| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Kochanowski Psalterz Dawidów IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Psalm
2007 18 | Siedział na lotnym cherubie, na niezścignionych~Skrzydłach latał akwilonów 2008 18 | Cię-m ja wojska poraził niezwyciężone,~Przez Cię-m ja mury ubieżał 2009 2 | poświęconym stawi~Ręką swą króla niezwyciężonego.~ ~Jam jest, mój Boże, król 2010 68 | nieba topniały,~Trzęsły się niezwyczajne gór wysokich skały.~Aleś 2011 78 | swobodzie stawił.~Jako cuda niezwykłe, cuda niesłychane~W Egiptcie 2012 58 | Że prawdę rzeczesz, rado nieżyczliwa?~Skażesz co kiedy sprawiedliwie? 2013 106 | skalistych.~A ich naród między nieżyczliwe pogany~Po różnych kąciech 2014 140 | ich przedsięwzięciu, aby nieżyczliwy~Człowiek, pływając w szczęściu, 2015 88 | dziwne~Wspominać mogą kraje nieżywne?~Ciebie ja przedsię wzywam, 2016 18 | Jego dróg naszladował~A nigdym od Boga swego nie odstępował.~ 2017 23 | PSALM 23~Dominus regit me et nihil mihi deerit~ ~Mój wiekuisty 2018 35 | tajemne czynili,~Chasza nikczemna:~ ~Głodni pochlebcę czci 2019 78 | przeciwko Jemu i z swej nikczemności~Miarkując Jego siłę i Jego 2020 39 | Błąd jest człowiek, błąd nikczemny.~ ~Skłoń łaskawe uszy swoje~ 2021 78 | kamienia nowych nakowali~I nikczemnym szaleni słupom się kłaniali.~ 2022 72 | krąg wdzięczny~I róść, i niknąć będzie miesięczny.~ ~Morze 2023 105 | ojczystym~Syn Izaków nad Nilem siadł przeźrzoczystym,~Gdzie 2024 114 | dostawszy swobody~Bystre Nilowe żegnali wody,~Wielka tam 2025 48 | Magnus Dominus et laudabilis nimis~ ~O Panie, który nie masz 2026 19 | łożnice nowy oblubieniec,~Niosąc na głowie świetny złoty 2027 83 | Jabinem, kiedy zbite głowy~Niósł po wodzie szarłatny strumień 2028 104 | uwielbiony,~Spuszczasz na niską ziemię deszcz nieprzepłacony,~ 2029 137 | flumina Babylonis~ ~Siedząc po niskich brzegach babilońskiej wody~ 2030 138 | Koły siedząc niebieskimi~Na niskość przedsię patrzysz i to, 2031 80 | ratując,~A z gruntu prawie niszczeją gniew Twój na się czując;~ 2032 119 | wyrwi mię z rąk złemu!~Niszczy mię, gdzie może, a ja strzegę 2033 37 | nałożyli,~Aby ubogie i dobre niszczyli,~Ale ich miecze w ichże 2034 107 | siedzieli,~A to, że Boga nizacz nie mieli.~A On je też nieszczęściem 2035 131 | Twojej,~Jeslim ja nie poniżył niżej dusze swojej,~Niż jeszcze 2036 72 | po górach wszędzie~I po nizinach obfitych będzie.~ ~Po wsiach, 2037 33 | Nieba pojźrzy na ziemskie niziny~A wszytki ludzkie ogląda 2038 41 | kołem niemylnym dzień za nocą płynie! ~ ~ 2039 35 | PSALM 35~Judica, Domine, nocentes me~ ~Obrońca wieczny ludzi 2040 121 | przejmie,~Ani zimno miesiąca nocnego zejmie.~ ~Cokolwiek poczniesz, 2041 90 | wczorajszy waży,~Mniej niż chwila nocnej straży.~ ~Jako woda siąknie 2042 59 | następują,~Wszytki jako psi nocni ulice krzyżują;~Ale będąc 2043 91 | którym stojąc na żaden strach nocny,~Na żadną trwogę ani dbaj 2044 139 | człowiek pomyślił sobie,~Żeby w nocnych ciemnościach miał ulec Tobie,~ 2045 145 | Ty, Panie, upadłego na nogach zaś stawiasz~I opłakane 2046 37 | PSALM 37~Noli aemulari in malignantibus~ ~ 2047 54 | PSALM 54~Deus, in nomine Tuo salvum me fac~ ~Mocą 2048 62 | PSALM 62~Nonne Deo subiecta erit anima 2049 18 | wzruszony.~Dym się kurzył z nosa Jego, oczy pałały~Żywym 2050 129 | ochotnemu~Ani łona obciążyła~Nosarzowi pilnemu.~ ~Ani, którzy przemijali~ 2051 115 | patrzają,~Uchem nie słyszą, nosem nie wąchają,~Ręką nic ścisną, 2052 32 | nieprawości,~Ledwiem mógł nosić swe mizerne kości.~A niewidome 2053 103 | chwalcie Go,~Którzy słowne nosicie poselstwa Jego.~ ~Wszytki 2054 139 | jeszcze w żywocie matka nosiła,~Gdziem ja rósł osobliwym 2055 126 | że i my~Z weselem snopy nosimy.~ ~ 2056 67 | PSALM 67~Deus misereatur nostrI et benedicat~ ~Pokryj swym 2057 44 | PSALM 44~Deus, auribus nostris audivimus~ ~O Panie, w swoje 2058 81 | 81~Exultate Deo, adiutori nostro~ ~Radujcie się Bogu nawysszemu,~ 2059 76 | PSALM 76~Notus in Iudaea Deus~ ~Znaczny 2060 78 | Zdrój przeźrzoczysty wypadł nowego strumienia;~A ci tam więc 2061 81 | słowie~Na pięknym miesiąca nowie;~Dzień to święty, zwyczaj 2062 118 | sznurem u Pańskiego stołu~Nowotarganego wołu.~Tobie ja dzięki czynię, 2063 78 | Bogów sobie z kamienia nowych nakowali~I nikczemnym szaleni 2064 149 | Panu swemu dajmy cześć rymy nowymi,~Chwała Jego niechaj brzmi 2065 135 | patrzają,~Uszy nie słyszą, nozdrza tchu nie mają.~Bodaj tak 2066 119 | nie mam żadnej sprawy.~ ~nun~Słowo Twoje jest pochodnia 2067 134 | PSALM 134~Ecce nunc benedicite Domino~ ~Teraz, 2068 42 | przepaści siły~Jedna za drugą nurty swe złożyły;~Wszytki Twe 2069 55 | się tam spodziewać kiedy obaczenia:~Ludzie to niepobożni i 2070 22 | przetrwają.~ ~Świat się obaczy, jako ziemia wielka,~Poda 2071 7 | chytrym sidle swoim;~Nań się obalą wszytki jego złości;~A ja, 2072 44 | Ciała, siły pozbywszy, leżą obalone.~Powstań, Panie, a wyzwól 2073 55 | zawżdy miał za przyjaciela;~Obaswa swych tajemnic sobie się 2074 105 | I posiedli przychodnie obce dziedziny,~A to, żeby ustawy 2075 84 | stawią~I swe przed Panem obchody sprawią.~ ~O Panie, u którego 2076 55 | dnie i w nocy mury swawola obchodzi,~Z rynku niesprawiedliwość 2077 143 | Boże litościwy,~Prawem obchodzić; żaden człowiek żywy~Tak 2078 105 | żelazem niezłomnym grzbiet obciążono."~I tak długo był trzyman 2079 106 | utrapionymi~Ani zamykał ucha przed obciążonymi.~Pomniał na swe przymierze, 2080 129 | Żeńcowi ochotnemu~Ani łona obciążyła~Nosarzowi pilnemu.~ ~Ani, 2081 123 | upatruje:~ ~Takżeć oczy nasze obciężone łzami~Na Pana patrzą j ą - 2082 49 | zebranie~Przyjdzie na koniec w obcych szafowanie.~ ~Pałace wielkim 2083 109 | Ten mi to nienawiścią dziś obdarował.~ ~Niechaj że mu też za 2084 146 | Pan oczy zaszłe ciemnością~Obdarza nową światłością,~Pan niedołężnych 2085 118 | idzie wszelakim szczęściem obdarzony~Król od Boga naznaczony.~ 2086 22 | wściekłych psów gromada.~Obegnała mię niecnotliwa rada;~Przebili 2087 118 | mię byli prawie, zewsząd obegnali,~Bóg mi zdarzył, że przegrali.~ 2088 51 | łaskawie~Racz się ze mną obejć, abyś w słowiech swoich~ 2089 37 | libańskim rówien cedrom rosłym;~Obejźrzałem się, a już było po nim;~ 2090 89 | łono mam sznupek, pełne obelżenia~Słuchając rozmaitych narodów 2091 40 | widzą;~Bodaj za moje wzgardę obelżenie mieli,~Którzy mi mówią: " 2092 90 | owocem swego~Miłosierdzia obfitego,~A my do swego żywota~Nie 2093 65 | dozorem wilgości dostaje~Obfitej ziemi na jej urodzaje,~Rzeki 2094 65 | polach stad mnóstwo, zbożem obfitują~Niskie doliny, a pełen nadzieje~ 2095 128 | Płodny krzak winnej macice~Obfituje w słodkie grona,~Tak bogobojnego 2096 72 | górach wszędzie~I po nizinach obfitych będzie.~ ~Po wsiach, po 2097 68 | nogę omoczycie~I psy swoje obfitym ścierwem nakarmicie."~Wierne, 2098 22 | wiernymi~Uiszczę Mu się obiatami swymi.~ ~Będą jeść ludzie 2099 105 | upewnił, w słowie stateczny,~Obiecując za czasem kraj dziwnie śliczny~ 2100 141 | Niech Ci za wieczorną dziś obiednią zstanie.~ ~Chciejże naprzód 2101 118 | królowi.~Wielki lud mię był obiegł, ale prosząc Boga~Nie uszła 2102 91 | Ciebie on z łowczych obierzy wyzuje~I w zaraźliwym powietrzu 2103 119 | Ciebie;~Rządź mię wedle swych obietnic i ratuj w potrzebie!~Chwalon 2104 106 | pożądnym wzgardzili,~I Pańskim obietnicom prosto nie wierzyli.~Rozruch 2105 145 | Żaden rozum, żadna myśl objąć Cię nie może;~Wszytki wieki 2106 66 | nas z swej dobroci żywej~Objął śmierci ukwapliwej,~Ten 2107 39 | zatajony~Tym więcej był objątrzony,~Serce mi w gniewie pałało,~ 2108 22 | ja Twe imię bracie j swej objawię,~W pośrzodku zboru chwałę 2109 107 | nawiódł na gościniec prawy obłąkane,~Że oglądali wsi budowane.~ ~ 2110 50 | Zawżdy się kurzą, zawżdy są oblane~Ołtarze moje i krwią pijane.~ ~ 2111 2 | bójcie i Tego szanujcie!~ ~Obłapcie syna, by was więc nie włożył~ 2112 48 | wzywamy~I Twe ołtarze święte obłapiamy.~Wielkie jest imię Twoje, 2113 146 | cokolwiek ognistymi~Świat obłapił mury swymi.~ ~Który prawdy 2114 109 | lekkość jako płaszcz na się oblecze,~Niech hańbę wzuje ten, 2115 23 | Wrócił mię z dziwnych obłędliwości~Na ścieżkę jawnej sprawiedliwości;~ 2116 50 | sobie;~Zleś mię rozumiał; obliczę-ć się z tobą,~I ujźrzysz wrychle 2117 139 | przeraźliwy~Gdzie się skryć przed obliczem Twoim straszliwym?~Jeśli 2118 96 | rękami.~ ~Powaga przed Nim oblicznie~I cześć stoi ustawicznie;~ 2119 17 | moję~Przypuść przed świętą obliczność swoje;~Usłysz, o Sędzia 2120 51 | Nie odmiatajże mię od swej obliczności,~A nie bierz ode mnie ducha 2121 98 | najduje.~ ~Niech przed Pańską oblicznością~Rzeki kleszczą, niech z 2122 13 | PSALM 13~Usquequo, Domine, oblivisceris me in finem~ ~Dokąd mię 2123 139 | Ciebie.~ ~Jeśli skrzydła oblokę różanej zorze~A lotem za 2124 18 | akwilonów nieu jeżdżonych.~Oblókł się w noc, swą stolicę mgłami 2125 99 | słuchał uszyma wdzięcznymi~I z obłoku okrągłego umawiał się z 2126 109 | odzieniem,~Tak on zewsząd obłożon jest złorzeczeniem;~A to 2127 19 | wstaje,~Jako z łożnice nowy oblubieniec,~Niosąc na głowie świetny 2128 49 | wszytkiego zwlecze,~A cześć obłudna za duszą uciecze.~ ~Używa 2129 18 | dobremu,~Chytry przeciw obłudnemu, zły przeciw złemu.~Ty człowieka 2130 19 | Jego świadectwa próżne obłudności~Dziateczkom małym dodają 2131 50 | chcę ja, nie chcę z twej obory wolu,~Nic chcę i kozła z 2132 149 | Ogromny będzie łyskał miecz obosieczny,~Aby krzywd na poganach 2133 141 | chować;~Chciejże także umysł obracać ku cnocie,~Aby się nie chylił 2134 71 | mię wszytki fortele swoje obracają~Serce sobie tym czyniąc: " 2135 14 | dobrymi.~ ~W śmiech to sobie obracali,~Gdy smutni Boga wzywali;~ 2136 22 | pieluchach garnął się ku Tobie~I obrałem Cię Bogiem wiecznym sobie.~ ~ 2137 32 | co muł; bo ci w rozum są obrani~I potrzebują muńsztuku i 2138 37 | Pańskiej litości!~ ~Nie obrażaj się, jeśli w oczu twoich~ 2139 60 | Skaziłeś nas, naszymi grzechy obrażony;~Smiłuj się kiedy, a gniew 2140 91 | niecierpliwych;~Na lwa srogiego bez obrazy wsiędziesz~I na ogromnym 2141 104 | weźmiesz, w proch się wnet obrócą;~Jeśli im ducha natchniesz, 2142 30 | Użyłeś zwykłej litości,~Obróciłeś płacz w radości;~Zdjąłeś 2143 57 | groźby~Złych ludzi w śmiech obrócisz; dobroć wieczny Boże~I prawda 2144 85 | zapalczywość one~Swoje na stronę.~ ~Obróćże serca nasze już ku sobie,~ 2145 143 | ręku nieprzyjaciół srogich,~Obrońco smutnych i twierdzo ubogich!~ 2146 147 | bezpiecznie.~Panu jerozolimskie obronne wały,~Panu daj cześć, posado 2147 31 | mych trudności i w miejscu obronnym postawił.~Jaciem już był 2148 37 | aemulari in malignantibus~ ~Nie obruszaj się, że kto niewstydliwie~ 2149 89 | niebie niepłony."~Teraześ się obruszył. Panie, przeciw jemu,~Jawną 2150 19 | przyrodzony,~Nie jest tak prędki obrzym niewściągniony,~Kiedy do 2151 33 | królowi,~Słaba nadzieja moc obrzymowi;~Często czasu przygody, 2152 74 | Twego, kosztowne roboty~Obuchami potłukli i twardymi młoty.~ ~ 2153 49 | Jednako z dusze śmierć obudwu złupi,~A ich osiadłość i 2154 127 | sajdak strzałami takimi~Obwarował; gdy przed sądem stanie,~ 2155 103 | odnawia,~Obrońca nieomylny źle obwinionych~I sędzia sprawiedliwy wszech 2156 36 | przewodzić~I niewinne wszelakim obyczajem szkodzić,~Że przecię czasu 2157 106 | nieznajomym panom,~Którzy je obyczajmi dziwnymi trapili~I pod nielutościwe 2158 79 | Sługami, o Panie, Twymi.~ ~Obydź się z nami łaskawie,~A to 2159 48 | wyroki być może?~ ~Pódźcie, obydźcie wkoło to miasto wysokie,~ 2160 72 | cokolwiek wodami swemi~Ocean zawarł, wszytki na ziemi~ 2161 73 | pan, i państwo znikną w ocemgnieniu,~Prosto jako sen na pierwszym 2162 119 | swój, toć jest ufność i ochłoda moja,~Ślub Twój mię wraca 2163 90 | Wejźrzy okiem litościwym~A ochłódź serca troskliwym.~ ~Nasyć 2164 129 | ręki nie napełniła~Żeńcowi ochotnemu~Ani łona obciążyła~Nosarzowi 2165 68 | Panu, o wierny zborze, ochotnie śpiewajcie,~Panu chwałę 2166 128 | Tak bogobojnego żona.~ ~Ociec siędzie za swym stołem,~ 2167 94 | światu władzą swą jawnie l~Ockni się, sędzia wiecznej sprawiedliwości,~ 2168 73 | Prosto jako sen na pierwszym ocknieniu.~A ich władania, ich wysady, 2169 69 | nakarmili~I w upragnieniu octem poili.~Niechże im też ich 2170 78 | wdowy pogrzebu nie miały.~Ocucił się Pan, jako gdy kto snem 2171 2 | umnożył sobie.~ ~Żądaj mię, ocz chcesz, a otrzymasz snadnie;~ 2172 20 | wysokości~Słyszy prośby nasze, a ócz go żądamy,~Wszytko z łaski 2173 116 | od śmierci wolna, łzy w oczach stanęły,~Nogi żadnego szwanku 2174 104 | który siedzisz w niebie,~I oczekawa zwykłej żywności od Ciebie.~ 2175 27 | jeszcze radości.~ ~Przeto Pana oczekawaj~A nieszczęściu się nie dawaj;~ 2176 118 | ujźrzę swema~Nieprzyjacielski oczema.~Bezpieczniej Bogu dufać 2177 21 | Dałeś mu, czego pragnął, a oczkolwiek prosił,~W żadnej rzeczy 2178 45 | język posłuszny pełnemu~Odbiera słowa i nowy rym dzieje;~ 2179 102 | Kiedy go maciory płoche odbieżały.~ ~Nieprzyjaciel patrząc 2180 18 | Pan sprawiedliwość moje oddać mnie raczy,~Niewinności 2181 84 | mieszkają~I Tobie chwałę winną oddają;~I ci nie mniej, co w Tobie 2182 37 | Pożycza człowiek zły, a nie oddaje,~Dobry daruje, a przecie 2183 103 | od nas daleko grzech nasz oddala.~ ~Jako łaskawy ojciec synów 2184 44 | oczu swoich~Ani wiecznie oddalaj od siebie sług Twoich!~Czemu 2185 94 | począł, będziesz do końca~I oddasz niepobożnym ich nieprawości~ 2186 48 | równego sobie,~Słusznie oddawa chwałę Syjon Tobie,~Syjon, 2187 50 | Mnie dzięki wedle winności oddawaj;~Wzów'że mię w trosce, a 2188 134 | ściągajcie,~A winną chwalę Jemu oddawajcie,~A Pan wam także będzie 2189 7 | Sędzia, Ty każdego~Sprawnie oddzielasz wedla zasług jego.~ ~Jesli 2190 119 | opatruj mię zdrowiem.~Błąd odejmi, a okaż mi łaskawie swe 2191 84 | Ty dobrym dóbr ich nie odejmujesz.~O Boże władogromy, szczęśliwy 2192 105 | ziemi~I wszelką żywność odjąć, posła przed niemi~Do Egiptu 2193 89 | zepchnąłeś koronę~Z głowy jego, odjąłeś wszelaką obronę.~Mury, parkany 2194 6 | krzywdy ludzkie siłę mi odjęły.~Odstępcie precz ode mnie, 2195 51 | dobrą myśl, prze mój grzech odjętą,~A podbij pod rozum złą 2196 70 | złemu!~Zamieszaj ich rady,~Odkryj fałsz i zdrady;~Niechaj 2197 25 | Pan tajemnice temu swe odkryje,~Ktokolwiek w Jego posłuszeństwie 2198 18 | przeraźliwy~Rozsadził ziemię i odkrył jej grunt leniwy.~Miłosierną 2199 49 | zebraniu,~Brat rodzonego nie odkupi brata,~Kiedy już przyjdą 2200 78 | Bóg ze wszech nawysszy ich odkupicielem.~Więc sobie twarzy smutne 2201 44 | Jesteśmy jako owce na rzeź odłączone;~Rozprószyłeś nas między 2202 132 | Nie chciejże i potomstwa odmiatać od siebie.~Przysiągłeś Dawidowi 2203 51 | wskrześ przystojne!~ ~Nie odmiatajże mię od swej obliczności,~ 2204 6 | zapomnieć, Ojcze litościwy,~Odmień umysł a wejźrzy na moje 2205 89 | glos, podany~Z ust moich, w odmienności nie będzie uznany."~Raz-em 2206 41 | dźwigni, Panie!~Owa im też odmierzę, jako za ich stanie.~To 2207 21 | prosił,~W żadnej rzeczy odmiotu nigdy nie odnosił.~Uprzedziłeś 2208 38 | ma nieszczęsny w uściech odmowy.~ ~Panie, w Tobie nadzieję 2209 119 | praw niechaj wstydu nie odnasza.~ ~CAPH~Serce czekając ustawa, 2210 103 | twoje młodość jako orlą odnawia,~Obrońca nieomylny źle obwinionych~ 2211 35 | Bodaj zelżywość i wieczną odnieśli~Hańbę na sobie, którzy się 2212 74 | Nie daj, aby upadły wstyd odniósł na sobie,~Owszem mógł za 2213 46 | przybytkiem swym mianuje,~Rzeka odnogami swymi~Weseli przejźrzoczystymi.~ ~ 2214 24 | błogosławieństwo od Pana odnosi~I ma łaskawe ucho, o cokolwiek 2215 21 | rzeczy odmiotu nigdy nie odnosił.~Uprzedziłeś łaską swą, 2216 44 | wziął za to.~Wzgardę zewsząd odnosim, szyderstwa cierpimy,~Prawie 2217 69 | szukają, Panie,~Niechaj smutek odnoszą; zaślepże im oczy,~A grzbiety 2218 38 | znowu mych dawnych ran się odnowiły,~Zatajone plugastwa znowu 2219 56 | człowiek złośliwy;~Nie mam odpoczynku, nie mam i wytchnienia~Od 2220 35 | Zastaw' się o mię, daj odpór gwałtowi,~Porwi broń i tarcz, 2221 83 | zamordowani.~Tak i tych odpraw', Panie: niechaj zmierzą 2222 85 | Słucham ja, czym mię mój Pan odprawuje;~Pokój nad ludem swoim obiecuje,~ 2223 32 | pokrywać swej złości,~A Tyś odpuścił moje wszeteczności.~ ~Przeto 2224 85 | potomkowi cnemu~Jakubowemu.~ ~Odpuściłeś nam nasze wszeteczności,~ 2225 103 | sercu twym ryte!~ ~Który odpuszcza wszytki twe nieprawości~ 2226 32 | Szczęśliwy, komu grzechy odpuszczono~I w niepamięci, złości ponurzono.~ 2227 88 | Przywiodłeś na mię swe nawałności.~Odraziłeś ode mnie przyjacioły wszytki,~ 2228 5 | Zamieszaj ich wszytki rady;~Odrzuć je wiecznie od siebie,~Bo 2229 22 | potrzebie,~Mój wieczny Panie, odrzucać od siebie!~Śmierć przed 2230 88 | ustanie.~Boże mój, przecz odrzucasz smętną duszę moję~I twarz 2231 4 | przygodzie już nie odstępuje;~Nie odstąpi mnie mój Pan, zawżdy z łaski 2232 10 | recessisti longe~ ~Czemuś, Panie, odstąpił? Czemuś twarz swoje~Odwrócił 2233 78 | znacznej łaski; przedsię odstąpili~Ustaw Pańskich i także jako 2234 68 | dary znamienite,~Okroczyłeś odstępnie, a Pan pomógł tobie,~Bo 2235 18 | nigdym od Boga swego nie odstępował.~Zakon Jego przed oczyma 2236 88 | powódź zewsząd zamknęła.~Odstrychnąleś ode mnie krewne i znajome,~ 2237 58 | Rękoma ludziom krzywdę odważają,~Złe na świat padli, tak 2238 40 | Panie, dusze mojej,~Nie odwłócz, proszę, pomocy swojej!~ ~ 2239 147 | Jego nie cierpią żadnej odwłoki;~Który śniegiem by wełną 2240 102 | głos dosięże teskliwy;~Nie odwracaj czasu złej przygody mojej~ 2241 104 | nasyceni,~A kiedy twarz odwrócisz - wszyscy zasmuceni.~Jeśli 2242 13 | Dosyciem znał i nazbyt oczy odwrócone;~Chciej na mię kiedy wejźrzeć, 2243 93 | est~ ~Pan chce królować: odział się zacnością,~Okrył się 2244 104 | jasność, jako płaszcz ozdobny, odziała;~Tyś niebo jako namiot rozbił 2245 83 | który~Gęsty las pustoszy i odziane góry.~Tak i Ty przepuść 2246 148 | Źwierzęta, bydło, robacy~I odziani pierzem ptacy.~ ~Królowie 2247 92 | świat płaszczem czarnym odzieje,~Dzień mię usłyszy litość 2248 45 | Ubiór tej zacnej panny i odzienie,~Ale przy twarzy gaśnie 2249 109 | drugi członki swe okrył odzieniem,~Tak on zewsząd obłożon 2250 147 | Który śniegiem by wełną pola odziewa,~A śrzeż po ziemi jako popiół 2251 62 | przywodzić,~Usty przyjaźń ofiarować,~A w sercu jad szczyry chować.~ ~ 2252 116 | ja wdzięczne serce będę ofiarował~I Twe z wielką czcią imię 2253 106 | Syny bowiem i córki swe ofiarowali~Diabelstwu, krew' niewinną, 2254 50 | czaszą krwie koźlej siadać?~ ~Ofiaruj ty mnie chwałę, mnie wyznawaj,~ 2255 40 | których liczby nie masz, ogarnęły,~Troski mię, których nie 2256 9 | Światu jawny wszytkiemu,~ ~Ogarni strachem pogany,~Niech się 2257 53 | przeklęte kości;~Będą wstydem ogarnieni,~Bo u Pana są wzgardzeni.~ ~ 2258 47 | niezmierzona,~Niebem nie może być ogarniona. ~ ~ 2259 9 | nieuczciwy~I padł strachem ogarniony~Widząc Twój wzrok straszliwy.~ ~ 2260 33 | niziny~A wszytki ludzkie ogląda syny.~Widzi z pałaców swoich, 2261 101 | mają,~Próżno się na mię oglądają.~ ~Niepobożnego nienawidzę,~ 2262 2 | władza do rąk jest podana;~Oglądajcie się w swych sprawach na 2263 86 | Piekielnej furty, abych wieczny~Oglądał jeszcze krąg słoneczny.~ ~ 2264 48 | Tośmy oczyma swymi oglądali;~Oglądaliśmy w mieście Pańskim niedobytym,~ 2265 98 | Dobrodziejstwo Jego wielkie~Oglądały kraje wszelkie.~ ~Panu g' 2266 139 | Okiem jeszcze słonecznym nie oglądany.~ ~Tyś pierwszą bryłę ciała, 2267 45 | Bóg!) syny~Miasto rodziców oglądasz, a zatem~Doczekasz, że i 2268 29 | Na głos Pański z obłoków ognie wyskakują,~Pustynie drżą 2269 133 | zdobią, kiedy wstaje z morza~Ognista zorza.~ ~Bo kędy zgoda święta 2270 105 | gradem niesłychany wicher ognisty.~Zaczem wszytki winnice 2271 104 | ku pożywieniu; stąd zioła ogrodne~I wszelki rodzaj zboża; 2272 144 | żadnych niech nie znamy~Ani ogromnej trąby słychamy.~Szczęśliwy 2273 150 | wielkości Jego!~ ~Chwalcie Pana ogromnymi trąbami,~Chwalcie Pana przyjemnymi 2274 109 | do wszech niemal ludzi w ohydę;~Głową, widzę, kiwają, gdziekolwiek 2275 109 | ginie!~ ~Niechaj Pan występ ojca jego pamięta~I co kiedy 2276 133 | Wzbudzając zawżdy na miejsce ojcowe~Potomstwo nowe.~ ~ 2277 45 | rodziny,~Już zapamiętaj ojczystej krainy;~Król cię ulubił 2278 105 | pożegnawszy się z krajem ojczystym~Syn Izaków nad Nilem siadł 2279 107 | opowiadają;~Niech mu wdzięczność okażą imię Jego chwaląc~I zasłużone 2280 37 | Tak będzie i twa cnota okazała.~Tylko bądź skromny, a w 2281 78 | Pańskie przeklęctwo na nich okazało:~Ludzie co naprzedniejszy, 2282 32 | Dam ja tobie rozum prawy,~Okażę-ć drogę, której się masz trzymać,~ 2283 78 | cuda niesłychane~W Egiptcie okazowa!: rzeki nieprzebrane~W krew' 2284 59 | żadnemu~Nie cierp' ani okazuj łaski niezbożnemu!~ ~Skoro 2285 50 | Nic chcę i kozła z twojego okołu;~Wszytek zwierz mój jest: 2286 106 | nie wierzyli.~Rozruch w okopie wielki, wielkie zamieszanie~ 2287 102 | płacz usłyszał więźniów okowanych~I ratował na śmierć ostatnią 2288 68 | niepłodnym potomstwo daje, Ten okowy~Ciężkie z więźniów zejmuje, 2289 67 | Ty jako Pan wszechmocny okrąg ziemski rządzisz.~ ~Tobie, 2290 99 | uszyma wdzięcznymi~I z obłoku okrągłego umawiał się z nimi:~A to, 2291 65 | przyda wszyscy, co po ziemi~Okrągłej chodzą, uczesnicy wiecznych~ 2292 136 | dobrodziejstwo nie jest okrążone;~Słońce, aby białemu dniowi 2293 86 | zbawicielem.~ ~Tyś ani wiekiem okreszony,~Ani w swej mocy zamierzony;~ 2294 143 | smutną,~Nieprzyjacielską okroć myśl okrutną;~Zniszcz je 2295 107 | Owi głodem, a drudzy morem okróceni,~Wielka troskami część porażeni.~ ~ 2296 112 | dobroci~Wiek nadłuższy nie okroci.~ ~Niechaj ćma, jaka chce, 2297 96 | wróci,~A krzywdę i gwałt okróci.~ ~Śmiej się, niebo, tańcuj, 2298 138 | nieprzyjaciół mych pięścią swą okrócisz,~A mnie wolną myśl przywrócisz;~ 2299 68 | wziąłeś dary znamienite,~Okroczyłeś odstępnie, a Pan pomógł 2300 71 | niesprawiedliwego,~Wyrwi mię z okrucieństwa człowieka ciężkiego!~Tyś 2301 26 | Którzy nie mają w swoim okrucieństwie miary,~A zdechli prawie 2302 17 | samego,~A duszę moje od okrutnego~Wyzwól człowieka; człowieka, 2303 94 | niepobożnym ich nieprawości~A okrutni będą Twej syci srogości.~ ~ 2304 36 | dzień prawej światłości.~ ~Okryj, Panie, łaską swą tych, 2305 5 | Człowiekowi pobożnemu.~ ~Okryjesz go łaską swoją~Jako napewniejszą 2306 88 | krewne i znajome,~Wszytkich okryły ćmy niewidome.~ ~ 2307 68 | wiecznymi,~A On nas niech okrywa dobrodziejstwy swymi.~Bóg 2308 50 | skalistych żyje.~ ~Ptak oku memu żaden nie uleżę,~Gdziekolwiek 2309 49 | zamierzone lata.~ ~Droga na okup dusza jest człowiecza;~Próżne 2310 16 | Przestanę z nimi.~ ~Jaka okwitość tych omylnych bogów,~Jaka ( 2311 128 | w bujnym sadzie zielone~Oliwki nowo sadzone.~ ~To ma odnieść 2312 52 | osobliwy~W domu Pańskim krzak oliwy~Kwitnąć będę, bom na wieki~ 2313 43 | masz przebywanie.~ ~Tam d'ołtarza świętego~Pójdę przed Pana 2314 78 | swą oddalił.~Namiotem i ołtarzmi wzgardził silońskiemi,~Gdzie 2315 132 | wymierzę świętemu miejsce ołtarzowi."~Ale oto w Efracie Pan 2316 106 | gniewem zapalony~Lud swój omierził sobie i kraj ulubiony~I 2317 105 | Zboże wyjadł, co był grad ominął srogi.~Na koniec płód wszelaki 2318 34 | 34~Benedicam Dominum in omni tempore~ ~Jakokolwiek szczęście 2319 58 | stopy we krwi złych dobry omoczy;~I rzeką: "Przedsię cnocie 2320 68 | nieprzyjacielskiej nogę omoczycie~I psy swoje obfitym ścierwem 2321 66 | wspak wraca;~Anichmy stóp omoczyli,~A brody wielkie przebyli.~ ~ 2322 51 | mną, zetrzy moje złości,~Omy j mię, oczyść mię z moich 2323 51 | hysopem, a oczyścion będę,~Omyj mię, a śnieżnej jasności 2324 17 | zwierzone~Nadzieje nigdy nie omylają;~Stłum', co się rękom Twym 2325 89 | miłosierdzie swoje~A nie będą omylne nigdy słowa moje.~Nie zgwałcę 2326 16 | nimi.~ ~Jaka okwitość tych omylnych bogów,~Jaka (o błędzie!) 2327 131 | chce być w nadziei swojej omylony.~ ~ 2328 132 | wstyd nieprzyjaciele,~A onemu korona zakwitnie na czele."~ ~ 2329 80 | przeniósł, poganyś wygładził,~Onęś swoją mocną ręką po swej 2330 89 | posłuszne memu rozkazaniu były,~Onić kaźni nie ujdą za swe wszeteczności~ 2331 69 | scalonymi wełny zalała.~Oniemiałem już prawie ratunku wołając;~ 2332 89 | martwych ożyć?~Gdzie teraz ono Twoje miłosierdzie dawne?~ 2333 106 | modlitwami swymi.~Nawet i krajem onym pożądnym wzgardzili,~I Pańskim 2334 44 | utrapił i wygnał pogany,~A onyś postanowił na ich miejscu 2335 104 | poszły, pola rościągnione~Opanowały miejsca przez Cię naznaczone.~ 2336 61 | będziesz królowi przykładał~Opatrując go nieprzebranym wiekiem;~ 2337 4 | Bo mię Ty sam, Panie mój, opatrujesz wiecznie.~ ~ 2338 145 | się nie cieszyło z Twego opatrzenia.~ ~Ciebie wszytki Twe czyny, 2339 19 | dniowi wzajem ustępując~Opatrzność Pańską jawnie wyznawają;~ 2340 61 | Ty go łaską i swym szczyć opiekłem.~ ~Tam wolen będąc od wszelkich 2341 48 | pałacom złotym,~Abyście mogli opisać je potym;~ ~Bo Pan, któremu 2342 7 | pomstą, jakąś prawem swoim~Opisał; oto lud w wielkiej gromadzie~ 2343 57 | bystra zapalczywość i niechęć opłonie.~ ~Ciebie wzywam, Boże mój! 2344 23 | balsamem płynie,~Czasza opływa w rozkosznym winie.~ ~Ufam 2345 40 | trzęsawice,~Nogi moje na twardej opoce postawił,~I drogę, gdziem 2346 69 | Jam jest wieczorna pieśń opojonym.~W tym frasunku ja przedsię 2347 75 | skończą zamierzone lata~- Pan opowiada - przyjdę sądzić świata;~ 2348 92 | wyznawaj ąc,~Noc prawdę Twoje opowiadając~Nie tylko słowy, ale i gęślami,~ 2349 40 | w moim sercu jest ryty.~Opowiadałem światu sprawiedliwość Twoje~ 2350 44 | Ojcowie jeszcze naszy nam opowiadali~Sprawy Twej dziwnej mocy, 2351 92 | Pan, twierdza moja, był opowiadany,~Który nie nosi żadnej przygany. ~ ~ 2352 22 | którzy w każdym wieku~Chęć opowiedzą Pańską ku człowieku.~ 2353 103 | wszech ukrzywdzonych.~ ~Ten opowiedział drogi swe Mojżeszowi~I wolą 2354 26 | Bóg!), a tam, Boże prawy,~Opowiem światu Twe dziwne sprawy.~ ~ 2355 75 | będziemy~I Twoje cuda światu opowiemy,~A Ty nam szczęścić będziesz 2356 39 | wszytki siły~Zgoła mię już opuściły.~ ~Kogo prze grzech zafrasujesz,~ 2357 105 | Zaczem wszytki winnice opustoszały,~A sady zagłuszone płód 2358 40 | usta moje.~Nie raczże mię opuszczać, o mój Boże wieczny,~Bądźże 2359 86 | utrapionym,~Od wszego świata opuszczonym.~ ~Sam stróżem mego bądź 2360 65 | doliny, a pełen nadzieje~Oracz się śmieje. ~ 2361 129 | pożyli.~ ~Grzbiety nam srodze orali~Nieznośnymi plagami -,~I 2362 83 | potrzebowały.~Gdzie Zeb i Oreb poległ, gdzie zacni hetmani~ 2363 103 | nabawia~I twoje młodość jako orlą odnawia,~Obrońca nieomylny 2364 45 | tobie przyniesiona;~Z nią orszak panien, krewnych liczba 2365 97 | zażywie.~ ~Miast żydowskich osady~Będą serdecznie rady~Patrząc 2366 18 | noc, swą stolicę mgłami osadził,~Chmury wkoło i ogromne 2367 139 | niepobożnymi,~Niechaj jednako będę osądzon z nimi.~ ~ 2368 69 | będą puste miejsca znowu osadzone,~I dawnym panom zaś przywrócone.~ 2369 49 | śmierć obudwu złupi,~A ich osiadłość i wielkie zebranie~Przyjdzie 2370 37 | Ale pokorni, ci ziemię osiędą~I żyć w pokoju wszytek swój 2371 68 | nieznaczni bogatą korzyść osięgnęli.~Byście wy między garncy 2372 90 | siedmdziesiąt;~Duży, kto trwa d'ośmidziesiąt;~Tę trochę troski mieszają,~ 2373 42 | wżdy ten czas, że ja swą osobą~Stanę przed Tobą?~ ~Łzy 2374 102 | szydząc przysięga przez osobę moje;~A ja, miasto chleba, 2375 52 | nim dzieje."~ ~A ja jako osobliwy~W domu Pańskim krzak oliwy~ 2376 139 | matka nosiła,~Gdziem ja rósł osobliwym kunsztem wiązany,~Okiem 2377 22 | Śmiech tylko ludzki, wzgarda ostateczna~Podłego gminu i przygana 2378 61 | Z granice prawie świata ostatecznej~Do Ciebie wzdycha smutne 2379 68 | Pan powiedział - z granic ostatecznych~Bazańskich; wrócę i z wód 2380 102 | okowanych~I ratował na śmierć ostatnią podanych.~ ~Aby na Syjonie 2381 74 | lesie surowe dęby twardą, ostrą sztalą;~Swiątnica Twoja 2382 74 | A rzeki nieprzebyte wody ostradały.~ ~Twój dzień jest i noc 2383 140 | wojska ustawnie szykują,~Ostrością zębów podobni wężowi,~Jadem 2384 64 | Giną niepobożni,~I będą ostrożni.~ ~Będą powiadali,~Będą 2385 58 | zaraz się rzucili.~ ~Swym ostrym jadem podobni do żmije,~ 2386 103 | podobien człowiek, którą ostrymi~Leda w dzień kosa przytnie 2387 46 | mówi Pan - hamujcie~A ostrze się przypatrujcie,~Żem ja 2388 107 | rada siędzie.~ ~Tenże rzeki osusza i zbiegłe strumienie~Niewymacanym 2389 74 | wpośrzód morza drogę szeroką osuszył~A srogim smokom w wodzie 2390 119 | swą i racz mię z ich rąk oswobodzić.~Słów Twych patrząc i ratunku, 2391 116 | utrapiona,~Gdyś z łaski Pańskiej oswobodzona.~Dusza od śmierci wolna, 2392 125 | Wałem swej łaski zewsząd osypuje,~A w żadną trwogę ich nie 2393 7 | Jeśli mię, Panie, słusznie oszacował~Zły człowiek, a ma do mnie 2394 57 | miecza siecze, których~Zęby oszczepów sroższe i strzał prędkopiórych.~ ~ 2395 9 | niechaj ufają;~Nigdy się nie oszukali,~Którzy w Nim ufność mają.~ ~ 2396 26 | Twój święty kołem radości~Otoczę (da li Pan Bóg!), a tam, 2397 22 | Wilcy mię zewsząd srodzy otoczyli,~Zewsząd mię wilcy zawarli 2398 125 | Jako w krąg prawie góry otoczyły~Jerozolimę, tak Pan lud 2399 37 | Ziemię w dziedzictwo pewne otrzymają.~ ~Potrwaj, a złego wnet 2400 67 | Drogi Twoje i wieczną łaskę otrzymali.~ ~Tobie, Panie, wszystek 2401 20 | Wszytko z łaski Jego zawżdy otrzymamy. ~ ~ 2402 2 | Żądaj mię, ocz chcesz, a otrzymasz snadnie;~Dam ci w dziedzictwo 2403 16 | zawżdy brzmi około ucha~Dobra otucha.~ ~Bo Ty, mój Panie, z wiecznej 2404 69 | duszę posili.~Pańskie ucho otwarte zawżdy jest ubogim,~Pomni 2405 62 | pokładajcie,~Temu serca otwarzajcie;~W nieszczęściu i w każdej 2406 78 | zebrał płodne chmury, i otworzył nieba,~I spuścił im dostatek 2407 22 | Zewsząd mię wilcy zawarli otyli;~Paszczeki na mię rozdarli 2408 42 | PSALM 42~Ouemadmodum desiderat cervus~ ~Jako 2409 69 | synowie,~Ten cudzoziemcem i ów mię zowie;~A ja cierpieć 2410 35 | mię rozdziewili~Mówiąc: "Owasmy przecie nacieszyli~Chciwe 2411 119 | swym ku swej czci; jam jak owca zginął,~Szukaj mię, bo mnie 2412 78 | Więc Dawida, co teraz za owcami chodził,~Obrał królem, aby 2413 107 | przypadku założył~I jako stado owiec rozmnożył.~ ~Na to patrząc 2414 1 | porzecznemu,~Które przynosi co rok owoc panu swemu,~Liścia nigdy 2415 90 | troskliwym.~ ~Nasyć nas owocem swego~Miłosierdzia obfitego,~ 2416 74 | chorągwie roztoczyli swoje;~Ozdobę domu Twego, kosztowne roboty~ 2417 33 | I wzorem złotych gwiazd ozdobione.~Ten morze nieprzebyte zawarł, 2418 96 | Dom Jego świeci zacnością,~Ozdobiony wielmożnością.~ ~Przyznajcie, 2419 77 | mądrości,~Twoich czynów ozdobnych, Twej wielmożności.~ ~Wspomionę 2420 51 | Panie, serce bogobojne,~A w oziębłych piersiach myśli wskrześ 2421 147 | Ten sądy swe Jakubowi,~Ten oznajmił zakon swój Izraelowi.~Żadnemu 2422 89 | zniknąć albo z martwych ożyć?~Gdzie teraz ono Twoje miłosierdzie 2423 107 | morze spadło, żeglarze ożyli,~Nawę do portu zdrową przybili.~ ~ 2424 3 | Którzy się kolwiek ludem Twym ożywamy.~ ~ 2425 85 | Przeciw człowieku.~ ~Ty nas ożywić masz nędzą zmorzone,~Ty 2426 75 | rogów, tam prazna kłopota~Ożywie cnota. ~ ~ 2427 100 | kościół, nieście dzięki Paau,~Dajcie winną chwałę Jego 2428 45 | twymi.~ ~Piżmem i mirrą pachną drogo tkane~Twe szaty, w 2429 46 | zbierają;~Niechaj ogień z nieba pada,~A ziemia się w głąb rozsiada:~ ~ 2430 22 | Wszytki narody przed Nim będą padać;~Pańska jest zwierzchność: 2431 58 | strzały z cięciw ułomne padają;~Niech tają jako ślimak 2432 91 | bezpiecznie gniewliwych~I po padalcach deptał niecierpliwych;~Na 2433 140 | wężowi,~Jadem bystremu równi padalcowi.~ ~Uchowaj mię rąk, Panie, 2434 9 | strwożony~Podał tył nieuczciwy~I padł strachem ogarniony~Widząc 2435 58 | krzywdę odważają,~Złe na świat padli, tak Bogiem wzgardzili,~ 2436 62 | pojedziecie?~Sami wrychle tak padniecie~Jako pochylone ściany~Albo 2437 84 | nawiedzić dom umyślili.~ ~Suchym padołem idąc będę mieć zdrojowej~ 2438 132 | swymi~Jawnie okazał między padoły leśnymi;~Pójdźmyż tedy pod 2439 72 | rozpłodzą,~A sprawiedliwość pagórki zrodzą;~Ten wesprze chudych, 2440 69 | a pod ich namioty~Niech pająkowe wiszą roboty;~Bo kogoś Ty 2441 48 | Przypatrujcie się murom i pałacom złotym,~Abyście mogli opisać 2442 21 | ognistym piecu płomienie pałają,~Tak oni w Twoim gniewie 2443 39 | objątrzony,~Serce mi w gniewie pałało,~Aż się słowo rzec musiało.~ ~ 2444 18 | kurzył z nosa Jego, oczy pałały~Żywym ogniem, a z oblicza 2445 50 | i doma mnożone~Mam jako palce swoje zliczone.~ ~Będę li 2446 71 | mój głos brzmi; niech mię palcem sobie,~Jako chcą, ukazują, 2447 45 | rymy swymi;~A póki harfa palców słuchać będzie,~Zacna być 2448 87 | między swoimi wspomionę."~Oto Palestyna~I tyrska kraina,~I Murzynowie 2449 119 | świadectwa prawdziwe.~Gniew mię pali, że zły człowiek słowy gardzi 2450 51 | Twoje.~ ~Byś ofiar pożądał, paliłbych ofiary,~Ale wiem, że mało 2451 92 | przydzie do uszu moich.~ ~Palmie podobien i cedrom libańskim~ 2452 71 | przeminie,~Żadna noc bez pamiątki Twojej nie upłynie;~Nie 2453 109 | Niechaj Pan występ ojca jego pamięta~I co kiedy zgrzeszyła matka 2454 51 | surową twarz swoje~Ani chciej pamiętać na nieprawość moje;~Stwórz 2455 78 | potrzebach szukać, sprawy pamiętali~I Jego świętobliwych ustaw 2456 45 | przyniesiona;~Z nią orszak panien, krewnych liczba wielka,~ 2457 68 | Benijaminów, tu judzkie panięta,~Tu zabulońskie, tu są neftalskie 2458 45 | masz ulubionymi.~ ~Otóż i pannę dawno pożądaną~Masz wedla 2459 45 | muzyka wszelka.~ ~Lecz i ty, panno, nie szukaj przyczyny~Łez 2460 136 | Słońce, aby białemu dniowi panowało,~Bo Jego miłosierdzie wiecznie 2461 45 | Jest laska, królu, twego panowania.~ ~Umiłowałeś sprawiedliwość 2462 109 | Niechaj to przed oczyma będzie Pańskiemi,~Który pamięć ich wszytkę 2463 105 | Jednej nocy po wszytkim państwie zgładzony.~Dopiero cudzym 2464 73 | pomsta nad niemi,~I pan, i państwo znikną w ocemgnieniu,~Prosto 2465 2 | ciężkie jarzmo, niech nam nie panują."~ ~Ich rozumowi śmieje 2466 148 | Którzy grają pod wodami;~ ~Para i ogień gorący,~Grad i śnieg 2467 108 | PSALM 108~Paratum cor meum, Deus~ ~Ochotną 2468 35 | A jam w ich zły czas w parcie (mój Bóg to wie)~Chodził 2469 89 | odjąłeś wszelaką obronę.~Mury, parkany leżą, zewsząd go targają,~ 2470 83 | źdźbło, któremu wiatr nie da paść na ziemi,~Jako straszliwy 2471 78 | wodził,~A ten je z pilnością pasł i mądrze sprawował,~Jako 2472 78 | mądrze sprawował,~Jako urząd pasterski jego potrzebował.~ ~ 2473 23 | mihi deerit~ ~Mój wiekuisty Pasterz mię pasie,~Nie zejdzie mi 2474 80 | Israhel, intende~ ~Słysz, Pasterzu izraelski, nasz głos żałościwy,~ 2475 74 | wielorybowi~I dałeś go na pastwę górnemu sępowi.~Na Twoje 2476 74 | trwać mamy.~ ~Długoż się pastwić będą ci sprośni poganie~ 2477 133 | Niebieskiej rossy, które Hormonowe~Pastwiska zdobią, kiedy wstaje z morza~ 2478 23 | żadnym wczasie;~Zawiódł mię w pasze niepospolite,~Nad zdroje 2479 110 | płynącą będzie pił wodę patokową,~Przeto nieba dosięże wysokiego 2480 9 | litości,~Boże nieogarniony,~Patrz, w jakiej niebezpleczności~ 2481 69 | Straciłem oczy w niebo patrzając.~Ledwie tak wiele włosów 2482 34 | trwogach moich mię obronił;~Weń patrzcie, będziecie prawie rozświeceni,~ 2483 64 | cnotliwe~Mówiąc: "Dobrze patrzy,~Kto ten wnik upatrzy."~ ~ 2484 138 | niebieskimi~Na niskość przedsię patrzysz i to, co wysoko,~Z daleka 2485 43 | położona,~Czemu mię troskliwego~Pchasz od oblicza swego?~Czemu 2486 64 | wyszperali,~Lecz na nie z cięciwy~Pchnie strzałę Bóg żywy.~ ~Zastrzał 2487 92 | skrzypicami.~ ~Serce mi kwitnie, pełenem radości~Patrząc na sprawy 2488 102 | Jestem jako w lesiech pelikan schowany,~Jestem jako puchacz 2489 45 | A sercu język posłuszny pełnemu~Odbiera słowa i nowy rym 2490 128 | jaźni Pańskiej żywie:~Gotów pełnić, co On swymi~Wyrzekł usty 2491 1 | staranie,~Aby na wszytkim pełnił Pańskie przykazanie;~Dzień 2492 126 | spiesznym biegiem,~Jako strumień pełnym brzegiem.~ ~Kto siał w płaczu, 2493 5 | PSALM 5~Verba mea auribus percipe~ ~Przypuść, Panie, w uszy 2494 49 | haec, omnes gentes, auribus percipite~ ~Słuchaj, co żywo, wszytki 2495 119 | zgwałcony,~Który u mnie droższy pereł i świetnego złota,~Ten mnie 2496 133 | tak rozkoszne krople są perłowe~Niebieskiej rossy, które 2497 72 | upragnione suche zagony;~Spadnie perłowej podobien rosie~Na łąkę gołą 2498 140 | swojejże złości się uplecie.~ ~Pewien-em tego, a nic się nie mylę,~ 2499 73 | A chcąc w tej mierze co pewnego stawić~Nie mogłem ludzkim 2500 57 | dusza moja.~Niechaj ulęgę w pewnej Twych skrzydeł zasłonie,~ 2501 100 | tchniemy,~On sprawuje w nas, a pewnie nie my.~Mychmy Jego nędzne 2502 131 | moich, ani ja mam sobie~Pewniejszego ratunku, jeno ufać Tobie.~ 2503 31 | Którzy w rzeczach niepewnych pewności szukają.~Ja swą nadzieję 2504 119 | brzydka jest sromota.~ ~phe~Dziwne są Twe tajemnice, 2505 30 | Gniew Jego nie trwalszy piany,~A łaski wiek nieprzetrwany:~ 2506 63 | znoje.~ ~Acz mieszkam miedzy piaski niepłodnemi~W suchej, bezwodnej, 2507 79 | nie masz, kto by z litości~Piaskiem nakrył biedne kości.~ ~Nasz 2508 3 | w gęby,~A oni w krwawym piasku zbierali zęby.~ ~Sam Ty,