam~I dokąd człowiek żywie, 620 18 | zdrowia mego; Ty pomstę dawasz~W rękę moje i w moc państwa 621 89 | dobroć i przymierze sławne~Z Dawidem uczynione? Nakłoń oczu swoich~ 622 132 | bogobojnych napełnię radością;~Tu Dawidowe plemię rozkrzewię, tu swemu~ 623 122 | stolica i on zacny tron Dawidowy.~ ~Niechże w tobie, piękne 624 77 | Przychodziły mi na myśl dawniejsze lata,~Co dla swych za pierwszego 625 44 | Ty poczynał za ich wieku dawniejszego.~.Tyś sam. Panie, utrapił 626 143 | niewczasiech~Myśliłem przedsię o dawniejszych czasiech;~Coś Ty za cuda 627 41 | w chęć nieprzyjacielską, dawnom ja zginiony:~"Będzież - 628 38 | brzemię.~ ~Blizny znowu mych dawnych ran się odnowiły,~Zatajone 629 91 | nocny,~Na żadną trwogę ani dbaj na strzały,~Którymi sieje 630 54 | chciwi.~Na Boga nic nie dbają, lecz mię Ten ratuje~I tych, 631 119 | tego mię wiedź, niech nie dbam o zysk niecnotliwy.~Odwróć 632 51 | ofiary,~Ale wiem, że mało dbasz o takie dary;~Ofiara przyjemna 633 93 | PSALM 93~Dominus regnavit, decorem indutus est~ ~Pan chce królować: 634 23 | Dominus regit me et nihil mihi deerit~ ~Mój wiekuisty Pasterz 635 12 | me fac, Domine, quoniam defecit~ ~Zachowaj mię, o Sprawco 636 36 | PSALM 36~Dixit iniustus, ut delinquat in semetipso~ ~Żywot niepobożnego 637 119 | stoję,~Boleję patrząc, że depcą źli naukę Twoje.~Zakon Twój 638 36 | Niechaj mię hardy człowiek nie depce nogami,~Niechaj mię niepobożny 639 64 | Deus, orationem meam, cum deprecor~ ~Boże litościwy,~W mój 640 13 | Ojcze dobrotliwy?~Dokąd mię deptać będzie człowiek zazdrościwy?~ ~ 641 91 | gniewliwych~I po padalcach deptał niecierpliwych;~Na lwa srogiego 642 42 | PSALM 42~Ouemadmodum desiderat cervus~ ~Jako na puszczy 643 60 | 60~Deus, repulisti nos et destruxisti nos~ ~Rozproszyłeś nas, 644 29 | kłaniajcie!~ ~Głos Pański deszcze leje, głos Pański grom srogi~ 645 106 | bowiem i córki swe ofiarowali~Diabelstwu, krew' niewinną, krew', 646 11 | Domino confido, quomodo dicitis animae meae~ ~Panu ja ufam, 647 122 | Laetatus sum in hic, quae dicta sunt mihi~ ~Rad to słyszę, 648 20 | 20~Exaudit te Dominus in die tribulationis~ ~Wsiadaj 649 84 | PSALM 84~Quam dilecta tabernacula Tua, Domine~ 650 116 | PSALM 116~Dilexi, quoniam, exaudiet Dominus~ ~ 651 18 | PSALM 18~Diligam Te, Domine, fortitudo mea~ ~ 652 43 | PSALM 43~Iudica me, Deus, et discerne causam meam~ ~Niewinność, 653 68 | PSALM 68~Exurgat Deus et dissipentur inimici Eius~ ~O, który 654 39 | PSALM 39~Dixi, custodiam vias meas~ ~Do 655 61 | tak Tobie wedle powinności~Dług obiecany dzień po dzień 656 109 | ziemi nie będzie wiek jego długi,~A po nim dostojeństwo bierze 657 72 | Strzec będzie jego granice długiej;~Od głębokiego brodów Eufrata~ 658 102 | Teraz, acz mię strapił długimi drogami~I lat moich biednych 659 146 | płonne nadzieje~Po powietrzu dmą rozwieje.~ ~To człowiek 660 10 | swego, szczęściem pijany,~Dmuchnieniem chce porazić: wiek nieprzetrwany~ 661 127 | Próżno z domu przede dniem wychodzisz,~Próżno mrokiem 662 61 | dziedzictwo na ziemi.~ ~Dni ku dniom będziesz królowi przykładał~ 663 49 | Zdrojów zakrytej mądrości dobędę~I rozum szczyry opowiadać 664 28 | prośby moje, które w każdej dobie~Posyła człowiek żałosny 665 69 | Bo kogoś Ty uderzył, oni dobijają,~A rannym jeszcze ran przyczyniają.~ 666 68 | wiecznymi,~A On nas niech okrywa dobrodziejstwy swymi.~Bóg nasz, nadzieja 667 31 | człowieka!~ ~Rozświeć swą dobrotliwą twarz nad sługą swoim,~Okaż 668 18 | wspierała,~Twoja wieczna dobrotliwość mnie pomnażała.~Utwierdziłeś 669 22 | ziemscy za stół Jego siędą~I dobrowolnie hołdować Mu będą.~Owa ktokolwiek 670 135 | miesza łyskawice,~Wiatrów dobywa z swej skrytej skarbnice.~ 671 35 | Uciśnionemu!~ ~Zastąp', dobywszy ostrej szable swojej, .~ 672 109 | Nienawiść na mą skazę zewsząd dociera~I wszytki swe fortele na 673 45 | rodziców oglądasz, a zatem~Doczekasz, że i władać będą światem.~ ~ 674 17 | Przestając na tym wieku doczesnym,~A tylko żądzom służąc cielesnym.~ ~ 675 86 | wejźrzy na mię a w trudności~Dodaj mi serca i stałości.~Pomóż 676 30 | mię wsparł w mej chorobie;~Dodałeś mi swej pomocy,~Żem nie 677 15 | Dobrym, gdzie może, pomocy dodawa,~A co przyrzecze, by naciężej - 678 119 | daj, bych mógł wolej Twej dogodzić.~Daj mi swój zakon znać, 679 18 | Goniłem nieprzyjaciela i dogoniłem;~Chciałem go za jedną drogą 680 43 | pójdę,~I Twych wysokich dojdę~Pałaców, gdzie mieszkanie,~ 681 32 | w nim domacał zdrady.~ ~Dokąd-em taił swoich nieprawości,~ 682 77 | clamavi~ ~Pana ja wzywać będę, dokądem żywy,~A On w uszy swe przyjmie 683 118 | Silna jest ręka Pańska, siła dokazuje,~Silna i silnie wojuje.~ 684 10 | radzie!~ ~Skąd pocznę? Gdzie dokonam? Nie Bóg u niego~Ani przystojność 685 35 | połowili,~Bodaj się w tychże dołach potopili,~Które kopali!~ ~ 686 65 | dawne nasze złości~Nas dolegają, ale w Twej litości~Nadzieję 687 32 | wstała,~Twoja mię ciężka ręka dolegała;~Gorzałem w ogniu, ledwie 688 10 | Odwrócił precz ode mnie w doległość moję?~Gdy zły człowiek przewodzi, 689 31 | odnoszę,~Że Cię w swych doległościach o ratunek proszę.~ ~Niechaj 690 65 | zbożem obfitują~Niskie doliny, a pełen nadzieje~Oracz 691 50 | się leże;~Bestyje dzikie i doma mnożone~Mam jako palce swoje 692 32 | wady~Ani się żadnej w nim domacał zdrady.~ ~Dokąd-em taił 693 55 | niesprawiedliwość i ucisk nie schodzi,~W domiech siedzi wszeteczność, a zaś 694 147 | A wygnance do własnych domów prowadzi.~On smutne serca 695 85 | znowu one Jakubową~Sławę domową.~ ~Oto wziąwszy się za ręce 696 18 | uliczne.~Z rozterku i trwóg domowych Tyś mię wybawił~I nad ziemskimi 697 127 | Nisi Dominus aedificaverit domum~ ~Jesli domu sam Pan nie 698 139 | Twoja nieuchroniona ręka dopadnie.~ ~Jesliby też tak człowiek 699 72 | da ucho ukrzywdzonemu~I dopomoże wstać upadłemu;~Zdejmie 700 112 | głowie uradzi,~Do skutku nie doprowadzi.~ ~ 701 26 | mój głos u Ciebie!~ ~Nie dopuszczaj mi umrzeć w tej nieszczęsnej 702 105 | więzienia, a radzie mędrszy doradzał.~Zatym pożegnawszy się z 703 140 | spadnie na nie,~A Ty ich doraź, że żaden nie wstanie.~Niedługie 704 115 | Tak w małym wieku, jako dorosłemu.~Pan łaskę swoje rozmnoży 705 73 | wszytki moje sprawy,~Skądem ja dosiągł nieśmiertelnej sławy.~Kto 706 50 | skale~Jawnie pokaże; będziem doskonale~Głos Jego słyszeć; idzie 707 83 | sobą~Kraj żydowski, którego dostać chcą pod Tobą.~Jako koło, 708 65 | Za Twym dozorem wilgości dostaje~Obfitej ziemi na jej urodzaje,~ 709 68 | królu, miejsce niedobyte,~Dostałeś więźniów, wziąłeś dary znamienite,~ 710 24 | Tymi stopniami Góry świętej dostąpiemy~I twarz Pańską (da Pan Bóg!) 711 80 | wysokich gałęziami cedrów dostąpiła.~Rozwiodłeś jej płodne rózgi 712 149 | wierni sławy wiecznej stąd dostąpili.~ ~ 713 144 | stawają,~Zboża do zboża niech dostarczają;~Stada nieprzeliczone tysiącmi 714 28 | Stąd duszy mojej wesela dostawa,~Stąd lutnia moja Panu chwałę 715 27 | Dając mu cześć, póki wieku~Dostawać będzie człowieku.~ ~On w 716 114 | Na ten czas, gdy Żydowie dostawszy swobody~Bystre Nilowe żegnali 717 109 | wiek jego długi,~A po nim dostojeństwo bierze kto drugi!~Sierotami 718 26 | dostanie~Statku i prawdy. Doświadcz mię, Panie!~ ~Włóż w ogień 719 11 | wszystko widzi,~Sprawiedliwych doświadcza, nieprawymi się hydzi:~ ~ 720 10 | długo li~Zły człowiek ma doświadczać Twej cierpliwości~Mówiąc: " 721 81 | ciężkości.~Strzegłem was w grom, doświadczałem statku~W przykrym wody niedostatku.~ ~ 722 78 | Synowie Efrajmowi, męże doświadczeni~I łukiem nieomylnym władać 723 17 | mię w nocy nieznakomitej;~Doświadczyłeś mię, by w ogniu złota,~A 724 64 | Przeciw jego mocy!~ ~Ich język dotkliwy~Miecz jest przeraźliwy,~ 725 104 | Pan, który~Kiedy ręką gór dotknie, dymem pójdą góry.~Dokąd 726 38 | jako głuch albo ten, co dotknion słowy,~Nie ma nieszczęsny 727 78 | prawie widomymi plagami dotlenieni,~Dopiero niebożęta do Pana 728 13 | zazdrościwy?~ ~Dosyciem znał dotychmiast uszy Twe zamknione,~Dosyciem 729 105 | Niszczyć je coraz nowe na j dowal drogi.~Aż Mojżesza z Aronem 730 119 | czynią moje.~Tych słuchając dowcipniej szy-m niż moi mistrzowie~ 731 109 | Twoje znają, niechaj się dowie~Zły człowiek, żeś Ty łaskaw 732 64 | co zasiedli,~Wszytkiego dowiedli.~ ~Serc ludzkich zmacali,~ 733 119 | niech się cudów Twoich dowiem;~Taję w troskach, wedle 734 18 | Nasłabieli i zamkom już nie dowierzają.~Bądź pochwaleń, o mój Boże 735 16 | dusze mojej~Ani dopuścisz doznać skazy Twemu~Ulubionemu.~ ~ 736 34 | Często niedostatku i głodu doznają;~Ale tym, co kładą swą nadzieję 737 121 | wyprawi,~Wszędy nad sobą doznasz Pańskiej opieki~I dziś, 738 66 | może~Srebra lepiej nikt doznawać~I ognia więcej dodawać.~ ~ 739 65 | mirzk wieczorny.~ ~Za Twym dozorem wilgości dostaje~Obfitej 740 148 | kwitnąca młodości,~I ty, doźrzała starości,~Dajcie Panu cześć 741 74 | opuścisz~I srogim wilkom drapać stado swe dopuścisz?~Wspomni 742 79 | ptastwo brzydliwe~I bestyje drapieżliwe.~ ~Krew' po drogach żywa 743 34 | Pan w uczciwości.~ ~Lwi drapieżni, którzy siłom swym ufają,~ 744 73 | dosyć działali;~Niewinne dręczą, mowy nie hamują,~Przeciwko 745 73 | położeni~Ani z drugimi bywają dręczeni.~Przełóż je pycha zewsząd 746 69 | płakał, jeślim swe postem dręczył ciało,~Wszytko mi to śmiech 747 107 | paląc.~ ~Którzy w przeważnym drewnie po morzu żeglują~A swe potrzeby 748 21 | Włożyłeś nań koronę z kamienia drogiego.~ ~O zdrowie prosił, a Tyś 749 105 | wesprzeć raczył duchem swym drogim.~Duch Pański go wyświadczył, 750 75 | tym złe ludzi poi~Lejąc im drożdże i jad niewidomy~W gardziel 751 119 | Twych wyroków pilnuję,~Które drożej niżli korzyść nawiętszą 752 63 | przybytek widzę okiem swoim.~ ~Droższa niż żywot Twoja litość, 753 119 | zgwałcony,~Który u mnie droższy pereł i świetnego złota,~ 754 106 | morze,~Jedny przewiódł, a drugie zalał w tymże torze.~Więc 755 37 | upadłym użycza~Ubóstwa swego, drugiego pożycza,~A przecie Pan Bóg 756 49 | folguje,~A tenże żywot i drugim cukruje;~Przeto też musi 757 73 | frasunkach nie są położeni~Ani z drugimi bywają dręczeni.~Przełóż 758 29 | ognie wyskakują,~Pustynie drżą arabskie, łanie dzieci trują,~ 759 77 | się, a morskie przepaści drżały.~Chmury z hukiem linęły 760 1 | Taki podobien będzie drzewu porzecznemu,~Które przynosi 761 118 | śmierci zachował.~Otwórzcie mi drzwi Pańskie, niech dam dzięki 762 104 | który kiedy poźrzy, ziemia drży; Pan, który~Kiedy ręką gór 763 43 | Że Bóg niezwyciężony.~ ~Duchu mój, czemu mdlejesz,~Czemu 764 118 | oczema.~Bezpieczniej Bogu dufać niżli człowiekowi,~Niż nawiętszemu 765 88 | okowach, wyszcia nie na j duj ę,~Oczu prze zbytni swój 766 69 | cześć dawa,~I cokolwiek dusz w tym przemieszkawa;~Bo 767 103 | gdy się rozwinął~Nalepiej, dusznym wiatrem zmorzony zginął.~ ~ 768 62 | o nim sława uczciwa,~Ze duż ani sobą trwoży,~Pan to 769 106 | gościńcem gotowym~Między dwa wodne mury słony bród przebyli~ 770 62 | Raz Pan wyrzekł: "Ta rzecz dwoją,~Władza i litość, jest moja,~ 771 35 | uwłaczali,~Mną sobie gęby dworni wymywali~Darmojadowie.~ ~ 772 116 | świętym mieście, w Twym zacnym dworze.~ ~ 773 69 | nie ujdą Twojej srogości!~Dwury niech pusto stoją, a pod 774 119 | Panie.~Więdnę jako skóra w dymie, wżdam strzegę praw Twoich;~ 775 144 | ziemi;~Tkni gór, niech pójdą dymy czarnemi;~Bij piorunem, 776 147 | burze zgromadza, ziemię dżdżem chłodzi,~Trawę bujną po 777 84 | zdrojowej~Dostatek wody i wody dżdżowej.~Ze wczasu na wczas pójdą, 778 115 | Bodaj tak i ci, którzy je działają,~A owszem, którzy w nich 779 73 | By jeno woli swej dosyć działali;~Niewinne dręczą, mowy nie 780 115 | wami~I nad waszymi także dziateczkami,~Pan wam na wieki wieczne 781 128 | siędzie za swym stołem,~A dziateczki stoją kołem~By w bujnym 782 19 | świadectwa próżne obłudności~Dziateczkom małym dodają mądrości;~Serce 783 113 | Lubymi cieszy za czasem dziatkami.~ 784 37 | rąk nie spuści.~ ~Byłem dziecięciem, a dzisiem już siwy,~A nie 785 131 | niesie; równie więc tak licha~Dziecina zostawiona do matki swej 786 71 | jużem był w opiece, liche dziecko, Twojej.~Ciebie zawżdy mój 787 25 | podpora starości~I pewny dziedzic pięknych osiadłości.~ ~Pan 788 132 | i dzieci ich, i tychże dziedzice~Na wieki nie wypadną z ojcowskiej 789 94 | wiernych Pan nie opuści~Ani dziedzictwa swego szarpać dopuści;~Jeszczeć 790 105 | Chananejski podać im w pomiar dziedziczny.~Gdzie w małej liczbie będąc 791 105 | tam, to sam, dziś w tej dziedzinie,~Jutro namiot swój stawiać 792 105 | posiedli przychodnie obce dziedziny,~A to, żeby ustawy Pańskie 793 106 | wymowny,~Aby w powieści dziejom Jego mógł być równy?~Szczęśliwi, 794 118 | cnotliwym wolne drogi.~Tobie dzięka, Tyś przyjął wdzięcznie 795 52 | Pańskiej opieki.~ ~Miej dziękę, dobrych obrońca~A złych 796 102 | Aby na Syjonie ciż Mu dziękowali~I moc w Jeruzalem Jego wyznawali~ 797 68 | ulubował sobie.~Przetoż Temu dziękujmy dziękami wiecznymi,~A On 798 18 | swe czoła.~Tyś mi serca i dzielności dodał w bój srogi,~Tyś dał 799 145 | gwieździsta noc za światłem dziennym.~ ~ 800 50 | nachytrzej się leże;~Bestyje dzikie i doma mnożone~Mam jako 801 45 | wszech możniejszy, żona~Dnia dzisiejszego tobie przyniesiona;~Z nią 802 37 | Byłem dziecięciem, a dzisiem już siwy,~A nie widziałem, 803 66 | sprawy Pańskie poznajcie;~Dziwny to Pan, dziwnie radzi~O 804 78 | Przygodami, nieszczęściem dziwnym utrapieni~A prawie widomymi 805 106 | panom,~Którzy je obyczajmi dziwnymi trapili~I pod nielutościwe 806 95 | dziękami~I z wdzięcznym luteń dźwiękiem, i z pieśniami.~ ~Pan to 807 107 | obficie głodem utrapione~I dźwignął wszytkim upośledzone.~ ~ 808 50 | Wzów'że mię w trosce, a ja dźwignę ciebie,~A ty mnie będziesz 809 88 | okowach, wyszcia nie na j duj ę,~Oczu prze zbytni swój płacz 810 137 | Panie, co nam wyrządzali~Edomczycy, jako w nasz ciężki dzień 811 132 | miejsce ołtarzowi."~Ale oto w Efracie Pan je znaki swymi~Jawnie 812 80 | siedzisz cherubinem,~Przed Efrajmem, przed Manassem, przed Benijaminem.~ ~ 813 78 | Bogiem w uprzejmości.~Synowie Efrajmowi, męże doświadczeni~I łukiem 814 78 | Ani zacnym potomkom zlecił Efrajmowym;~Judzie zlecił, syjońskie 815 41 | Beatus, qui intelligit super egenum~ ~Szczęśliwy, który ludzi 816 78 | Które ich starszy w polach egipckich widzieli:~Morze na poły 817 81 | pamiątkę wieczną wyzwolenia~Z Egiptckiego udręczenia.~ ~Tam głos Pański 818 68 | boju; u Twych nóg upaść Egiptowi~I zafarbowanemu słońcem 819 26 | Judica me, Domine, quoniam ego~ ~Panie, uczyń sąd o mnie, 820 19 | PSALM 19~Coeli enarrant gloriam Dei~ ~Głupia mądrości, 821 124 | PSALM 124~Nisi quia Dominus erat in nobis~ ~By był Pan nie 822 45 | PSALM 45~Eructavit cor meum verbum bonum~ ~ 823 72 | długiej;~Od głębokiego brodów Eufrata~Będzie panował do kraju 824 89 | morzu szerokim,~Drugą na Eufratowym strumieniu głębokim.~W potrzebach 825 78 | jeszcze mało na tym:~Rozkazał Eurom stanąć, wiatr z południa 826 131 | PSALM 131~Domine, non est exaltatum cor meum~ ~Wieczny Boże, 827 116 | PSALM 116~Dilexi, quoniam, exaudiet Dominus~ ~Mam przecz Pana 828 20 | PSALM 20~Exaudit te Dominus in die tribulationis~ ~ 829 4 | PSALM 4~Cum invocarem, exaudivit me Deus~ ~Wzywam Cię, Boże, 830 114 | PSALM 114~In exitu Israhel de Aegypto~ ~Na 831 40 | PSALM 40~Expectans expectavi Dominum~ ~Czekałem 832 40 | PSALM 40~Expectans expectavi Dominum~ ~Czekałem z cierpliwością, 833 129 | PSALM 129~Saepe expugnaverunt me a iuventute mea~ ~Mogą 834 95 | PSALM 95~Venite, exultemus Domino~ ~Pódźmy z ochotą, 835 97 | PSALM 97~Dominus regnavit, exultet terra~Pan nasz, Bóg nasz 836 68 | PSALM 68~Exurgat Deus et dissipentur inimici 837 90 | PSALM 90~Domine, refugium factus es nobis~ ~Królu na wysokim 838 66 | serce dobrze tuszyło,~Bo tam fałszu nic nie było.~ ~Kto w swym 839 15 | miłuje,~Który nie mówi słowa fałszywego,~Który bliźniego swego nie 840 43 | potwarzy żywej~I powieści fałszywej;~Chciej się przy mnie zastawić,~ 841 109 | na mię się targa; język fałszywy~Ludziom żywot mój hydzi, 842 136 | Pańskiej lata nie przemogą;~A Faraona zalał z wojskiem niezliczonym,~ 843 106 | podali się w jarzmo Baal Fegorowi,~I palili ofiary zdechłemu 844 29 | PSALM 29~Afferte Domino, filii Dei, afferte Domino~ ~Nieście 845 83 | mieszkaniec Sydoński, i Filistynowie;~I Assur ku potrzebie tejże 846 106 | Nie cierpiał krzywdy bożej Fineas cnotliwy,~Ale mieczem złe 847 137 | PSALM 137~Super flumina Babylonis~ ~Siedząc po niskich 848 109 | Ktokolwiek bez mej winy na mię fołdruje.~ ~Boże mój, Ty bądź ze 849 49 | Używa wczasów, żądzom swym folguje,~A tenże żywot i drugim 850 89 | jego nie pożyje.~Lub nań fortelem pójdzie, lub nań wojska 851 10 | ziemi;~Siła chudych połowił fortelmi swemi~I mówi, że Bóg prosto 852 18 | PSALM 18~Diligam Te, Domine, fortitudo mea~ ~Ciebie ja, póki mi 853 40 | sądom przypatrują,~Którzy fortunie rząd przypisują~Wszytkich 854 40 | Błogosławiony człowiek i fortunny żywię,~Który ma ufność w 855 73 | złych ludzi?~Oni przeciwnej fortuny nie znają~I w dobrej sile 856 103 | nie zwykł się On wiecznie frasować~Ani do końca swojej srogości 857 39 | nieznacznemu.~ ~Próżne jego frasowanie,~Próżna praca i staranie;~ 858 71 | Pocieszyłeś z łaski swej serce frasowliwe.~Przeto Cię, o mój Boże, 859 106 | niełaskę także przyprawili,~Bo frasując się starzec na ich płoche 860 119 | sądy Twoje, słusznie mię frasujesz,~Ufam, że się wedle słów 861 102 | Prze nieznośną żałość i frasunek wieczny~Krwie w sobie nie 862 119 | prawdy Twej pobieżę, gdy mój frasunk stanie.~ ~he~Nawiedź mię 863 102 | lat moich biednych skrócił frasunkami,~Przedsię k'Niemu wołam: 864 13 | będziesz? Dokąd duszę moje~Frasunki trapić będą, Ojcze dobrotliwy?~ 865 102 | Kiedykolwiek wołam ściśniony frasunkiem,~Przybądź, proszę, Panie, 866 2 | PSALM 2~Quare fremuerunt gentea~ ~Co za przyczyna 867 106 | Twoja wielmożność; Twym fukiem surowym~Morze wyschło, a 868 9 | ziemię przeklęci~Na Twe słowa fukliwe;~Wytarłeś z ludzkiej pamięci~ 869 87 | PSALM 87~Fundamenta Eius in montibus sanctis~ ~ 870 38 | PSALM 38~Domine, ne in furora Tuo arguas me~ ~Czasu gniewu 871 6 | PSALM 6~Domine, ne in furore Tuo arguas me~ ~Czasu gniewu 872 86 | wrócił od podwoją~Piekielnej furty, abych wieczny~Oglądał jeszcze 873 83 | Moabscy i Agareńczycy;~Z nimi Gabel i Amon, i Mamaluchowie,~ 874 49 | przypowieści i sam ucho złożę,~A gadkę swoje przy lutni wyłożę.~ ~ 875 78 | przypuść słowa moje!~Dziwne gadki wam powiem, dziwne przypowieści,~ 876 58 | latorosłki nowe~Albo wyrostą w gałęzi głogowe,~Niech je surowo 877 80 | swym zakryła,~A wysokich gałęziami cedrów dostąpiła.~Rozwiodłeś 878 54 | ludzie zazdrościwi,~By mię gardła zbawili, na to samo chciwi.~ 879 69 | też ich pokarm kością w gardle stanie,~A skąd pociechy 880 115 | ścisną, nie postąpią nogą,~Gardłem żadnego głosu dać nie mogą.~ 881 102 | majestacie widomie się stawisz,~A gardzić nie będziesz pokornych prośbami~ 882 75 | drożdże i jad niewidomy~W gardziel łakomy.~ ~A ja Twą dobroć, 883 80 | mocnymi,~I długo li będziesz gardził prośbami naszymi?~W płaczu 884 65 | który prośbami ludzkiemi~Nie gardzisz, przyda wszyscy, co po ziemi~ 885 22 | Twojej;~Jeszczem w pieluchach garnął się ku Tobie~I obrałem Cię 886 68 | osięgnęli.~Byście wy między garncy w szczyrych sadzach spali,~ 887 69 | tym frasunku ja przedsię garnę się do Ciebie,~A Ty mię, 888 146 | I usta będą śpiewały,~I gąsłeczki moje grały.~ ~Na króle się 889 38 | Trwoga serce me zdjęła, gasną we mnie siły;~Oczy, i te 890 82 | cenie;~Jedno to u niej: gburowie~I jedwabni tyranowie."~ ~ 891 22 | swego.~ ~Usłyszał płacz mój, gdym ratunku prosił;~Przeto go 892 119 | RES~Wybaw' mię z ucisku, gdyż ja pomnie prawa Twoje;~Broń 893 74 | poświęconą Tobie~Syjońską, gdzieś Ty obrał był mieszkanie 894 107 | sercu radość roście,~A złemu gębę by zaszył proście.~Kto ma 895 2 | PSALM 2~Quare fremuerunt gentea~ ~Co za przyczyna tego zamieszania?~ 896 149 | wspominają~I wodze tańców mowne gęśli śpiewają!~Pan bowiem lud 897 105 | Kazał Pan, a w południe noc gęsta wstała,~Która dzień z oczu 898 83 | ogień, jako pożar, który~Gęsty las pustoszy i odziane góry.~ 899 119 | w tych sobie lubuję.~ ~gimel~Użycz zdrowia, żebych przy 900 64 | ogarnie~Patrząc, jako marnie~Giną niepobożni,~I będą ostrożni.~ ~ 901 46 | nieba pada,~A ziemia się w głąb rozsiada:~ ~Pan, który zastępy 902 144 | tysiącmi niech rodzą,~A woły gładkie pod jarzmy chodzą.~ ~Trwogi 903 104 | stąd olej, po którym twarz gładnie.~Taż wilgotność i lasy żywi 904 106 | wzięli,~Znowu też coraz głębiej w złościach swych tonęli.~ 905 114 | Mocen wycisnąć strumień głęboki.~ ~ 906 130 | Te, Domine~ ~W troskach głębokich ponurzony,~Do Ciebie, Boże 907 135 | Niebo, i morskie przepaści głębokie.~Ten z lochów ziemskich 908 89 | na Eufratowym strumieniu głębokim.~W potrzebach swoich do 909 80 | dla niej ziemię, wkopałeś głęboko~Jej korzenie, tak że się 910 81 | wolny grzbiet macie~Ani w glinie rąk trzymacie.~ ~Wzywaliście 911 50 | swoje zliczone.~ ~Będę li głodzien, nie rzekę nic tobie;~Mój 912 58 | nowe~Albo wyrostą w gałęzi głogowe,~Niech je surowo i z korzeniem 913 19 | PSALM 19~Coeli enarrant gloriam Dei~ ~Głupia mądrości, rozumie 914 52 | PSALM 52~Quid gloriaris in malitia, qui potens es~ ~ 915 22 | go będę na wszytek świat głosił;~Przed zborem Jego, przed 916 33 | niesłychaną,~Trąbcie Mu w głośną trąbę miedzianą l~Abowiem 917 47 | wesołym pieniu,~Oto wstępuje w głośnym trąbieniu;~Dajcie cześć 918 102 | moje uleciały,~Kości jako głownia moje wygorzały;~Na chleb 919 59 | mię w moc podawaj bezecnym głównikom.~ ~Oto na gardło moje tajemnie 920 37 | szwankował.~ ~Nieprzyjacielem głównym zły - dobremu,~Ale go zawżdy 921 38 | przerzekł słowa:~Byłem jako głuch albo ten, co dotknion słowy,~ 922 55 | Leciałbych co nadalej między głuche lasy~I tam bych swój wiek 923 38 | zdradę.~ ~A ja, jako kto głuchy albo komu mowa~Nie służy, 924 94 | stworzyć i oko, temu~Jako być głuchym albo ślepym samemu?~ ~Kto 925 94 | siebie tedy,~A wy rozum, o głupcy, miejcie wżdam kiedyl~Kto 926 19 | Coeli enarrant gloriam Dei~ ~Głupia mądrości, rozumie szalony,~ 927 85 | obiecuje,~A ci przestaną głupich (trzymam o ich~Statku) spraw 928 49 | co bydło, zajmuje.~ ~Ale głupiego trudno wynicować;~Aż więc 929 73 | karanie.~Jeslibych tak rzekł w głupim sercu swoim,~Wzgardziłbych, 930 106 | Panu)~Przed wołem, woła głupszy, który przywykł sianu.~Zapamiętali 931 49 | bądź kto między podłym gminem,~Bądź się kto pisze bohatyrskim 932 106 | AMEN zatem mów', zebrany gminie!~ ~ 933 22 | wzgarda ostateczna~Podłego gminu i przygana wieczna.~ ~Kto 934 102 | smutniej narzeka wrobi na gniazdzie mały,~Kiedy go maciory płoche 935 107 | popędliwe,~Alić już morze skacze gniewliwe,~A nawę to do nieba wełny 936 91 | Będziesz po żmijach bezpiecznie gniewliwych~I po padalcach deptał niecierpliwych;~ 937 106 | zdechłemu trupowi,~Co Pan widząc gniewowi swemu wodze puścił~A na 938 83 | po rolach leżały~A pola gnojów inszych nie potrzebowały.~ 939 113 | Ten ubogiego wziąwszy z gnoju prawie~Umie posadzić na 940 89 | wszeteczności~I odniosą zapłatę godną swoich złości.~Ale jemu 941 135 | Jego straż podana,~Chwalcie godnego wszelkiej chwały Pana.~Ten 942 147 | psalmus~ ~Chwalcie Pana! Godno dać cześć Panu temu,~Pieśń 943 72 | perłowej podobien rosie~Na łąkę gołą po ostrej kosie.~ ~Zakwitnie 944 68 | krasą będziecie równali~Z gołębiem naśliczniejszym, od którego 945 55 | Wolno było tak latać jako gołębiowi,~Leciałbych co nadalej między 946 71 | i Bóg - prawi -~Opuścił; gońcie, wiążcie, nikt go nie wybawi!"~ 947 1 | złe ludzi cicha pomsta goni.~ ~ 948 18 | kiedy moje stopy puściły.~Goniłem nieprzyjaciela i dogoniłem;~ 949 121 | Ze cię ani w dzień słońce gorące przejmie,~Ani zimno miesiąca 950 129 | zniszczała~Ogniem gwiazdy gorącej.~ ~Ta ręki nie napełniła~ 951 29 | dęby przewraca~A wielkimi górami tak snadnie obraca,~Jako 952 74 | wielorybowi~I dałeś go na pastwę górnemu sępowi.~Na Twoje rozkazanie 953 76 | boje.~ ~Mężniej szyś Ty niż górni hetmani:~Oto zacni męże 954 74 | światło niezgaszone~Słońca górnolotnego przez Cię jest stworzone.~ 955 146 | będzie trwało,~Póki słońce górolotne~Poprowadzi lata wrotne.~ ~ 956 74 | obrócił Pańskie synagogi.~Co gorsza: znaków żadnych, żadnego 957 32 | mię ciężka ręka dolegała;~Gorzałem w ogniu, ledwie tak gorają~ 958 126 | radości;~Nasza siew' była w gorzkości;~Oto zdarzył Pan, że i my~ 959 94 | dziedzictwo Twoje plądrują,~Gościa, wdowę, siroty nędzne mordują~ 960 106 | surowym~Morze wyschło, a oni gościńcem gotowym~Między dwa wodne 961 79 | srogich;~Oddal od nich śmierć gotową,~Którą widzą tuż nad głową.~ ~ 962 76 | Umilkła, gdyś na sąd się gotował,~Abyś dobre w cale był zachował.~ ~ 963 148 | wichrowe~Na pańskie słowa gotowe.~ ~Góry i pola zniżone,~ 964 38 | gotów na wszelkie karanie,~Gotowem krwią swą błagać Twoje rozgniewanie,~ 965 122 | świętobliwy, na twe pożytki~Gotówem zdrowie swe ważyć i siły 966 66 | Już cielce i tłuste woły~Gotują się na Twe stoły.~ ~Spiesz 967 109 | śmierć utrapionemu jawnie gotując.~ ~Ponieważ tak przeklęctwo 968 31 | wiele dóbr, Panie, które Ty gotujesz~Wiernym swoim i które tu 969 148 | wielorybowie z wami,~Którzy grają pod wodami;~ ~Para i ogień 970 43 | kochanie,~Któremu dam wyznanie,~Grając w łagodne strony,~Że Bóg 971 146 | śpiewały,~I gąsłeczki moje grały.~ ~Na króle się nie spuszczajcie,~ 972 88 | czcili?~Czy dobroć Twoja w grobiech będzie powiadana~Albo pod 973 69 | przemieszkawa;~Bo ten na gród syjoński wspomni w krótkim 974 22 | Zaskoczyła mię wściekłych psów gromada.~Obegnała mię niecnotliwa 975 39 | praca i staranie;~Zbiera, gromadzi, skupuje,~A nie wie, komu 976 7 | Opisał; oto lud w wielkiej gromadzie~Wyroku Twego czeka: jeśli 977 105 | obronie,~A zuchwałe tyrany Pan gromił o nie:~"Pomazańców - ja 978 128 | macice~Obfituje w słodkie grona,~Tak bogobojnego żona.~ ~ 979 3 | tknione,~Nie ustraszą mię groty ku mnie złożone.~ ~Powstań, 980 46 | Biją wały w brzegi krzywe.~Grożą upadem opoki~Wyniesione 981 59 | prawe.~ ~Ale wszytka ta groźba za śmiech Tobie stanie,~ 982 57 | nieba pomoc mnie ześlesz, a groźby~Złych ludzi w śmiech obrócisz; 983 118 | wojuje.~Śmierci, próżno mi grozisz, nic mi niestraszliwe~Twoje 984 46 | przejźrzoczystymi.~ ~Temu gwałt i groźna zbroja~Nie może przerwać 985 47 | chętliwie,~Panu nad pany, Panu groźnemu,~Królowi wszego świata możnemu.~ ~ 986 93 | szykiem uderzają w skały;~Groźniejszy morza i wszech nawałności~ 987 68 | cokolwiekesmy są, przypisać musiemy.~Groźny Pan w swej świątnicy, On 988 69 | nich jednało.~Jeśli mię w grubym chodząc worze upatrzyli,~ 989 107 | obraca prze zbytek ludzki grunty płodne~W piasek i w słone 990 86 | niech przeklęci~Ludzie się gryzą, żeś ratował~I mnie tyraństwa 991 22 | wosk płynie, kiedy słońce grzeje,~Tak moje serce w tęsknicy 992 10 | będzie na wieki słynąć,~A grzeszni w Jego ziemi muszą zaginąć.~ ~ 993 1 | radzie~Ani stóp swoich torem grzesznych ludzi kładzie~Ani siadł 994 74 | Ściany padną, ziemia grzmi, jako kiedy walą~W lesie 995 8 | 8~Domine Dominus noster, guam admirabile~ ~Wszechmocny 996 141 | W Tobie samym ufam, nie gub' mię do końca!~ ~Strzeż 997 52 | powiadasz;~A cokolwiek ludzi gubi,~To samo twe ucho lubi.~ ~ 998 118 | 118~Confitemini Domino, guoniam bonus~ ~Chwalcie Pana prze 999 35 | Zastaw' się o mię, daj odpór gwałtowi,~Porwi broń i tarcz, pomóż 1000 125 | rówien, którego nie mogą~Gwałtowne wiatry pożyć żadną trwogą.~ ~ 1001 145 | nieodmiennym~Kołem pójdzie gwieździsta noc za światłem dziennym.~ ~