| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Kochanowski Psalterz Dawidów IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Psalm
4511 78 | polne żarły,~Mrozem winnice więdły, mrozem sady marły;~Grad 4512 119 | ustały na Twój ratunk, Panie.~Więdnę jako skóra w dymie, wżdam 4513 90 | Taki nasz wiek, tak więdniemy~I w niełasce Twojej schniemy;~ 4514 39 | A jam język swój hamował~Wiedząc, że to złorzeczenie~Było 4515 4 | chwytać się będziecie?~ ~Także wiedzcie: kogo Pan sobie ulubuje,~ 4516 2 | spodobał; przez mię będzie wiedział~Świat Twe wyroki, boś mi 4517 125 | niepobożnych stanie,~Niech wiedzion będzie za niepobożnemi,~ 4518 139 | I póki będę na ziemi,~Wiekuistą nieprzyjaźń powiodę z niemi.~ ~ 4519 77 | miłosierdzie Jego ustało,~Czy się wiekuistego słowa przebrało?~Czy zgoła 4520 63 | Ciebie ja i w nocy,~I rano wielbię, świadom Twej pomocy.~ ~ 4521 30 | suscepisti me~ ~Będę Cię wielbił, mój Panie,~Póki mię na 4522 78 | sady marły;~Grad woły, grad wielbłądy na ziemię obalił,~A jeśli 4523 104 | Nieba i ziemie sprawco, wielceś uwielbiony!~Ciebie obeszła 4524 78 | mieszkania ruszony.~Jako wielekroć oni Pana obrazili~W pustyniach 4525 33 | wnet skutek wzięło,~Rady wielkich monarchów Pan wniwecz obraca,~ 4526 118 | dzięki swemu~Dobrodziejowi wielkiemu;~To są ony żywego Boga wdzięczne 4527 149 | poganach swoich się mścili,~A wielkomyślną hardość w ziemię tłoczyli;~ 4528 48 | Myślili a pirzchali; a strach wielkooki~W tył nacierając chwytał 4529 96 | świeci zacnością,~Ozdobiony wielmożnością.~ ~Przyznajcie, o ziemskie 4530 124 | nie panuje,~Ponieważ tak wielmożny Pan o nas czuje,~Pan, który 4531 105 | szarańcza, przyszedł chrząszcz wielonogi,~Zboże wyjadł, co był grad 4532 104 | Tam swe igrzyska srodzy wielorybi mają.~Wszytko to, co jest 4533 74 | Skruszyłeś i samemu łeb wielorybowi~I dałeś go na pastwę górnemu 4534 148 | co w górach mieszkacie,~I wielorybowie z wami,~Którzy grają pod 4535 33 | Wspomieńcie Go na cytrze i na wielostronej~Dzięki Mu czyńcie harfie 4536 68 | rycerstwo cnotliwe.~Pierzchnęli wielowładni królowie, pierzchnęli,~A 4537 65 | nieprzebytego~Brodu morskiego!~ ~Ty, wielowładny, góry niezmierzone~W ich 4538 68 | wyznawajmy; Temu, co ży wiemy~I cokolwiekesmy są, przypisać 4539 147 | lody natychmiast tają;~" Wienie duch Jego, a wnet wody wzbierają.~ 4540 128 | naświętszymi.~ ~Temu jego wierna praca~Nigdy się w żal nie 4541 89 | stateczność swoje,~Słudze wiernemu, przysiągł i przy tymże 4542 22 | zborem Jego, przed Jego wiernymi~Uiszczę Mu się obiatami 4543 137 | smutnie,~Powieszawszy po wierzbach niepotrzebne lutnie?~ ~Lecz 4544 135 | pochwaleń, który~Ulubił sobie wierzch syjońskiej góry!~ ~ 4545 48 | Twoja pełna.~ ~Niech się wierzchy syjońskiej rozradują góry,~ 4546 116 | się Panu podobał swemu.~ ~Wierzyłem słowom Jego i tożem wyznawał,~ 4547 106 | Pańskim obietnicom prosto nie wierzyli.~Rozruch w okopie wielki, 4548 105 | obłok miasto zasłony~We dnie wieszał, a w nocy słup rozpalony.~ 4549 21 | radości; bo jaka być może~Więtsza uciecha, jedno łaska Twa, 4550 8 | niemowlątek roście chwała Tobie~Ku więtszej hańbie i ku potępieniu~Złemu 4551 29 | chwałę, królowie, Królowi więtszemu;~Jego ze wszech naświętsze 4552 48 | wkoło to miasto wysokie,~Wieże i wały pomierzcie szerokie.~ 4553 128 | lichwą odmierzy.~ ~Jako wijąc się po tyce~Płodny krzak 4554 104 | którym twarz gładnie.~Taż wilgotność i lasy żywi niezmierzone,~ 4555 74 | nasz, opuścisz~I srogim wilkom drapać stado swe dopuścisz?~ 4556 7 | człowiek, a ma do mnie jaką winę;~Jeslim przyjaźni nieszczyrze 4557 4 | Niechaj wszytkie piwnice winem zastawiają;~Ja w nadzieję 4558 23 | Czasza opływa w rozkosznym winie.~ ~Ufam Twej łasce, że mię 4559 50 | będę cię stąd karał ani winił,~Żebyś mi ofiar umownych 4560 128 | się po tyce~Płodny krzak winnej macice~Obfituje w słodkie 4561 78 | Aby ojcowie synom wiecznie winni byli~Dzieje Pańskie przekładać, 4562 80 | nam po myśli stanie l~ ~Winnicęś z Egiptu przeniósł, poganyś 4563 129 | zbierania zboża,~Robotnikom winszowali:~"Łaska nad wami boża."~ ~ 4564 118 | usługujem~Wszego dobra wam winszujem.~Bóg Pan prawy; Ten światłem 4565 35 | złe ludzi niewstydliwe l~Wiodą to na mię, o czym me poczciwe~ 4566 26 | święty to ścieżki moje.~ ~Nie wiodę towarzystwa z ludźmi wszetecznymi,~ 4567 78 | przeszladowce~Bystre morze pożarło; wiódł je pustyniami~Aż do kraju, 4568 72 | zrodzi,~Jaka na przyściu wiosny przyjemnej~Trawy więc bywa 4569 31 | śmieciach leży z domu wyrzucony~Wiotchy czyn, takem ja jest od ludzi 4570 125 | Nieporuszony stoi, syjońskiemu~Wirzchowi rówien, którego nie mogą~ 4571 71 | młodości.~Jeszczem u piersi wisiał nędznej matki swojej,~A 4572 65 | Niesie na głowie Twoją łaską wity,~A gdzie Ty kolwiek stopę 4573 80 | Uprawiłeś dla niej ziemię, wkopałeś głęboko~Jej korzenie, tak 4574 72 | Królowie, którzy morzem władają~I wyspom morskim prawa dawają,~ 4575 73 | pierwszym ocknieniu.~A ich władania, ich wysady, Panie,~Śmiech 4576 80 | stanie!~ ~Wieczny Boże, który władniesz zastępy mocnymi,~I długo 4577 84 | ich nie odejmujesz.~O Boże władogromy, szczęśliwy w swej radzie,~ 4578 135 | przełożony;~W Jego jest władzy ziemia i wysokie~Niebo, 4579 86 | łaskawym, Ciebie, Boże,~Właściwie dobrym nazwać może.~Tyś 4580 106 | krew', mówię, przelali~Właściwych dziatek swoich, żałosne 4581 41 | łaskawie wspomoże~I swoją własną ręką będzie mu słał łoże.~ ~ 4582 44 | audivimus~ ~O Panie, w swoje własne uszysmy słychali,~Ojcowie 4583 109 | nieszczęśliwy, niszczeję właśnie.~Tak się umykam, tak się 4584 37 | ziemi mieszkali~I swoje własność synom podawali.~ ~Z ust 4585 147 | ma w głowie~I każdą swoim własnym imieniem zowie.~Bóg nasz, 4586 96 | Ale Pan niebo z gwiazdami~Własnymi stworzył rękami.~ ~Powaga 4587 109 | wzuje ten, kto fałsz na mię wlecze.~ ~A ja więc Panu dzięki 4588 109 | lecie.~ ~Od głodu ledwe nogi włóczę, a ciało~Uschło, jako wilgości 4589 47 | dziedzictwo i w używanie~Włość Jakubowę, swoje kochanie.~ ~ 4590 135 | przed inszemi~I uczynił go włością swą na ziemi.~To Pan jest 4591 143 | umarłemu,~Pod niewidomą ziemię włożonemu.~ ~W takich frasunkach i 4592 105 | mu pęta na nogi ciężkie włożono~I żelazem niezłomnym grzbiet 4593 102 | jako puchacz w pustynią wmieszkany;~Nie smutniej narzeka wrobi 4594 30 | Ale skoroś twarz odwrócił,~Wnet-eś moje hardość skrócił.~ ~ 4595 100 | Jego mamy pożywienie.~ ~Wnidźcie w kościół, nieście dzięki 4596 72 | wszytek świat szczęście wniesi~I sam od świata chwałę odniesie.~ ~ 4597 64 | Dobrze patrzy,~Kto ten wnik upatrzy."~ ~Dziwnych dróg 4598 77 | morzu szcieżki Twoje, na wodach drogi,~Ale nie poszlakowa! 4599 68 | źrzódeł cnego Izraela.~Tu wódz Benijaminów, tu judzkie 4600 45 | sprawuje,~A sprawiedliwość wodzami szafuje;~Za tych powodem, 4601 80 | żałościwy,~Który jako stado wodzisz naród swój właściwy.~Okaż 4602 46 | dziwne, niesłychane:~Zaniósł wojny opłakane~ ~Na kraj świata 4603 89 | nieprzyjacioły jego chcę wojować~I przeciwniki jego do gruntu 4604 56 | ziemię ludzie nieżyczliwi,~A wojskami chodzą, którzy krwie mej 4605 79 | Pohańcy, o Boże żywy,~Wojują Twój kraj właściwy:~Kościół 4606 98 | Okazał, co może bojem,~Wojując za ludem swojern;~Dał znać, 4607 118 | dokazuje,~Silna i silnie wojuje.~Śmierci, próżno mi grozisz, 4608 69 | drogi~Przed Nim nie będzie wół złotorogi.~Na mię patrząc, 4609 69 | Oniemiałem już prawie ratunku wołając;~Straciłem oczy w niebo 4610 9 | płacz żałobliwy~I ubogich wołania.~ ~Użyj nade mną litości,~ 4611 77 | tylko z płaczem wzdychała;~Woławszy, narzekawszy głosu nie zstaje;~ 4612 81 | Któryć w uciśnieniu twoim~Do wolności pomógł; wyrzecz słowo,~A 4613 81 | podany:~"Jam to sprawił, że wolny grzbiet macie~Ani w glinie 4614 50 | Jaz bych to mięso miał wołowe jadać~Albo nad czaszą krwie 4615 133 | wylany na włos Aronowy,~Skąd wonny płynie aż na kraj bogaty~ 4616 30 | radości;~Zdjąłeś ze mnie wór żałobny,~A włożyłeś płaszcz 4617 69 | Jeśli mię w grubym chodząc worze upatrzyli,~Przypowieść ze 4618 68 | Jego wojska niezliczne, wozów nieuchronnych~Ćmy nieprzejźrzane 4619 57 | że na koniec sami w nie wpadali.~ ~Ochotną myśl, ochotne 4620 35 | duszo, teraz,~Oto nam w ręce wpadł, czegośmy nieraz~Sobie życzyli."~ ~ 4621 37 | ich miecze w ichże serca wpadną,~A łuki w ręku samy się 4622 90 | ucierasz,~Aż go na wet w ziemię wpierasz.~ ~Tysiąc lat, o Niezmierzony,~ 4623 109 | wnętrzności~I jako tłusty olej wpiło się w kości.~ ~Bodajże się 4624 54 | co na mię doły~Kopali, wpraw', o Panie, me nieprzyjacioły,~ 4625 71 | morze trosk rozlicznych wprawił,~Potym, użaliwszy się, snadnieś 4626 69 | Twoja wzgarda na mię się wracają,~Mnie serce trapią, mnie 4627 106 | nieprzyjacioły tropem zagonione~Wracając się na miejsce swe morze 4628 102 | wmieszkany;~Nie smutniej narzeka wrobi na gniazdzie mały,~Kiedy 4629 116 | nieszczęścia słudze swojemu.~ ~Wróć się do wczasu swego, duszo 4630 104 | natchniesz, na świat się zaś wrócą.~Wieczna jest Pańska chwała, 4631 71 | się, snadnieś mię wybawił.~Wróciłeś mi powagę i miejsce uczciwe,~ 4632 85 | Chodzą; wrócił się wstyd, wróciły cnoty~I pokój złoty.~ ~Pan 4633 44 | swoje;~Prosim Cię przez wrodzone miłosierdzie Twoje!~ ~ 4634 84 | indziej wiek niezliczony;~Wolę wrót domu Twego strzec, niźli 4635 146 | górolotne~Poprowadzi lata wrotne.~ ~ 4636 76 | wieczny, Twojej grozy~Stały wryte i konie, i wozy.~ ~Strasznyś 4637 80 | mocną ręką po swej myśli wsadził,~Uprawiłeś dla niej ziemię, 4638 92 | Rozkosznym będzie pałacu wsadzony,~Zawżdy kwitnący, zawżdy 4639 19 | zwycięzcy obiecany leży.~ ~Od wschodnich granic wynika ku biegu,~ 4640 50 | gotuje;~Pozowie ziemię od wschodniej granice~Aż do słonecznej 4641 75 | Próżno się sławy albo ode wschodu,~Albo spodziewać od słońca 4642 113 | torem płynie.~ ~Gdzie żarze wschodzą i gdzie zapadają,~Wszędy 4643 124 | Już by nas (tak się byli wściekli uparli),~Już by nas prawie 4644 22 | otworzony.~ ~Zaskoczyła mię wściekłych psów gromada.~Obegnała mię 4645 22 | ratować!~Szabli okrutnej, psom wściekłym, lwom srogim,~Obroń mię 4646 107 | prawy obłąkane,~Że oglądali wsi budowane.~ ~Niechaj że wielką 4647 72 | nizinach obfitych będzie.~ ~Po wsiach, po mieściech kwitnącej 4648 20 | Dominus in die tribulationis~ ~Wsiadaj z dobrym sercem, o królu 4649 91 | lwa srogiego bez obrazy wsiędziesz~I na ogromnym smoku jeździć 4650 51 | oziębłych piersiach myśli wskrześ przystojne!~ ~Nie odmiatajże 4651 85 | pomnimy: będzie On łaskawy~I wskrzesi znowu one Jakubową~Sławę 4652 30 | wołałem ku Tobie,~A Tyś mię wsparł w mej chorobie;~Dodałeś 4653 33 | ile nas na ziemi~Żywota wspiera pracami swemi.~Widzi i sprawy 4654 18 | tarcz, Twoja ręka można wspierała,~Twoja wieczna dobrotliwość 4655 89 | i król Jego, którym się wspieramy.~Tyś w widzeniu powiedział 4656 68 | znamienita,~Co się próżno wspinacie, góry zazdrościwe,~Przeciwko 4657 2 | straszliwy~Gniew Jego kiedy wspłonie, to szczęśliwy~Tylko, kto 4658 27 | Ale mię w mojej trudności~Wspomagaj, Boże litości!~ ~Rodzice 4659 6 | Bo po śmierci kto na Cię wspomienie? Kto w grobie~Położony będzie 4660 137 | wody~A na piękne syjońskie wspominając grody~Co nam inszego czynić, 4661 77 | pierwszego Pan czynił świata;~Wspominałem swe wdzięczne pieśni, któremi~ 4662 106 | Twoje dobrodziejstwa wielkie wspominali.~Niechaj Bóg izraelski na 4663 145 | Twoje osobliwą dzielność wspominały.~ ~Ozdoba sławy Twojej, 4664 138 | kościele chwalebne imię Twe wspomion<,~A to więc prze dobroć 4665 78 | rozwodzić swej zapalczywości;~Wspomionął, że są ciało i duch niewrócony,~ 4666 78 | Niego z płaczem uciekali.~I wspomionęli, że Pan ich jest zbawicielem,~ 4667 50 | potkał tymi słowy:~"Jako ty wspomnieć Pańskie śmiesz umowy?~Jako 4668 141 | Świata dokonali, a tam więc wspomnieli,~Jako zdrowe słowa ode mnie 4669 16 | krom Ciebie;~Ty mię chcieJ wspomóc w mojej doległości,~Boże 4670 91 | Nie zapamiętam i owszem wspomogę.~ ~Głos jego u mnie nie 4671 22 | szczycili,~A zawżdy przez Cię wspomożeń! byli.~K'Tobie wołali, a 4672 127 | pożywienia,~Nie będzie li z nieba wspomożenia.~ ~Ale komu Pan jest miłościwy,~ 4673 72 | ukrzywdzonemu~I dopomoże wstać upadłemu;~Zdejmie z nich 4674 104 | zachodu; w tym nocne ćmy wstają,~W ten czas leśne bestyje 4675 44 | Przeto Cię i kładąc się, i wstając chwalemy~I po wszytek żywot 4676 78 | Wyspał wino wczorajsze i wstał wytrzeźwiony,~I zadał sromotny 4677 86 | Lecz oto znowu na mię wstali~Swowolni ludzie i zuchwali,~ 4678 90 | obrony.~ ~Pierwej, niżli góry wstały,~Niż ziemia, niż okazały~ 4679 107 | Kiedy każe, wnet wiatry wstaną popędliwe,~Alić już morze 4680 139 | straszliwym?~Jeśli do nieba wstąpię, najdę Cię w niebie,~Jeśli 4681 115 | Ani ci, którzy pod ziemię wstąpili,~Ale my, którzy na świecie 4682 119 | sądów wiernych o północy wstawam.~To przyjaciel mój, kto 4683 88 | chcesz okazować? Czyli~Umarli wstawszy będą Cię czcili?~Czy dobroć 4684 49 | żyć na wieki, a w grób nie wstępować.~ ~I mądry umrze, a umrze 4685 71 | poratować,~Aby za swoje radę wstydać się musieli,~A hańbę ze 4686 71 | się zły człowiek będzie wstydat swych sprosności.~ ~ 4687 53 | ich przeklęte kości;~Będą wstydem ogarnieni,~Bo u Pana są 4688 59 | nieprzyjacielem dasz mi górę moim.~ ~Wszakże nie trać ich zaraz ani nazbyt 4689 86 | stróżem mego bądź żywota.~Wszakżeć nie tajna moja cnota.~Wspomóż 4690 73 | między bydlęty sprośnymi.~Wszakżem od Ciebie, Panie, nie zachodził;~ 4691 86 | niestworzony,~Wyznawać będę na wsze strony;~Imienia Twego nie 4692 20 | trudności~I obroni ręką swojej wszechmocnośd;~Siedząc na Syjonie oka 4693 9 | wesół w Twej obronie,~Będę wszechnaświętszemu~Przy łagodnej śpiewał stronie~ 4694 73 | rozumem się sprawić,~Ażem wszedł, Panie, do przybytku Twego,~ 4695 68 | swej świątnicy, On nam siły wszędzi;~I serca zwykł dodawać; 4696 118 | ja żyw i będę sławił po wszej ziemi~Sprawy Pańskie rymy 4697 103 | swym koronuje,~ ~Który cię wszelakich dóbr hojnie nabawia~I twoje 4698 145 | W Tobie oczy swe trzyma wszelakie stworzenie,~A Ty każdemu 4699 34 | Pan ich kości strzeże od wszelkiego razu,~Jedna z nich żadnego 4700 136 | łasce Pańskiej;~Który ciału wszelkiemu jego żywność daje,~Bo Jego 4701 109 | krzywdy mej milczeć: oto wszeteczna~Gęba na mię się targa; język 4702 106 | napoili, sami się zmazali,~Wszetecznicom w sprawach swych naprzód 4703 55 | schodzi,~W domiech siedzi wszeteczność, a zaś ulicami~Lichwa chodzi, 4704 73 | sprośnie występują.~Swą wszetecznością i nieba sięgają,~Językiem 4705 141 | miała duszę;~Nie chcę u wszetecznych ludzi szukać rady~Ani na 4706 105 | spadły nieprzeliczone,~A wszy stady latały niewygubione.~ 4707 34 | Panu ja dziękować będę ze wszystkiego,~W uściech moich ustać nie 4708 72 | ziemi~Między narody straszne wszytkiemi~Tak długo, póki straż czujna 4709 95 | morze i On je sam sprawił,~I wszytkorodną ziemię On postawił.~ ~Pódźmy 4710 [Title]| CZĘŚĆ WTÓRA~ 4711 68 | ludem chodził,~Kiedyś swoje wybrane pustyniami wodził,~Twym 4712 9 | mógł sławić~W cerkwi Twojej wybranej.~ ~Jam smutny tak lamentował,~ 4713 99 | podał i porządek spisał wybranemu.~ ~Panu cześć, Bogu naszemu 4714 50 | Dajcie plac - rzecze - wybranym - moim,~ ~Którzy przymierze 4715 106 | się, radował się spólnie wybranymi.~Źli ojcowie, złe dzieci, 4716 39 | ochłodzić,~Póki nie przyjdzie wychodzić~Na drogę, z której człowieka~ 4717 127 | Próżno z domu przede dniem wychodzisz,~Próżno mrokiem ostatnim 4718 84 | mają~Gniazda, gdzie dziatki wychowywają.~Boże niezwyciężony, dom 4719 138 | Bogiem zwali~I sprawy Twe wychwalali~Sławą Twoją ujęci, bo Ty 4720 135 | lochów ziemskich obłoki wyciąga~I po powietrzu szerokim 4721 18 | pośrzodka powodzi bystrych wyciągnął.~Wyrwał mię z nieprzyjacielskich 4722 78 | łuk zdradliwy~Za nagłym wyciągnionej spadaniem cięciwy.~Bogów 4723 50 | przymierze moje?~ ~A ty wycierpieć nie możesz karania~Ani przyjmować 4724 119 | wzgarda ciężki z oczu płacz wyciska moich.~ ~zadE~O Panie, wszytki 4725 114 | a z twardej opoki~Mocen wycisnąć strumień głęboki.~ ~ 4726 69 | nędzną moje duszę;~Nicem nie wydarł, a płacić muszę.~Ty wiesz 4727 25 | młodości postępki wszeteczne~Wygładź z pamięci; uczyń łaskę ze 4728 83 | Niechaj będą do końca z ziemie wygładzeni!~Tam dopiero poznają, że 4729 34 | srogiemi,~A ich pamięć wszytkę wygładzi na ziemi.~ ~Wolał sprawiedliwy, 4730 80 | Egiptu przeniósł, poganyś wygładził,~Onęś swoją mocną ręką po 4731 21 | a ich plemię, Panie,~Tak wygładzisz, że ani pamiątka zostanie.~ 4732 147 | jerozolimskie On znowu sadzi,~A wygnance do własnych domów prowadzi.~ 4733 102 | Kości jako głownia moje wygorzały;~Na chleb nie pomyślę, a 4734 105 | chrząszcz wielonogi,~Zboże wyjadł, co był grad ominął srogi.~ 4735 37 | nieuchronny widzi.~ ~Miecze wyjęli, łuki nałożyli,~Aby ubogie 4736 52 | Ale cię i z domem twoim~Wykorzeni w gniewie swoim.~ ~A dobrzy 4737 58 | z korzeniem żywym~Wicher wykręci duchem popędliwym.~ ~A widząc 4738 66 | Zapadają późne zorze,~ ~Wykrzyknięte w słodkim pieniu~G'woli 4739 107 | żelazne i nieprzekowane~Wyłamał snadnie progi spiżane.~ ~ 4740 133 | wdzięczny olej balsamowy~Świeżo wylany na włos Aronowy,~Skąd wonny 4741 69 | zawżdy ku ziemi tłoczy!~Wylej na nie straszny gniew swej 4742 63 | niedawno pomstę odnieść mają;~Wyleją dusze na okrutne miecze,~ 4743 56 | ich pomsty? Być nie może;~Wylejesz Ty swój gniew na nie, wieczny 4744 104 | Pełne, Panie, i wody; kto wyliczyć może~Wszytki rybie rodzaje, 4745 49 | A gadkę swoje przy lutni wyłożę.~ ~Przecz się ja mam bać 4746 139 | się morze,~I tam mię Ty wymacasz, i tam mię snadnie~Twoja 4747 69 | nie uznają Twojej litości!~Wymaż je z ksiąg żywotnych; niechaj 4748 107 | A nawę to do nieba wełny wymiatają,~To zaś w przepaści ślepe 4749 132 | mój, Twemu kościołowi~I wymierzę świętemu miejsce ołtarzowi."~ 4750 40 | Myśl nie ogarnie, język nie wymówi tego;~Nie masz, o Panie, 4751 106 | słowa bogaty, kto tak jest wymowny,~Aby w powieści dziejom 4752 86 | mnie ratunku.~ ~Niech świat wymyśla bogi sobie,~Żaden nie będzie 4753 35 | uwłaczali,~Mną sobie gęby dworni wymywali~Darmojadowie.~ ~O Panie, 4754 71 | kiedy możności~Równe słowa wynajdzie i Twojej litości?~Jeszcześ 4755 27 | serce w tym nie ufało,~Że ma wynić z tych trudności~A użyć 4756 49 | zajmuje.~ ~Ale głupiego trudno wynicować;~Aż więc i dzieci błędów 4757 10 | lata.~ ~Powstań, Panie, a wynieś rękę swą k'woli~Niewinnej 4758 92 | moje z swojej życzności~Wyniesiesz jako róg jednorożcowy.~Członki 4759 46 | krzywe.~Grożą upadem opoki~Wyniesione pod obłoki.~ ~Miasto, które 4760 19 | Od wschodnich granic wynika ku biegu,~A zostawa się 4761 37 | Widziałem złego w szczęściu tak wyniosłym,~Że był libańskim rówien 4762 37 | potwarzony~Miał od sędziego wyniść przesądzony.~ ~Ufaj ty Panu, 4763 59 | przysięgi i bluźnieistwo żywe~Wyniszcz je w gniewie swoim, niechaj 4764 96 | ziemi!~ ~Śpiewajcie Mu, wynoście Go,~Chwalcie święte imię 4765 142 | proszę,~Ręce swe k'Niemu wynoszę,~Przed Nim krzywdę swą przekładam,~ 4766 97 | niezliczone,~Z wód morskich wynurzone!~ ~Chmury około Niego~I 4767 136 | kresu nie postawił;~Który wynurzył ziemię z morzkich głębokości,~ 4768 132 | tychże dziedzice~Na wieki nie wypadną z ojcowskiej stolice.~Syjon 4769 6 | płaczem napoję; płaczem wypłynęły~Oczy, a krzywdy ludzkie 4770 121 | z niego potrzeba dalsza wyprawi,~Wszędy nad sobą doznasz 4771 105 | posła przed niemi~Do Egiptu wyprawił: "Syn opłakany~Twój, Jakubie, 4772 147 | Nie patrzą on na dzielność wyprawnych koni~Ani oka za chybkim 4773 145 | niebezpieczeństwie strzeże, z przygód wyprawuje,~Sługom swoim jest łaskaw - 4774 68 | chce na wieki~Tego miejsca wypuścić z Pańskiej swej opieki.~ 4775 105 | wszelakiej trudności są wypuszczeni;~I owszem, wszytek Egipt 4776 76 | gniew ruszy.~Twój ogromny wyrok zagrzmiał z nieba~A ziemia 4777 119 | Twoja ustawa.~Przy Twoich wyrokach stoję, nie gardzi mną, Panie!~ 4778 17 | okiem,~A najdzi prawdę swoim wyrokiem!~ ~Zmacałeś serca i myśli 4779 7 | lud w wielkiej gromadzie~Wyroku Twego czeka: jeśli złemu,~ 4780 58 | czernie latorosłki nowe~Albo wyrostą w gałęzi głogowe,~Niech 4781 124 | nas raczył z ich srogiej wyrwać paszczeki.~Wywikłaliśmy 4782 12 | na ratunek smutnych~A wyrwę je z niewolej tyranów okrutnych."~ ~ 4783 37 | dobremu,~Ale go zawżdy Pan wyrwie z rąk jemu,~Ani da, żeby 4784 137 | wszechmocny Panie, co nam wyrządzali~Edomczycy, jako w nasz ciężki 4785 81 | twoim~Do wolności pomógł; wyrzecz słowo,~A wszytko masz mieć 4786 93 | co Ty kiedy swoim~Słowem wyrzeczesz; przeto w domu Twoim~Wieczna 4787 56 | człowiek nie zawadzi.~ ~Co wyrzekę, wszytko opak wywracają;~ 4788 78 | wziął sam swymi rękami~I wyrzucił im g'woli pohańce butliwe~ 4789 55 | Wszytkę swą popędliwość na mię wyrzucili;~A serce we mnie taje, siła 4790 31 | na śmieciach leży z domu wyrzucony~Wiotchy czyn, takem ja jest 4791 73 | ocknieniu.~A ich władania, ich wysady, Panie,~Śmiech tylko ludzki 4792 131 | rzeczy,~Ani się ja nad rozum wysadzam człowieczy.~ ~Niechaj wiecznie 4793 148 | przełożeni~Na sąd ludzki wysadzeni,~Wolne rzeczypospolite~I 4794 80 | krzaki, któreś nad inne wysadził!~ ~Wysieczone w ogniu leżą, 4795 22 | wszytka i siła wrodzona~Wyschła tak jako skorupa spalona.~ 4796 106 | Twym fukiem surowym~Morze wyschło, a oni gościńcem gotowym~ 4797 80 | któreś nad inne wysadził!~ ~Wysieczone w ogniu leżą, nie masz kto 4798 78 | i na ciężkie boje;~Młódź wysieczono, panny szlubu nie czekały,~ 4799 29 | głos Pański z obłoków ognie wyskakują,~Pustynie drżą arabskie, 4800 74 | Na Twoje rozkazanie zdrój wyskoczył z skały,~A rzeki nieprzebyte 4801 68 | śpiewać uczciwe~Panienki, wysławiając rycerstwo cnotliwe.~Pierzchnęli 4802 17 | przyszło upaść mej nodze;~Wysłuchałeś mię w złe czasy moje,~Proszę, 4803 22 | byli.~K'Tobie wołali, a są wysłuchani;~W Tobie ufali, a niezasromani.~ ~ 4804 103 | ognistym niebie dwór swój wysoki~Zasadził, skąd panuje na 4805 7 | Sędzia wiekuisty,~Chciej na wysokiej sieść stolicy swojej,~A 4806 78 | jako gdy kto snem zmorzony~Wyspał wino wczorajsze i wstał 4807 72 | którzy morzem władają~I wyspom morskim prawa dawają,~Dary 4808 97 | Niech się ziemia raduje~I wyspy niezliczone,~Z wód morskich 4809 148 | chwały wiecznie.~ ~Jego sława wyssza nieba,~On jako Pan dał, 4810 108 | wieku żadnemu,~Podnieś się wysszej nieba, a światu wszytkiemu~ 4811 96 | wielkiej,~Pan to chwały wysszy wszelkiej;~Pan nad wszytki 4812 59 | mnie mają,~Nie żebych co wystąpił albo co przewinił;~Jakom 4813 49 | Pałace wielkim kosztem wystawiają,~Budownym zamkom swe imiona 4814 89 | Nieprzyjacioły jego nadeń-eś wystawił~I ludzi zazdrościwe radości 4815 51 | złym na przykład jawnie wystawiony,~Aby w miłosierdziu Twoim 4816 109 | pospołu ginie!~ ~Niechaj Pan występ ojca jego pamięta~I co kiedy 4817 123 | Pan miłosierny raczy,~A występków naszych łaskawie przebaczy.~ ~ 4818 38 | Kościom nie masz pokoju dla występu mego;~Stanął mi grzech nad 4819 73 | Przeciwko Bogu sprośnie występują.~Swą wszetecznością i nieba 4820 107 | Jedni stąd, kędy słońce występuje z morza,~Drudzy, gdzie gaśnie 4821 78 | uderzył, a z skały~Zdrój wystrzelił i bystre strumienie wezbrały:~ 4822 105 | swym drogim.~Duch Pański go wyświadczył, że w nim okazał~Dar taki, 4823 107 | więc naprzód, coście z rąk wyswobodzeni~Nieprzyjacielskich i zgromadzeni;~ ~ 4824 34 | je zo wszytkich sam Pan wyswobodzi;~Pan ich kości strzeże od 4825 31 | mego wieka,~Ty mię racz wyswobodzić z rąk złego człowieka!~ ~ 4826 54 | moich trudności, Panie, wyswobodził~I upadem zazdrości oko me 4827 88 | Siedzę jako w okowach, wyszcia nie na j duj ę,~Oczu prze 4828 41 | niechętne jadu nazbierawszy wyszedł~I podawał mię ludziom; o 4829 64 | ludzkich zmacali,~Myśli wyszperali,~Lecz na nie z cięciwy~Pchnie 4830 9 | przeklęci~Na Twe słowa fukliwe;~Wytarłeś z ludzkiej pamięci~Ich imiona 4831 56 | mam odpoczynku, nie mam i wytchnienia~Od jego potwarzy i jego 4832 72 | ten sirot będzie~Bronił, a wytknie potwarcę wszędzie.~ ~I będzie 4833 143 | sądzie~Nie miał być w jakim wytkniony nierządzie.~ ~Oto zły człowiek 4834 5 | która krom swej skazy~Może wytrwać wszelkie razy.~ ~ 4835 78 | także jako ich ojcowie~Nie wytrwali statecznie w podanej umowie.~ 4836 101 | ludziech żuje.~ ~Z hardym nie wytrwam ani z tymi,~Którzy brakują 4837 147 | Którego srogie zimno komu wytrwane?~Rzecze słowo, a lody natychmiast 4838 139 | z niemi.~ ~Zmacaj serca, wytrząśni wszytki me rady,~Wszytki 4839 78 | wino wczorajsze i wstał wytrzeźwiony,~I zadał sromotny raz nieprzyjacielowi,~ 4840 112 | nieszczęście przypadnie,~Każdemu wytrzyma snadnie,~A jego szczodrobliwości~ 4841 3 | nieprzyjaciel Twojej srogości~Nigdy wytrzymać nie mógł; biłeś je w gęby,~ 4842 109 | wszytki swe fortele na mię wywiera;~To za swoje życzliwość 4843 119 | abych to mógł swoim~Obmowcom wywieść, że słusznie ufam słowom 4844 37 | A prosto z dymem zaraz wywietrzeje.~ ~Pożycza człowiek zły, 4845 124 | srogiej wyrwać paszczeki.~Wywikłaliśmy się z ich sieci zdradliwych~ 4846 4 | niewinności,~Któryś mię zwykł wywodzić zawżdy z mych trudności;~ 4847 33 | Pan ludzkie myśli opak wywraca.~Ale co sam uradzi, co sam 4848 56 | Co wyrzekę, wszytko opak wywracają;~By mi jedno szkodzić, na 4849 135 | Siła narodów, siła miast wywrócił~Sławnych a możne króle mieczem 4850 79 | zesromocili,~Miasto z gruntu wywrócili.~ ~Na pował leżą po ziemi~ 4851 89 | A stolica nogami wzgórę wywrócona.~Ukróciłeś lat jego kwitnącej 4852 17 | jedno co cnota.~ ~Ludzkich wywrotów nie naszladuję,~To usty 4853 81 | pogany,~Żeby musieli za pany~Wyznać byli wierne sługi moje,~ 4854 150 | Wszelka rzecz, która żywię,~Wyznaj Pana chętliwie!~ ~ ~ 4855 86 | Cię narody wszego świata~Wyznają swoim stworzycielem,~Swym 4856 142 | więzienia duszę moje,~Abych wyznał łaskę Twoje;~Użyją dobrzy 4857 47 | Królowie królem swym Go wyznali;~Wielka cześć Jego, cześć 4858 88 | powiadana~Albo pod ziemią prawda wyznana?~Czy Twoje sprawiedliwość 4859 43 | moje kochanie,~Któremu dam wyznanie,~Grając w łagodne strony,~ 4860 81 | Lecz mnie tylko Bogiem wyznasz swoim,~Któryć w uciśnieniu 4861 33 | Który dziedzictwem swoim wyznawa.~Pan tylko z Nieba pojźrzy 4862 71 | wdzięczne strony;~Będą Cię wyznawały w powieści statecznym~I 4863 29 | I, dokąd świata, zawżdy wyznawana będzie.~ ~Pan na swym tronie 4864 71 | a ja, Boże żywy,~I dziś wyznawani Twoje niepodobne dziwy.~ 4865 107 | musieli,~A z pustych lasów wyźrzeć nie śmieli,~A ubogiego zaś 4866 82 | Brońcie od krzywdy ubogich,~Wyzwólcie smutne z rąk srogich!~ ~ 4867 81 | izraelskiemu,~Na pamiątkę wieczną wyzwolenia~Z Egiptckiego udręczenia.~ ~ 4868 32 | Jako gdy człowiek czuje wyzwolenie.~ ~To były ku mnie, Boże 4869 19 | naszladując,~Noc także dniowi wzajem ustępując~Opatrzność Pańską 4870 133 | Patrząc, gdzie miłość panuje wzajemna,~A bracia sforni w szczerej 4871 147 | Wienie duch Jego, a wnet wody wzbierają.~Ten wyroki, Ten sądy swe 4872 133 | niebieski wszytko dobre dawa~Wzbudzając zawżdy na miejsce ojcowe~ 4873 105 | zachowajcie!"~Potem, mając głód wzbudzić po wszytkiej ziemi~I wszelką 4874 32 | przebaczysz;~Ty w uściech moich wzbudzisz wdzięczne pienie,~Jako gdy 4875 27 | swoje.~K'Tobie myśli me wzdychają,~Ciebie oczy me szukają.~ ~ 4876 77 | do Pana tylko z płaczem wzdychała;~Woławszy, narzekawszy głosu 4877 143 | jest pociecha mych trosk i wzdychania;~Czekam ja przedsię Twego 4878 53 | ogarnieni,~Bo u Pana są wzgardzeni.~ ~Gdzież to ta pożądna 4879 73 | rzekł w głupim sercu swoim,~Wzgardziłbych, Panie, wiernym ludem Twoim,~ 4880 89 | by dzieci jego Zakon mój wzgardziły~Ani posłuszne memu rozkazaniu 4881 90 | podsieczona~Leży na ziemi wzgardzona -~ ~Taki nasz wiek, tak 4882 38 | ostatnich schorzało;~Udręczonym, wzgardzonym; owa ryczeć muszę~Mając 4883 82 | sprawiedliwości?~ ~Miejcie wzgląd na ukrzywdzone,~Sądźcie 4884 25 | moje.~Panie, Ty mię racz wziąć do swej obrony,~Bom od wszytkiego 4885 68 | niedobyte,~Dostałeś więźniów, wziąłeś dary znamienite,~Okroczyłeś 4886 106 | ludzie znawali w oczu Twoich wzięci.~Nawiedź mię w łasce swojej, 4887 116 | Nogi żadnego szwanku nie wzięły.~ ~I będę nad mniemanie 4888 52 | U Twych wiernych zawżdy wziętej. ~ ~ 4889 65 | domu świętym~Człowiekiem wziętym.~ ~I my Twej wiecznej dobroci 4890 132 | swemu~Sławę nieugaszoną wzniecę jedynemu.~Jego wszytki ogarnie 4891 89 | jego hamujesz pod niebo wzniesione,~Tyś hardego tyrana plagą 4892 104 | pirzchliwemi,~Oczy ku Tobie wznosi, który siedzisz w niebie,~ 4893 106 | pieśniach swych do nieba wznosili.~Urychlili zaś nazbyt, prędko 4894 83 | Nieprzyjaciele Twoi hardzi wznoszą rogi~A dziwnych rad szukają 4895 123 | wszelkiej potrzeby,~Do Ciebie ja wznoszę smętne oczy swoje,~O Panie, 4896 122 | piękne bramy;~Jeruzalem, wzór miast zacnych, ozdoba świata,~ 4897 50 | wedle winności oddawaj;~Wzów'że mię w trosce, a ja dźwignę 4898 31 | moich ledwie że mię zstanie.~Wzrok-em stracił od płaczu, serce 4899 109 | się oblecze,~Niech hańbę wzuje ten, kto fałsz na mię wlecze.~ ~ 4900 18 | obrona.~Ciebie chwaląc, Twej wzywając możnej obrony~Zawżdym z 4901 105 | Chwalcie Pana, imienia Jego wzywajcie~I sprawy Jego światu opowiadajcie!~ 4902 81 | glinie rąk trzymacie.~ ~Wzywaliście mię w swej doległości,~A 4903 48 | swych uciskach, Panie nasz, wzywamy~I Twe ołtarze święte obłapiamy.~ 4904 86 | wielce miłosiernym,~Gdy wzywan będziesz sercem wiernym.~ ~ 4905 16 | ofiar nie odniosą, ani~Będą wzywani.~ ~Pan część własności, 4906 54 | imię Twe wyznawam,~ ~Imię wzywania godne, imię świętobliwe,~ 4907 105 | ryby niepłatne.~Ziemia taką żab sprośnych hojność zrodziła,~ 4908 121 | poczniesz, bądź to dom cię zabawi,~Bądź cię z niego potrzeba 4909 73 | mówią: "Zać to są boskie zabawy,~Przypatrować się, jakie 4910 103 | wszytki twe nieprawości~I zabiega chorobom i twej krewkości,~ 4911 144 | chodzą.~ ~Trwogi żadnej, zabiegów żadnych niech nie znamy~ 4912 110 | trupami okryje,~Książę możne zabije,~Krwią płynącą będzie pił 4913 88 | tylko o grobie,~Leżę jako zabity, pod ziemię włożony,~Od 4914 68 | tu judzkie panięta,~Tu zabulońskie, tu są neftalskie książęta.~ 4915 78 | rozliczne i muchy kąsały,~To żaby po pałacach mierzione czołgały,~ 4916 73 | błędu z nimi,~I mówią: "Zać to są boskie zabawy,~Przypatrować 4917 19 | biegu,~A zostawa się na zachodnym brzegu;~Jako świat wielki, 4918 73 | Wszakżem od Ciebie, Panie, nie zachodził;~Tyś mię z łaski swej sam 4919 89 | przymierzu poszlubionym będzie zachowany.~Potomek w domu jego nigdy 4920 144 | króle w przygodach w cale zachowywasz,~Dawida z dziwnych toni 4921 94 | się namniej pode mną noga zachwiała,~Twoja mię łaska, Panie, 4922 62 | pochylone ściany~Albo jako płot zachwiany.~ ~Rada wasza dobrym szkodzić~ 4923 139 | jaśniejsza.~ ~Ćma Tobie nic nie zaćmi, noc i ciemności~Wszytki 4924 98 | złośliwym.~ ~Ziścił się w słowie zacnemu~Domowi izraelskiemu;~Dobrodziejstwo 4925 145 | Twoi chwalić nie przestają,~Zacność królewstwa Twego i Twe dziwne 4926 122 | bramy;~Jeruzalem, wzór miast zacnych, ozdoba świata,~Zgodą mieszczan 4927 8 | Postawiłeś go panem nad zacnymi~Czyny swoimi.~ ~Dałeś w 4928 68 | nam dał w boju siłę. Ty zaczętym~Błogosław' sprawom naszym; 4929 71 | bezpieczny,~Tobie nową pieśń zacznę, o mój Boże wieczny!~Wyznam 4930 58 | nauczony~Czarownik nad nią zacznie rym niepłony.~ ~Ty sam wszeteczne 4931 80 | Sąsiedzi o łupy nasze zwady zaczynają,~A nieprzyjacielskie śmiechy 4932 78 | umowie.~Obrócili się na zad jako łuk zdradliwy~Za nagłym 4933 2 | cię dziś umnożył sobie.~ ~Żądaj mię, ocz chcesz, a otrzymasz 4934 104 | ruszają;~Lwięta ryczą, pokarmu żądając od Ciebie.~Skoro zaś jasna 4935 78 | i wstał wytrzeźwiony,~I zadał sromotny raz nieprzyjacielowi,~ 4936 70 | Boże wiecznej mocy,~Twej żądam pomocy;~Chciej się pospieszyć 4937 20 | Słyszy prośby nasze, a ócz go żądamy,~Wszytko z łaski Jego zawżdy 4938 96 | pląszcie, lasy:~Blisko są żądane czasy.~ ~Idzie, idzie Bóg 4939 106 | wszytko uczynił wedle ich żądania,~Ale przedsię na koniec 4940 79 | urągali,~Sznupki sprośne zadawali.~ ~A my, Twojej lud opieki,~ 4941 119 | oczu płacz wyciska moich.~ ~zadE~O Panie, wszytki postępki 4942 89 | światłem rozświeceni~W żadny błąd nie mogą być nigdy 4943 38 | strwożoną duszę.~ ~Jawna jest zadość moja Tobie, wieczny Boże,~ 4944 51 | A podbij pod rozum złą żądzą przeklętą!~ ~A ja, w swym 4945 94 | Twoja mię łaska, Panie, wnet zadzierżała;~Jako mię barzo troski moje 4946 68 | Twych nóg upaść Egiptowi~I zafarbowanemu słońcem Murzynowi.~Królestwa 4947 30 | nieprzetrwany:~Kogo wieczór zafrasuje,~Tego rano umiłuje.~ ~Mnie 4948 39 | opuściły.~ ~Kogo prze grzech zafrasujesz,~Tak go niewidomie psujesz,~ 4949 9 | pospołu z nimi~Na wieki zaginęła,~Ale Pańska moc wiecznymi~ 4950 64 | to się usadził,~Aby mię zagładził.~ ~Zbaw' mię strachu tego,~ 4951 104 | rodzaje, które żywi morze?~Tam żaglem rozpuszczonym okręty biegają,~ 4952 105 | winnice opustoszały,~A sady zagłuszone płód pomiotały.~Przyszła 4953 105 | dzień z oczu ludzkich nagle zagnała.~Krwią zdroje, krwią płynęły 4954 106 | ich nieprzyjacioły tropem zagonione~Wracając się na miejsce 4955 101 | Miejsca w mym domu nie zagrzeje,~Kto fałszem robi; tej nadzieje~ 4956 104 | skoroś rzekł słowo, a niebo zagrzmiało,~Wody spadły, a morze na 4957 137 | nasz ciężki dzień wołali:~"Zagubcie ten zły naród, ogniem miasto 4958 104 | Bodaj wszyscy złośliwi zagubieni byli~Tak, żeby się na wieki 4959 25 | ciężkość, wejżrzy na me troski,~Zahacz mych grzechów, uskrom' gniew 4960 44 | niestety!) prostoś nas zahaczył~Aniś przed wojskiem naszym 4961 44 | cierpiąc azasmy Cię, Panie, zahaczyli~Albo przeciw ustawom Twoim 4962 119 | ale i W sercu piastuję.~ ~ZAIN~Pomni ślub swój, toć jest 4963 78 | A Pan lud swój wybrany zajął jako owce~I przeprowadził 4964 20 | godzinę na swój koń chętliwy;~Zajedź drogę śmiele nieprzyjacielowi~ 4965 49 | I tymże torem, co bydło, zajmuje.~ ~Ale głupiego trudno wynicować;~ 4966 66 | było.~ ~Kto w swym sercu zakał nosi,~Taki Pana próżno prosi;~ 4967 119 | Szczęśliwi, którzy się Pańskim zakonem sprawują,~Którzy Pana i 4968 80 | niezmierzone cieniem swym zakryła,~A wysokich gałęziami cedrów 4969 49 | nieprzebrane w domu!~ ~Zdrojów zakrytej mądrości dobędę~I rozum 4970 104 | A góry niezmierzone wody zakrywały;~Ale skoroś rzekł słowo, 4971 90 | syta,~Z poranku pięknie zakwita,~Wieczór kosą podsieczona~ 4972 92 | śmierci tego nie zgadnie.~Źli zakwitnąwszy, jako kwitną zioła,~Uwiędną 4973 32 | By dobrze ziemię morze zalać chciało,~Za Twą pomocą on 4974 69 | porwała~I scalonymi wełny zalała.~Oniemiałem już prawie ratunku 4975 106 | się na miejsce swe morze zalało~Tak, iż ani posłańca z klęski 4976 109 | wzgardzony~I na sercu nieznośnym żalem strapiony.~ ~Jako cień pochylony, 4977 30 | Mego zginienia być może?~ ~Żalić proch cześć będzie dawał~ 4978 68 | jasną stała,~Że śniegom na Zalmonie naprzód nic nie dała.~Góra 4979 137 | poganin niebaczny w tej naszej żałobie~Przedsię piosnkę syjońską 4980 9 | rozlania;~Usłyszał płacz żałobliwy~I ubogich wołania.~ ~Użyj 4981 30 | radości;~Zdjąłeś ze mnie wór żałobny,~A włożyłeś płaszcz ozdobny.~ ~ 4982 28 | każdej dobie~Posyła człowiek żałosny ku Tobie,~Z płaczem podnosząc 4983 25 | swoje;~Za co niech wstydu i żałosnych, proszę,~Nieprzyjacielskich 4984 9 | w krzywdach srogich~I w żałosnym frasunku.~ ~Wszyscy, którzy 4985 77 | zgoła Pan zapomniał, co to żałować,~Ani łaski w gniewie swym 4986 93 | od początku świata~Jest założona, a On wszytki lata~Uprzedził; 4987 145 | możne królestwo tak jest założone,~Że go nigdy nie zgwałcą 4988 122 | obfitość swe w pałacach gniazdo założy.~ ~Prze bracią ze wszech 4989 49 | nieszczęsną chwilę? Jest się czym założyć;~Nieprózno człowiek łakomie 4990 80 | nieprzyjacielskie śmiechy żalu nam dodają.~Przywróć nas 4991 68 | polubiony~Napoił i ochłodził zamarłe zagony;~Tamżeś raczył naznaczyć 4992 78 | osobliwe.~I mieszkali w ich zamcech, a przedsię nie byli~Wdzięczni 4993 78 | ptastwa przygnał, jakie więc zamieci~W piaszczystych polach pędzi, 4994 136 | Jego wieczna łaska nie jest zamierzona;~I króla bogatego bazańskiego, 4995 86 | okreszony,~Ani w swej mocy zamierzony;~Dziwne są czyny, dziwne 4996 72 | Zdejmie z nich lichwę, zamierzy srogą~Pomstę, kto by kre\ 4997 104 | miejsca przez Cię naznaczone.~Zamierzyłeś kres pewny morzu, że wiecznemi~ 4998 2 | gentea~ ~Co za przyczyna tego zamieszania?~Co wzięli przed się ludzie 4999 106 | w okopie wielki, wielkie zamieszanie~Uczynili, złamali Pańskie 5000 74 | bluźnierce nieskromni.~Nie zamilczaj przegróżek i wszetecznej 5001 79 | Cię sławić na wieki;~Nie zamilczem Twojej chwały,~Póki nieba 5002 71 | dobrodziejstwa obfite dziękował,~Nie zamilczy na wieki Twej sprawiedliwości,~ 5003 79 | Twój lud ubogi;~Miasta i zamki budowne~Położyli z ziemią 5004 88 | ścisnęła~I jako powódź zewsząd zamknęła.~Odstrychnąleś ode mnie 5005 34 | okiem miłosiernym,~Ani ucha zamknie przed człowiekiem wiernym;~ 5006 83 | hetmani~Zebea i Salmana są zamordowani.~Tak i tych odpraw', Panie: 5007 106 | litość nad utrapionymi~Ani zamykał ucha przed obciążonymi.~ 5008 115 | Bóg na niebie; cokolwiek zamyśli,~Wszytko się musi stać po 5009 72 | arabskiego nabierze złota;~Będą zań wszyscy Boga prosili,~Będą 5010 81 | instrumenty grajcie~A psalmów nie zaniechajcie!~ ~Trąbcie w trąby, trąbcie, 5011 27 | zapamiętali,~Przyjaciele zaniedbali;~Ale mię Pan nie przebaczył,~