| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Kochanowski Psalterz Dawidów IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Psalm
1002 91 | PSALM 91~Qut habitat in adiutorio Altissimi~ ~ 1003 15 | PSALM 15~Domine, quis habitatit in tabernaculo Tuo~ ~Kto 1004 49 | PSALM 49~Audite haec, omnes gentes, auribus percipite~ ~ 1005 73 | Niewinne dręczą, mowy nie hamują,~Przeciwko Bogu sprośnie 1006 46 | Bystrość - mówi Pan - hamujcie~A ostrze się przypatrujcie,~ 1007 89 | Ty nieujeżdżone~Wały jego hamujesz pod niebo wzniesione,~Tyś 1008 8 | chwała Tobie~Ku więtszej hańbie i ku potępieniu~Złemu plemieniu.~ ~ 1009 89 | Słuchając rozmaitych narodów hańbienia,~Którym nieprzyjaciele naszy 1010 68 | niezwalczony~Rozgrom zbrojne harcerze i groźne hetmany,~Niech 1011 45 | Lubo kto skarby, lub kto hard dzielnością,~Wszyscy przed 1012 59 | rozprósz błędne ziemi.~ ~Prze hardą myśl a prze ich kłamstwo 1013 75 | wyznam wiecznie~I swego czasu hardemu koniecznie~Przyłomię rogów, 1014 10 | widzisz i smutnych mękę,~I hardych okrucieństwo - toć wpadnie 1015 33 | wielostronej~Dzięki Mu czyńcie harfie złoconej!~Przynieście Mu 1016 119 | gdy mój frasunk stanie.~ ~he~Nawiedź mię na drogę praw 1017 42 | Twoja;~Tego i Jordan, i hermońskie skały~Będą słuchały.~ ~Na 1018 119 | ustawiczne to moje staranie.~ ~heth~Panie, to dział i część 1019 122 | PSALM 122~Laetatus sum in hic, quae dicta sunt mihi~ ~ 1020 45 | wdzięczności pięknej twarzy twojej:~Hojnie-ć użyczył Pan Bóg łaski swojej.~ ~ 1021 145 | swą otworzysz, a z Twojej hojności~Wszelka się dusza naje prawie 1022 36 | zasłoną łaski Twojej żyje.~ ~Hojnością domu Twego będziem nasyceni~ 1023 140 | 140~Eripe me, Domine, ab homine malo~ ~Broń mię, mój Panie, 1024 56 | quoniam conculcavit me homo~ ~Smiłuj się nade mną, Boże 1025 133 | Niebieskiej rossy, które Hormonowe~Pastwiska zdobią, kiedy 1026 93 | A On zostanie.~ ~Niech huczą rzeki, niechaj głośne wały~ 1027 46 | w morze przeniesione.~ ~Huczy morze popędliwe,~Biją wały 1028 42 | skały~Będą słuchały.~ ~Na huk Twych progów wszech przepaści 1029 77 | przepaści drżały.~Chmury z hukiem linęły deszcz niesłychany,~ 1030 74 | kościele.~ ~Pełne Twoje bóżnice huku, pełne zbroje.~Wpośrzód 1031 65 | PSALM 65~Te decet hymnus, Deus, in Sion~ ~Królu na 1032 51 | okazujesz.~ ~Pokrop' mię hysopem, a oczyścion będę,~Omyj 1033 83 | spiknęli się z sobą możni Idumczycy,~Ismaelscy, Moabscy i Agareńczycy;~ 1034 68 | doznali.~A my z tryumfem idziem wesołym przed nami.~Postępują 1035 104 | okręty biegają,~Tam swe igrzyska srodzy wielorybi mają.~Wszytko 1036 33 | Widzi z pałaców swoich, ile nas na ziemi~Żywota wspiera 1037 27 | PSALM 27~Dominus illuminatio mea et salus~ ~Pan ogniem 1038 147 | głowie~I każdą swoim własnym imieniem zowie.~Bóg nasz, Bóg wielkiej 1039 119 | PSALM 119~Beati immaculati in via~ ~ALEPH~Szczęśliwi, 1040 1 | qui non abiit in consilio impiorum ~Szczęśliwy, który nie był 1041 86 | PSALM 86~Inclina, Domine, aurem Tuam~ ~Nakłoń, 1042 93 | Dominus regnavit, decorem indutus est~ ~Pan chce królować: 1043 68 | Exurgat Deus et dissipentur inimici Eius~ ~O, który światem 1044 59 | PSALM 59~Eripe me de inimicis meis, Deus~ ~Boże, który 1045 32 | Beati, quorum remissae sunt iniquitates~ ~Szczęśliwy, komu grzechy 1046 36 | PSALM 36~Dixit iniustus, ut delinquat in semetipso~ ~ 1047 81 | naszemu;~Bijcie w bębny, w instrumenty grajcie~A psalmów nie zaniechajcie!~ ~ 1048 137 | wspominając grody~Co nam inszego czynić, jedno płakać smutnie,~ 1049 135 | Ten Izraela obrał przed inszemi~I uczynił go włością swą 1050 83 | rolach leżały~A pola gnojów inszych nie potrzebowały.~Gdzie 1051 45 | cię Pan twój znaczną przed inszymi~Uczcił powagą rówienniki 1052 41 | PSALM 41~Beatus, qui intelligit super egenum~ ~Szczęśliwy, 1053 69 | Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquae~ ~Ratuj mię, Panie, 1054 4 | PSALM 4~Cum invocarem, exaudivit me Deus~ ~Wzywam 1055 105 | 105~Confitemini Domino et invocate nomen Eius~ ~Chwalcie Pana, 1056 119 | ust niż kruszec złoty.~ ~IOD~Jestem czyn rąk Twych, daj 1057 99 | PSALM 99~Dominus regnavit, irascentur populi~ ~Pan króluje, który 1058 89 | nieuchodzony~Krąg miesięczny, a iściec na niebie niepłony."~Teraześ 1059 57 | Ciebie wzywam, Boże mój! Ty iścisz me prośby,~Ty z nieba pomoc 1060 83 | z sobą możni Idumczycy,~Ismaelscy, Moabscy i Agareńczycy;~ 1061 65 | obietnice Tobie poślubione~Będą iszczone.~ ~Do Ciebie, który prośbami 1062 133 | Ecce quam bonum et quam iucundum~ ~Jako rzecz piękna, jako 1063 76 | PSALM 76~Notus in Iudaea Deus~ ~Znaczny jest Bóg 1064 43 | PSALM 43~Iudica me, Deus, et discerne causam 1065 101 | PSALM 101~Misericordiam et iudicium cantatabo~ ~Ciebie, o Boże 1066 72 | PSALM 72~Deus, iudtcium Tuum regi da~ ~Daj swe baczenie, 1067 129 | Saepe expugnaverunt me a iuventute mea~ ~Mogą rzec Pańscy wybrani:~ 1068 105 | się z krajem ojczystym~Syn Izaków nad Nilem siadł przeźrzoczystym,~ 1069 105 | Co z Abrahamem zatarł, co Izakowi~Przysięgą swą utwierdził, 1070 89 | kres ciasny mego wieka:~Izalibyś Ty próżno stworzyć miał 1071 6 | Ciałem i duszą stękam, ledwe iżem żywy,~Dokąd mię chcesz zapomnieć, 1072 91 | pomstę nad grzesznymi.~ ~Iżeś rzekł Panu: "Tyś nadzieja 1073 149 | się w twórcy swym chełpią Izraelczycy,~Niechaj się królem cieszą 1074 78 | wszytkiemu~Potomstwu jest podane Izraelowemu,~Aby ojcowie synom wiecznie 1075 135 | położyli.~Ty domie, Pana chwal, Izraelowy,~Domie Lewego, domie Aronowy.~ 1076 125 | niepobożnemi,~A ty miej pokój, izraelska ziemi!~ ~ 1077 83 | madyjańskimi~Zastępy, i z Jabinem, kiedy zbite głowy~Niósł 1078 144 | rostą tak, jako zielone~Jabłonki rostą nowo szczepione;~Córy 1079 22 | Nie ma się czego człowiek jąć stroskany.~ ~Cały dzień 1080 2 | buntują,~Wszyscy na Jego jadą wybranego,~Mówiąc: "Co czyniem? 1081 50 | bych to mięso miał wołowe jadać~Albo nad czaszą krwie koźlej 1082 41 | nadzieję, który chleb mój jadał,~Ten w radzie nieprzyjaciół 1083 78 | Chleb anielski człowiek jadł; jeszcze mało na tym:~Rozkazał 1084 59 | strach człowieka) krwawe,~Jadowite, śmiertelne, wszytko miecze 1085 10 | Strzeże, jako w jaskini lew jadowity;~Czyha, jakoby porwał nędznika 1086 119 | słowem swym ku swej czci; jam jak owca zginął,~Szukaj mię, 1087 7 | radzie!~A powstań z pomstą, jakąś prawem swoim~Opisał; oto 1088 116 | tylko ziści, co rzecze.~ ~Jakież ja tedy Tobie, Panie, dać 1089 34 | Dominum in omni tempore~ ~Jakokolwiek szczęście ku mnie się postawi,~ 1090 59 | wystąpił albo co przewinił;~Jakom żyw, żadnemu z nich źle 1091 105 | wyprawił: "Syn opłakany~Twój, Jakubie, w niewolą jest zaprzedany.~ 1092 85 | łaskawy~I wskrzesi znowu one Jakubową~Sławę domową.~ ~Oto wziąwszy 1093 85 | Pomogłeś z oków potomkowi cnemu~Jakubowemu.~ ~Odpuściłeś nam nasze 1094 22 | Panu w bojaźni służycie~I Jakubowym domem się liczycie,~ ~Czyńcie 1095 106 | chodzili.~Tam z nich dopiero jarzma ciężkie są złożone,~A ich 1096 144 | rodzą,~A woły gładkie pod jarzmy chodzą.~ ~Trwogi żadnej, 1097 104 | zakwitnie na niebie,~Źwierz do jaskiń uchodzi, ludzie następują~ 1098 143 | trapi moję duszę,~A ja w jaskiniach ślepych mieszkać muszę~Światła 1099 84 | Wróble mają swe domy, jaskółki swe mają~Gniazda, gdzie 1100 28 | płaczem podnosząc ręce ku jasnemu~Domowi Twemu.~ ~Nie kładź 1101 72 | Dokąd słoneczny gore krąg jaśnie;~Ten król na wszytek świat 1102 139 | Ciebie nad połudne światło jaśniejsza.~ ~Ćma Tobie nic nie zaćmi, 1103 8 | Twoich rąk robota~Gwiazdy jaśniejsze wybranego złota;~Ty coraz 1104 37 | łaskawy.~ ~Jasna jest zorza, jasno słońce pała,~Tak będzie 1105 51 | będę,~Omyj mię, a śnieżnej jasności nabędę;~Zeszli mi poselstwo 1106 40 | gotowy,~Jako brzmi Pismo jasnymi słowy,~Woli Twej dosyć czynić, 1107 45 | Tymi ugodzisz w serca za jątrzone~Swych nieprzyjaciół, a strachem 1108 17 | wszechmocności;~Będę syt, kiedy na jawi prawie~Stawisz się w świętej 1109 59 | mię przeciw zuchwalcom i jawnogrzesznikom~Ani mię w moc podawaj bezecnym 1110 50 | ziemski i co zamknął w sobie.~Jaz bych to mięso miał wołowe 1111 22 | Jego w swych sercach bo jaźń zachowajcie;~Bo Ten nie 1112 84 | ucieczko wiernym!~ ~Dzień jeden u mnie w Twoim pałacu strawiony~ 1113 78 | dostatku dodaje.~Jeszcze jedli, jeszcze im w gębie mięso 1114 69 | Wszytko mi to śmiech u nich jednało.~Jeśli mię w grubym chodząc 1115 42 | troskliwe~Już ledwo żywe?~ ~W jedne mię prawie kęsy rozbierają,~ 1116 105 | płód wszelaki pierworodzony~Jednej nocy po wszytkim państwie 1117 146 | chętliwy;~A on też tylko jednemu~Ufa Panu Bogu swemu.~ ~Który 1118 107 | Nieprzyjacielskich i zgromadzeni;~ ~Jedni stąd, kędy słońce występuje 1119 22 | Obroń mię bystrym źwierzom jednorogim!~ ~A ja Twe imię bracie 1120 92 | życzności~Wyniesiesz jako róg jednorożcowy.~Członki mi przejął sok 1121 29 | Jako więc to tam, to sam jednorożcowymi~Wesoła młodość miece cielęty 1122 133 | szczerej uprzejmości~Strzegą jedności.~ ~Nie tak jest wdzięczny 1123 19 | Lecz sprawą swoją, ruchem jednostajnym,~Który wszytkiemu światu 1124 96 | Władzą i możność wiecznemu~Jednowłajcy niebieskiemu.~ ~Przyznajcie 1125 106 | nieujeżdżone w poły przeciął morze,~Jedny przewiódł, a drugie zalał 1126 69 | zły nie będzie~Położon w jednym z dobrymi rzędzie!~Nad mię 1127 82 | Jedno to u niej: gburowie~I jedwabni tyranowie."~ ~O Sędzia nienaganiony,~ 1128 132 | Sławę nieugaszoną wzniecę jedynemu.~Jego wszytki ogarnie wstyd 1129 55 | trapienie.~ ~Ale ty na mię jedziesz, któregom ja z wiela~Obrał 1130 109 | będzie krzyw naleziony,~A jegoż niech mu barziej szkodzą 1131 18 | sprawuje;~Dał mi prędkość, że z jeleniem porównać mogę,~A na skale 1132 116 | trwogi prawie ostatnie z jęły.~ ~W takiej przygodzie będąc, 1133 49 | barany śmierć się karmi jemi.~ ~I będą dobrzy wrychle 1134 118 | potężność, On wesele moje,~Jemum winien zdrowie swoje.~Dobrych, 1135 80 | niestety) chleb troskliwy jemy,~Wino żałosne na poły ze 1136 68 | kościołem świętym~Słynie Jerozolima; tu Tobie z ukłony~Dary 1137 125 | krąg prawie góry otoczyły~Jerozolimę, tak Pan lud swój miły~Wałem 1138 139 | nieuchroniona ręka dopadnie.~ ~Jesliby też tak człowiek pomyślił 1139 44 | ciemnościami prawie śmiertelnymi.~Jeslibychmy imienia Twego przebaczyli~ 1140 44 | poganom w ręce się dostali.~Jesteśmy jako owce na rzeź odłączone;~ 1141 94 | dziedzictwa swego szarpać dopuści;~Jeszczeć i sprawiedliwość będzie 1142 71 | wynajdzie i Twojej litości?~Jeszcześ mię z młodu ćwiczył, a ja, 1143 91 | wsiędziesz~I na ogromnym smoku jeździć będziesz.~ ~Słuchaj, co 1144 114 | szalone,~I morze czuło nieu jeżdżone,~Który z krzemienia zdroje, 1145 18 | Skrzydłach latał akwilonów nieu jeżdżonych.~Oblókł się w noc, swą stolicę 1146 119 | pławione, ja się cieszę jimi.~Tych ja nie zapomnię, jakomkolwiek 1147 104 | Tam wróble gniazda noszą; jodła bocianowi,~Sarnom góra mieszkanie, 1148 72 | potwarcę wszędzie.~ ~I będzie jogo imię na ziemi~Między narody 1149 42 | mnie pamięć Twoja;~Tego i Jordan, i hermońskie skały~Będą 1150 119 | a mnie praw swych naucz, Jowal~Po śmierciach stąpam, a 1151 78 | Ale władze i rządu ani Jozefowym,~Ani zacnym potomkom zlecił 1152 78 | potomkom zlecił Efrajmowym;~Judzie zlecił, syjońskie umiłował 1153 141 | w uszy swoje;~Prośba za kadzidło, rąk złożenie, Panie,~Niech 1154 118 | Tobiem winien zdrowie swoje.~Kamień od rzemieślników niedbałych 1155 97 | się szaleni~Bogi swymi z kamieni.~ ~Wszyscy, jako was zowie~ 1156 105 | dżdża z nieba padał grad kamienisty,~A z gradem niesłychany 1157 110 | Melchizedechowem~Porządkiem kapłan wieczny; Pan przy boku twoim~ 1158 141 | Aby złość ich była widomie karana.~ ~Sędziowie niewierni, 1159 119 | trosk nie znał, dziś lepszy karany;~Objaw' mi swój statut, 1160 2 | Co czyniem? Zrzućmy z karku swego~Ich ciężkie jarzmo, 1161 42 | Stanę przed Tobą?~ ~Łzy moja karmią, potrawy płacz wieczny,~ 1162 17 | bezdenne brzucha~Z wielkiego karmisz ziemskiego rucha,~Dając 1163 5 | język - pochlebca płony.~ ~Karz je, Panie, prze ich zdrady,~ 1164 27 | twarzy~Ani mię swym gniewem karzy,~Ale mię w mojej trudności~ 1165 68 | plugawą zębem śmiertelnym kąsali.~"Wrócę was - Pan powiedział - 1166 78 | mszyce rozliczne i muchy kąsały,~To żaby po pałacach mierzione 1167 131 | się ja na wielkie nazbyt kaszę rzeczy,~Ani się ja nad rozum 1168 118 | niedbałych wzgardzony~Na kąt czelny jest włożony.~A to 1169 20 | Niedługi czas temu (a każ na to śmiele!),~Ze znacznie 1170 147 | statecznie~I co na łaskę Jego każą bezpiecznie.~Panu jerozolimskie 1171 106 | na lud nieposłuszny srogą kaźń przepuścił.~Nie cierpiał 1172 89 | memu rozkazaniu były,~Onić kaźni nie ujdą za swe wszeteczności~ 1173 42 | żywe?~ ~W jedne mię prawie kęsy rozbierają,~Kiedy mię coraz 1174 94 | o głupcy, miejcie wżdam kiedyl~Kto umiał ucho stworzyć 1175 35 | Darmojadowie.~ ~O Panie, kiedyż wejźrzysz? Pozbaw' mię tych~ 1176 106 | Pan poratował, znowu na kieł wzięli,~Znowu też coraz 1177 19 | Jest kto, krom Boga, o kim byś rozumiał,~Zęby albo 1178 109 | ludzi w ohydę;~Głową, widzę, kiwają, gdziekolwiek idę.~ ~Wspomóż 1179 51 | przyjmiesz ofiarę cnoty, tam kładzione~Na Twój ołtarz będą cielce 1180 20 | w konie,~A my w Pańskiej kładźmy nadzieję obronie.~Oni upaść 1181 101 | fałszem robi; tej nadzieje~Kłamca niech będzie, że z mej strony~ 1182 5 | rad płacisz,~Że koniecznie kłamcę stracisz.~ ~Mąż okrutny, 1183 55 | Rozdziel na mowy różne języki kłamliwe!~Widzę miasto ich w rządzie 1184 140 | wstanie.~Niedługie szczęście kłamliwych na świecie,~A zły w swojejże 1185 24 | serce zachował,~Ten, kto kłamstwa i krzywych przysiąg się 1186 120 | języka zdradnego!~ ~Co swym kłamstwem pozyszczesz, języku wszeteczny?~ 1187 106 | niewiernym poganom,~Że się kłaniać musieli nieznajomym panom,~ 1188 33 | ranu,~Wszyscy niechaj się kłaniają Panu;~Bo jedno słowo wyrzekł, 1189 78 | nikczemnym szaleni słupom się kłaniali.~Co Pan widząc na oko wielce 1190 106 | zalało~Tak, iż ani posłańca z klęski nie zostało.~Ci też dopiero 1191 98 | Pańską oblicznością~Rzeki kleszczą, niech z radością~Góry Pana 1192 47 | gentes, plaudite manibus~ ~Kleszczmy rękoma wszyscy zgodliwie,~ 1193 109 | moje zdrowie.~ ~Niech on klnie, Ty błogosław; niech się 1194 28 | Temu się za wżdy moje serce kłoni,~A On mię broni.~ ~Stąd 1195 34 | zgubi i sam zniszczeje w kłopocie;~Pan sług swoich broni, 1196 72 | na Libanie,~Taki chrzęst kłosów po górach wszędzie~I po 1197 30 | zbłaźniło,~Żem śmiał rzec: w tej klubie stoję,~Ze się odmiany nie 1198 140 | swym sercu zdradę tylko knują~A na mię wojska ustawnie 1199 50 | Język zdradliwy fortele knuje.~ ~Powinowactwo żadne, bliskość 1200 37 | nadzieje nie mogą być płonę.~ ~Kochaj się w Panu, Ten wszytko 1201 89 | uznania prawdy Twej będą się kochali~I twą łaską sławy swej będą 1202 119 | a nie wstyd mię za nie.~Kocham się w Twym rozkazaniu, to 1203 5 | świętobliwy prawie;~Nie kochasz się w żadnej sprawie,~Gdzie 1204 32 | ledwie tak gorają~Słoneczne koła, kiedy Lwa mijają.~ ~Wolałem 1205 5 | Wysłuchaj mój głos płaczliwy,~Kólu i Boże prawdziwy!~ ~Ledwie 1206 138 | ujęci, bo Ty nad wszytkimi~Koły siedząc niebieskimi~Na niskość 1207 44 | cierpimy,~Prawie wszytkim na końcu języka siedzimy.~Wstyd oczom 1208 147 | na dzielność wyprawnych koni~Ani oka za chybkim szermierzem 1209 109 | się kryję po świecie~Jako konik czując chrzęst bliskich 1210 68 | nieprzejźrzane stoją i aniołów konnych.~A sam Pan w pośrzodku ich, 1211 7 | kłam urodzi,~Dół pod nim kopa, a sam weń ugodzi.~ ~Sam 1212 98 | woli w lutnie grajcie~I kornet z trąbą sprzągajcie!~ ~Niechaj 1213 75 | A niewolnika posadzi w koronie~Na złotym tronie.~ ~U Pana 1214 82 | Królowie sądzą poddane,~A króle koronowane~Sędzia wiekuisty sądzi,~ 1215 103 | ciebie miłosierdziem swym koronuje,~ ~Który cię wszelakich 1216 80 | ziemię, wkopałeś głęboko~Jej korzenie, tak że się wnet rozrosła 1217 15 | szuka z cudzą szkodą swej korzyści,~Przeciw obmowcom sąsiada 1218 76 | Strasznyś Ty Pan; nie korzysta w duszy,~Kto by czekał, 1219 3 | koniecznie;~Nie ustraszą mię wozy kosami tknione,~Nie ustraszą mię 1220 22 | Rozpłynąłem się jako woda prawie,~Kość nie została żadna w swoim 1221 69 | Niechże im też ich pokarm kością w gardle stanie,~A skąd 1222 144 | źrzetelne,~Rzezane świecą słupy kościelne.~ ~Szpichlerze nawiezione 1223 68 | Błogosław' sprawom naszym; Twym kościołem świętym~Słynie Jerozolima; 1224 132 | plac najdę, Boże mój, Twemu kościołowi~I wymierzę świętemu miejsce 1225 72 | rosie~Na łąkę gołą po ostrej kosie.~ ~Zakwitnie cnota, pokój 1226 139 | nie może.~ ~Żadna Tobie kosteczka tajna nie była,~Gdy mię 1227 22 | szatami,~O suknią moje miotali kostkami,~ ~Ty mię, mój Panie, nie 1228 129 | która nie czekała~Razu kosy siekącej,~Ale przed czasem 1229 49 | szafowanie.~ ~Pałace wielkim kosztem wystawiają,~Budownym zamkom 1230 74 | swoje;~Ozdobę domu Twego, kosztowne roboty~Obuchami potłukli 1231 23 | Posadziłeś mię za stół kosztowny,~Skąd nieprzyjaciel boleje 1232 147 | żelezie szczerym bramy twe kowal~I synom twym dóbr hojność 1233 66 | Tobie padnie zarzezany~Kozieł i baran wybrany;~Już cielce 1234 50 | twej obory wolu,~Nic chcę i kozła z twojego okołu;~Wszytek 1235 50 | jadać~Albo nad czaszą krwie koźlej siadać?~ ~Ofiaruj ty mnie 1236 137 | Jeslibych cię zapomniał, o kraino święta,~Niech moja swej 1237 107 | gaśnie wieczorna zorza,~Ci z krajów Akwilonom podległych, a 1238 68 | spali,~Przedsię wy swoją krasą będziecie równali~Z gołębiem 1239 72 | zamierzy srogą~Pomstę, kto by kre\v przelał ich drogą.~ ~Przedłuży 1240 83 | koło, z myślami niech się kręcą swemi;~Jako źdźbło, któremu 1241 97 | oblicza Pańskiego,~Sprawce kręgu ziemskiego.~ ~Nieba pięknego 1242 103 | zabiega chorobom i twej krewkości,~Żywot śmierci łakomej twój 1243 45 | przyniesiona;~Z nią orszak panien, krewnych liczba wielka,~Bębny i trąby, 1244 12 | słowa brant szczery, siedm kroć przelewany.~Panie, Ty nas 1245 18 | pomnażała.~Utwierdziłeś krok mój, a nikt nie był tej 1246 111 | pogany~A swe postawił w ich królestwie pany.~Sprawy rąk Jego prawdą 1247 72 | królowi,~Daj sprawiedliwość królewicowi,~Aby w porządku Twój lud 1248 45 | przyodzianą.~Słuchaj mię, zacna królewno, a moje~Życzliwe słowa włóż 1249 105 | sprośnych hojność zrodziła,~Że i królewska pościel bez nich nie była.~ 1250 45 | płynie, między swymi~Córy królewskie masz ulubionymi.~ ~Otóż 1251 145 | chwalić nie przestają,~Zacność królewstwa Twego i Twe dziwne siły~ 1252 104 | Sarnom góra mieszkanie, skała królikowi.~Tyś na znak czasów sprawił 1253 45 | Tobie bogata Tyros, o królowa,~Już dawno zacne upominki 1254 93 | decorem indutus est~ ~Pan chce królować: odział się zacnością,~Okrył 1255 29 | swym tronie będzie na wieki królował.~Tenże serce i siłę ludu 1256 68 | który światem władasz i królujesz wiecznie,~Powstań, Panie, 1257 133 | szaty;~ ~Nie tak rozkoszne krople są perłowe~Niebieskiej rossy, 1258 147 | biednym, co wołają k'Niemu, kruczętom.~Nie patrzą on na dzielność 1259 31 | które tu już okazujesz;~Kryjesz je przy swej twarzy przed 1260 90 | schniemy;~Tobie jawne i kryjome~Złości nasze są wiadome.~ ~ 1261 40 | sam znasz chęć moje.~Nie kryłem w sercu swoim Twej sprawiedliwości,~ 1262 104 | Które posiłek niosą rzekom kryształowym:~Tu się wszelki źwierz chłodzi, 1263 104 | Tamże płacy mieszkają a w krzakach zielonych~Nie przestają 1264 80 | ręką sadził,~Miej na pieczy krzaki, któreś nad inne wysadził!~ ~ 1265 91 | abyś idąc drogą~Na ostry krzemień nie ugodził nogą.~ ~Będziesz 1266 114 | czuło nieu jeżdżone,~Który z krzemienia zdroje, a z twardej opoki~ 1267 105 | g'woli wodę lały twarde krzemienie,~A po suchych pustyniach 1268 100 | chodzicie,~Ku czci Panu wesoło krzyknicie,~W radości Mu służcie i 1269 109 | odstępuje;~U sądu niechaj będzie krzyw naleziony,~A jegoż niech 1270 17 | skaźni Twej czekam;~Ty swym krzywego upatruj okiem,~A najdzi 1271 22 | naśmieje,~Nos marszczy, gębą krzywi, głową chwieje:~Bogu ten 1272 35 | kto z nas praw jest, a kto krzywy,~Mój wieczny Boże!~ ~Osądź 1273 24 | zachował,~Ten, kto kłamstwa i krzywych przysiąg się warował.~ ~ 1274 59 | ulice krzyżują;~Ale będąc krzyżować chleba upraszając~Niedawno, 1275 69 | Twojej litości!~Wymaż je z ksiąg żywotnych; niechaj zły nie 1276 110 | rozciągnie, pola trupami okryje,~Książę możne zabije,~Krwią płynącą 1277 113 | prawie~Umie posadzić na książęcej ławie;~Ten mać niepłodną 1278 131 | swej wzdycha.~ ~To jest kształt myśli moich, ani ja mam 1279 31 | drudzy się zmawiają,~Którym kształtem o zdrowie przyprawić mię 1280 86 | nie będzie rówien Tobie,~Kształtu Twych czynów, wieczny Boże,~ 1281 95 | czterdzieści ten lud mię frasował,~Któremum ja też tak długo folgował,~ 1282 80 | Miej na pieczy krzaki, któreś nad inne wysadził!~ ~Wysieczone 1283 37 | upadku nie ujdą złośliwi,~A którykolwiek Panu się przeciwi,~Jako 1284 41 | nabliższego brata go szacował,~W którym-em miał nadzieję, który chleb 1285 91 | trwogę ani dbaj na strzały,~Którymi sieje przygoda w dzień biały.~ ~ 1286 34 | broni, szkody nie uznają,~Którzykolwiek w Jego łasce ufność mają.~ ~ 1287 31 | postępuje.~Bądźcie stali, którzyście w Panu położyli~Ufność swoje, 1288 71 | mocny Boże,~Nieba sięga; któż kiedy z Tobą zrównać może?~ 1289 94 | przeciw cnotliwym praktyki kują~A niewinne nad prawo jawne 1290 139 | Gdziem ja rósł osobliwym kunsztem wiązany,~Okiem jeszcze słonecznym 1291 74 | Panie?~Czemu tak długo kurczysz możną rękę swoje?~Podnieś 1292 50 | umownych nie czynił;~Zawżdy się kurzą, zawżdy są oblane~Ołtarze 1293 18 | gniewem wzruszony.~Dym się kurzył z nosa Jego, oczy pałały~ 1294 6 | oko, że się próżno o mię kuszą.~ ~ 1295 78 | przeciwko sobie zapalili~Kusząc go w sercach swoich, a niehamownemu~ 1296 141 | ja o żadną praktykę nie kuszę,~Która by na potem szpecić 1297 119 | sprawy;~Przetożem się wolał kwapić do Twojej ustawy.~Nosząc 1298 103 | przytnie zębami swymi;~Podobien kwiatu, który gdy się rozwinął~ 1299 148 | książęta znamienite.~ ~I ty, kwitnąca młodości,~I ty, doźrzała 1300 92 | pałacu wsadzony,~Zawżdy kwitnący, zawżdy zielony~I czerstwy 1301 21 | 21~Domine, in virtute Tua laetabitur rex~ ~Panie, za Twoją zawżdy 1302 122 | PSALM 122~Laetatus sum in hic, quae dicta sunt 1303 9 | wszechnaświętszemu~Przy łagodnej śpiewał stronie~Imieniowi 1304 21 | Okaż, Panie, siłę swą, a my łagodnymi~Twoje moc niechaj sławiem 1305 49 | Abowiem skoro przyjdzie śmierć łakoma,~Hardego snadnie z powagi 1306 58 | zęba nie zostanie;~Ty sam łakome i sprośne paszczeki~Nienasyconym 1307 103 | krewkości,~Żywot śmierci łakomej twój odejmuje~A ciebie miłosierdziem 1308 49 | założyć;~Nieprózno człowiek łakomie nabywał~I nad swym bliźnim 1309 78 | przedsię zostaje,~A Pan wedla łakomstwa dostatku dodaje.~Jeszcze 1310 105 | zbierali.~Tym g'woli wodę lały twarde krzemienie,~A po 1311 119 | wieść wszytki swe sprawy l~ ~LAMBD~Słowa Twoje, prawda Twoja 1312 9 | wybranej.~ ~Jam smutny tak lamentował,~A Tyś usłyszał w niebie;~ 1313 35 | Tak brata płacze brat, tak lamentuje~Syn po swej matce.~ ~A oni 1314 29 | możności.~ ~Głos Pański cedry łamie i dęby przewraca~A wielkimi 1315 42 | szczwana~Strumienia szuka łani zmordowana,~Tak, mocny Boże, 1316 29 | Pustynie drżą arabskie, łanie dzieci trują,~Lasy padną; 1317 83 | jako pożar, który~Gęsty las pustoszy i odziane góry.~ 1318 119 | prawdy Twej uznania.~ ~THET~Łaskawieś się ze mną obszedł wedle 1319 107 | wszytko uważy a wszędzie~Łaskawość Pańską najdować będzie.~ ~ 1320 107 | kryć musieli,~A z pustych lasów wyźrzeć nie śmieli,~A ubogiego 1321 55 | człowiekowi~Wolno było tak latać jako gołębiowi,~Leciałbych 1322 18 | niezścignionych~Skrzydłach latał akwilonów nieu jeżdżonych.~ 1323 74 | zspoił i mocnie ustawił,~Tyś lato swym dowcipem i zimę naprawił.~ ~ 1324 80 | morza samego~A jej piękne latorośli do brodu wielkiego.~ ~Czemużeś 1325 58 | Pierwej, niż w czernie latorosłki nowe~Albo wyrostą w gałęzi 1326 23 | świętym domu~Nie ustępując laty nikomu.~ ~ 1327 146 | PSALM 146~Lauda, anima mea, Dominum ~Tobie, 1328 48 | PSALM 48~Magnus Dominus et laudabilis nimis~ ~O Panie, który nie 1329 109 | PSALM 109~Deus, laudem meam ne tacueris~ ~Boże, 1330 113 | Umie posadzić na książęcej ławie;~Ten mać niepłodną i zjętą 1331 74 | skruszył.~ ~Skruszyłeś i samemu łeb wielorybowi~I dałeś go na 1332 132 | progu,~Ani na swym łożu lec, ani oczu zmrużyć,~Ani pożądnych 1333 78 | polach pędzi, gdy pierzchliwy leci.~W obóz prosto i wkoło namiotów 1334 18 | wyrzekł słowo straszliwe,~Grad leciał, a z gradem węgle padały 1335 55 | tak latać jako gołębiowi,~Leciałbych co nadalej między głuche 1336 32 | taił swoich nieprawości,~Ledwiem mógł nosić swe mizerne kości.~ 1337 42 | frasuje, a serce troskliwe~Już ledwo żywe?~ ~W jedne mię prawie 1338 78 | Attendite, popule meus, legem meam~ ~Słuchaj, wierny mój 1339 75 | moszczu; tym złe ludzi poi~Lejąc im drożdże i jad niewidomy~ 1340 90 | Przeto, dla swych nieprawości~Lękając się Twej srogości,~Tak prędko 1341 99 | który włada anioły lotnemi:~Lękajcie się, państwa wielkie, bój 1342 43 | narzekam,~Nieprzyjaciół się lękam?~ ~Niech Twej pomocy, Panie,~ 1343 62 | ufność zawżdy w Bodze.~ ~Lekki naród jest człowieczy,~Nie 1344 77 | o Boże, wody, widziały~I lękły się, a morskie przepaści 1345 102 | bały.~I wszyscy królowie łekna się Twej chwały.~ ~A to, 1346 147 | smutne serca cieszy, troski lekuje,~Rany wiąże, boleści wszelkie 1347 37 | ręku samy się przepadną.~ ~Lepsza dobremu trocha majętności~ 1348 88 | otchłani podziemnej,~Ponurzy łeś mię w przepaści ciemnej.~ 1349 74 | grzmi, jako kiedy walą~W lesie surowe dęby twardą, ostrą 1350 132 | Jawnie okazał między padoły leśnymi;~Pójdźmyż tedy pod Jego 1351 135 | chwal, Izraelowy,~Domie Lewego, domie Aronowy.~Wszyscy 1352 142 | mię zastawiają;~Pójźrzę w lewo abo w prawo,~Nie stawi się 1353 45 | panno, nie szukaj przyczyny~Łez niepotrzebnych; wrychle ( 1354 41 | dzień błogosławiony,~Że go leżąc na marach ostatnich ujźrzemy~ 1355 145 | życzliwy,~A nie masz tak lichego na świecie stworzenia,~Co 1356 109 | Niechaj go z majętności lichwnik wyzuje,~A obcy w jego pracy 1357 90 | sługami swymi~I nad ich syny lichymi;~Zdarz nam wszytki nasze 1358 28 | mną albo mię już z teml~Licz, co są w ziemi!~ ~Słysz 1359 143 | dawno w ziemi~I niech mię liczą między umarłemi.~ ~W Tobie 1360 45 | orszak panien, krewnych liczba wielka,~Bębny i trąby, i 1361 90 | życzyć,~Bychmy tym sposobem liczyć~Płoche lata swe umieli~A 1362 22 | służycie~I Jakubowym domem się liczycie,~ ~Czyńcie cześć Panu, Jego 1363 105 | sobie szyroki.~Pomni na ligę swoje i wszytki rzeczy~Ma 1364 79 | Jako gdy deszcz wielki linie;~A nie masz, kto by z litości~ 1365 139 | bryłę ciała, początki małe~I linije człowieka niedoskonałe~Widział; 1366 1 | co rok owoc panu swemu,~Liścia nigdy nie tracąc, choć zła 1367 106 | zmiękczył ludzkie serca, że ich litowali~I ci sami, u których w niewoli 1368 86 | rozgniewanie~A nieprzebrany w litowanie!~ ~Ty wejźrzy na mię a w 1369 103 | Jako łaskawy ojciec synów lituje,~Tak równie swoich wiernych 1370 9 | Twój wzrok straszliwy.~ ~Ty litujesz krzywdy mojej,~Tyś k'woli 1371 72 | zuchwali~Plugawą ziemię będą lizali.~ ~Królowie, którzy morzem 1372 135 | przepaści głębokie.~Ten z lochów ziemskich obłoki wyciąga~ 1373 50 | PSALM 50~Deus deorum Dominus locutus est~ ~Bóg wieczny, który 1374 147 | ziemi jako popiół rozsiewa.~Lód z nieba miece jako blachy 1375 147 | wytrwane?~Rzecze słowo, a lody natychmiast tają;~" Wienie 1376 147 | Twoje granice,~A ciebie łojem karmi tłustej pszenice;~ 1377 141 | ode mnie słyszeli.~ ~Jako łomną ziemię pługiem rozsypują,~ 1378 129 | napełniła~Żeńcowi ochotnemu~Ani łona obciążyła~Nosarzowi pilnemu.~ ~ 1379 10 | quid, Domine, recessisti longe~ ~Czemuś, Panie, odstąpił? 1380 89 | przypatrz Twoich.~Pełne łono mam sznupek, pełne obelżenia~ 1381 58 | Si vere utigue iustitiam loquimini~ ~Najdzie się kiedy chwila 1382 104 | chłodzi, który w polu żyje;~Tu łoś, mieszkaniec leśny, upragniony 1383 139 | skrzydła oblokę różanej zorze~A lotem za ostatnie udam się morze,~ 1384 99 | króluje, który włada anioły lotnemi:~Lękajcie się, państwa wielkie, 1385 144 | człowiek, a jego lata są lotnemu~Cieniowi równe niehamowanemu.~ ~ 1386 83 | Przyciągnął ku pomocy potomkom Lotowym.~Ale Ty, o nasz Panie, tak 1387 94 | kazali?~Długoż się swym łotrostwem będą chlubili,~Którzy wstyd 1388 91 | żadna trwoga."~ ~Ciebie on z łowczych obierzy wyzuje~I w zaraźliwym 1389 119 | zakon wyznawam,~Źli mię łowią, ja przedsię Twych ustaw 1390 35 | zdradliwe kopają~Zdrowie me łowiąc.~ ~Bodajże się w swych sieciach 1391 132 | swego progu,~Ani na swym łożu lec, ani oczu zmrużyć,~Ani 1392 65 | krócisz, mieniąc boje~W lube pokoje.~ ~Twych gromów srogich 1393 92 | Zniszczeją wszyscy, którzy lubią złości,~A Ty moc moje z 1394 35 | mnie!~ ~Niechaj nie mówią: "Lubuj, duszo, teraz,~Oto nam w 1395 38 | Nieprzyjacielem w pośmiech; w tym oni lubują,~Gdy moje nogi namniej szwankują.~ ~ 1396 113 | niepłodną i zjętą troskami~Lubymi cieszy za czasem dziatkami.~ 1397 63 | Deus, Deus meus, ad Te de luce vigilo~ ~Ku służbie Twojej, 1398 101 | poczuje,~Kto pokątnie o ludziech żuje.~ ~Z hardym nie wytrwam 1399 65 | Do Ciebie, który prośbami ludzkiemi~Nie gardzisz, przyda wszyscy, 1400 45 | nieprzyjaciele!~ ~Prawda i ludzkość twój wóz niech sprawuje,~ 1401 109 | Zapamiętał wszelakiej zgoła ludzkości~Upadłego żebraka przenaszladując~ 1402 78 | Efrajmowi, męże doświadczeni~I łukiem nieomylnym władać nauczeni,~ 1403 147 | nieba miece jako blachy łupane,~Którego srogie zimno komu 1404 111 | miłosierny;~Nieprzyjacielskim łupem swój lud wierny~Hojnie bogaci, 1405 22 | Jako lew srogi zwierzę łupiąc żywe.~ ~Rozpłynąłem się 1406 80 | łzami pijemy.~ ~Sąsiedzi o łupy nasze zwady zaczynają,~A 1407 33 | PSALM 33~Exultate, lusti, in Domino, rectos decet~ ~ 1408 95 | dziękami~I z wdzięcznym luteń dźwiękiem, i z pieśniami.~ ~ 1409 150 | Chwalcie Pana przyjemnymi lutniami,~Chwalcie bębny, chwalcie 1410 34 | gdzie Pan w uczciwości.~ ~Lwi drapieżni, którzy siłom 1411 17 | śladem;~Takie więc szczenię lwice szalonej~Czyha w jaskini 1412 104 | bestyje wszytki się ruszają;~Lwięta ryczą, pokarmu żądając od 1413 35 | kiedy a broń od przeklętych~Lwów dusze mojej,~ ~Abych Twą 1414 57 | Mieszkam nie miedzy ludźmi, ale lwy srogimi,~Miedzy źwierzęty 1415 149 | waleczny,~Ogromny będzie łyskał miecz obosieczny,~Aby krzywd 1416 74 | krzywdę; pomni,~Jako Cię lżą każdy dzień bluźnierce nieskromni.~ 1417 74 | wieczny Panie,~Jako imię Twe lżyli nieszczęśni poganie.~Sinogarlice 1418 111 | Tibi, Domine, in toto corde m~ ~Pana ja zawżdy między 1419 113 | na książęcej ławie;~Ten mać niepłodną i zjętą troskami~ 1420 128 | tyce~Płodny krzak winnej macice~Obfituje w słodkie grona,~ 1421 102 | gniazdzie mały,~Kiedy go maciory płoche odbieżały.~ ~Nieprzyjaciel 1422 104 | Pańska chwała, a On z tak mądrego~Nie przestanie się kochać 1423 49 | grób nie wstępować.~ ~I mądry umrze, a umrze i głupi,~ 1424 78 | ten je z pilnością pasł i mądrze sprawował,~Jako urząd pasterski 1425 83 | Jakoś począł z Sizarą, i z madyjańskimi~Zastępy, i z Jabinem, kiedy 1426 48 | PSALM 48~Magnus Dominus et laudabilis nimis~ ~ 1427 97 | Niego~I ćmy srogie, a Jego~Majestat wielmozności~Jest na sprawiedliwości~ ~ 1428 95 | mieszkajmy upaść na kolana~Przed majestatem Jego wielmożności:~To jest 1429 105 | dał w szafarstwo~Wszytkę majętność swoje, wszytko swe carstwo,~ 1430 31 | postawił.~Jaciem już był bez mała zwątpił w łasce Twojej.~ 1431 139 | pierwszą bryłę ciała, początki małe~I linije człowieka niedoskonałe~ 1432 37 | PSALM 37~Noli aemulari in malignantibus~ ~Nie obruszaj się, że kto 1433 52 | PSALM 52~Quid gloriaris in malitia, qui potens es~ ~Co się 1434 68 | naśliczniejszym, od którego szyje~Malowanej to srebrny, to złoty blask 1435 83 | Z nimi Gabel i Amon, i Mamaluchowie,~I mieszkaniec Sydoński, 1436 80 | cherubinem,~Przed Efrajmem, przed Manassem, przed Benijaminem.~ ~Chciej 1437 47 | 47~Omnes gentes, plaudite manibus~ ~Kleszczmy rękoma wszyscy 1438 144 | tak wielką chęć okazujesz?~Mara człowiek, a jego lata są 1439 41 | błogosławiony,~Że go leżąc na marach ostatnich ujźrzemy~A tym 1440 78 | winnice więdły, mrozem sady marły;~Grad woły, grad wielbłądy 1441 119 | niecnotliwy.~Odwróć wzrok mój od marności, niech przy Tobie stoję,~ 1442 17 | władze nie mają~Ci, co się w marnym świecie kochają~Przestając 1443 22 | ze mnie się naśmieje,~Nos marszczy, gębą krzywi, głową chwieje:~ 1444 115 | ludziom podał w używanie.~Nie martwi, Panie, będą Cię chwalili~ 1445 89 | śmierci mógł zniknąć albo z martwych ożyć?~Gdzie teraz ono Twoje 1446 18 | wnet okrył wszytki pola martwymi ciały.~Gniew Twój, Panie, 1447 88 | Żywot już widzi prawie swe mary.~Ciało zgoła już martwe, 1448 106 | chananejskie kładąc niegodne maszkary.~Ziemię krwią napoili, sami 1449 5 | koniecznie kłamcę stracisz.~ ~Mąż okrutny, ręki krwawej,~Nigdy 1450 107 | wszytki choroby okrócił~I mdłe ku zdrowiu pierwszemu wrócił.~ ~ 1451 43 | niezwyciężony.~ ~Duchu mój, czemu mdlejesz,~Czemu we mnie truchlejesz?~ 1452 39 | 39~Dixi, custodiam vias meas~ ~Do tegom był myśl swą 1453 105 | sadzał~Do więzienia, a radzie mędrszy doradzał.~Zatym pożegnawszy 1454 119 | Te mię nad nieprzyjacioły mędrszym czynią moje.~Tych słuchając 1455 59 | 59~Eripe me de inimicis meis, Deus~ ~Boże, który sług 1456 10 | bo Ty widzisz i smutnych mękę,~I hardych okrucieństwo - 1457 110 | żal nie chodzi słowem;~Tyś Melchizedechowem~Porządkiem kapłan wieczny; 1458 119 | Twe ustawy wieczne.~ ~MEM~O Panie, jako mnie wdzięczne 1459 132 | PSALM 132~Memento, Domine, David~ ~Pomni, 1460 127 | tak są straszliwe~W ręku męskich strzały popędliwe,~Jako 1461 93 | się zacnością,~Okrył się męstwem wszytek i dzielnością;~Pan, 1462 136 | wieczne;~Króla amorejskiego, mężnego Seona,~Bo Jego wieczna łaska 1463 103 | Chwalcie, o aniołowie, mężni, chwalcie Go,~Którzy słowne 1464 76 | morze krwawe cisnął boje.~ ~Mężniej szyś Ty niż górni hetmani:~ 1465 18 | Boga naszego?~Ten siłą i mężnym sercem mnie opatruje,~Ten 1466 18 | Oblókł się w noc, swą stolicę mgłami osadził,~Chmury wkoło i 1467 73 | swej sam za rękę wodził.~Miałeś na pieczy wszytki moje sprawy,~ 1468 78 | zbici, wdowy pogrzebu nie miały.~Ocucił się Pan, jako gdy 1469 87 | Którzy się będą z Syjonu mianować.~Wszyscy poetowie,~Wszyscy 1470 83 | Izrael nie będzie wiecznie mianowany!"~I spiknęli się z sobą 1471 100 | Dajcie winną chwałę Jego mianu.~Wdzięczny to Pan, miłosierdzia 1472 46 | miłuje~I przybytkiem swym mianuje,~Rzeka odnogami swymi~Weseli 1473 111 | Sprawy rąk Jego prawdą miarkowane,~Sprawiedliwością prawa 1474 78 | Jemu i z swej nikczemności~Miarkując Jego siłę i Jego możności,~ 1475 112 | majętności;~A słowa swe tak miarkuje,~Że w nich płochość nie 1476 144 | słynę między obcymi,~Że miastom i walecznym narodom panuję,~ 1477 87 | sanctis~ ~Pan między wszytkimi~Miasty żydowskimi~Piękne syjońskie 1478 105 | płynęły rzeki szarłatne~Miecąc po brzegach zdechłe ryby 1479 57 | Których język szkodliwiej miecza siecze, których~Zęby oszczepów 1480 120 | A gdy zgodę wspomionę, mieczów pomykają.~ ~ 1481 33 | Trąbcie Mu w głośną trąbę miedzianą l~Abowiem każde słowo Pańskie 1482 107 | pustynią w piękną rzekę mieni~I piasek w łąkę pełną strumieni,~ 1483 4 | Mówią drudzy: "Dobrego mienia nam potrzeba."~O Panie, 1484 65 | I ludzkie burdy krócisz, mieniąc boje~W lube pokoje.~ ~Twych 1485 104 | zapalone;~Twym rozumem tak miernie ziemia usadzona,~Że na wieki 1486 73 | ludem Twoim,~A chcąc w tej mierze co pewnego stawić~Nie mogłem 1487 119 | nawiętszą szacuję.~Fałsz mię mierzi, Twe ustawy ulubiłem sobie;~ 1488 8 | Niech źli, jako chcą, Ciebie mierzią sobie;~Z ust niemowlątek 1489 109 | błogosławieństwo wielce mierziało,~Daj to, Panie, aby go wiecznie 1490 78 | kąsały,~To żaby po pałacach mierzione czołgały,~To chrząszcze, 1491 72 | będzie.~ ~Po wsiach, po mieściech kwitnącej młodzi~Taki dostatek 1492 78 | nagotować~I głodne ludzi swoje mięsem opatrować?"~To Pan słysząc 1493 104 | czasów sprawił błędną twarz miesięczną,~Ty niepoścignionego słońca 1494 135 | rościąga;~Z deszczem ogniste miesza łyskawice,~Wiatrów dobywa 1495 122 | zacnych, ozdoba świata,~Zgodą mieszczan swych spojona na wieczne 1496 24 | najduje,~I co pod niebem mieszka, i co się buduje,~Wszytko 1497 148 | macie,~Smocy, co w górach mieszkacie,~I wielorybowie z wami,~ 1498 68 | imię Jego.~Ten, na niebie mieszkając, okiem litościwym~Patrzą 1499 9 | Którzy w Nim ufność mają.~ ~Mieszkającemu śpiewajcie~Na wysokim Syjonie;~ 1500 95 | ręce swe do Pana,~A nie mieszkajmy upaść na kolana~Przed majestatem 1501 149 | wielkiej zacności~I użyją w mieszkaniach swoich radości:~W ich uściech 1502 123 | oculos meos~ ~Boże, który mieszkasz nad wszytkimi nieby~Prózen