| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Kochanowski Psalterz Dawidów IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Psalm
4009 1 | siadł na stolicy, gdzie tacy siadają,~Co się z nauki 4010 107 | Odjął i ręce, odjął i nogi;~Taczają się pijanym podobni; mądrości~ 4011 32 | domacał zdrady.~ ~Dokąd-em taił swoich nieprawości,~Ledwiem 4012 119 | patrzę Twój bezpiecznie.~Nie taj praw swych przychodniowi 4013 97 | górne skały~Tak jako wosk tajały~Od oblicza Pańskiego,~Sprawce 4014 35 | weselili~I schadzki o mnie tajemne czynili,~Chasza nikczemna:~ ~ 4015 19 | liczbę wiedzieć może?~Z tajemnej zmazy oczyść mię, mój Boże!~ 4016 55 | przyjaciela;~Obaswa swych tajemnic sobie się zwierzała~I do 4017 59 | głównikom.~ ~Oto na gardło moje tajemnie czyhają,~Oto radę i schadzki 4018 39 | psujesz,~Jako szatę mól tajemny;~Błąd jest człowiek, błąd 4019 44 | palili,~Azaby to przed Tobą tajno było, który~Serca nasze 4020 19 | wszytkiemu światu nie jest tajnym.~ ~Stąd wdzięczne światło 4021 8 | człowieczy~Godzien Twej pieczy?~ ~Takeś go uczcił i przyochędożył,~ 4022 49 | fortuną rozum się nie sprzęże,~Takiejże śmierci, co bydło, podlezę. ~ ~ 4023 127 | Kto swój sajdak strzałami takimi~Obwarował; gdy przed sądem 4024 10 | szacuje.~ ~Takim będąc z takimiż i spółki wiedzie;~Żadna 4025 107 | On je też nieszczęściem takowym zhołdował,~Że nie był żaden, 4026 123 | swojej ręki upatruje:~ ~Takżeć oczy nasze obciężone łzami~ 4027 77 | myśliłem w sercu swym: "Takżem na wieki~Już wypadł ja nieszczęsny 4028 119 | pomnie, skąd pociechę czuję.~Tamę wszytek na przestępcę patrząc 4029 73 | Panie, do przybytku Twego,~Tamem obaczył przyszły czas każdego.~ 4030 119 | Twoje;~Twoim strachem ciało tamie, sądów Twych się boję.~ ~ 4031 68 | ochłodził zamarłe zagony;~Tamżeś raczył naznaczyć miejsce 4032 150 | bębny, chwalcie Go~Kołem tańca pięknego!~ ~Chwalcie Pana 4033 149 | Syjończycy.~Imię Jego i tańce niech wspominają~I wodze 4034 149 | niech wspominają~I wodze tańców mowne gęśli śpiewają!~Pan 4035 96 | okróci.~ ~Śmiej się, niebo, tańcuj, ziemi,~Zagrzmi, morze, 4036 109 | wszeteczna~Gęba na mię się targa; język fałszywy~Ludziom 4037 4 | się na mą sławę będziecie targali?~Długoż rzeczy znikomych 4038 100 | jest Bóg; co żywiem, co tchniemy,~On sprawuje w nas, a pewnie 4039 135 | Uszy nie słyszą, nozdrza tchu nie mają.~Bodaj tak i ci, 4040 46 | świata ostateczny,~Skruszył tęgi łuk waleczny,~Potłukł zbroje 4041 40 | mieli,~Którzy mi mówią: "Tegosmy chcieli."~A cnotliwi bodaj 4042 26 | Strzegłem jako żyw cnoty i tej-em nadzieje,~Ze w zborze wspomnię 4043 8 | przyochędożył,~Żeś go z anioły telko nie położył;~Postawiłeś 4044 75 | Strwożona ziemia wespołek i z temi~Będzie topniała, którzy 4045 28 | przede mną albo mię już z teml~Licz, co są w ziemi!~ ~Słysz 4046 34 | Benedicam Dominum in omni tempore~ ~Jakokolwiek szczęście 4047 64 | Dziwnych dróg szukali,~By dobre tepali,~A na co zasiedli,~Wszytkiego 4048 92 | na to nigdy nie napadnie,~Tępy do śmierci tego nie zgadnie.~ 4049 89 | iściec na niebie niepłony."~Teraześ się obruszył. Panie, przeciw 4050 118 | swojej, zdarz, Ojcze łaskawy,~Teraźniejsze nasze sprawy.~Niechaj idzie 4051 71 | Abych siłę Twoje mógł tak teraźniejszemu~Opowiadać wiekowi, jako 4052 85 | 85~Benedixisti, Domine, terram Tuam~ ~Owa czas, Panie, 4053 60 | porzuciwszy~Nawróć się do nas teskliwych życzliwszy!~Ruszyłeś z gruntu 4054 68 | ludzkie troski, sierotom teskliwym~Ten jest ojcem, Ten smętne 4055 119 | ziemi;~Dusza moja wiecznie tęskni za sądami Twemi.~Przestępca 4056 22 | grzeje,~Tak moje serce w tęsknicy niszczeje.~ ~Moc moja wszytka 4057 119 | myśli Tobie są wiadome.~ ~THAU~Niechaj ważna będzie moja 4058 119 | mi prawdy Twej uznania.~ ~THET~Łaskawieś się ze mną obszedł 4059 128 | PSALM 128~Beati omnes, qui timent Dominum~ ~Szczęśliwy człowiek 4060 112 | PSALM 112~Beatus vir, qui timet Dominum~ ~Szczęśliwy człowiek 4061 45 | Piżmem i mirrą pachną drogo tkane~Twe szaty, w skrzyniach 4062 144 | swego a spuść się ku ziemi;~Tkni gór, niech pójdą dymy czarnemi;~ 4063 3 | ustraszą mię wozy kosami tknione,~Nie ustraszą mię groty 4064 89 | sądzie a na prawie Twoja tkwi stolica.~Litość a prawda 4065 78 | jeszcze im w gębie mięso tkwiało,~Gdy się Pańskie przeklęctwo 4066 69 | grzbiety zawżdy ku ziemi tłoczy!~Wylej na nie straszny gniew 4067 149 | wielkomyślną hardość w ziemię tłoczyli;~Aby królom ich kładli na 4068 66 | baran wybrany;~Już cielce i tłuste woły~Gotują się na Twe stoły.~ ~ 4069 109 | jego wnętrzności~I jako tłusty olej wpiło się w kości.~ ~ 4070 61 | nie bać żadnej trwogi;~W Tobieć nadzieja; Ty mię sam masz 4071 66 | On światem, jako chce, toczy,~Nad wszytkimi trzyma oczy,~ 4072 4 | dnia przeszłego sprawy:~Tom przystojnie uczynił, tum 4073 69 | niepobożnych,~Nie daj mi tonąć w powódź rzek możnych!~Wielkie 4074 106 | głębiej w złościach swych tonęli.~A pan przedsię miał litość 4075 144 | zachowywasz,~Dawida z dziwnych toni wyrywasz.~ ~Brońże mię i 4076 69 | we mnie ostatnich kości.~Topię się w srogim błocie; powódź 4077 68 | powietrzu ginie~Albo jako topniący wosk od ognia płynie;~A 4078 75 | wespołek i z temi~Będzie topniała, którzy są na ziemi,~Ale 4079 68 | strachem ziemia drżała, a nieba topniały,~Trzęsły się niezwyczajne 4080 106 | a drugie zalał w tymże torze.~Więc też Pan sprawiedliwym 4081 48 | starszych więc słychali,~Tośmy oczyma swymi oglądali;~Oglądaliśmy 4082 26 | ścieżki moje.~ ~Nie wiodę towarzystwa z ludźmi wszetecznymi,~W 4083 19 | Pańską jawnie wyznawają;~Toż i porządne nieba powiadają,~ ~ 4084 116 | Wierzyłem słowom Jego i tożem wyznawał,~Aczem już w troskach 4085 18 | Zstarłem je, jako proch wiatry trą ustawiczne;~Wdeptałem je 4086 89 | ludzie, którzy głos Pańskich trąb znają;~Ci ducha Twego, Panie, 4087 98 | lutnie grajcie~I kornet z trąbą sprzągajcie!~ ~Niechaj zagrzmi 4088 33 | niesłychaną,~Trąbcie Mu w głośną trąbę miedzianą l~Abowiem każde 4089 47 | Oto wstępuje w głośnym trąbieniu;~Dajcie cześć Panu, dajcie 4090 59 | górę moim.~ ~Wszakże nie trać ich zaraz ani nazbyt skoro,~ 4091 1 | swemu,~Liścia nigdy nie tracąc, choć zła chwila przydzie;~ 4092 135 | nawiódł cuda niesłychane~Trapiąc samego i jego poddane.~Siła 4093 32 | bronić raczysz;~Ty mię w trapieniu ciężkim nie przebaczysz;~ 4094 60 | Okiem na swój lud wejźrzy u trapiony~A przyjmi znowu nas do swej 4095 147 | ziemię dżdżem chłodzi,~Trawę bujną po górach wysokich 4096 90 | srogości,~Tak prędko dni swe trawiemy~Jako słowa, co mówiemy.~ ~ 4097 55 | lasy~I tam bych swój wiek trawił i przetrwał złe czasy.~ ~ 4098 107 | że wiek swój niemiernie trawili,~Zdrowie i siłę marnie stracili,~ 4099 72 | przyściu wiosny przyjemnej~Trawy więc bywa obfitość ziemnej.~ ~ 4100 68 | wesołym przed nami.~Postępują trębacze z bębny i z trąbami.~Brzmią 4101 3 | multiciplicati sunt, qui tribulant me~Mocny Boże, jakoż ich 4102 120 | PSALM 120~Ad Dominum, cum tribularer, clamavi~ ~W każdym ucisku 4103 20 | Exaudit te Dominus in die tribulationis~ ~Wsiadaj z dobrym sercem, 4104 37 | przepadną.~ ~Lepsza dobremu trocha majętności~Niż niepobożnym 4105 90 | trwa d'ośmidziesiąt;~Tę trochę troski mieszają,~A lata 4106 106 | złożone,~A ich nieprzyjacioły tropem zagonione~Wracając się na 4107 50 | winności oddawaj;~Wzów'że mię w trosce, a ja dźwignę ciebie,~A 4108 73 | to serce me pojęło,~Siła troskania, siła myśli wzięło.~A wszytko 4109 43 | jest położona,~Czemu mię troskliwego~Pchasz od oblicza swego?~ 4110 107 | śmierci srogiej~Złożył z troskliwej dusze ubogiej.~ ~Niechajże 4111 69 | rzędzie!~Nad mię człowiek troskliwszy już ani być może,~Przeto 4112 80 | ciężkim (ach, niestety) chleb troskliwy jemy,~Wino żałosne na poły 4113 73 | Po Tobie, Panie, serce me truchleje,~Bo z Ciebie wiszą wszytki 4114 43 | mdlejesz,~Czemu we mnie truchlejesz?~Ufaj Panu, któremu,~Jako 4115 49 | zajmuje.~ ~Ale głupiego trudno wynicować;~Aż więc i dzieci 4116 29 | drżą arabskie, łanie dzieci trują,~Lasy padną; wielmożność 4117 60 | swój nad nami,~Dałeś nam trunek na poły ze łzami.~Dawałeś 4118 110 | Sąd swój rozciągnie, pola trupami okryje,~Książę możne zabije,~ 4119 106 | palili ofiary zdechłemu trupowi,~Co Pan widząc gniewowi 4120 5 | wesela używają;~A radość ich trwała będzie,~Bo Twa łaska z nimi 4121 97 | żył w pobożności,~Pewien trwałej radości.~ ~Radujcie się, 4122 105 | nad Jego imię nie macie;~Trwalszej radości próżno indziej szukacie.~ 4123 30 | pamięci!~ ~Gniew Jego nie trwalszy piany,~A łaski wiek nieprzetrwany:~ 4124 78 | kościół sobie zbudował tak trwały~Jako ziemia lub niebo, które 4125 95 | trudności,~Szafarzem zdrowia i trwałych radości.~Spieszmy się k' 4126 18 | błoto uliczne.~Z rozterku i trwóg domowych Tyś mię wybawił~ 4127 34 | mnie skłonił~I we wszytkich trwogach moich mię obronił;~Weń patrzcie, 4128 46 | bojaźń nie panuje.~ ~Nie trwóżmy się, chocia wszędzie~Z gruntu 4129 68 | Twych sił doznali.~A my z tryumfem idziem wesołym przed nami.~ 4130 46 | wszędzie~Z gruntu ziemia trząść się będzie,~Chocia góry 4131 77 | gromy~Latały a niebieskie trzaskały domy.~Roiły się po niebie 4132 83 | Swoje ogromne gromy i swe trzaskawice.~Włóż hańbę na ich twarzy, 4133 [Title]| CZĘŚĆ TRZECIA ~ 4134 40 | Z błot nieprzebytych i z trzęsawice,~Nogi moje na twardej opoce 4135 105 | obciążono."~I tak długo był trzyman w więzieniu srogim,~Aż go 4136 65 | niezmierzone~W ich gruncie trzymasz. Ty morze szalone~I ludzkie 4137 4 | Tom przystojnie uczynił, tum Bogu nieprawy.~ ~Więc nie 4138 121 | Duszo moja, przedsię ty tusz dobrze sobie,~Bóg w nieszczęściu 4139 49 | Budownym zamkom swe imiona dają~Tusząc, że to trwać aż na wieki 4140 5 | plac miała.~ ~Próżno zły ma tuszyć sobie,~Aby miał zmieszkać 4141 66 | ratunku,~A serce dobrze tuszyło,~Bo tam fałszu nic nie było.~ ~ 4142 72 | PSALM 72~Deus, iudtcium Tuum regi da~ ~Daj swe baczenie, 4143 105 | zbierali.~Tym g'woli wodę lały twarde krzemienie,~A po suchych 4144 129 | jako trawa~W wierzchu muru twardego,~ ~Trawa, która nie czekała~ 4145 74 | roboty~Obuchami potłukli i twardymi młoty.~ ~Ściany padną, ziemia 4146 119 | Rozświeć mię swą jasną twarzą, naucz mię praw swoich,~ 4147 81 | sługi moje,~W chęć ubrawszy twarze swoje.~ ~A żadnej by wiecznie 4148 104 | chleb, który snadnie~Siłę twierdzi; stąd olej, po którym twarz 4149 9 | śpiewał stronie~Imieniowi Twojemu.~ ~Nieprzyjaciel mój strwożony~ 4150 149 | między dobrymi.~Niech się w twórcy swym chełpią Izraelczycy,~ 4151 139 | tajemnice,~Tyś mię w żywocie tworzył mojej rodzice.~ ~Ten związek 4152 128 | odmierzy.~ ~Jako wijąc się po tyce~Płodny krzak winnej macice~ 4153 50 | mój jest: i co w lesiech tyje,~I co po górach skalistych 4154 36 | Niechaj mię niepobożny nie tyka rękami!~ ~Aczci tak długo 4155 105 | Pomazańców - ja radzę - mych nie tykajcie~I proroki w pokoju me zachowajcie!"~ 4156 139 | uszu Twoich.~ ~Tyś mię z tyłu i z przodku sam uformował,~ 4157 73 | długo myśliwszy,~Co dalej, tymem jeszcze był wątpliwszy,~ 4158 89 | wzniesione,~Tyś hardego tyrana plagą swą uskromił~I wojska 4159 82 | niej: gburowie~I jedwabni tyranowie."~ ~O Sędzia nienaganiony,~ 4160 86 | gryzą, żeś ratował~I mnie tyraństwa ich zachował. ~ ~ 4161 94 | nie mają,~Którzy prawem tyraństwo swe nakrywają;~Którzy przeciw 4162 45 | posługami swymi!~ ~Tobie bogata Tyros, o królowa,~Już dawno zacne 4163 87 | wspomionę."~Oto Palestyna~I tyrska kraina,~I Murzynowie słońcem 4164 144 | dostarczają;~Stada nieprzeliczone tysiącmi niech rodzą,~A woły gładkie 4165 68 | widzian albo w swym namiecie.~Ubiegłeś, możny królu, miejsce niedobyte,~ 4166 18 | niezwyciężone,~Przez Cię-m ja mury ubieżał niedoskoczone.~Świętobliwe 4167 105 | zgładzony.~Dopiero cudzym złotem ubogaceni~Bez wszelakiej trudności 4168 37 | Ten cię wyniesie, Ten cię ubogaci~I złe przed twymi oczyma 4169 68 | I okazałeś wielką łaskę ubogiemu.~Za Twym zdarzeniem mają 4170 37 | dzień ludziom upadłym użycza~Ubóstwa swego, drugiego pożycza,~ 4171 81 | wierne sługi moje,~W chęć ubrawszy twarze swoje.~ ~A żadnej 4172 115 | mówią, okiem nie patrzają,~Uchem nie słyszą, nosem nie wąchają,~ 4173 104 | niebie,~Źwierz do jaskiń uchodzi, ludzie następują~Na roboty, 4174 56 | śmierci łaskawie uchował;~Uchowałeś szwanku, abych [w] liczbie 4175 21 | nieprzyjaciel Twój się nie uchroni;~Twoja ręka Twe wszytki 4176 10 | biesiedzie~Wdzięcznej mu w uchu nie brzmi jako bluźnienie~ 4177 119 | Prowadź mię ścieżką swych uchwał, do tegom ja chciwy:~Do 4178 21 | bo jaka być może~Więtsza uciecha, jedno łaska Twa, mój Boże?~ ~ 4179 108 | nową pieśń gotuję.~Powstań, uciecho, powstań lutni moja,~Ruszwa 4180 90 | nieszczęściem strapiony~Ucieczki ani obrony.~ ~Pierwej, niżli 4181 31 | nie śmieją,~Który zajźrzy, ucieka; rowniem tak wypłynął~Z 4182 11 | wy mówicie: miedzy góry~Uciekaj co nadalej jako ptak prędkopióry;~ 4183 35 | Niechaj sromotnie nazad uciekają,~Co mi źle myślą.~ ~Jako 4184 116 | prawie ustawał,~Mówiłem uciekając: nadzieja w człowiecze~Próżna, 4185 78 | Dopiero się do Niego z płaczem uciekali.~I wspomionęli, że Pan ich 4186 104 | Wody spadły, a morze na dół uciekało;~Skały ku górze poszły, 4187 56 | Boże!~Masz Ty policzone uciekania moje,~A łzy oczu moich wiadro 4188 7 | obronie,~Przed żadną nigdy nie uciekę trwogą,~Bo szczyre serce 4189 18 | niebezpieczeństwie będąc ja położony~Uciekłem się do ostatniej Pańskiej 4190 66 | trzyma oczy,~Zmiennikom uciera rogi:~Nie rozumiej, byś 4191 90 | człowieku~Co dzień zawżdy lat ucierasz,~Aż go na wet w ziemię wpierasz.~ ~ 4192 69 | strapieni~Będą na sercach swych ucieszeni.~W Panu trzeba mieć ufność, 4193 125 | żeby lud przeklęty~Wiecznie uciskać miał Jego zbór święty,~Aby 4194 81 | wyznasz swoim,~Któryć w uciśnieniu twoim~Do wolności pomógł; 4195 35 | tarcz, pomóż człowiekowi~Uciśnionemu!~ ~Zastąp', dobywszy ostrej 4196 55 | orationem meam~ ~Obrońca uciśnionych, Boże litościwy,~Usłysz 4197 119 | bych był praw od złości,~Ucz mię, nieśmiertelny Panie, 4198 62 | zdrowia używa,~Że o nim sława uczciwa,~Ze duż ani sobą trwoży,~ 4199 33 | Pana przystojnie chwalą uczciwi.~Wspomieńcie Go na cytrze 4200 65 | po ziemi~Okrągłej chodzą, uczesnicy wiecznych~Darów słonecznych.~ ~ 4201 94 | Szczęśliwy, którego Ty uczniem swym liczysz,~Boże wieczny, 4202 47 | Temu śpiewajcie pieniem uczonym;~Wszytkim narodom Ten rozkazuje~ 4203 78 | Pańskie przekładać, a ci się uczyli~Pana w potrzebach szukać, 4204 135 | naświętszemu~Cześć imieniowi uczyńcie Pańskiemu;~Wy, którym domu 4205 87 | sam nawysszy budował.~Nie uczyni temu~Nikt dosyć; samemu~ 4206 10 | chciej duszy~Naszej k'myśli uczynić, to przyjąć w uszy:~Broń 4207 116 | wezmę i cześć naświętszemu~Uczynię słuszną imieniu Twemu.~ ~ 4208 20 | ujźrzemy~I powinne Panu dzięki uczyniemy.~Bądź dobrej nadzieje a 4209 89 | przymierze sławne~Z Dawidem uczynione? Nakłoń oczu swoich~Pańskich, 4210 102 | nieskończonych, których uczesniki~Uczynisz, bez chyby, swoje miłośnik!~ ~ 4211 33 | jest prawdziwe,~Wszytki uczynki są świętobliwe;~Sprawiedliwość 4212 28 | zdradzają.~ ~Zapłać im wedla ich uczynków, Panie.~Uczyń nagrodę, która 4213 39 | zawżdy chronił~Nie tylko uczynku złego,~Ale i słowa bystrego.~ ~ 4214 112 | też sława znakomicie~Jego uczynności słynie~I chwała nigdy nie 4215 40 | skłonił za hardymi,~Ani się udał za wszetecznymi.~Siła, wszechmocny 4216 139 | zorze~A lotem za ostatnie udam się morze,~I tam mię Ty 4217 93 | wały~Swym gęstym szykiem uderzają w skały;~Groźniejszy morza 4218 42 | i wszytki Twe wały~W mię uderzały.~ ~Ale dzień idzie, kiedy 4219 141 | Wolę, że mię człowiek uderzy cnotliwy,~Niż mię ma balsamem 4220 78 | nie przyszedł, przyszło udręczenie~I ciężkie niewidomych szatanów 4221 116 | mówię - stróż prostoty, mnie udręczonemu~Pomógł z nieszczęścia słudze 4222 112 | Dobry, prędki do litości,~Udziela swej majętności;~A słowa 4223 146 | spuszczajcie,~Śmiertelnemu nie ufajcie,~Bo ten nie pomoże sobie~ 4224 27 | zstało,~By serce w tym nie ufało,~Że ma wynić z tych trudności~ 4225 65 | my Twej wiecznej dobroci ufamy,~Że w Twym kościele wrychle 4226 139 | mię z tyłu i z przodku sam uformował,~Tyś około mnie ręki swej 4227 78 | tam więc pragnienie wodą ugasili,~Ale Pana przeciwko sobie 4228 7 | pod nim kopa, a sam weń ugodzi.~ ~Sam się upęta w chytrym 4229 91 | drogą~Na ostry krzemień nie ugodził nogą.~ ~Będziesz po żmijach 4230 45 | strzały są nieuchronione,~Tymi ugodzisz w serca za jątrzone~Swych 4231 102 | usechłem prawie jako kwiat ugorny.~ ~Ale Ty na wieki trwać 4232 22 | Jego, przed Jego wiernymi~Uiszczę Mu się obiatami swymi.~ ~ 4233 138 | Twe wychwalali~Sławą Twoją ujęci, bo Ty nad wszytkimi~Koły 4234 14 | przyjdzie na nie trwoga,~Gdy ujźrzą oczyma swymi,~Że Pan trzyma 4235 30 | mi swej pomocy,~Żem nie ujźrzał wiecznej nocy.~ ~Zborze 4236 97 | Rozświeciły się gromy~Ognistymi; ujźrzala~Ziemia i strachy drżała.~ ~ 4237 48 | Twój wierny lud zbierali.~ ~Ujźrzeli, zdziwili się i zaraz zwątpili,~ 4238 103 | swe Mojżeszowi~I wolą swą ukazał Izraelowi,~Pan wielce miłosierny, 4239 57 | prawda nad obłoki głowę ukazała.~ ~O, latom niepodległy 4240 71 | palcem sobie,~Jako chcą, ukazują, ufność moja w Tobie.~Żaden 4241 143 | I drogę k'Tobie prostą ukazuje.~Prze sławę swoje rozwiąż 4242 68 | Słynie Jerozolima; tu Tobie z ukłony~Dary królowie dadzą, a Ty 4243 51 | strapiony,~Serce uniżone, umysł ukorzony.~ ~Bądź łaskaw na miasto 4244 89 | nogami wzgórę wywrócona.~Ukróciłeś lat jego kwitnącej młodości,~ 4245 82 | sprawiedliwości?~ ~Miejcie wzgląd na ukrzywdzone,~Sądźcie sieroty ściśnione;~ 4246 72 | przyjmować.~ ~A Ten da ucho ukrzywdzonemu~I dopomoże wstać upadłemu;~ 4247 103 | sędzia sprawiedliwy wszech ukrzywdzonych.~ ~Ten opowiedział drogi 4248 66 | dobroci żywej~Objął śmierci ukwapliwej,~Ten uchował, w ciężkie 4249 106 | nie polepszyli i owszem ulali~Złotego cielca sobie, przed 4250 139 | nocnych ciemnościach miał ulec Tobie,~Myli się na swych 4251 102 | Jako dym, tak lata moje uleciały,~Kości jako głownia moje 4252 57 | kładzie dusza moja.~Niechaj ulęgę w pewnej Twych skrzydeł 4253 50 | Ptak oku memu żaden nie uleżę,~Gdziekolwiek jedno nachytrzej 4254 91 | wiecznie,~Pod Jego pióry ulężesz biezpiecznie.~ ~Stateczność 4255 55 | siedzi wszeteczność, a zaś ulicami~Lichwa chodzi, ludzkimi 4256 18 | Wdeptałem je równie, jako błoto uliczne.~Z rozterku i trwóg domowych 4257 58 | zmierzają,~A strzały z cięciw ułomne padają;~Niech tają jako 4258 94 | PSALM 94~Deus, ultionum Domine~ ~Boże, któremu pomsta 4259 119 | Fałsz mię mierzi, Twe ustawy ulubiłem sobie;~Siedmkroć na dzień 4260 16 | dopuścisz doznać skazy Twemu~Ulubionemu.~ ~Ty do żywota drogę ukazujesz;~ 4261 104 | przestają powtarzać pieśni ulubionych.~Ty z pałaców swych świętych, 4262 45 | swymi~Córy królewskie masz ulubionymi.~ ~Otóż i pannę dawno pożądaną~ 4263 68 | Bo ten kościół na wieki ulubował sobie.~Przetoż Temu dziękujmy 4264 4 | wiedzcie: kogo Pan sobie ulubuje,~Tego w żadnej przygodzie 4265 6 | smiłuj nade mną strapionym~A ulży nieco bólu kościom udręczonym!~ 4266 143 | I niech mię liczą między umarłemi.~ ~W Tobie nadzieja, w Tobie 4267 143 | Światła nie znając, rowien umarłemu,~Pod niewidomą ziemię włożonemu.~ ~ 4268 88 | cuda chcesz okazować? Czyli~Umarli wstawszy będą Cię czcili?~ 4269 88 | ręce ściągam do Ciebie.~Czy umarłym cuda chcesz okazować? Czyli~ 4270 99 | wdzięcznymi~I z obłoku okrągłego umawiał się z nimi:~A to, że nad 4271 90 | sposobem liczyć~Płoche lata swe umieli~A mądrości szukać chcieli.~ ~ 4272 76 | się trzęsła, jako trzeba.~Umilkła, gdyś na sąd się gotował,~ 4273 45 | królu, twego panowania.~ ~Umiłowałeś sprawiedliwość świętą,~Masz 4274 119 | Zakon Twój miłuję, Ty też umiłuj mię, Jowa!~Prawdziwe są 4275 30 | wieczór zafrasuje,~Tego rano umiłuje.~ ~Mnie po prawdzie szczęście 4276 101 | zgładzę,~A miasto Pańskie tak umiotę,~Że nie zostawię, jeno cnotę.~ ~ 4277 2 | Tyś mój syn, jam cię dziś umnożył sobie.~ ~Żądaj mię, ocz 4278 55 | Lichwa chodzi, ludzkimi umoczona łzami.~ ~By mię był nieprzyjaciel 4279 81 | Potomku, wybrany z wiela!~Tę umowę teraz między tobą~Stanowię 4280 81 | Dzień to święty, zwyczaj to umowny~I porządek Pański słowny,~ ~ 4281 50 | ani winił,~Żebyś mi ofiar umownych nie czynił;~Zawżdy się kurzą, 4282 6 | mój Boże!~Na każdą noc umyję łzami swoje łoże,~Pościel 4283 90 | troski mieszają,~A lata się umykają.~ ~Kto Twój, nieśmiertelny 4284 109 | niszczeję właśnie.~Tak się umykam, tak się kryję po świecie~ 4285 19 | rozumie szalony,~Gdyś na umyśle tak jest zaślepiony,~Że 4286 84 | położyli~I Twój nawiedzić dom umyślili.~ ~Suchym padołem idąc będę 4287 36 | wszeteczności,~Cnotę wzgardził umyślnie - przyjacielem złości.~ ~ 4288 25 | pohańbieni wiecznie,~Którzy z umysłu wolą żyć wszetecznie!~ ~ 4289 33 | czasu strasznej trwogi~Nie uniósł pana koń wiatronogi.~Oko 4290 51 | nieprzebrany,~U Twych nóg upadam ja, człowiek stroskany;~ 4291 6 | źle czynicie,~Odstępcie, upadkiem się mym nie nacieszycie!~ 4292 31 | czekają!~Bodaj usechł i upadł zły język wszeteczny,~Cnoty 4293 72 | ukrzywdzonemu~I dopomoże wstać upadłemu;~Zdejmie z nich lichwę, 4294 27 | rady swoje,~Sami źli ludzie upadli~W sidle, które na mię kładli.~ ~ 4295 37 | Bo ci leda w dzień tak upadną snadnie,~Jako za kosą trawa 4296 37 | sercu swym lubuje;~Jeśli upadnie, Pan mu nie dopuści~Stłuc 4297 72 | do kraju świata.~ ~Tego, upadszy na swe kolana,~Wyzna gorący 4298 97 | Wszyscy pozdrówcie Pana~Upadwszy na kolana.~ ~Słysząc Syjon, 4299 143 | Jako dżdża czeka ziemia upalona.~ ~W czas mię wysłuchaj, 4300 124 | nas (tak się byli wściekli uparli),~Już by nas prawie byli 4301 17 | czekam;~Ty swym krzywego upatruj okiem,~A najdzi prawdę swoim 4302 121 | podnoszę na wszytki strony~Upatrując, kto li się mnie użałuje,~ 4303 130 | Cieszą mię słowa; dusza moja~Upatrzą Twego smiłowania~Barziej 4304 64 | Dobrze patrzy,~Kto ten wnik upatrzy."~ ~Dziwnych dróg szukali,~ 4305 69 | mię w grubym chodząc worze upatrzyli,~Przypowieść ze mnie wnet 4306 7 | sam weń ugodzi.~ ~Sam się upęta w chytrym sidle swoim;~Nań 4307 140 | nieprzyjaciół możnych,~Którzy upętać myślą moje nogi~Sidłami 4308 105 | na czas wieczny~Izraela upewnił, w słowie stateczny,~Obiecując 4309 140 | zły w swojejże złości się uplecie.~ ~Pewien-em tego, a nic 4310 141 | własnych siatkach widział uplecione.~ 4311 9 | Po wszytki wieki słynie;~Uplótł się człowiek zdradliwy~W 4312 97 | Łaski Pańskiej a chcemy~Upodobać się Jemu,~Przeciwiajmy się 4313 65 | łaskawym.~ ~Szczęśliwy, kto się upodobał Tobie~I kogoś obrał przyjacielem 4314 85 | pożądany;~Pocieszyłeś kraj swój upodobany:~Pomogłeś z oków potomkowi 4315 75 | Kajcie się grzechów - upominam - kajcie~Ani porożem nazbyt 4316 45 | królowa,~Już dawno zacne upominki chowa;~Lubo kto skarby, 4317 68 | wszyscy, którzy śmieją~Upór wieść przeciw Tobie, do 4318 95 | mię szczerym na puszczy uporem~Słuchać nie chcieli, ale 4319 99 | folgował~I znacznie nad upornymi krzywdy ich wetował.~Panu 4320 107 | utrapione~I dźwignął wszytkim upośledzone.~ ~Którzy w ciężkich okowach 4321 42 | żywego, wieczny Boże, zdroja,~Upracowana pragnie dusza moja;~Przyjdzie 4322 66 | niezbyty~Na grzbiet nasz upracowany,~A na głowę ciężkie pany.~ ~ 4323 69 | ludzie żółcią nakarmili~I w upragnieniu octem poili.~Niechże im 4324 72 | deszcz nieprzepłacony~Na upragnione suche zagony;~Spadnie perłowej 4325 63 | niepłodnemi~W suchej, bezwodnej, upragnionej ziemi,~Przedsię, jakobych 4326 59 | Ale będąc krzyżować chleba upraszając~Niedawno, a pójdą spać brzucho 4327 80 | ręką po swej myśli wsadził,~Uprawiłeś dla niej ziemię, wkopałeś 4328 17 | jaskini nieupatrzonej.~ ~Uprzedź go, Panie, pobij samego,~ 4329 93 | założona, a On wszytki lata~Uprzedził; ale i wieków nie zstanie,~ 4330 21 | odmiotu nigdy nie odnosił.~Uprzedziłeś łaską swą, Panie, myśli 4331 59 | mój Panie!~Ty mój zły czas uprzedzisz miłosierdziem swoim~I nad 4332 63 | pokarm nie smakuje,~Jaką uprzejma dusza rozkosz czuje,~Gdy 4333 15 | Człowiek niewinny, człowiek uprzejmego~Serca, który sprawiedliwość 4334 112 | się dostatek wielki;~Jego uprzejmej dobroci~Wiek nadłuższy nie 4335 35 | poczciwe~Serce nie myśli.~ ~Uprzejmość moje złością mi oddali,~ 4336 79 | snąć, jako~Tobie, Panie, urągali,~Sznupki sprośne zadawali.~ ~ 4337 89 | oczu swoich~Pańskich, a urąganiu sług się przypatrz Twoich.~ 4338 66 | Szlichmy, a Tyś nas ubogie~Krom urazu i krom szkody~Przyprowadził 4339 45 | gaśnie ubiór złoty,~A zaś urodę przeważają cnoty.~ ~Taka, 4340 45 | Żaden, o królu, żaden twej urody~Nie dojdzie między ludzkimi 4341 72 | błogosławili.~ ~Z garści ziarn taki urodzaj wstanie,~Że jaki z cedrów 4342 7 | Niesprawiedliwość nosi, kłam urodzi,~Dół pod nim kopa, a sam 4343 105 | uczynił jego.~Stąd im zazdrość urosła, stąd tyran srogi~Niszczyć 4344 106 | swych do nieba wznosili.~Urychlili zaś nazbyt, prędko zapomnieli~ 4345 101 | Koniecznie na to się usadzę,~Że wszytki grzeszne z świata 4346 104 | rozumem tak miernie ziemia usadzona,~Że na wieki nie będzie 4347 137 | zapamięta;~Niechaj mi język uschnie, kiedy cię przepomnię,~Kiedy 4348 102 | nocy jako cień wieczorny~I usechłem prawie jako kwiat ugorny.~ ~ 4349 126 | dopiero narzekanie,~Tam płacz usiał i wzdychanie,~A radości 4350 132 | słowem swoim:~,,Potomek twój usiędzie w majestacie twoim,~A będą 4351 25 | troski,~Zahacz mych grzechów, uskrom' gniew swój boski!~ ~Nieprzyjaciel 4352 89 | hardego tyrana plagą swą uskromił~I wojska nieprzyjaciół swych 4353 147 | zgotował;~Który pokojem usłał Twoje granice,~A ciebie 4354 118 | co Panu w kościele Jego usługujem~Wszego dobra wam winszujem.~ 4355 116 | który z łaski swojej~Raczył usłyszeć głos prośby mojej;~Dał mi 4356 92 | czarnym odzieje,~Dzień mię usłyszy litość wyznawaj ąc,~Noc 4357 12 | nie masz ufać komu!~Nie usłyszysz, jedno kłam; usty-ć pochlebiają,~ 4358 106 | tymże Pański mściwy~Gniew uśmierzył, a sobie i potomstwu swemu~ 4359 13 | PSALM 13~Usquequo, Domine, oblivisceris me 4360 6 | czynić Tobie?~ ~ ~Jużem ustał, wzdychając do Ciebie, mój 4361 77 | Czyli już miłosierdzie Jego ustało,~Czy się wiekuistego słowa 4362 119 | nie stanie,~I oczy patrząc ustały na Twój ratunk, Panie.~Więdnę 4363 86 | przestanę~Wielbić, aż kiedy sam ustanę.~ ~Wielka nade mną łaska 4364 68 | w radości,~Troski muszą ustąpić i wszytki trudności.~Panu, 4365 44 | Twojej drogi~Prawdziwej ustąpiły namniej nasze nogi.~A toś 4366 89 | Plemię nie ma i jego stolica ustawać."~O Panie, cuda Twoje wyznawają 4367 116 | Aczem już w troskach prawie ustawał,~Mówiłem uciekając: nadzieja 4368 107 | pragnieniem ciężkim utrapieni,~To ustawiczną pracą zemdleni;~ ~Ci do 4369 44 | zahaczyli~Albo przeciw ustawom Twoim wystąpili?~Nie szło 4370 12 | Nie usłyszysz, jedno kłam; usty-ć pochlebiają,~A w chytrym 4371 19 | Pańska; póki świata,~Nie uszczerbią jej zazdrościwe lata.~Wyroki 4372 50 | żadne, bliskość żadna~W twej uszczypliwej mowie nie jest władna:~Czci 4373 35 | Cokolwiek mówią, wszystko uszczypliwie,~A w sercu myślą, jakoby 4374 118 | ludzkiej strony~Nie mogę być uszkodzony;~Mając Pana obrońcę upad 4375 118 | obiegł, ale prosząc Boga~Nie uszła ich ani noga.~Zewsząd mię 4376 38 | wieczny Boże,~I płacz mój uszom Twoim tajny być nie może.~ 4377 99 | Wzywali Go, a On słuchał uszyma wdzięcznymi~I z obłoku okrągłego 4378 44 | O Panie, w swoje własne uszysmy słychali,~Ojcowie jeszcze 4379 58 | PSALM 58~Si vere utigue iustitiam loquimini~ ~Najdzie 4380 44 | dawniejszego.~.Tyś sam. Panie, utrapił i wygnał pogany,~A onyś 4381 107 | nakarmił obficie głodem utrapione~I dźwignął wszytkim upośledzone.~ ~ 4382 119 | ustawami Twymi.~Posil mię utrapionego wedle swego słowa,~Bierz 4383 35 | Obrońca wieczny ludzi utrapionych,~Do ciebie w swoich krzywdach 4384 27 | nieszczęściu się nie dawaj;~Pan utwierdzi serce twoje,~Temu porucz 4385 105 | co Izakowi~Przysięgą swą utwierdził, co Jakubowi~Miasto statutu 4386 30 | łaska była~Mnie tak mocno utwierdziła;~Ale skoroś twarz odwrócił,~ 4387 18 | dobrotliwość mnie pomnażała.~Utwierdziłeś krok mój, a nikt nie był 4388 49 | Aby kto śmierci mógł się uwarować~I żyć na wieki, a w grób 4389 69 | kiedy lud przeklęty~Lekce uważa Twój zakon święty.~Twój 4390 139 | Twojej wszechmocności nie uważają.~ ~Izaż ja nieprzyjaciół 4391 99 | bo jest święty Bóg nasz) uważajcie!~ ~ 4392 119 | mistrzowie~I lepiej rzeczy uważam niż biegli starcowie.~Na 4393 94 | się na świecie dzieje."~ ~Uważcie to, szaleni, u siebie tedy,~ 4394 119 | grzechu, kędy Pańskie prawa uważono;~Wola Twoja, Panie, aby 4395 107 | Kto ma rozum, to wszytko uważy a wszędzie~Łaskawość Pańską 4396 86 | Od rana wołam aż do nocy.~Uwesel duszę zasmuconą,~W Twoje 4397 65 | nadalszych krainach mieszkają;~Ty uweselasz rany świt pozorny~I mirzk 4398 85 | masz nędzą zmorzone,~Ty uweselić w smutku położone;~Okaż 4399 118 | Rozświecił nasze ciemności.~Uwiążcie ciągłym sznurem u Pańskiego 4400 92 | zakwitnąwszy, jako kwitną zioła,~Uwiędną prędko i zginą zgoła.~ ~ 4401 106 | też dopiero słowom Pańskim uwierzyli~I moc Jego w pieśniach swych 4402 27 | mię pod namiotem swoim;~Uwiódł mię i stawił w cale~Na niedostąpionej 4403 35 | Głodni pochlebcę czci mi uwłaczali,~Mną sobie gęby dworni wymywali~ 4404 102 | Słudzy Twoi, już się pustyń użalili.~I będą się Ciebie wszytki 4405 71 | rozlicznych wprawił,~Potym, użaliwszy się, snadnieś mię wybawił.~ 4406 121 | Upatrując, kto li się mnie użałuje,~Kto li mię w złej przygodzie 4407 41 | użyj nade mną litości,~Uzdrów' duszę, która zna do siebie 4408 45 | Przypasz do boku swój miecz uzłocony,~Cny bohatyrze, miecz na 4409 35 | swój sąd sprawiedliwy,~A uznaj, kto z nas praw jest, a 4410 131 | Niechaj wiecznie nie uznam, Panie, łaski Twojej,~Jeslim 4411 90 | A my do swego żywota~Nie uznamy już kłopota.~ ~Daj nam za 4412 89 | w odmienności nie będzie uznany."~Raz-em ja Dawidowi na 4413 37 | i wszytkie twe sprawy,~A uznasz, że On tobie jest łaskawy.~ ~ 4414 119 | Uchowaj mię hańby, boś Ty uznawca prawdziwy,~Broń mię chętnego 4415 37 | Każdy dzień ludziom upadłym użycza~Ubóstwa swego, drugiego 4416 45 | twarzy twojej:~Hojnie-ć użyczył Pan Bóg łaski swojej.~ ~ 4417 30 | mnie smutnego ratować!~ ~Użyłeś zwykłej litości,~Obróciłeś 4418 110 | A ty na wszytki strony używaj praw swoich~Rozkazując w 4419 32 | Przeto w nadzieję Pańską używajcie~Wesela dobrze i wdzięcznie 4420 65 | kościele wrychle stanąć mamy~I używiemy rozkoszy pięknego~Pałacu 4421 72 | srogą~Pomstę, kto by kre\v przelał ich drogą.~ ~Przedłuży 4422 119 | prawdzie, jakoś sprawiedliwy.~ ~vau~Okaż mi łaskę, jakoś rzekł, 4423 79 | PSALM 79~Deus, venerunt gentes~ ~Pohańcy, o Boże 4424 95 | PSALM 95~Venite, exultemus Domino~ ~Pódźmy 4425 5 | PSALM 5~Verba mea auribus percipe~ ~Przypuść, 4426 45 | PSALM 45~Eructavit cor meum verbum bonum~ ~Serce mi każe śpiewać 4427 58 | PSALM 58~Si vere utigue iustitiam loquimini~ ~ 4428 119 | 119~Beati immaculati in via~ ~ALEPH~Szczęśliwi, którzy 4429 39 | PSALM 39~Dixi, custodiam vias meas~ ~Do tegom był myśl 4430 63 | Deus meus, ad Te de luce vigilo~ ~Ku służbie Twojej, Boże, 4431 46 | Deus noster refugium et virtus~ ~Bóg wszechmocny, Bóg prawdziwy,~ 4432 21 | PSALM 21~Domine, in virtute Tua laetabitur rex~ ~Panie, 4433 115 | Uchem nie słyszą, nosem nie wąchają,~Ręką nic ścisną, nie postąpią 4434 32 | komu nie przyczetł Pan wady~Ani się żadnej w nim domacał 4435 62 | nic, co by g'rzeczy;~By na wagę nastąpili,~Pióra by nie 4436 74 | ziemia grzmi, jako kiedy walą~W lesie surowe dęby twardą, 4437 1 | Równi plewom, które się walają przy ziemi,~A wiatry, gdzie 4438 136 | Który tyrany pobił i króle waleczne,~Bo Jego dobrodziejstwa 4439 144 | między obcymi,~Że miastom i walecznym narodom panuję,~Wszystko 4440 125 | Jerozolimę, tak Pan lud swój miły~Wałem swej łaski zewsząd osypuje,~ 4441 68 | w sztukach niosą; chciwe walk pogany~Nakarm boju; u Twych 4442 101 | wszelkich się spraw złych warować.~Przewrotni łaski mej nie 4443 18 | mogła mi nigdy szkodzić waśń ludzi możnych.~Zbieżeli 4444 82 | Długoż - powiada - złośliwy~Wasz będzie znał sąd życzliwy?~ 4445 62 | jako płot zachwiany.~ ~Rada wasza dobrym szkodzić~A w trudności 4446 94 | jego wszeteczne sprawy,~Waszym złościam jako być może łaskawy?~ 4447 115 | rozmnoży nad wami~I nad waszymi także dziateczkami,~Pan 4448 115 | którzy się Go boją,~Bo krom wątpienia w łasce Jego stoją.~Pan 4449 51 | w miłosierdziu Twoim nie wątpili,~Ale się do Ciebie raczej 4450 73 | dalej, tymem jeszcze był wątpliwszy,~Tak żem też być mógł przed 4451 34 | człowiek to szczęśliwy.~Ważcie Pana, wierni, według powinności:~ 4452 90 | Mniej niż dzień wczorajszy waży,~Mniej niż chwila nocnej 4453 122 | pożytki~Gotówem zdrowie swe ważyć i siły wszytki.~ ~ 4454 56 | Bo mię prawie w ziemię wbił człowiek złośliwy;~Nie mam 4455 49 | za duszą uciecze.~ ~Używa wczasów, żądzom swym folguje,~A 4456 65 | suche zagony~Spuszczasz i wczesny deszcz nieprzepłacony,~Ty 4457 78 | snem zmorzony~Wyspał wino wczorajsze i wstał wytrzeźwiony,~I 4458 90 | złożony~Mniej niż dzień wczorajszy waży,~Mniej niż chwila nocnej 4459 52 | Kwitnąć będę, bom na wieki~Wdał się do Pańskiej opieki.~ ~ 4460 18 | proch wiatry trą ustawiczne;~Wdeptałem je równie, jako błoto uliczne.~ 4461 56 | potwarzy i jego trapienia.~ ~Wdeptali mię w ziemię ludzie nieżyczliwi,~ 4462 74 | prochu szkaradzie nogami wdeptany.~ ~Całego nic zostawić nie 4463 109 | zostaną,~A żona nieszczęśliwa wdową stroskaną!~ ~Synowie dom 4464 94 | Twoje plądrują,~Gościa, wdowę, siroty nędzne mordują~I 4465 146 | przychodniowi,~Pan sirotę i stan wdowi~Ma na pieczy, Tenże zgładzi,~ 4466 118 | wszytki są mieszkania~Pełne wdzięcznego śpiewania.~Silna jest ręka 4467 10 | żadna pieśń przy biesiedzie~Wdzięcznej mu w uchu nie brzmi jako 4468 78 | zamcech, a przedsię nie byli~Wdzięczni tak znacznej łaski; przedsię 4469 107 | światu opowiadają;~Niech mu wdzięczność okażą imię Jego chwaląc~ 4470 45 | między ludzkimi narody,~Żaden wdzięczności pięknej twarzy twojej:~Hojnie-ć 4471 66 | ognia więcej dodawać.~ ~Wegnałeś nas w dół pokryty,~Włożyłeś 4472 13 | odwrócone;~Chciej na mię kiedy wejźrzeć, chciej uprzejme moje~Prośby, 4473 35 | Darmojadowie.~ ~O Panie, kiedyż wejźrzysz? Pozbaw' mię tych~Pośmiewców 4474 147 | odwłoki;~Który śniegiem by wełną pola odziewa,~A śrzeż po 4475 9 | Będę światu podawał.~ ~Będę wesół w Twej obronie,~Będę wszechnaświętszemu~ 4476 100 | chodzicie,~Ku czci Panu wesoło krzyknicie,~W radości Mu 4477 42 | na on krzyk ludzi swych wesoły"~Które prowadzić zwykł był 4478 97 | Prawdzie dają plac błędy,~Wesołych niewątpliwie~Z tej wieści 4479 75 | nieprawemu.~ ~Strwożona ziemia wespołek i z temi~Będzie topniała, 4480 105 | więzieniu srogim,~Aż go Pan wesprzeć raczył duchem swym drogim.~ 4481 99 | nad upornymi krzywdy ich wetował.~Panu cześć, Bogu naszemu 4482 104 | morzu, że wiecznemi~Czasy wezbrać nie może ani szkodzić ziemi.~ 4483 78 | wystrzelił i bystre strumienie wezbrały:~Będzie li też chleba mógł 4484 116 | Twej ręki?~Czaszę zbawienną wezmę i cześć naświętszemu~Uczynię 4485 104 | zasmuceni.~Jeśli im ducha weźmiesz, w proch się wnet obrócą;~ 4486 140 | Ostrością zębów podobni wężowi,~Jadem bystremu równi padalcowi.~ ~ 4487 79 | srogości,~Którzy żadnej wiadomości~O Tobie, Bogu, nie mają~ 4488 139 | mój, odpoczynek mój Tobie wiadomy,~Wszytkich moich postępków 4489 56 | uciekania moje,~A łzy oczu moich wiadro chowa Twoje.~ ~Jest to w 4490 99 | w przymierzu nieodmienną wiarę zachowali.~ ~Panie, zawżdyś 4491 68 | z więźniów zejmuje, ale wiarołomnym~Pola pustoszy ogniem i mieczem 4492 103 | rozwinął~Nalepiej, dusznym wiatrem zmorzony zginął.~ ~Pańska 4493 33 | trwogi~Nie uniósł pana koń wiatronogi.~Oko Pańskie jest zawżdy 4494 135 | ogniste miesza łyskawice,~Wiatrów dobywa z swej skrytej skarbnice.~ 4495 4 | naśladować chcecie?~I leda wiatru, głupi, chwytać się będziecie?~ ~ 4496 105 | jest Bóg prawy, Jego wyroki~Wiążą wszytek świat, jako w sobie 4497 139 | rósł osobliwym kunsztem wiązany,~Okiem jeszcze słonecznym 4498 71 | prawi -~Opuścił; gońcie, wiążcie, nikt go nie wybawi!"~Ty 4499 147 | cieszy, troski lekuje,~Rany wiąże, boleści wszelkie ujmuje.~ 4500 148 | płynący~I prędkie duchy wichrowe~Na pańskie słowa gotowe.~ ~ 4501 142 | Po drogach, gdzie mię widają,~Sidła na mię zastawiają;~ 4502 78 | dziwnym utrapieni~A prawie widomymi plagami dotlenieni,~Dopiero 4503 149 | rad opatruje;~Dobrze będą widzeni w wielkiej zacności~I użyją 4504 89 | którym się wspieramy.~Tyś w widzeniu powiedział prorokowi swemu:~" 4505 41 | ujźrzemy~A tym wdzięcznym widziadłem oczy napasiemy?"~ ~A jeśli 4506 68 | dawnym lecie~Na Synajcu był widzian albo w swym namiecie.~Ubiegłeś, 4507 52 | nie kładł nadzieje,~Dziś widzim, co się z nim dzieje."~ ~ 4508 18 | jest, krom Pana tego, Pana wiecznego?~Kto Bóg jest, krom Boga 4509 104 | Zamierzyłeś kres pewny morzu, że wiecznemi~Czasy wezbrać nie może ani 4510 90 | o Niezmierzony,~Z Twoją wiecznością złożony~Mniej niż dzień