PSALM 126

In convertendo Dominus captivitatem Sion

Gdy z okrutnej Babilony

Pański lud był wyzwolony,

Człowiekowi tak się zdało,

Jakoby mu śnić się miało.

Tam dopiero narzekanie,

Tam płacz usiał i wzdychanie,

A radości nastąpiły

Na to miejsce i śmiech miły.

Tam poganin zazdrościwy

 "Znak - powiada - niewątpliwy

Okazał Bóg światu wszemu,

Że jest łaskaw ludu temu."

Łaskaw jest Pan ludu swemu,

Okazał to światu wszemu,

Z oków ciężkich nas wybawił

I na swobodzie postawił.

I ci, Panie, co zostali,

Daj, aby tam nie mieszkali,

Ale szli tak spiesznym biegiem,

Jako strumień pełnym brzegiem.

Kto siał w płaczu, żnie w radości;

Nasza siew' była w gorzkości;

Oto zdarzył Pan, że i my

Z weselem snopy nosimy.