| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Kochanowski Psalterz Dawidów IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Psalm
3009 139 | o mocny Boże,~Tego nigdy przeć dusza moja nie może.~ ~Żadna 3010 106 | Który nieujeżdżone w poły przeciął morze,~Jedny przewiódł, 3011 106 | niepotrzebnie przeciw przełożonym.~Przecięś Ty swoje możną rękę miał 3012 17 | Stłum', co się rękom Twym przeciwiają!~ ~A mnie racz jako źrzenice 3013 97 | chcemy~Upodobać się Jemu,~Przeciwiajmy się złemu.~ ~Pan strzeże 3014 73 | dostatek złych ludzi?~Oni przeciwnej fortuny nie znają~I w dobrej 3015 44 | ciężkiego trapienia wybawił,~Tyś przeciwnik! nasze o lekkość przyprawił.~ 3016 139 | Twych nie nawidzę?~Iżaz się przeciwnikiem Twoim nie brzydzę?~Brzydzę, 3017 13 | Upad mój wielka rozkosz przeciwnikom moim,~Ale ja, Panie, ufam 3018 114 | Morze, czemuś uciekło? Przecześ, Jordanowy~Strumieniu, wspak 3019 78 | widzieli:~Morze na poły przedarł, one przeprowadził,~Wodę 3020 4 | wołem Go błagajcie,~Ale przedeń sumnienie czyste przynaszajcie;~ 3021 37 | niewątpliwie~Twoje na ziemi lata przedłużone,~A twe nadzieje nie mogą 3022 72 | kre\v przelał ich drogą.~ ~Przedłuży mu Pan tedy żywota~I arabskiego 3023 21 | zdrowie prosił, a Tyś dni jego przedłużył,~Aby nieprzeżytego wieku 3024 149 | pęta,~A w okowach chowali przednie książęta;~Aby wedle pisanych 3025 111 | nieposłusznym za raz i straszliwe.~Przedniejsza mądrość, kto się boi Boga,~ 3026 138 | do skutku masz przywieść przedsięwzięcie moje;~Panie, miłosierdzie 3027 140 | Boże mój prawdziwy,~W ich przedsięwzięciu, aby nieżyczliwy~Człowiek, 3028 138 | obietnicę swoje~Skutkiem zawżdy przedsiężesz; Tyś mnie, słudze swemu,~ 3029 81 | udręczenia.~ ~Tam głos Pański przedtym niesłychany~Ojcom naszym 3030 118 | obegnali,~Bóg mi zdarzył, że przegrali.~Obsiedli mię, by pszczoły, 3031 74 | nieskromni.~Nie zamilczaj przegróżek i wszetecznej mowy,~Na co 3032 40 | Troski mię, których nie przej zrzec, zjęły.~Ledwie tak 3033 92 | jednorożcowy.~Członki mi przejął sok balsamowy~I ujźrzę upad 3034 79 | zawołane~Przyjmi nas za przejednane!~ ~Nie daj, aby miał słyszany~ 3035 121 | ani w dzień słońce gorące przejmie,~Ani zimno miesiąca nocnego 3036 118 | przywłaszczyć musiem Pańskiemu przejźrzeniu,~Co dziś u nas w podziwieniu.~ 3037 46 | Rzeka odnogami swymi~Weseli przejźrzoczystymi.~ ~Temu gwałt i groźna zbroja~ 3038 143 | dusze dostanie;~Gdzie mię Ty przejźrzysz, jużem dawno w ziemi~I niech 3039 78 | winni byli~Dzieje Pańskie przekładać, a ci się uczyli~Pana w 3040 142 | wynoszę,~Przed Nim krzywdę swą przekładam,~Jemu żal swój opowiadam.~ ~ 3041 52 | główny.~ ~Niecnotę cnocie przekładasz,~Imo prawdę kłam powiadasz;~ 3042 53 | niebieskich wysokości~Zetrze ich przeklęte kości;~Będą wstydem ogarnieni,~ 3043 35 | sprawiedliwości,~A nie daj, Panie, przeklętej zazdrości~Pociechy ze mnie!~ ~ 3044 35 | Pośmiewców kiedy a broń od przeklętych~Lwów dusze mojej,~ ~Abych 3045 9 | nieuchroniony,~Nad narody przeklętymi,~Kędy Bóg zapomniony.~ ~ 3046 72 | srogą~Pomstę, kto by kre\v przelał ich drogą.~ ~Przedłuży mu 3047 12 | brant szczery, siedm kroć przelewany.~Panie, Ty nas zachowaj 3048 89 | wszytkim świata tego tyranom przełożę.~W lasce mojej na wieki 3049 106 | Szemrali niepotrzebnie przeciw przełożonym.~Przecięś Ty swoje możną 3050 129 | Nosarzowi pilnemu.~ ~Ani, którzy przemijali~Czasu zbierania zboża,~Robotnikom 3051 71 | bez Twej chwały u mnie nie przeminie,~Żadna noc bez pamiątki 3052 136 | łaski Pańskiej lata nie przemogą;~A Faraona zalał z wojskiem 3053 95 | których On wczasie~Zawżdy przemyślą i które sam pasie.~ ~Dziś, 3054 73 | niewinności,~Cierpiałem niewczas, przenaszladowanie,~Podejmowałem cały dzień 3055 109 | ludzkości~Upadłego żebraka przenaszladując~I śmierć utrapionemu jawnie 3056 46 | niewzruszone~Będą w morze przeniesione.~ ~Huczy morze popędliwe,~ 3057 80 | stanie l~ ~Winnicęś z Egiptu przeniósł, poganyś wygładził,~Onęś 3058 131 | sercu moim,~Anim ja zwykł przenosić chudszych okiem swoim,~Ani 3059 9 | Sędzia sprawiedliwości!~ ~Przepadli ziemię przeklęci~Na Twe 3060 37 | A łuki w ręku samy się przepadną.~ ~Lepsza dobremu trocha 3061 16 | wiecznej łaski swojej~Nie przepamiętasz w grobie dusze mojej~Ani 3062 137 | język uschnie, kiedy cię przepomnię,~Kiedy cię na początku wesela 3063 136 | wiecznemu;~Nie raczył nas przepomnieć w nasze doległości,~Bo końca 3064 59 | Boże, który sług nigdy nie przepomnisz swoich,~Wyrwi mię z rąk 3065 83 | i odziane góry.~Tak i Ty przepuść na nie swoje łyskawice,~ 3066 106 | nieposłuszny srogą kaźń przepuścił.~Nie cierpiał krzywdy bożej 3067 89 | zelżyli~Ani pomazańcowi Twemu przepuścili.~Bądź na wieki pochwalon, 3068 78 | niepokryty.~Twardą skałę przeraził, a oto z kamienia~Zdrój 3069 36 | Prawda obłoków sięga, góry przerównała~Sprawiedliwość, a sądów 3070 46 | i groźna zbroja~Nie może przerwać pokoja,~Bo tam sam Pan przemieszkawa~ 3071 21 | swych na wieki nie uzna przerwania.~W tobie król swą nadzieję 3072 38 | służy, anim słuchał, anim przerzekł słowa:~Byłem jako głuch 3073 37 | Miał od sędziego wyniść przesądzony.~ ~Ufaj ty Panu, a swe wszytki 3074 35 | ostrej szable swojej, .~Mym prześladowcom; rzeczże duszy mojej:~"Jam 3075 17 | w marnym świecie kochają~Przestając na tym wieku doczesnym,~ 3076 78 | wszytko przedsię ani nie przestali~Swych złości, ani dziwów 3077 85 | ludem swoim obiecuje,~A ci przestaną głupich (trzymam o ich~Statku) 3078 33 | szczęśliwy naród, z którym Pan przestawa,~Który dziedzictwem swoim 3079 81 | Byś miał z bogi obcymi przestawać~A bałwanom chwałę dawać;~ ~ 3080 119 | tęskni za sądami Twemi.~Przestępca Twoich porządków u Ciebie 3081 119 | pociechę czuję.~Tamę wszytek na przestępcę patrząc ustaw Twoich,~Które 3082 119 | Twe Pańskie ustawy,~Z Ich przestrogi z niepobożnym nie mam żadnej 3083 18 | ciasnego miejsca na plac przestrony,~Wybawił mię, bom u Niego 3084 31 | rąk wybawił~I na miejscu przestronym nogi me postawił.~ ~Raczże 3085 119 | będę na wieki wieczne Twych przestrzegał rządów.~Prawdzie będąc przyjacielem 3086 132 | wiary starożytnej mocnie przestrzegały -~I oni, i dzieci ich, i 3087 72 | zrodzi,~Któremu żaden bój nie przeszkodzi,~Aby nie miał trwać, póki 3088 55 | był ten, co mi źle myśli, przeszladował,~Nigdy by mi tak ciężkie 3089 78 | przeprowadził w cale, a ich przeszladowce~Bystre morze pożarło; wiódł 3090 20 | Będzie pomniał na twe wszytki przeszłe dary~I sam ogień spuści 3091 4 | noc, to rozbierajcie dnia przeszłego sprawy:~Tom przystojnie 3092 105 | Abramowi poślubić raczył.~Przetóż lud swój z okrutnej ręki 3093 119 | błąd wszytki me sprawy;~Przetożem się wolał kwapić do Twojej 3094 22 | serca w cale wieczny wiek przetrwają.~ ~Świat się obaczy, jako 3095 55 | bych swój wiek trawił i przetrwał złe czasy.~ ~Zamieszaj, 3096 92 | zgoła.~ ~Ty wszytki wieki przetrwasz, możny Panie;~Twych nieprzyjaciół 3097 45 | ubiór złoty,~A zaś urodę przeważają cnoty.~ ~Taka, o królu wszech 3098 107 | ofiary paląc.~ ~Którzy w przeważnym drewnie po morzu żeglują~ 3099 62 | nastąpili,~Pióra by nie przeważyli.~ ~Nikt nie ufaj światu 3100 59 | żebych co wystąpił albo co przewinił;~Jakom żyw, żadnemu z nich 3101 77 | poszlakowa! żaden Twej nogi;~Przewiodłeś jako stado za Mojżeszowym~ 3102 10 | doległość moję?~Gdy zły człowiek przewodzi, gdy jarzmo kładzie~Na ubogie, 3103 29 | Pański cedry łamie i dęby przewraca~A wielkimi górami tak snadnie 3104 5 | ma uznać; tegoż, Boże,~I przewrotny czekać może.~ ~A ja miłosierdziu 3105 33 | nasze, i myśli zamknione,~Bo przezeń serca nasze stworzone.~Słaba 3106 139 | noc i ciemności~Wszytki są przeźroczyste Twej opatrzności.~Ty myśli 3107 78 | a oto z kamienia~Zdrój przeźrzoczysty wypadł nowego strumienia;~ 3108 105 | Syn Izaków nad Nilem siadł przeźrzoczystym,~Gdzie Pan lud swój tak 3109 39 | ja na ziemi~Ze wszytkimi przodki swemi.~ ~Sfolguj, a daj 3110 22 | chwały niezastanowiony.~ ~Przodkowie naszy Tobą się szczycili,~ 3111 139 | Twoich.~ ~Tyś mię z tyłu i z przodku sam uformował,~Tyś około 3112 107 | ożyli,~Nawę do portu zdrową przybili.~ ~Niechajże wielką Jego 3113 46 | Miasto, które Pan miłuje~I przybytkiem swym mianuje,~Rzeka odnogami 3114 136 | najdzie u Boga;~I dal nowym przychodniom ich bogate kraje,~Bo Jego 3115 39 | Na płaczliwe prośby moje;~Przychodzień-ciem ja na ziemi~Ze wszytkimi 3116 77 | indziej skrzydła podaje.~ ~Przychodziły mi na myśl dawniejsze lata,~ 3117 127 | Próżno mrokiem ostatnim przychodzisz.~Nie zarobisz ani pożywienia,~ 3118 83 | potrzebie tejże był gotowym,~Przyciągnął ku pomocy potomkom Lotowym.~ 3119 32 | ponurzono.~Szczęśliwy, komu nie przyczetł Pan wady~Ani się żadnej 3120 2 | fremuerunt gentea~ ~Co za przyczyna tego zamieszania?~Co wzięli 3121 7 | złej chęci dał z siebie przyczynę:~Niech nieprzyjaciel górę 3122 69 | dobijają,~A rannym jeszcze ran przyczyniają.~Lecz Ty, Panie, złość zawżdy 3123 45 | i ty, panno, nie szukaj przyczyny~Łez niepotrzebnych; wrychle ( 3124 78 | zowąd jako wał usadził;~Przydał im wodze: na dniu obłok 3125 34 | wszytkiego dostanie.~ ~Do mnie przydźcie, dziatki, a tu posłuchacie,~ 3126 22 | ostateczna~Podłego gminu i przygana wieczna.~ ~Kto potka, każdy 3127 78 | zatym~Ćmę wielką ptastwa przygnał, jakie więc zamieci~W piaszczystych 3128 78 | nędznego dokonali świata.~Przygodami, nieszczęściem dziwnym utrapieni~ 3129 27 | Rodzice zapamiętali,~Przyjaciele zaniedbali;~Ale mię Pan 3130 88 | nawałności.~Odraziłeś ode mnie przyjacioły wszytki,~Jestem w ich oczu 3131 62 | trudności je przywodzić,~Usty przyjaźń ofiarować,~A w sercu jad 3132 7 | do mnie jaką winę;~Jeslim przyjaźni nieszczyrze zachował,~A 3133 49 | odkupi brata,~Kiedy już przyjdą zamierzone lata.~ ~Droga 3134 75 | zamierzone lata~- Pan opowiada - przyjdę sądzić świata;~Tam płacić 3135 37 | a złego wnet nie będzie; przyjdziesz~Na miejsce jego, już go 3136 72 | Jaka na przyściu wiosny przyjemnej~Trawy więc bywa obfitość 3137 150 | ogromnymi trąbami,~Chwalcie Pana przyjemnymi lutniami,~Chwalcie bębny, 3138 45 | twej zbroje~Możne narody przyjmą jarzmo twoje.~ ~Stolicy 3139 145 | Pobożnym g'woli czyni, modlitwy przyjmuje,~W niebezpieczeństwie strzeże, 3140 51 | podźwigniony,~Będę złym na przykład jawnie wystawiony,~Aby w 3141 69 | Ty, Panie, złość zawżdy przykładaj do złości;~Niech nie uznają 3142 78 | Nabożną, ale serca nic nie przykładali~Ani Panu w przymierzu zachowali 3143 34 | skromni niech słuchają~A moim przykładem w dobrej myśli trwają.~Ze 3144 106 | niebieski spalił. Tak znaczne przykłady~Gniewu Pańskiego widząc 3145 75 | w ręku pełna czasza stoi~Przykrego moszczu; tym złe ludzi poi~ 3146 73 | okrucieństwo, niezbożność przykryła.~W rozkoszach leżą, na to 3147 81 | doświadczałem statku~W przykrym wody niedostatku.~ ~Słucha 3148 106 | owszem się szaleni do nich przyłączyli,~Skąd i spraw naszladować, 3149 75 | czasu hardemu koniecznie~Przyłomię rogów, tam prazna kłopota~ 3150 95 | głos Jego, pomnicie~Serca przyłożyć: "Nie swych ojców wzorem,~ 3151 78 | podali; czemu? Bo wzgardzili~Przymierzem Pańskim ani praw posłuszni 3152 5 | sprawie,~Gdzie by się złość przymieszała,~A cnota mały plac miała.~ ~ 3153 69 | tajne moje urąganie,~Moje przymówki, me zapałanie.~Wszytki Ty 3154 19 | cielesnym okiem,~Pojźrzy przynamniej po niebie szerokiem!~ ~Jest 3155 33 | czyńcie harfie złoconej!~Przynieście Mu nową pieśń, nową niesłychaną,~ 3156 85 | raczy błogosławić, a ta~Przyniesie żyzne i obfite lata;~A sprawiedliwość, 3157 45 | Dnia dzisiejszego tobie przyniesiona;~Z nią orszak panien, krewnych 3158 1 | drzewu porzecznemu,~Które przynosi co rok owoc panu swemu,~ 3159 8 | pieczy?~ ~Takeś go uczcił i przyochędożył,~Żeś go z anioły telko nie 3160 45 | Masz wedla siebie złotem przyodzianą.~Słuchaj mię, zacna królewno, 3161 79 | nakrył biedne kości.~ ~Nasz przypadek nieszczęśliwy~Sąsiad widząc 3162 87 | kraina,~I Murzynowie słońcem przypaleni~Przyznawać będą, że tu są 3163 16 | szkody;~Nie mógł na mię dział przypaść pożądniejszy~Ani piękniejszy.~ ~ 3164 45 | Pan Bóg łaski swojej.~ ~Przypasz do boku swój miecz uzłocony,~ 3165 73 | Zać to są boskie zabawy,~Przypatrować się, jakie ludzkie sprawy?~ 3166 40 | się na mnie Pańskim sądom przypatrują,~Którzy fortunie rząd przypisują~ 3167 119 | swych nade mną smiłować.~Przypatrzyłem się myślom swym, błąd wszytki 3168 40 | przypatrują,~Którzy fortunie rząd przypisują~Wszytkich na świecie rzeczy; 3169 144 | Wszystko to łasce Twej przypisuję.~ ~O Panie, co jest człowiek, 3170 36 | Że przecię czasu swego przypłacą swych złości~A nie ujdą 3171 69 | chodząc worze upatrzyli,~Przypowieść ze mnie wnet uczynili.~Mną 3172 31 | Którym kształtem o zdrowie przyprawić mię mają.~ ~A ja w tej wzgardzie 3173 44 | przeciwnik! nasze o lekkość przyprawił.~Przeto Cię i kładąc się, 3174 106 | Mojżesza o niełaskę także przyprawili,~Bo frasując się starzec 3175 66 | Krom urazu i krom szkody~Przyprowadził do ochłody.~ ~Przetoż, o 3176 18 | raczył siedząc na niebie~I przypuścił moje smutną skargę do siebie.~ 3177 130 | Pan jest dobrotliwy,~Pan z przyrodzenia lutościwy,~Co przeciw Tobie 3178 19 | gdy w bieg jego pojźrzysz przyrodzony,~Nie jest tak prędki obrzym 3179 139 | księgach, co dnia którego~Przyróść miało, aniś tam chybił żadnego.~ ~ 3180 15 | może, pomocy dodawa,~A co przyrzecze, by naciężej - ziści;~Pieniędzy 3181 139 | Wszytki myśli, o Panie! Jeśli przysady~Najdziesz co we mnie spólnej 3182 72 | jego wiek zrodzi,~Jaka na przyściu wiosny przyjemnej~Trawy 3183 24 | kto kłamstwa i krzywych przysiąg się warował.~ ~Taki błogosławieństwo 3184 132 | potomstwa odmiatać od siebie.~Przysiągłeś Dawidowi wiernym słowem 3185 59 | niewstydliwe,~Prze ich krzywe przysięgi i bluźnieistwo żywe~Wyniszcz 3186 37 | zapalczywości,~Abyś nie przystał i sam ku ich złości.~ ~Bo 3187 47 | Mocarze ziemscy k' Niemu przystali,~Królowie królem swym Go 3188 31 | śmieją,~Powinowaci do mnie przystąpić nie śmieją,~Który zajźrzy, 3189 38 | Zatajone plugastwa znowu przystąpiły;~Skurczyłem się, nieborak, 3190 51 | piersiach myśli wskrześ przystojne!~ ~Nie odmiatajże mię od 3191 10 | dokonam? Nie Bóg u niego~Ani przystojność ważna; ale co jego~Duszy 3192 18 | opatruje,~Ten mój wedla przystojności żywot sprawuje;~Dał mi prędkość, 3193 109 | wilgości w kościach nie zstało;~Przyszedłem do wszech niemal ludzi w 3194 102 | napisano złotym~Dla wieku przyszłego, aby świat na potym~Miał 3195 71 | Opowiadać wiekowi, jako i przyszłemu.~Twej dobroci, spraw Twoich 3196 73 | przybytku Twego,~Tamem obaczył przyszły czas każdego.~Inaczej tego 3197 89 | zazdrościwe radości nabawił.~Przytępiłeś miecz jego, a w swojej potrzebie~ 3198 103 | ostrymi~Leda w dzień kosa przytnie zębami swymi;~Podobien kwiatu, 3199 88 | nade mną Twe zapalczywości,~Przywiodłeś na mię swe nawałności.~Odraziłeś 3200 98 | niech z radością~Góry Pana przywitają:~Czasy wdzięczne nadchadzają.~ ~ 3201 118 | czelny jest włożony.~A to przywłaszczyć musiem Pańskiemu przejźrzeniu,~ 3202 62 | szkodzić~A w trudności je przywodzić,~Usty przyjaźń ofiarować,~ 3203 78 | pustyniach twardych i do gniewu przywodzili~Szemrząc przeciwko Jemu 3204 138 | utrapionemu,~Łaskawe ucho podał i przywrócił siły,~Które prawie zgasły 3205 138 | okrócisz,~A mnie wolną myśl przywrócisz;~Ty do skutku masz przywieść 3206 69 | osadzone,~I dawnym panom zaś przywrócone.~Po nich wdzięczne potomstwo 3207 106 | wołem, woła głupszy, który przywykł sianu.~Zapamiętali Boga, 3208 87 | Murzynowie słońcem przypaleni~Przyznawać będą, że tu są zrodzeni.~ 3209 50 | Przyzuwie nieba i ziemie przyzowie~Chcąc, aby byli przy Jego 3210 50 | wkoło Niego i ogień żywy.~ ~Przyzuwie nieba i ziemie przyzowie~ 3211 81 | w instrumenty grajcie~A psalmów nie zaniechajcie!~ ~Trąbcie 3212 147 | Dominum, quoniam bonus est psalmus~ ~Chwalcie Pana! Godno dać 3213 22 | ratować!~Szabli okrutnej, psom wściekłym, lwom srogim,~ 3214 22 | Zaskoczyła mię wściekłych psów gromada.~Obegnała mię niecnotliwa 3215 29 | siedział, gdy potop świat psował,~Pan na swym tronie będzie 3216 39 | zafrasujesz,~Tak go niewidomie psujesz,~Jako szatę mól tajemny;~ 3217 118 | przegrali.~Obsiedli mię, by pszczoły, zgaśli, by surowy~Zapalony 3218 147 | ciebie łojem karmi tłustej pszenice;~Który skoro ziemi swe powie 3219 78 | południa zatym~Ćmę wielką ptastwa przygnał, jakie więc zamieci~ 3220 8 | swowolne,~On na powietrzu ptastwem, pod wodami~Władnie rybami.~ ~ 3221 79 | Twoich, któremi~Karmi się ptastwo brzydliwe~I bestyje drapieżliwe.~ ~ 3222 124 | zdradliwych~Jako więc lichy ptaszek z ręku myśliwych.~ ~Niechaj 3223 102 | pelikan schowany,~Jestem jako puchacz w pustynią wmieszkany;~Nie 3224 113 | PSALM 113~Laudate, pueri, Dominum~ ~Dziatki niewinne, 3225 91 | Stateczność Jego tarcz i puklerz mocny,~Za którym stojąc 3226 105 | Dar taki, za którym król puścić go kazał,~I poruczył mu 3227 85 | swoim miłosierdziem złości;~Puściłeś gniew i zapalczywość one~ 3228 94 | wstyd i cnotę swą na szrót puścili?~ ~Twój lud trapią, dziedzictwo 3229 18 | by plac kiedy moje stopy puściły.~Goniłem nieprzyjaciela 3230 69 | z rumów wyniesie.~I będą puste miejsca znowu osadzone,~ 3231 109 | przed nędzą z ojcowskich pustek się noszą!~Niechaj go z 3232 69 | Twojej srogości!~Dwury niech pusto stoją, a pod ich namioty~ 3233 107 | że się kryć musieli,~A z pustych lasów wyźrzeć nie śmieli,~ 3234 29 | Wesoła młodość miece cielęty pustymi.~ ~Na głos Pański z obłoków 3235 102 | obrócili~Słudzy Twoi, już się pustyń użalili.~I będą się Ciebie 3236 107 | Którzy po nieświadomych puszczach się błąkali,~Gdzie stopy 3237 144 | czarnemi;~Bij piorunem, puszczaj swe nieuchronne strzały~ 3238 86 | szlak drogi swojej,~A nie puszczę się prawdy Twojej;~Sposób' 3239 73 | bywają dręczeni.~Przełóż je pycha zewsząd otoczyła.~Fałsz, 3240 89 | Twojej obeszła Cię kołem.~Ty pychę morską krócisz, Ty nieujeżdżone~ 3241 42 | wieczny,~Kiedy mię coraz pyta lud wszeteczny:~"Gdzie teraz 3242 122 | 122~Laetatus sum in hic, quae dicta sunt mihi~ ~Rad to 3243 2 | PSALM 2~Quare fremuerunt gentea~ ~Co za 3244 124 | PSALM 124~Nisi quia Dominus erat in nobis~ ~ 3245 11 | PSALM 11~In Domino confido, quomodo dicitis animae meae~ ~Panu 3246 32 | PSALM 32~Beati, quorum remissae sunt iniquitates~ ~ 3247 91 | PSALM 91~Qut habitat in adiutorio Altissimi~ ~ 3248 103 | się z nami wedle zasług rachuje.~ ~Której nad ziemią niebo 3249 31 | raczysz w mej trudności.~ ~Raczyłeś się użalić mego udręczenia,~ 3250 58 | szczęśliwa,~Że prawdę rzeczesz, rado nieżyczliwa?~Skażesz co 3251 21 | wzorem Twego pożegnania,~W radościach swych na wieki nie uzna 3252 65 | Pustynie kwitną, góry się radują,~W polach stad mnóstwo, 3253 56 | Schadzki o mnie czynią, radzą, naprawują,~Gdzie się jedno 3254 18 | żelazny pod moimi skoczył ramiony.~Twoja mnie tarcz, Twoja 3255 63 | Boże, mój obrońca,~Wstaję ranego nie czekając słońca;~Pragnie 3256 69 | uderzył, oni dobijają,~A rannym jeszcze ran przyczyniają.~ 3257 33 | gaśnie, gdzie wschodzi po ranu,~Wszyscy niechaj się kłaniają 3258 80 | ogniu leżą, nie masz kto ratując,~A z gruntu prawie niszczeją 3259 3 | ostatnich przygodach snadnie ratujesz;~Od ciebie wszytko dobre 3260 102 | Panie, przybądź [z] swym ratunkiem!~ ~Jako dym, tak lata moje 3261 89 | odmienności nie będzie uznany."~Raz-em ja Dawidowi na stateczność 3262 109 | Wszytek naród niechaj miecz razem powinie,~A ich imię niech 3263 10 | PSALM 10~~Ut quid, Domine, recessisti longe~ ~Czemuś, Panie, odstąpił? 3264 33 | Exultate, lusti, in Domino, rectos decet~ ~Pana sercem wesołym 3265 150 | Chwalcie Pana i harfą, i regały,~Chwalcie Pana wesołymi 3266 72 | PSALM 72~Deus, iudtcium Tuum regi da~ ~Daj swe baczenie, Boże, 3267 80 | PSALM 80~Qui regis Israhel, intende~ ~Słysz, 3268 23 | PSALM 23~Dominus regit me et nihil mihi deerit~ ~ 3269 116 | nieżyczliwych~Jeszcze policzeń w rejestrze żywych,~Wszytkę swą myśl 3270 32 | PSALM 32~Beati, quorum remissae sunt iniquitates~ ~Szczęśliwy, 3271 119 | trwać na czasy wieczne.~ ~RES~Wybaw' mię z ucisku, gdyż 3272 22 | PSALM 22~Deus, Deus meus, respice in me~ ~Boże, czemuś mię, 3273 56 | nabarziej nasadzi,~Nigdy rni śmiertelny człowiek nie 3274 148 | płonę,~Źwierzęta, bydło, robacy~I odziani pierzem ptacy.~ ~ 3275 101 | nie zagrzeje,~Kto fałszem robi; tej nadzieje~Kłamca niech 3276 135 | Bodaj tak i ci, którzy je robili,~A owszem, co w nich ufność 3277 129 | przemijali~Czasu zbierania zboża,~Robotnikom winszowali:~"Łaska nad wami 3278 68 | dała.~Góra Pańska jest góra rodna i obfita,~Góra niedostąpiona, 3279 135 | amorejskich pana,~I Oga, króla rodnego Bazana,~I Chananeą wszytkę, 3280 92 | zielony~I czerstwy będzie, i rodny w starości;~A to, żeby w 3281 144 | nieprzeliczone tysiącmi niech rodzą,~A woły gładkie pod jarzmy 3282 45 | wrychle (da Bóg!) syny~Miasto rodziców oglądasz, a zatem~Doczekasz, 3283 45 | Już teraz matki i miłej rodziny,~Już zapamiętaj ojczystej 3284 49 | albo i w zebraniu,~Brat rodzonego nie odkupi brata,~Kiedy 3285 92 | życzności~Wyniesiesz jako róg jednorożcowy.~Członki mi 3286 75 | hardemu koniecznie~Przyłomię rogów, tam prazna kłopota~Ożywie 3287 77 | niebieskie trzaskały domy.~Roiły się po niebie w krąg łyskawice,~ 3288 127 | dziatek wdzięczne w domu roje -~Toć jest, Panie, pożegnanie 3289 83 | Kiedy trupy na pował po rolach leżały~A pola gnojów inszych 3290 110 | okazały, świetny w pobożności,~Rosa różanej żarze, krew twojej 3291 72 | trwać, póki krąg wdzięczny~I róść, i niknąć będzie miesięczny.~ ~ 3292 135 | I po powietrzu szerokim rościąga;~Z deszczem ogniste miesza 3293 104 | Skały ku górze poszły, pola rościągnione~Opanowały miejsca przez 3294 72 | Spadnie perłowej podobien rosie~Na łąkę gołą po ostrej kosie.~ ~ 3295 139 | matka nosiła,~Gdziem ja rósł osobliwym kunsztem wiązany,~ 3296 37 | libańskim rówien cedrom rosłym;~Obejźrzałem się, a już 3297 65 | swe żywienie.~ ~Ty nocną rossę na suche zagony~Spuszczasz 3298 143 | muszę~Światła nie znając, rowien umarłemu,~Pod niewidomą 3299 45 | przed inszymi~Uczcił powagą rówienniki twymi.~ ~Piżmem i mirrą 3300 68 | wy swoją krasą będziecie równali~Z gołębiem naśliczniejszym, 3301 83 | świat jest wielki, nie masz równia sobie. ~ ~ 3302 31 | Który zajźrzy, ucieka; rowniem tak wypłynął~Z ich pamięci, 3303 17 | jakoby mogli mię pożyć~A równo z ziemią kiedy położyć.~ ~ 3304 79 | duszę cieszy,~Sobie i z swym równym śmieszy.~ ~Rychłoż, wiekuisty 3305 57 | powstań, lutni moja!~Ruszwa różanorękiej żarze z jej pokoja.~ ~Ciebie, 3306 89 | i północy, wschód słońca różany~I zachód Twym dowcipem stoi 3307 42 | W jedne mię prawie kęsy rozbierają,~Kiedy mię coraz źli ludzie 3308 4 | nie chcieli;~Co noc, to rozbierajcie dnia przeszłego sprawy:~ 3309 119 | mówią, a ja słowa Twoje~Rozbieram; to są pociechy, to są rady 3310 104 | odziała;~Tyś niebo jako namiot rozbił ręką swoją;~Nad nim wody 3311 76 | Namiot Jego w Salem jest rozbity,~Na Syjonie pałac znakomity;~ 3312 110 | twoje.~ ~Na kraj świata rozciągnę z Syjonu wielkiego~Władzę 3313 35 | swym słudze!~ ~Wstań a rozciągni swój sąd sprawiedliwy,~A 3314 110 | gniewie swoim.~ ~Sąd swój rozciągnie, pola trupami okryje,~Książę 3315 21 | szaleni buntować się śmieją;~Rozczęli radę, ale miną się z nadzieją.~ ~ 3316 119 | lat moich.~Imię Twe w nocy rozczytam i Twe przykazanie,~To jest 3317 18 | ciały.~Gniew Twój, Panie, rozdął morza, gniew przeraźliwy~ 3318 55 | Panie, ich rady złośliwe,~Rozdziel na mowy różne języki kłamliwe!~ 3319 136 | Który w pół prawie Morze rozdzielił Czerwone,~Bo Jego miłosierdzie 3320 35 | dobrego.~ ~Gęby do uszu na mię rozdziewili~Mówiąc: "Owasmy przecie 3321 2 | Schodzą się w radę, chciwi rozerwania.~ ~Wszyscy przeciwko Panu 3322 80 | dostąpiła.~Rozwiodłeś jej płodne rózgi do morza samego~A jej piękne 3323 89 | nieprzyjaciół swych wszytkich rozgromił.~Twe jest niebo. Twa ziemia, 3324 78 | jadł; jeszcze mało na tym:~Rozkazał Eurom stanąć, wiatr z południa 3325 110 | strony używaj praw swoich~Rozkazując w pośrzodku nieprzyjaciół 3326 73 | niezbożność przykryła.~W rozkoszach leżą, na to się podali,~ 3327 133 | Ostatniej szaty;~ ~Nie tak rozkoszne krople są perłowe~Niebieskiej 3328 17 | nie bać na wieki:~ ~Ludzi rozkosznych, którzy tak styli,~Że ledwie 3329 132 | radością;~Tu Dawidowe plemię rozkrzewię, tu swemu~Sławę nieugaszoną 3330 69 | kogo by mój rzewny płacz rozkwilił,~Nie był, kto by mię słówkiem 3331 9 | sprawiedliwy~Krwie niewinnej rozlania;~Usłyszał płacz żałobliwy~ 3332 92 | li po niebie światło swe rozleje,~Noc li świat płaszczem 3333 78 | usta schnęły;~To je mszyce rozliczne i muchy kąsały,~To żaby 3334 89 | pełne obelżenia~Słuchając rozmaitych narodów hańbienia,~Którym 3335 45 | nie jest założony;~Laska rozmiaru, laska prostowania~Jest 3336 115 | dorosłemu.~Pan łaskę swoje rozmnoży nad wami~I nad waszymi także 3337 107 | I wielkie mnóstwo stad rozmnożyli.~ ~Bóg odwrócił swe oko, 3338 50 | Chcąc, aby byli przy Jego rozmowie,~Którą natenczas chce mieć 3339 94 | rozum daje, tenże człowieczy~Rozmyśl i skryte rady zna, że nie 3340 1 | On ustawicznie w Pańskim rozmyśla zakonie.~ ~Taki podobien 3341 119 | straż w Twym zakonie świętym rozmyślając.~Usłysz głos mój a potwierdź 3342 19 | śpiewanie,~Także i serca mego rozmyślanie~G'myśli Twej było, o Pocieszycielu~ 3343 81 | słuchali, a me słowa próżne~Rozniósł wiatr na morza różne;~Przetom 3344 105 | wesołe strony,~Jego cuda roznoście na wszytki strony!~Inszej 3345 145 | Twego i Twe dziwne siły~Roznosząc, aby jawne na wszytek świat 3346 106 | między nieżyczliwe pogany~Po różnych kąciech świata miał być 3347 18 | na dół sprowadzasz.~Tyś rozpalił lampę moje, Tyś me ciemności~ 3348 120 | Śmiertelnym, Twoje słowa węgle rozpalone.~ ~Między zbójcy - niestetyż - 3349 105 | dnie wieszał, a w nocy słup rozpalony.~Gdy prosili, ptacy im w 3350 72 | Góry (da Pan Bóg) pokój rozpłodzą,~A sprawiedliwość pagórki 3351 22 | srogi zwierzę łupiąc żywe.~ ~Rozpłynąłem się jako woda prawie,~Kość 3352 59 | swemi~Rękoma i po wszytkiej rozprósz błędne ziemi.~ ~Prze hardą 3353 48 | dziatki rodzi.~A Tyś je tak rozprószył, jako nieujęty~Wiatr morzolotne 3354 60 | nos et destruxisti nos~ ~Rozproszyłeś nas, Boże, Boże niezmierzony,~ 3355 44 | owce na rzeź odłączone;~Rozprószyłeś nas między pogaństwo zelżone,~ 3356 104 | które żywi morze?~Tam żaglem rozpuszczonym okręty biegają,~Tam swe 3357 48 | się wierzchy syjońskiej rozradują góry,~Niech się weselą izraelskie 3358 107 | zdarzył, że i sami wnet się rozrodzili,~I wielkie mnóstwo stad 3359 80 | korzenie, tak że się wnet rozrosła szeroko.~ ~Góry wielkie, 3360 106 | obietnicom prosto nie wierzyli.~Rozruch w okopie wielki, wielkie 3361 104 | swoją;~Nad nim wody za Twoim rozrządzeniem stoją.~Chmury - Twój wóz; 3362 80 | wielkiego.~ ~Czemużeś jej płot rozrzucił? Czemu ją targają,~Którzy 3363 18 | morza, gniew przeraźliwy~Rozsadził ziemię i odkrył jej grunt 3364 46 | pada,~A ziemia się w głąb rozsiada:~ ~Pan, który zastępy władnie,~ 3365 147 | śrzeż po ziemi jako popiół rozsiewa.~Lód z nieba miece jako 3366 22 | pośrzodku zboru chwałę Twą rozsławię:~O, którzy Panu w bojaźni 3367 55 | minęła,~Aby go ziemia żywo rozstępna połknęła.~Ja się będę uciekał, 3368 141 | Tak się we mnie kości moje rozstępu j ą~Strachem srogiej śmierci; 3369 106 | kąciech świata miał być rozstrzelany.~I podali się w jarzmo Baal 3370 97 | Jasne niebieskie domy~Rozświeciły się gromy~Ognistymi; ujźrzala~ 3371 36 | żywota, Ty nasze ciemności~Rozświecisz, a wnet ujźrzem dzień prawej 3372 141 | Jako łomną ziemię pługiem rozsypują,~Tak się we mnie kości moje 3373 74 | Swiątnica Twoja gore, namiot roztargany~Leży w prochu szkaradzie 3374 55 | zbytki zgodne, w myślach roztargnione.~ ~We dnie i w nocy mury 3375 18 | równie, jako błoto uliczne.~Z rozterku i trwóg domowych Tyś mię 3376 74 | Wpośrzód placu chorągwie roztoczyli swoje;~Ozdobę domu Twego, 3377 137 | odmierzy twe winy~A o skałę roztrąci twe nieszczęsne syny.~ ~ 3378 48 | nieujęty~Wiatr morzolotne roztrząsa okręty.~ ~Cośmy tedy od 3379 10 | przeklęctwa pełne i zdrady;~Język roztyrki sieje i krwawe zwady;~Mało 3380 66 | Zmiennikom uciera rogi:~Nie rozumiej, byś był srogi.~ ~Wyznawajcie 3381 50 | swój grzech przed sobą."~ ~Rozumiejcież to, wy, co pospolicie~Na 3382 139 | lubo stoję,~I z daleka rozumiesz wszytkę myśl moję.~ ~Chód 3383 137 | ich mury do gruntu samego rozwalcie!"~ ~Ale i ty, Babilon, strzeż 3384 77 | rozumem nieogarnione;~Będę rozważał Twoje postępki święte,~Będę 3385 119 | Twoje.~Źli mię trapią, że rozważam Twe słowa stateczne,~Wszytkich 3386 143 | ukazuje.~Prze sławę swoje rozwiąż mię z trudności~A użyj zwykłej 3387 146 | nadzieje~Po powietrzu dmą rozwieje.~ ~To człowiek prawie szczęśliwy,~ 3388 146 | opatruje,~Więźnie z oków rozwięzuje.~ ~Pan oczy zaszłe ciemnością~ 3389 103 | Podobien kwiatu, który gdy się rozwinął~Nalepiej, dusznym wiatrem 3390 80 | gałęziami cedrów dostąpiła.~Rozwiodłeś jej płodne rózgi do morza 3391 63 | martwe członki zwierz głodny rozwlecze.~ ~A król, nadzieję mając 3392 78 | zatarł ich złości~Ani się dał rozwodzić swej zapalczywości;~Wspomionął, 3393 17 | wielkiego karmisz ziemskiego rucha,~Dając im skarby, dając 3394 19 | wszelaki,~Lecz sprawą swoją, ruchem jednostajnym,~Który wszytkiemu 3395 102 | żeby go ratować.~ ~Już ku rumom jego serce obrócili~Słudzy 3396 69 | czesie~A judzkie miasta z rumów wyniesie.~I będą puste miejsca 3397 45 | i znaczny; z tym się ty rusz śmiele~I grom' niechętne 3398 56 | naprawują,~Gdzie się jedno ruszę, wszędy mię szlakują.~ ~ 3399 106 | koniec nie uszli karania~Ciż ruszeni zazdrością przeciw Mojżeszowi~ 3400 110 | nieprzyjaciół twoich.~ ~Czasu ruszenia twego przy tobie, swym panie,~ 3401 78 | będzie z swego mieszkania ruszony.~Jako wielekroć oni Pana 3402 18 | gradem węgle padały żywe.~Ruszył gromów i wypuścił ogniste 3403 60 | nas teskliwych życzliwszy!~Ruszyłeś z gruntu ziemie, podać się 3404 8 | ptastwem, pod wodami~Władnie rybami.~ ~Wszechmocny Panie, wiekuisty 3405 104 | kto wyliczyć może~Wszytki rybie rodzaje, które żywi morze?~ 3406 105 | Miecąc po brzegach zdechłe ryby niepłatne.~Ziemia taką żab 3407 68 | uczciwe~Panienki, wysławiając rycerstwo cnotliwe.~Pierzchnęli wielowładni 3408 104 | wszytki się ruszają;~Lwięta ryczą, pokarmu żądając od Ciebie.~ 3409 38 | Udręczonym, wzgardzonym; owa ryczeć muszę~Mając tak barzo strwożoną 3410 55 | mury swawola obchodzi,~Z rynku niesprawiedliwość i ucisk 3411 40 | zakon w moim sercu jest ryty.~Opowiadałem światu sprawiedliwość 3412 40 | przypatrują,~Którzy fortunie rząd przypisują~Wszytkich na 3413 119 | wieczne Twych przestrzegał rządów.~Prawdzie będąc przyjacielem 3414 78 | wszytkiemu wiekowi.~Ale władze i rządu ani Jozefowym,~Ani zacnym 3415 139 | et cognovisti ms~ ~Tobie, rządźca niebieski, Tobie, mój Boże,~ 3416 119 | Rzekłem - co zyszczę - rządzić się ustawami Twymi.~Posil 3417 55 | kłamliwe!~Widzę miasto ich w rządzie na poły zginione,~Miasto 3418 136 | i złote gwiazdy, aby noc rządziły,~Bo łaski Jego żadne nie 3419 31 | wieki nie mają,~Którzy w rzeczach niepewnych pewności szukają.~ 3420 119 | na Twój ratunk i na Twe rzeczenie.~Praw Twych strzegę, sądy 3421 58 | tak szczęśliwa,~Że prawdę rzeczesz, rado nieżyczliwa?~Skażesz 3422 37 | powiedzieć o nim.~ ~Przypatrz się rzeczom ludzi bogobojnych,~Że lat 3423 148 | ludzki wysadzeni,~Wolne rzeczypospolite~I książęta znamienite.~ ~ 3424 128 | Pan w swej obronie.~ ~W rzeczypospolitej zgodę~I całą ujźrzy swobodę,~ 3425 35 | swojej, .~Mym prześladowcom; rzeczże duszy mojej:~"Jam zdrowie 3426 69 | Położon w jednym z dobrymi rzędzie!~Nad mię człowiek troskliwszy 3427 69 | Nie daj mi tonąć w powódź rzek możnych!~Wielkie jest, Boże 3428 119 | pochodnia przed nogami mymi;~Rzekłem - co zyszczę - rządzić się 3429 104 | nowym,~Które posiłek niosą rzekom kryształowym:~Tu się wszelki 3430 118 | zdrowie swoje.~Kamień od rzemieślników niedbałych wzgardzony~Na 3431 89 | kto na niebie?~Wszytki rzesze niebieskie lękają się Ciebie;~ 3432 69 | A nie był, kogo by mój rzewny płacz rozkwilił,~Nie był, 3433 44 | dostali.~Jesteśmy jako owce na rzeź odłączone;~Rozprószyłeś 3434 144 | kwitną tak, jako źrzetelne,~Rzezane świecą słupy kościelne.~ ~ 3435 78 | pierworodny zbiła~I kwiat rzeźwiej młodości nagle posuszyła.~ 3436 55 | niepobożni i złego sumnienia.~ ~Rzucił się na niewinne, zapomniał 3437 58 | A za nieprawdą zaraz się rzucili.~ ~Swym ostrym jadem podobni 3438 72 | Arabczycy~Płacić mu będą i Sabcjczycy.~ ~Owa, cokolwiek wodami 3439 119 | moja wiecznie tęskni za sądami Twemi.~Przestępca Twoich 3440 40 | Niechaj się na mnie Pańskim sądom przypatrują,~Którzy fortunie 3441 122 | tam jest zasadzon pałac sądowy,~Tam stolica i on zacny 3442 68 | między garncy w szczyrych sadzach spali,~Przedsię wy swoją 3443 105 | starosty jego, gdy zechce, sadzał~Do więzienia, a radzie mędrszy 3444 18 | człowieka pokornego na górę sadzasz,~A hardego niepoczesnie 3445 82 | Miejcie wzgląd na ukrzywdzone,~Sądźcie sieroty ściśnione;~Brońcie 3446 51 | praw nalezion i czyst w sądziech Twoich.~ ~Mnie-ć jeszcze 3447 149 | Aby wedle pisanych praw je sądzili,~A wierni sławy wiecznej 3448 67 | wszytki narody sprawiedliwie sądzisz,~Ty jako Pan wszechmocny 3449 129 | PSALM 129~Saepe expugnaverunt me a iuventute 3450 127 | między szczęśliwymi,~Kto swój sajdak strzałami takimi~Obwarował; 3451 10 | porwie, jeśli jako w jego sak wpadnie.~ ~Leży za siecią, 3452 76 | imię słynie;~Namiot Jego w Salem jest rozbity,~Na Syjonie 3453 83 | gdzie zacni hetmani~Zebea i Salmana są zamordowani.~Tak i tych 3454 27 | Dominus illuminatio mea et salus~ ~Pan ogniem swojej światłości~ 3455 88 | PSALM 88~Domine Deus, salutis meae~ ~Boże, moja nadziejo 3456 119 | wieku zstawa człowiekowi.~ ~SAMECH~Jako zakon Twój miłuję, 3457 35 | mi oddali,~Miasto ratunku samiż zasiadali~Na gardło moje.~ ~ 3458 99 | i Aaron ofiary palili,~I Samuel z tejże liczby, co Jemu 3459 37 | serca wpadną,~A łuki w ręku samy się przepadną.~ ~Lepsza 3460 103 | żałuje;~Czynu bowiem naszego samże świadomy~I pomni, żechmy 3461 104 | noszą; jodła bocianowi,~Sarnom góra mieszkanie, skała królikowi.~ 3462 79 | przypadek nieszczęśliwy~Sąsiad widząc zazdrościwy~Oczy 3463 15 | korzyści,~Przeciw obmowcom sąsiada ratuje,~Ma niepobożne ludzi 3464 79 | Którą widzą tuż nad głową.~ ~Sąsiadom płać siedmiorako,~Którzy 3465 69 | błocie; powódź mię porwała~I scalonymi wełny zalała.~Oniemiałem 3466 78 | pragnieniu ludziom usta schnęły;~To je mszyce rozliczne 3467 90 | więdniemy~I w niełasce Twojej schniemy;~Tobie jawne i kryjome~Złości 3468 55 | niesprawiedliwość i ucisk nie schodzi,~W domiech siedzi wszeteczność, 3469 38 | głowy do stóp ostatnich schorzało;~Udręczonym, wzgardzonym; 3470 102 | Jestem jako w lesiech pelikan schowany,~Jestem jako puchacz w pustynią 3471 19 | miejsca tego,~Gdzie by się schronić przed promieńmi jego.~ ~ 3472 144 | niehamowanemu.~ ~Panie, schyl nieba swego a spuść się 3473 18 | oblicza węgle strzelały.~Schylił nieba i spuścił się: ćma 3474 134 | Ręce ku Jego mieszkaniu ściągajcie,~A winną chwalę Jemu oddawajcie,~ 3475 77 | trudności,~Do Tegom ręce ściągał w nocne ciemności.~ ~Dusza 3476 88 | na niebie,~Wołam i ręce ściągam do Ciebie.~Czy umarłym cuda 3477 18 | Miłosierną rękę swoje z wysoka ściągnął,~A mnie z pośrzodka powodzi 3478 66 | Twój strach Tobie wszytki ściele~Pod nogi nieprzyjaciele.~ ~ 3479 52 | cię też Bóg na ziemi~Nie ścierpi między żywemi,~Ale cię i 3480 68 | omoczycie~I psy swoje obfitym ścierwem nakarmicie."~Wierne, Panie, 3481 119 | swój sprawować.~Prowadź mię ścieżką swych uchwał, do tegom ja 3482 23 | dziwnych obłędliwości~Na ścieżkę jawnej sprawiedliwości;~ 3483 115 | nosem nie wąchają,~Ręką nic ścisną, nie postąpią nogą,~Gardłem 3484 88 | zapalczywość Twoja mię ścisnęła~I jako powódź zewsząd zamknęła.~ 3485 116 | mię były piekielne kłopoty ścisnęły~I trwogi prawie ostatnie 3486 82 | ukrzywdzone,~Sądźcie sieroty ściśnione;~Brońcie od krzywdy ubogich,~ 3487 102 | nieszczęśliwy;~Kiedykolwiek wołam ściśniony frasunkiem,~Przybądź, proszę, 3488 51 | PSALM 51~Miserere mei, Deus, secundum~ ~Boże w miłosierdziu swoim 3489 37 | będąc potwarzony~Miał od sędziego wyniść przesądzony.~ ~Ufaj 3490 141 | ich była widomie karana.~ ~Sędziowie niewierni, zdrajcę przełożeni,~ 3491 135 | możne króle mieczem skrócił:~Sehona, krain amorejskich pana,~ 3492 36 | iniustus, ut delinquat in semetipso~ ~Żywot niepobożnego za 3493 136 | Króla amorejskiego, mężnego Seona,~Bo Jego wieczna łaska nie 3494 74 | dałeś go na pastwę górnemu sępowi.~Na Twoje rozkazanie zdrój 3495 64 | Wszytkiego dowiedli.~ ~Serc ludzkich zmacali,~Myśli 3496 97 | Miast żydowskich osady~Będą serdecznie rady~Patrząc na niepojęte~ 3497 102 | wzdychanie, prze mój płacz serdeczny,~Prze nieznośną żałość i 3498 39 | wszytkimi przodki swemi.~ ~Sfolguj, a daj się ochłodzić,~Póki 3499 133 | panuje wzajemna,~A bracia sforni w szczerej uprzejmości~Strzegą 3500 77 | przedsię, jakomkolwiek jest sfrasowany,~Nie zapomnię wyznawać Twojej 3501 58 | PSALM 58~Si vere utigue iustitiam loquimini~ ~ 3502 50 | nad czaszą krwie koźlej siadać?~ ~Ofiaruj ty mnie chwałę, 3503 1 | siadł na stolicy, gdzie tacy siadają,~Co się z nauki zdrowej 3504 110 | mego swym głosem łaskawym:~"Siądź mi po boku prawym,~Aż twe 3505 58 | zatkaj na wieki.~ ~Niech siąkną jako woda, niech zmierzają,~ 3506 90 | nocnej straży.~ ~Jako woda siąknie w ziemię,~Tak niszczeje 3507 126 | strumień pełnym brzegiem.~ ~Kto siał w płaczu, żnie w radości;~ 3508 106 | głupszy, który przywykł sianu.~Zapamiętali Boga, który