| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Kochanowski Psalterz Dawidów IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Psalm
2509 91 | Gdziekolwiek stąpisz, którzy cię piastować~Na ręku będą, abyś idąc 2510 119 | ręku noszę, ale i W sercu piastuję.~ ~ZAIN~Pomni ślub swój, 2511 [Title]| CZĘŚĆ PIĄTA~ 2512 21 | przeciwniki zgoni.~Jako w ognistym piecu płomienie pałają,~Tak oni 2513 116 | sidła wrzuciła;~Już mię były piekielne kłopoty ścisnęły~I trwogi 2514 86 | Prawieś mię wrócił od podwoją~Piekielnej furty, abych wieczny~Oglądał 2515 64 | Zastrzał to śmiertelny,~A język piekielny~Dla swojegoż jadu~Przyjdzie 2516 18 | otoczyła;~Już mię była wód piekielnych powódź strwożyła;'~Jużem 2517 139 | najdę Cię w niebie,~Jeśli do piekła, piekło nie jest bez Ciebie.~ ~ 2518 139 | niebie,~Jeśli do piekła, piekło nie jest bez Ciebie.~ ~Jeśli 2519 16 | przypaść pożądniejszy~Ani piękniejszy.~ ~Panu ja wielce i wielce 2520 81 | trąbcie, a to słowie~Na pięknym miesiąca nowie;~Dzień to 2521 22 | łasce Twojej;~Jeszczem w pieluchach garnął się ku Tobie~I obrałem 2522 49 | chudzino, i ty słuchaj, komu~Pieniądze leżą nieprzebrane w domu!~ ~ 2523 32 | moich wzbudzisz wdzięczne pienie,~Jako gdy człowiek czuje 2524 15 | przyrzecze, by naciężej - ziści;~Pieniędzy w lichwę nikomu nie dawa,~ 2525 47 | niezmierzonym,~Temu śpiewajcie pieniem uczonym;~Wszytkim narodom 2526 51 | bogobojne,~A w oziębłych piersiach myśli wskrześ przystojne!~ ~ 2527 78 | Płód we wszytkim Egiptcie pierworodny zbiła~I kwiat rzeźwiej młodości 2528 89 | obrońca!" - rzecze.~A ja go pierworodnym u siebie położę~I wszytkim 2529 105 | Na koniec płód wszelaki pierworodzony~Jednej nocy po wszytkim 2530 136 | Który Egipt pokarał na pierworodzonych,~Bo Jego miłosierdzie jest 2531 77 | dawniejsze lata,~Co dla swych za pierwszego Pan czynił świata;~Wspominałem 2532 107 | barzo mało~Z onej wielkości pierwszej zostało:~Owi głodem, a drudzy 2533 107 | okrócił~I mdłe ku zdrowiu pierwszemu wrócił.~ ~Niechajże wielką 2534 135 | skarbnice.~Zbił płód w Egiptcie pierwszy, od człowieka~Począwszy 2535 73 | ocemgnieniu,~Prosto jako sen na pierwszym ocknieniu.~A ich władania, 2536 78 | piaszczystych polach pędzi, gdy pierzchliwy leci.~W obóz prosto i wkoło 2537 148 | bydło, robacy~I odziani pierzem ptacy.~ ~Królowie i przełożeni~ 2538 138 | gniew nieprzyjaciół mych pięścią swą okrócisz,~A mnie wolną 2539 50 | oblane~Ołtarze moje i krwią pijane.~ ~Nie chcę ja, nie chcę 2540 10 | Nieprzyjaciela swego, szczęściem pijany,~Dmuchnieniem chce porazić: 2541 107 | odjął i nogi;~Taczają się pijanym podobni; mądrości~Nie zstawa 2542 80 | żałosne na poły ze łzami pijemy.~ ~Sąsiedzi o łupy nasze 2543 110 | zabije,~Krwią płynącą będzie pił wodę patokową,~Przeto nieba 2544 119 | To przyjaciel mój, kto pilen Twego rozkazania.~Pełen 2545 129 | łona obciążyła~Nosarzowi pilnemu.~ ~Ani, którzy przemijali~ 2546 78 | izraelski wodził,~A ten je z pilnością pasł i mądrze sprawował,~ 2547 62 | rzeczy;~By na wagę nastąpili,~Pióra by nie przeważyli.~ ~Nikt 2548 144 | pójdą dymy czarnemi;~Bij piorunem, puszczaj swe nieuchronne 2549 137 | naszej żałobie~Przedsię piosnkę syjońską każe śpiewać sobie.~ 2550 68 | uczciwe~W uszy ludzkie podają piosnki osobliwe.~Błogosławcie po 2551 70 | się wstydzą, niech nazad pirzchają,~Którzy niewinnej dusze 2552 48 | potce myślili.~Myślili a pirzchali; a strach wielkooki~W tył 2553 104 | co siecze powietrze pióry pirzchliwemi,~Oczy ku Tobie wznosi, który 2554 149 | przednie książęta;~Aby wedle pisanych praw je sądzili,~A wierni 2555 45 | dzieje;~Ledwie tak prędko pisarz pismo leje.~ ~Żaden, o królu, 2556 102 | strapionego łzami,~ ~Niech to pismem będzie napisano złotym~Dla 2557 68 | trąbami.~Brzmią lutnie, brzmią piszczałki, a panny uczciwe~W uszy 2558 49 | podłym gminem,~Bądź się kto pisze bohatyrskim synem;~Studia 2559 4 | nawiezione mają,~Niechaj wszytkie piwnice winem zastawiają;~Ja w nadzieję 2560 45 | powagą rówienniki twymi.~ ~Piżmem i mirrą pachną drogo tkane~ 2561 94 | i sprawiedliwość będzie płaciła,~I najdzie się na świecie 2562 5 | narabiają;~A nieprawdę tak rad płacisz,~Że koniecznie kłamcę stracisz.~ ~ 2563 74 | pełne zbroje.~Wpośrzód placu chorągwie roztoczyli swoje;~ 2564 104 | upragniony pije;~Tamże płacy mieszkają a w krzakach zielonych~ 2565 35 | przyjaciel żałuje,~Tak brata płacze brat, tak lamentuje~Syn 2566 39 | Skłoń łaskawe uszy swoje~Na płaczliwe prośby moje;~Przychodzień-ciem 2567 94 | trapią, dziedzictwo Twoje plądrują,~Gościa, wdowę, siroty nędzne 2568 35 | matce.~ ~A oni się w mej pladze weselili~I schadzki o mnie 2569 89 | wzniesione,~Tyś hardego tyrana plagą swą uskromił~I wojska nieprzyjaciół 2570 39 | nawiedzenie.~ ~Zdejmi ze mnie plagi swoje,~Bo prze ciężkie razy 2571 62 | jako kto zasługuje,~Takim płajcą mię uczuje." ~ 2572 137 | nam inszego czynić, jedno płakać smutnie,~Powieszawszy po 2573 69 | trapią, mnie zapałają.~Jeślim płakał, jeślim swe postem dręczył 2574 96 | wały swemi!~Skaczcie, pola, pląszcie, lasy:~Blisko są żądane 2575 47 | PSALM 47~Omnes gentes, plaudite manibus~ ~Kleszczmy rękoma 2576 107 | morzu żeglują~A swe potrzeby pławem sprawują,~Ci umieją powiedzieć 2577 26 | moje; jako kruszec złoty~Pławią, tak i Ty spróbuj mej cnoty!~ 2578 119 | Twymi;~Słowa Twe w ogniu pławione, ja się cieszę jimi.~Tych 2579 8 | hańbie i ku potępieniu~Złemu plemieniu.~ ~Twój czyn jest niebo, 2580 24 | PSALM 24~Domini est terra et plenitudo eius~ ~I ziemia, i cokolwiek 2581 1 | zapłaty nie mają:~Równi plewom, które się walają przy ziemi,~ 2582 49 | musi słynąć wszędzie.~ ~Płocha cześć ludzka i chluba znikoma,~ 2583 112 | tak miarkuje,~Że w nich płochość nie panuje.~ ~Więc gdy nieszczęście 2584 67 | chwałę daje,~Twoje dary są płodnej ziemie urodzaje.~Raczże 2585 128 | Jako wijąc się po tyce~Płodny krzak winnej macice~Obfituje 2586 65 | błogosławisz nieprzeliczonemu~Płodu ziemskiemu.~ ~Rok wszytkorodny 2587 21 | zgoni.~Jako w ognistym piecu płomienie pałają,~Tak oni w Twoim 2588 57 | Boże~I prawda Twoja nigdy płoną być nie może.~ ~Mieszkam 2589 146 | ziemię będzie brała,~A nasze płonne nadzieje~Po powietrzu dmą 2590 38 | ran się odnowiły,~Zatajone plugastwa znowu przystąpiły;~Skurczyłem 2591 50 | Pańskie śmiesz umowy?~Jako w plugawe śmiesz brać usta swoje~Naświętobliwsze 2592 141 | słyszeli.~ ~Jako łomną ziemię pługiem rozsypują,~Tak się we mnie 2593 110 | Książę możne zabije,~Krwią płynącą będzie pił wodę patokową,~ 2594 148 | gorący,~Grad i śnieg z nieba płynący~I prędkie duchy wichrowe~ 2595 68 | swego Zbawiciela,~Którzy płyniecie z źrzódeł cnego Izraela.~ 2596 49 | chce, człowiek w szczęściu pływa,~Niechaj powagi, jakiej 2597 140 | aby nieżyczliwy~Człowiek, pływając w szczęściu, niewinnemu~ 2598 78 | wszytkim Izraelu nagle są pobici.~Imo to wszytko przedsię 2599 119 | Panie!~Szcieżką prawdy Twej pobieżę, gdy mój frasunk stanie.~ ~ 2600 17 | nieupatrzonej.~ ~Uprzedź go, Panie, pobij samego,~A duszę moje od 2601 34 | uznać skazu.~ ~Złego złość pobije, a kto zajźrzy cnocie,~Wszytko 2602 34 | będą pocieszeni.~ ~Siła na pobożne frasunków przychodzi,~Ale 2603 37 | synom podawali.~ ~Z ust pobożnego szczera mądrość płynie,~ 2604 5 | pomożesz każdemu~Człowiekowi pobożnemu.~ ~Okryjesz go łaską swoją~ 2605 118 | zdrowie swoje.~Dobrych, pobożnych ludzi wszytki są mieszkania~ 2606 29 | Pański grom srogi~I okrutne pobudza na powietrzu trwogi;~Pan 2607 73 | kogo (prze Bóg żywy!) nie pobudzi~I ten wczas, i ten dostatek 2608 35 | Chasza nikczemna:~ ~Głodni pochlebcę czci mi uwłaczali,~Mną sobie 2609 12 | usłyszysz, jedno kłam; usty-ć pochlebiają,~A w chytrym sercu jadu 2610 36 | swychże złościach sobie pochlebuje,~Za co bożą i ludzką nienawiść 2611 119 | nun~Słowo Twoje jest pochodnia przed nogami mymi;~Rzekłem - 2612 102 | zwiotszeje, by .płaszcz pochodzony,~I odmianę weźmie - Tyś 2613 35 | używa~Zły człowiek ani sobą pochutnywa~Patrząc na mój żal.~ ~Cokolwiek 2614 89 | przepuścili.~Bądź na wieki pochwalon, wiekuisty Panie,~A co jest 2615 99 | Twoje niech na wieki będzie pochwalone,~Imię wielkie, imię groźne 2616 72 | chwałę odniesie.~ ~Bądź pochwalony, Boże prawdziwy,~Który na 2617 62 | wrychle tak padniecie~Jako pochylone ściany~Albo jako płot zachwiany.~ ~ 2618 109 | żalem strapiony.~ ~Jako cień pochylony, gdy słońce gaśnie,~Tak 2619 90 | świata;~Nagrodź nam płacz pociechami,~Okaż dobroć swą nad nami.~ ~ 2620 119 | wieczne sądy pomnie, skąd pociechę czuję.~Tamę wszytek na przestępcę 2621 118 | dzień błogosławiony~Ku pocieszę nam sprawiony.~Miej nas 2622 34 | Smutni z łaski Jego będą pocieszeni.~ ~Siła na pobożne frasunków 2623 40 | mocny Panie, z łaski swej pocieszyć~A ku ratunku memu pospieszyć!~ 2624 19 | rozmyślanie~G'myśli Twej było, o Pocieszycielu~I Twierdzo moja, o mój Zbawicielu! ~ ~ 2625 30 | skrócił.~ ~Cóżem ja miał począć sobie,~Jedno głos podnieść 2626 139 | Tyś pierwszą bryłę ciała, początki małe~I linije człowieka 2627 135 | Egiptcie pierwszy, od człowieka~Począwszy aż do bydlęcego wieka.~Na 2628 35 | Wiodą to na mię, o czym me poczciwe~Serce nie myśli.~ ~Uprzejmość 2629 76 | Tobie roście z ich gniewu poczciwość.~Śluby czyńcie Panu i oddajcie,~ 2630 28 | Twemu.~ ~Nie kładź mię w poczet z ludźmi nieprawymi,~Nie 2631 10 | zginął w swej radzie!~ ~Skąd pocznę? Gdzie dokonam? Nie Bóg 2632 121 | nocnego zejmie.~ ~Cokolwiek poczniesz, bądź to dom cię zabawi,~ 2633 83 | Ale Ty, o nasz Panie, tak poczynaj z nimi,~Jakoś począł z Sizarą, 2634 73 | mógł przed oczyma Twymi~Poczytan między bydlęty sprośnymi.~ 2635 21 | nadzieją.~ ~Bo na wet tył podadzą sromotnie, a w oczy~Twój 2636 68 | panny uczciwe~W uszy ludzkie podają piosnki osobliwe.~Błogosławcie 2637 66 | kołem!~ ~Ku mnie wszyscy się podajcie~A sprawy Pańskie poznajcie;~ 2638 77 | widząc, indziej skrzydła podaje.~ ~Przychodziły mi na myśl 2639 78 | wszytkiemu~Potomstwu jest podane Izraelowemu,~Aby ojcowie 2640 78 | Nie wytrwali statecznie w podanej umowie.~Obrócili się na 2641 102 | ratował na śmierć ostatnią podanych.~ ~Aby na Syjonie ciż Mu 2642 51 | grzech jeszcze w mleku matka podawała.~O Panie, Ty szczerość serdeczną 2643 37 | mieszkali~I swoje własność synom podawali.~ ~Z ust pobożnego szczera 2644 18 | i w moc państwa wielkie podawasz.~Tyś mię z nieprzyjaciół 2645 51 | prze mój grzech odjętą,~A podbij pod rozum złą żądzą przeklętą!~ ~ 2646 47 | grody,~Ten pod nas możne podbił narody,~Dał nam w dziedzictwo 2647 106 | nielutościwe jarzmo swe podbili.~Co ich Pan poratował, znowu 2648 73 | niewczas, przenaszladowanie,~Podejmowałem cały dzień karanie.~Jeslibych 2649 44 | imię święte Twoje harde podepcemy.~Bowiem ja nie pokładam 2650 109 | mocny Boże, a w mej żałości~Podeprzy mię z onej swej dawnej litości!~ 2651 10 | ubogim~Człowiek śmierci podległy nie będzie srogim!~ ~ 2652 107 | zorza,~Ci z krajów Akwilonom podległych, a owi~Z pól nakłonionych 2653 22 | ludzki, wzgarda ostateczna~Podłego gminu i przygana wieczna.~ ~ 2654 101 | ani z tymi,~Którzy brakują podlejszymi.~Cnotliwy pray mym boku 2655 115 | nasz Panie, stworzeniu podłemu,~Ale czyń sławę imieniowi 2656 49 | Takiejże śmierci, co bydło, podlezę. ~ ~ 2657 49 | Słuchaj mię, bądź kto między podłym gminem,~Bądź się kto pisze 2658 89 | szczypią, a żałość śmiechem podniecają.~Nieprzyjacioły jego nadeń-eś 2659 20 | zwycięstwa znaki sławne podniesiemy.~ ~Zdarz to, wieczny Boże, 2660 35 | Hańbę na sobie, którzy się podnieśli~Hardzie przeciw mnie!~ ~ 2661 29 | powietrzu trwogi;~Pan na morzu podnosi straszne nawałności,~Głos 2662 55 | głos płaczliwy do nieba podnosił,~A Ty, Panie, wysłuchasz 2663 28 | żałosny ku Tobie,~Z płaczem podnosząc ręce ku jasnemu~Domowi Twemu.~ ~ 2664 121 | człowiek strapiony,~Oczy smutne podnoszę na wszytki strony~Upatrując, 2665 99 | naszemu winną chwałę dajcie,~Podnóżkowi (bo jest święty) Jego się 2666 132 | stolice.~Syjon się mnie podoba, to moje mieszkanie,~To 2667 116 | celowi temu,~Abych się Panu podobał swemu.~ ~Wierzyłem słowom 2668 90 | niszczeje ludzkie plemię;~Podobnismy ku marnemu~Snu nocnemu, 2669 39 | jest człowiek, a co żywię,~Podobno to ku marnemu~Snu nocnemu, 2670 50 | I tyś mię stąd już kładł podobnym sobie;~Zleś mię rozumiał; 2671 7 | wszytki jego złości;~A ja, podparty miłosierdziem Twoim,~Prózen 2672 25 | przebywają;~Tam dziatek mnóstwo, podpora starości~I pewny dziedzic 2673 90 | pięknie zakwita,~Wieczór kosą podsieczona~Leży na ziemi wzgardzona -~ ~ 2674 28 | Pańskiej rady Twojej,~Że mię podwysszasz Ty sam z łaski swojej:~Przeto 2675 89 | Imienia będzie mego wielce podwysszony.~Rękę jego położę na morzu 2676 35 | myślą, jakoby zdradliwie~Podyć dobrego.~ ~Gęby do uszu 2677 48 | święte wyroki być może?~ ~Pódźcie, obydźcie wkoło to miasto 2678 74 | Owszem mógł za Twą łaskę podziękować Tobie.~ ~Wstań, Panie, a 2679 22 | niesłychane patrząc męki moje.~Podzielili się moimi szatami,~O suknią 2680 88 | Ponurzyłeś mię w srogiej otchłani podziemnej,~Ponurzy łeś mię w przepaści 2681 88 | wszytki,~Jestem w ich oczu na podziw brzydki,~Siedzę jako w okowach, 2682 118 | przejźrzeniu,~Co dziś u nas w podziwieniu.~To jest on dzień szczęśliwy, 2683 51 | w swym upadku przez Cię podźwigniony,~Będę złym na przykład jawnie 2684 87 | Syjonu mianować.~Wszyscy poetowie,~Wszyscy muzykowie~Sławić 2685 149 | obosieczny,~Aby krzywd na poganach swoich się mścili,~A wielkomyślną 2686 129 | trapili,~Trapili srodzy pogani,~Przedsię nas nie pożyli.~ ~ 2687 20 | A zastaw' się o swój lud poganinowi!~ ~Wysłucha cię (da Bóg!) 2688 124 | nas wszytka siła przyszła pogańska:~ ~Już by nas (tak się byli 2689 136 | nas rękom srogim i mocy pogańskiej,~Bo nie masz miary, nie 2690 80 | Winnicęś z Egiptu przeniósł, poganyś wygładził,~Onęś swoją mocną 2691 123 | w niedostatku na pańską pogląda~Głodny sługa rękę i łaski 2692 68 | gór wysokich skały.~Aleś pogodnym deszczem swój grunt polubiony~ 2693 146 | Bo ten nie pomoże sobie~Pogotowiu ani tobie.~ ~Skoro duch 2694 94 | bych już był w wiecznej pogrężon nocy.~ ~By się namniej pode 2695 78 | czekały,~Kapłani zbici, wdowy pogrzebu nie miały.~Ocucił się Pan, 2696 7 | Jesli się człowiek zły nie pohamuje,~Pan swój miecz ostry, Pan 2697 106 | K'temu, nad wolą Pańską, pohańców nie bili~I owszem się szaleni 2698 75 | Przykrego moszczu; tym złe ludzi poi~Lejąc im drożdże i jad niewidomy~ 2699 69 | nakarmili~I w upragnieniu octem poili.~Niechże im też ich pokarm 2700 132 | okazał między padoły leśnymi;~Pójdźmyż tedy pod Jego namiot ulubiony~ 2701 62 | żadnej strony.~ ~Dokąd na mię pojedziecie?~Sami wrychle tak padniecie~ 2702 73 | zostanie.~Ale niżli to serce me pojęło,~Siła troskania, siła myśli 2703 142 | Sidła na mię zastawiają;~Pójźrzę w lewo abo w prawo,~Nie 2704 4 | swoim okiem z nieba~Na mię pojźrzeć grzesznego: to są osiadłości,~ 2705 19 | wieniec.~ ~A gdy w bieg jego pojźrzysz przyrodzony,~Nie jest tak 2706 136 | zwyciężą siły;~Który Egipt pokarał na pierworodzonych,~Bo Jego 2707 59 | pojźrzy okiem swym ku ziemi;~Pokarz jawnie przewrotne, złe ludzi, 2708 101 | Nieprzyjacielem mię poczuje,~Kto pokątnie o ludziech żuje.~ ~Z hardym 2709 50 | syjońskiej skale~Jawnie pokaże; będziem doskonale~Głos 2710 26 | ja ufność swoje~W Tobie pokładać będę, zawżdy mi dostanie~ 2711 62 | to boży.~ ~W tym nadzieję pokładajcie,~Temu serca otwarzajcie;~ 2712 78 | Nim swej nadzieje, głupi, pokładali.~I zebrał płodne chmury, 2713 44 | podepcemy.~Bowiem ja nie pokładam nadzieje w swej broni~Ani 2714 65 | krócisz, mieniąc boje~W lube pokoje.~ ~Twych gromów srogich 2715 147 | hojność wielką zgotował;~Który pokojem usłał Twoje granice,~A ciebie 2716 15 | zostawa,~Śmiele niech ufa pokojowi swemu.~ ~ 2717 147 | mądrości.~On skromne, On pokorne na górę sadza,~A harde niepoczesnie 2718 18 | przeciw złemu.~Ty człowieka pokornego na górę sadzasz,~A hardego 2719 25 | cichemu,~Drogi objawi swoje pokornemu.~ ~Litość a prawda Pańskie 2720 37 | go nie nadyjdziesz;~Ale pokorni, ci ziemię osiędą~I żyć 2721 102 | A gardzić nie będziesz pokornych prośbami~Ani serca wielce 2722 66 | zborze,~Co służysz Panu w pokorze,~A usłyszycie w swe uszy,~ 2723 51 | mądrości takim okazujesz.~ ~Pokrop' mię hysopem, a oczyścion 2724 76 | Syjonie pałac znakomity;~Tam pokruszył tarcze, miecze, zbroje,~ 2725 67 | misereatur nostrI et benedicat~ ~Pokryj swym miłosierdzim, Panie, 2726 85 | nam nasze wszeteczności,~Pokryłeś swoim miłosierdziem złości;~ 2727 66 | dodawać.~ ~Wegnałeś nas w dół pokryty,~Włożyłeś ciężar niezbyty~ 2728 16 | Serdeczna, której język nie pokrywa;~Imo to zawżdy brzmi około 2729 32 | brzydliwy,~Nie chciałem dalej pokrywać swej złości,~A Tyś odpuścił 2730 78 | Pan dziwnie je wybawił~I połamawszy pęta na swobodzie stawił.~ 2731 106 | piaszczystych~Pustyniach polec mieli i w górach skalistych.~ 2732 89 | szlakiem dawnym~Prędkie słońce poleci i nieuchodzony~Krąg miesięczny, 2733 83 | potrzebowały.~Gdzie Zeb i Oreb poległ, gdzie zacni hetmani~Zebea 2734 106 | płoche rady,~Nic się nie polepszyli i owszem ulali~Złotego cielca 2735 91 | wedla ciebie tysiąc głów polezę,~Stąd drugi tysiąc; ciebie 2736 116 | ludzi nieżyczliwych~Jeszcze policzeń w rejestrze żywych,~Wszytkę 2737 1 | w liczbie z dobrymi będą policzeni;~Pan bowiem sprawiedliwych 2738 56 | nie, wieczny Boże!~Masz Ty policzone uciekania moje,~A łzy oczu 2739 55 | go ziemia żywo rozstępna połknęła.~Ja się będę uciekał, Panie 2740 48 | rozkosz świata wszego,~Boki północne, dwór króla wielkiego.~ ~ 2741 80 | srodze powojował,~Źwierz ją polny, zwierz łakomy do czysta 2742 102 | człowieka~Smutnego, mój Panie, w połowicy wieka!~ ~Twe lata są wieczne, 2743 10 | przy ziemi;~Siła chudych połowił fortelmi swemi~I mówi, że 2744 73 | ludzkich frasunkach nie są położeni~Ani z drugimi bywają dręczeni.~ 2745 69 | niechaj zły nie będzie~Położon w jednym z dobrymi rzędzie!~ 2746 85 | zmorzone,~Ty uweselić w smutku położone;~Okaż swą litość, niechaj 2747 9 | ubogich,~On dodaje ratunku~Położonym w krzywdach srogich~I w 2748 65 | gdzie Ty kolwiek stopę swą położysz,~Obfitość mnożysz.~ ~Pustynie 2749 104 | źwierz chłodzi, który w polu żyje;~Tu łoś, mieszkaniec 2750 68 | pogodnym deszczem swój grunt polubiony~Napoił i ochłodził zamarłe 2751 139 | naciemniejsza~U Ciebie nad połudne światło jaśniejsza.~ ~Ćma 2752 107 | owi~Z pól nakłonionych ku południowi.~ ~Którzy po nieświadomych 2753 84 | prośby moje;~Wejźrzy na pomazańca swego miłosiernym~Okiem, 2754 105 | tyrany Pan gromił o nie:~"Pomazańców - ja radzę - mych nie tykajcie~ 2755 89 | nieprzyjaciele naszy nas zelżyli~Ani pomazańcowi Twemu przepuścili.~Bądź 2756 18 | Wielką miłość Dawidowi pomazanemu.~A nie tylko jemu, lecz 2757 89 | urząd tak zacny, ten jest pomazany;~Temu ja serca będę i siły 2758 105 | śliczny~Chananejski podać im w pomiar dziedziczny.~Gdzie w małej 2759 48 | miasto wysokie,~Wieże i wały pomierzcie szerokie.~Przypatrujcie 2760 105 | A sady zagłuszone płód pomiotały.~Przyszła szarańcza, przyszedł 2761 18 | wieczna dobrotliwość mnie pomnażała.~Utwierdziłeś krok mój, 2762 121 | nieszczęściu twym będzie pomocen tobie.~Bóg ten, który wysokie 2763 89 | potrzebie~Nie miał obrońcę ani pomocnika z Ciebie.~Ozdoba wszytka 2764 146 | nie ufajcie,~Bo ten nie pomoże sobie~Pogotowiu ani tobie.~ ~ 2765 5 | Twoje imię czcili;~A Ty pomożesz każdemu~Człowiekowi pobożnemu.~ ~ 2766 119 | zakon Twój moje kochanie;~Pomści krzywdy mej, niech ja Twe 2767 9 | Narodom w każdej stronie!~ ~Pomścił się Pan sprawiedliwy~Krwie 2768 120 | zgodę wspomionę, mieczów pomykają.~ ~ 2769 102 | wygorzały;~Na chleb nie pomyślę, a też serce moje~Uschło 2770 107 | marnie stracili,~Tak, iż ani pomyślić na pokarm nie mogą~A w dole 2771 139 | Jesliby też tak człowiek pomyślił sobie,~Żeby w nocnych ciemnościach 2772 107 | strumienie~Niewymacanym ponikiem żenię,~I obraca prze zbytek 2773 131 | łaski Twojej,~Jeslim ja nie poniżył niżej dusze swojej,~Niż 2774 32 | odpuszczono~I w niepamięci, złości ponurzono.~Szczęśliwy, komu nie przyczetł 2775 130 | Domine~ ~W troskach głębokich ponurzony,~Do Ciebie, Boże niezmierzony,~ 2776 88 | srogiej otchłani podziemnej,~Ponurzy łeś mię w przepaści ciemnej.~ 2777 88 | i od świata wzgardzony.~Ponurzyłeś mię w srogiej otchłani podziemnej,~ 2778 55 | mię obrócili,~Wszytkę swą popędliwość na mię wyrzucili;~A serce 2779 58 | żywym~Wicher wykręci duchem popędliwym.~ ~A widząc pomstę, napasie 2780 102 | miasto chleba, szczyrym żyw popiołem~I łzy żywe piję siedząc 2781 104 | żeby się na wieki już nie poprawili.~A ty, o duszo moja, daj 2782 146 | trwało,~Póki słońce górolotne~Poprowadzi lata wrotne.~ ~ 2783 35 | Twą sprawiedliwość ani poprzestanie~Twej chwały wiecznie.~ ~ 2784 78 | PSALM 78~Attendite, popule meus, legem meam~ ~Słuchaj, 2785 99 | Dominus regnavit, irascentur populi~ ~Pan króluje, który włada 2786 87 | samemu~Przyjdzie narody Panu porachować,~Którzy się będą z Syjonu 2787 90 | Jako rossy trawa syta,~Z poranku pięknie zakwita,~Wieczór 2788 138 | chce, przypadnie,~Ty mnie poratujesz snadnie;~Ty gniew nieprzyjaciół 2789 107 | okróceni,~Wielka troskami część porażeni.~ ~Na pany wzgarda przyszła, 2790 10 | pijany,~Dmuchnieniem chce porazić: wiek nieprzetrwany~Nie 2791 18 | światłości;~Przez Cię-m ja wojska poraził niezwyciężone,~Przez Cię-m 2792 20 | to śmiele!),~Ze znacznie porazisz swe nieprzyjaciele~I wysłucha 2793 18 | prędkość, że z jeleniem porównać mogę,~A na skale naiwysszej 2794 75 | upominam - kajcie~Ani porożem nazbyt potrząsajcie;~Bóg 2795 106 | Głupi ojcowie naszy nie porozumieli~W Egiptcie cudów Twoich; 2796 107 | żeglarze ożyli,~Nawę do portu zdrową przybili.~ ~Niechajże 2797 31 | moja siła.~W Twoje ręce poruczam żywot swój teskliwy;~Ty 2798 86 | zasmuconą,~W Twoje opiekę poruczoną.~ ~Ciebie łaskawym, Ciebie, 2799 105 | król puścić go kazał,~I poruczył mu dwór swój, i dał w szafarstwo~ 2800 80 | łakomy do czysta zepsował.~ ~Porusz się, o możny Panie, z swej 2801 2 | czynią przeciw Jemu.~ ~Ale poruszy potym gniewu swego,~Zmyli 2802 80 | przed Benijaminem.~ ~Chciej poruszyć siły swojej i swej zwykłej 2803 69 | srogim błocie; powódź mię porwała~I scalonymi wełny zalała.~ 2804 35 | mię, daj odpór gwałtowi,~Porwi broń i tarcz, pomóż człowiekowi~ 2805 10 | porwał nędznika zdradnie,~I porwie, jeśli jako w jego sak wpadnie.~ ~ 2806 119 | Twemi.~Przestępca Twoich porządków u Ciebie przeklęty,~Mnie 2807 72 | sprawiedliwość królewicowi,~Aby w porządku Twój lud sprawował,~Jednako 2808 19 | jawnie wyznawają;~Toż i porządne nieba powiadają,~ ~Nie ludzkim 2809 1 | Taki podobien będzie drzewu porzecznemu,~Które przynosi co rok owoc 2810 71 | Twojej nie upłynie;~Nie porzuca j że mię więc w moim zeszłym 2811 60 | Smiłuj się kiedy, a gniew porzuciwszy~Nawróć się do nas teskliwych 2812 147 | obronne wały,~Panu daj cześć, posado syjońskiej skały,~Który 2813 75 | wysokiego zbada,~A niewolnika posadzi w koronie~Na złotym tronie.~ ~ 2814 113 | wziąwszy z gnoju prawie~Umie posadzić na książęcej ławie;~Ten 2815 23 | niebezpieczeństwie obrona moja.~ ~Posadziłeś mię za stół kosztowny,~Skąd 2816 69 | języka naczosać w bramie posadzonym;~Jam jest wieczorna pieśń 2817 103 | Go,~Którzy słowne nosicie poselstwa Jego.~ ~Wszytki niebieskie 2818 51 | jasności nabędę;~Zeszli mi poselstwo wesołe, a kości~Twym gniewem 2819 69 | był, kto by mię słówkiem posilił;~I owszem, mię źli ludzie 2820 105 | I wszelką żywność odjąć, posła przed niemi~Do Egiptu wyprawił: " 2821 18 | Ogromna pod nogi Jego była posłana.~Siedział na lotnym cherubie, 2822 106 | morze zalało~Tak, iż ani posłańca z klęski nie zostało.~Ci 2823 105 | Mojżesza z Aronem Pan swe posłańce~Za czasem zesłał miedzy 2824 104 | wiatry nieścignione;~Duchy - posłańcy; słudzy - gromy zapalone;~ 2825 105 | przebaczył,~Co kiedy Abramowi poślubić raczył.~Przetóż lud swój 2826 65 | Ciebie;~Tam obietnice Tobie poślubione~Będą iszczone.~ ~Do Ciebie, 2827 2 | A który twego głosu nie posłucha,~Jako skorupa, jako ziemia 2828 34 | przydźcie, dziatki, a tu posłuchacie,~Z jaką uczciwością Panu 2829 16 | Tyś moim Panem; acz Ty posług moich~Nie potrzebujesz, 2830 45 | wszytkimi,~A ty go zwycięż posługami swymi!~ ~Tobie bogata Tyros, 2831 119 | mną niech się znasza;~Myśl posłuszna Twych praw niechaj wstydu 2832 89 | Zakon mój wzgardziły~Ani posłuszne memu rozkazaniu były,~Onić 2833 78 | Przymierzem Pańskim ani praw posłuszni byli.~Dobrodziejstwa i cudów 2834 45 | panu swemu,~A sercu język posłuszny pełnemu~Odbiera słowa i 2835 123 | może~Nasze człowieczeństwo pośmiechów i wzgardy,~Tak nas ten lud 2836 35 | wejźrzysz? Pozbaw' mię tych~Pośmiewców kiedy a broń od przeklętych~ 2837 18 | wysoka ściągnął,~A mnie z pośrzodka powodzi bystrych wyciągnął.~ 2838 33 | Ale co sam uradzi, co sam postanowi,~To wiek podawać będzie 2839 115 | wąchają,~Ręką nic ścisną, nie postąpią nogą,~Gardłem żadnego głosu 2840 61 | wzdycha smutne serce moje.~ ~Postaw' mię na niedostąpionej skale,~ 2841 69 | Jeślim płakał, jeślim swe postem dręczył ciało,~Wszytko mi 2842 145 | sytości.~ ~We wszytkich swych postępkach Pan jest sprawiedliwy,~We 2843 139 | wiadomy,~Wszytkich moich postępków jesteś świadomy;~Jeszczem 2844 68 | idziem wesołym przed nami.~Postępują trębacze z bębny i z trąbami.~ 2845 49 | A oni władze muszą swej postradać.~Dół ich dom będzie, a ja 2846 78 | rzeźwiej młodości nagle posuszyła.~A Pan lud swój wybrany 2847 74 | Wspomni na piękną skałę poświęconą Tobie~Syjońską, gdzieś Ty 2848 132 | I całujmy podnóżek Jego poświęcony.~A Ty, o Panie, racz wnić 2849 28 | moje, które w każdej dobie~Posyła człowiek żałosny ku Tobie,~ 2850 35 | mój Bóg to wie)~Chodził i poszcząc Pana za ich zdrowie~Prosił 2851 50 | niecnota,~Choć z tegoż poszedł z tobą żywota.~ ~Toś czynił, 2852 77 | na wodach drogi,~Ale nie poszlakowa! żaden Twej nogi;~Przewiodłeś 2853 89 | uzna odmiany,~W przymierzu poszlubionym będzie zachowany.~Potomek 2854 104 | uciekało;~Skały ku górze poszły, pola rościągnione~Opanowały 2855 48 | zwątpili,~Barziej o biegu niż potce myślili.~Myślili a pirzchali; 2856 52 | gloriaris in malitia, qui potens es~ ~Co się chlubisz, niewstydliwy,~ 2857 8 | Ku więtszej hańbie i ku potępieniu~Złemu plemieniu.~ ~Twój 2858 118 | poratował.~On jest moja potężność, On wesele moje,~Jemum winien 2859 22 | przygana wieczna.~ ~Kto potka, każdy ze mnie się naśmieje,~ 2860 50 | siebie."~ ~A złego Bóg zaś potkał tymi słowy:~"Jako ty wspomnieć 2861 58 | niepłony.~ ~Ty sam wszeteczne potłucz gęby, Panie,~Aż w nich żadnego 2862 74 | kosztowne roboty~Obuchami potłukli i twardymi młoty.~ ~Ściany 2863 85 | upodobany:~Pomogłeś z oków potomkowi cnemu~Jakubowemu.~ ~Odpuściłeś 2864 81 | j że mię, cnego Izraela~Potomku, wybrany z wiela!~Tę umowę 2865 132 | u Ciebie,~Nie chciejże i potomstwa odmiatać od siebie.~Przysiągłeś 2866 109 | jego trudności~Ani ma nad potomstwem jego litości!~Wszytek naród 2867 29 | swym tronie siedział, gdy potop świat psował,~Pan na swym 2868 86 | Twych czynów, wieczny Boże,~Potrafić żaden smysł nie może.~ ~ 2869 42 | Tobą?~ ~Łzy moja karmią, potrawy płacz wieczny,~Kiedy mię 2870 37 | dziedzictwo pewne otrzymają.~ ~Potrwaj, a złego wnet nie będzie; 2871 75 | kajcie~Ani porożem nazbyt potrząsajcie;~Bóg niech ma pokój, ani 2872 78 | Jako urząd pasterski jego potrzebował.~ ~ 2873 83 | pola gnojów inszych nie potrzebowały.~Gdzie Zeb i Oreb poległ, 2874 32 | bo ci w rozum są obrani~I potrzebują muńsztuku i wodze,~Aby je 2875 140 | ludzi złośliwych,~Broń od potwarców sprośnych, niewstydliwych,~ 2876 37 | jemu,~Ani da, żeby będąc potwarzony~Miał od sędziego wyniść 2877 119 | rozmyślając.~Usłysz głos mój a potwierdź mię wedle swego słowa,~Źli 2878 71 | mię wybawił.~Wróciłeś mi powagę i miejsce uczciwe,~Pocieszyłeś 2879 78 | otwórz uszy swoje~A do serca poważne przypuść słowa moje!~Dziwne 2880 101 | strony~Nie ma być nigdy poważony.~ ~Koniecznie na to się 2881 19 | wyznawają;~Toż i porządne nieba powiadają,~ ~Nie ludzkim głosem, który 2882 77 | Twoje postępki święte,~Będę powiadał sądy Twe niepojęte.~ ~Świętobliwe 2883 64 | I będą ostrożni.~ ~Będą powiadali,~Będą uważali~Sprawy Pańskie 2884 145 | Wszytki wieki Twe sprawy będą powiadały~I Twoje osobliwą dzielność 2885 119 | Panie,~Twe słowa królom powiadam a nie wstyd mię za nie.~ 2886 88 | Twoja w grobiech będzie powiadana~Albo pod ziemią prawda wyznana?~ 2887 52 | przekładasz,~Imo prawdę kłam powiadasz;~A cokolwiek ludzi gubi,~ 2888 78 | słowa moje!~Dziwne gadki wam powiem, dziwne przypowieści,~Lecz 2889 55 | niewinne, zapomniał umowy,~Powieść jego miodowa, a umysł bojowy;~ 2890 137 | czynić, jedno płakać smutnie,~Powieszawszy po wierzbach niepotrzebne 2891 104 | co na ziemi .~I co siecze powietrze pióry pirzchliwemi,~Oczy 2892 109 | naród niechaj miecz razem powinie,~A ich imię niech z nimi 2893 37 | trudności~Cnotliwi Pańskiej powinni litości;~On je wspomoże, 2894 50 | zdradliwy fortele knuje.~ ~Powinowactwo żadne, bliskość żadna~W 2895 139 | ziemi,~Wiekuistą nieprzyjaźń powiodę z niemi.~ ~Zmacaj serca, 2896 104 | nigdy poruszona.~Na tej jako powłoka przepaści leżały,~A góry 2897 80 | leśny, wieprz okrutny srodze powojował,~Źwierz ją polny, zwierz 2898 89 | sługa mój wierny, ten jest powołany~Na ten urząd tak zacny, 2899 83 | wieczny:~Oto przeciwko Tobie powstał lud wszeteczny.~Nieprzyjaciele 2900 3 | Mocny Boże, jakoż ich wiele powstało,~Jakoż się ich przeciw mnie 2901 28 | a za Twoją raną~Już nie powstaną.~ ~Panu bądź chwała, u którego 2902 12 | i ciężkie wzdychanie:~"Powstanę ja - powiada - na ratunek 2903 20 | obronie.~Oni upaść muszą, a my powstaniemy~I zwycięstwa znaki sławne 2904 94 | Zakonie ćwiczysz.~Taki w powszechną trwogę pokój uczuje,~Zaczem 2905 116 | prawy;~Chcę być praw przy powszechnym ludu Twego zborze~W Twym 2906 104 | zielonych~Nie przestają powtarzać pieśni ulubionych.~Ty z 2907 123 | Głodny sługa rękę i łaski pożąda,~Jako niewolnica, której 2908 78 | sercach swoich, a niehamownemu~Pożądając pokarmu brzuchowi swojemu.~" 2909 51 | chwały Twoje.~ ~Byś ofiar pożądał, paliłbych ofiary,~Ale wiem, 2910 45 | ulubionymi.~ ~Otóż i pannę dawno pożądaną~Masz wedla siebie złotem 2911 85 | Owa czas, Panie, przyszedł pożądany;~Pocieszyłeś kraj swój upodobany:~ 2912 127 | miłościwy,~Daje mu sen oczom pożądliwy,~Daje dziatek wdzięczne 2913 16 | mógł na mię dział przypaść pożądniejszy~Ani piękniejszy.~ ~Panu 2914 132 | lec, ani oczu zmrużyć,~Ani pożądnych darów snu słodkiego użyć,~ 2915 106 | swymi.~Nawet i krajem onym pożądnym wzgardzili,~I Pańskim obietnicom 2916 83 | Jako straszliwy ogień, jako pożar, który~Gęsty las pustoszy 2917 106 | sprzeczne hetmany~Częścią ziemia pożarła, częścią niesłychany~Ogień 2918 124 | by nas prawie byli żywo pożarli;~Już by nas powódź straszna, 2919 78 | przeszladowce~Bystre morze pożarło; wiódł je pustyniami~Aż 2920 79 | nam gniew ustanie?~Gniew pożarowi srogiemu~Równy nieugaszonemu.~ ~ 2921 115 | On go wszelkich trudności pozbawi;~Niech się na Pana dom Aronów 2922 86 | ludzie i zuchwali,~Chcąc mię pozbawić dusze mojej,~A tam bojaźni 2923 97 | świat, bogowie,~Wszyscy pozdrówcie Pana~Upadwszy na kolana.~ ~ 2924 21 | Postawiłeś go wzorem Twego pożegnania,~W radościach swych na wieki 2925 127 | roje -~Toć jest, Panie, pożegnanie Twoje.~ ~Nie tak groźne, 2926 105 | mędrszy doradzał.~Zatym pożegnawszy się z krajem ojczystym~Syn 2927 84 | złymi~Pod dachy mieszkać pozłocistymi.~ ~Tyś jest słońce. Tyś 2928 10 | człowiek niewinny~Łaskę pozna; Ty sirot bronisz, nie inny.~ ~ 2929 83 | wygładzeni!~Tam dopiero poznają, że Pan imię Tobie,~A jako 2930 56 | uciekał do Ciebie,~Zawżdym poznał, że Ty słyszysz mię i w 2931 33 | Panie, Twą litość nad sobą poznamy~Tak, jako w Tobie nadzieję 2932 19 | nich Twoje wolą sługa Twój poznawa,~Pewien nagrody, gdy przy 2933 66 | bystre, szumne morze~Zapadają późne zorze,~ ~Wykrzyknięte w 2934 71 | swej zachować obronie~Aż do późnego wieku i do białej skronie,~ 2935 50 | granice~Aż do słonecznej późnej łożnice.~ ~Twarz jasną swoję 2936 65 | Ty uweselasz rany świt pozorny~I mirzk wieczorny.~ ~Za 2937 50 | tyranom, mówić się gotuje;~Pozowie ziemię od wschodniej granice~ 2938 104 | swego:~Pan, który kiedy poźrzy, ziemia drży; Pan, który~ 2939 141 | szukać rady~Ani na ich długie pozwolę biesiady.~ ~Wolę, że mię 2940 89 | go nieprzyjaciel jego nie pożyje.~Lub nań fortelem pójdzie, 2941 129 | pogani,~Przedsię nas nie pożyli.~ ~Grzbiety nam srodze orali~ 2942 120 | zdradnego!~ ~Co swym kłamstwem pozyszczesz, języku wszeteczny?~Jeno 2943 119 | Twoich wyroków kłopoty;~Pożyteczniejszy zakon Twych ust niż kruszec 2944 127 | przychodzisz.~Nie zarobisz ani pożywienia,~Nie będzie li z nieba wspomożenia.~ ~ 2945 104 | stąd trawa obfita~Bydłu ku pożywieniu; stąd zioła ogrodne~I wszelki 2946 104 | roboty, gdzie także do mroku pracują.~Zacne są Twoje sprawy i 2947 109 | lichwnik wyzuje,~A obcy w jego pracy sobie lubuje!~ ~Niechaj 2948 21 | Boże?~ ~Dałeś mu, czego pragnął, a oczkolwiek prosił,~W 2949 119 | mnie Twe ważne rozkazanie;~Pragnę Twej pomocy, zakon Twój 2950 97 | prócz Ciebie.~ ~My tedy, co pragniemy~Łaski Pańskiej a chcemy~ 2951 78 | strumienia;~A ci tam więc pragnienie wodą ugasili,~Ale Pana przeciwko 2952 107 | najdowali,~To głodem, to pragnieniem ciężkim utrapieni,~To ustawiczną 2953 78 | płynęły,~A w nieznośnym pragnieniu ludziom usta schnęły;~To 2954 40 | równego.~Ofiar za grzech nie pragniesz; toś mi włożył w uszy,~Że 2955 141 | Niech się ja o żadną praktykę nie kuszę,~Która by na potem 2956 94 | Którzy przeciw cnotliwym praktyki kują~A niewinne nad prawo 2957 44 | nasze ani z Twojej drogi~Prawdziwej ustąpiły namniej nasze nogi.~ 2958 59 | śmiertelne, wszytko miecze prawe.~ ~Ale wszytka ta groźba 2959 89 | jest ręka Twoja, wysoka prawica,~Na sądzie a na prawie Twoja 2960 40 | mię mocą swojej zwyciężnej prawice~Z błot nieprzebytych i z 2961 103 | nagotowana;~Tej uczesniki będą i prawnukowie~Tych, którzy w Jego będą 2962 119 | pode mną kopają przeciw prawu Twemu;~Szczyra prawda Twe 2963 110 | łaskawym:~"Siądź mi po boku prawym,~Aż twe nieprzyjacioły złupione 2964 101 | brakują podlejszymi.~Cnotliwy pray mym boku śledzie,~Niewinny, 2965 75 | koniecznie~Przyłomię rogów, tam prazna kłopota~Ożywie cnota. ~ ~ 2966 42 | cervus~ ~Jako na puszczy prędkimi psy szczwana~Strumienia 2967 11 | Uciekaj co nadalej jako ptak prędkopióry;~Twój nieprzyjaciel łuk 2968 57 | oszczepów sroższe i strzał prędkopiórych.~ ~O, latom niepodległy 2969 18 | przystojności żywot sprawuje;~Dał mi prędkość, że z jeleniem porównać 2970 23 | bo Pan mój ze mną.~Twój pręt, o Panie, i laska Twoja~ 2971 139 | PSALM 139~Domine, probisti me et cognovisti ms~ ~Tobie, 2972 74 | namiot roztargany~Leży w prochu szkaradzie nogami wdeptany.~ ~ 2973 97 | na niebie~Nie masz Boga prócz Ciebie.~ ~My tedy, co pragniemy~ 2974 130 | PSALM 130~De profundis clamavi ad Te, Domine~ ~ 2975 42 | prowadzić zwykł był aż do proga~Żywego Boga.~ ~Czemu się 2976 49 | gaśnie, i którym słoneczny~Promień dojmuje, i którym mróz wieczny.~ ~ 2977 19 | Gdzie by się schronić przed promieńmi jego.~ ~Ale porządek i ozdoba 2978 74 | żadnych, żadnego nie znamy~Proroka, żeby wiedzieć, póki w tym 2979 105 | radzę - mych nie tykajcie~I proroki w pokoju me zachowajcie!"~ 2980 89 | Tyś w widzeniu powiedział prorokowi swemu:~"Naznaczyłem ja króla 2981 22 | Boże mój, do Ciebie,~A Ty próśb nie chcesz przyjąć mych 2982 27 | Boga mego.~ ~Usłysz, Panie, prośbę moje~A okaż mi łaskę swoje.~ 2983 61 | Boś ty był zawzdy łaskaw prośbom moim~I dajesz dobrym dziedzictwo 2984 107 | A złemu gębę by zaszył proście.~Kto ma rozum, to wszytko 2985 44 | wyzwól smutne więźnie swoje;~Prosim Cię przez wrodzone miłosierdzie 2986 143 | sprawuje,~I drogę k'Tobie prostą ukazuje.~Prze sławę swoje 2987 119 | Słowo Twe światłem mądrości proste opatruje.~Tego pragnąc usta 2988 44 | będziemy.~Ale teraz (niestety!) prostoś nas zahaczył~Aniś przed 2989 69 | płacić muszę.~Ty wiesz moje prostotę, wiekuisty Boże,~Tobie mój 2990 116 | lutościwy,~Pan - mówię - stróż prostoty, mnie udręczonemu~Pomógł 2991 111 | Sprawiedliwością prawa prostowane.~ ~Te się na wieki żadnych 2992 45 | założony;~Laska rozmiaru, laska prostowania~Jest laska, królu, twego 2993 116 | żywych,~Wszytkę swą myśl prostując ku celowi temu,~Abych się 2994 109 | dom od domu chleba niech proszą,~A przed nędzą z ojcowskich 2995 118 | lud mię był obiegł, ale prosząc Boga~Nie uszła ich ani noga.~ 2996 55 | moje i głos żałościwy;~Nie proszę-ć, ale wołam, takem ja dziś 2997 42 | ludzi swych wesoły"~Które prowadzić zwykł był aż do proga~Żywego 2998 104 | niepoścignionego słońca lampę wdzięczną~Prowadzisz do zachodu; w tym nocne 2999 2 | Śmieje się sprawom, z ich próżnego szydzi~Starania, które czynią 3000 78 | trapienie.~A śmierć nie próżnowała jednako morzęcy,~Okrutna, 3001 44 | Jeslibychmy imienia Twego przebaczyli~Albo cudzemu bogu ofiarę 3002 32 | w trapieniu ciężkim nie przebaczysz;~Ty w uściech moich wzbudzisz 3003 136 | żaden wiek litości Jego nie przebierze;~Który misterstwem wielkim 3004 77 | Czy się wiekuistego słowa przebrało?~Czy zgoła Pan zapomniał, 3005 122 | tobie, piękne miasto, pokój przebywa,~Którego niech twój przyjaciel 3006 25 | mają,~Ale rozkoszy wieczne przebywają;~Tam dziatek mnóstwo, podpora 3007 68 | Panu z wieków na niebie przebywającemu!~Ten swym głosem jest straszny 3008 43 | mieszkanie,~Gdzie Ty masz przebywanie.~ ~Tam d'ołtarza świętego~