Piesn

 1 1   |    pierwsza~ ~Nie wszystko złoto, co się świeci z góry,~Ani ten
 2 1   |           z góry,~Ani ten śmiały, co się zwierzchnie sroży;~Zewnętrzna
 3 1   |       śmiéchy~Przecież ja powiem, co robiły mnichy.~ ~W mieście,
 4 1   |      pisali o dawnym Saturnie~Ci, co za niego tworzyli wiek złoty.~
 5 1   |       braci, gdy kaganek zgasnął,~Co w słodkim miodu wytrawieniu
 6 1   |         Ach, Losie zdradliwy!~Ty, co z niewczesnych odmian masz
 7 1   |        się pasie,~Jędza niezgody, co Parysa-zbiega~Znalazła niegdyś
 8 1   |     widokiem swym ojców uraczył~I co się rzadko w zgromadzeniu
 9 1   |     przeźroczysty.~Wódka to była, co ją zwą kminkową,~Przy niej
10 1   |           Na takie hasło ojcowie, co rzędem~Według godności i
11 1   |       głosi;~Wiem ja, ojcowie, na co się zanosi.~ ~Zazdrość od
12 1   |          Augustyna synach;~I tym, co z cicha działają, nie wierzmy:~
13 1   |       Pankracy, nestor różańcowy,~Co trzykroć braci i siostry
14 1   |        siedząc na urzędzie,~Znam, co są ludzie, wiem, co są zakony.~
15 1   |         Znam, co są ludzie, wiem, co są zakony.~Wkrada się zazdrość,
16 1   |           wyzwać na dysputę~Tych, co się nad nas gwałtownie wynoszą.~
17 1   |     lektor przetarł oczy;~Makary, co się słuchaniem utrudził,~
18 1   |           toczy.~Ojciec Ildefons, co równie się znudził,~Bryknął
19 2   |       może, przestraszony,~Czuje, co stracił... a w takiej rozpaczy,~
20 2   |        doli,~Dalej ośmiela pytać, co go boli.~ ~"Wiesz, przyjacielu -
21 2   |     Gaudenty, ów Gaudenty sławny,~Co wstępnym bojem chciał losu
22 2   |         łaje.~Wtem ojciec przeor, co najwyżej siedział,~Tak na
23 3   |           o ich własnej szkodzie,~Co może dzielność w największej
24 3   |       Wierz doświadczeniu, wierz, co mówi stary:~Widziałem nieraz
25 3   |        przyczyna~O ty, na polskim co osiadłszy tronie,~Wzgardziłeś
26 3   |          wieka.~Kto wie, może się co znajdzie do rzeczy?~I słaby
27 3   |       jako pobożny~Wypić za karę, co było, przymusił.~Zagrzany
28 3   | skosztować, nie żal się i upić!~ ~Co tam znaleźli, ukrył czas
29 3   |          radę do wielebnej matki.~Co wskórał, dobra zakonu miłosny,~
30 4   |           regenty, lektory,~I wy, co pierwsze miejsca osiadacie,~
31 4   |        rewerendzie~Dalej ojcowie, co czynią zarzuty.~Defendens
32 4   |        konchy Perypatu.~ ~Słońce, co światłość znikłą wydobywa,~
33 4   |           chwile dzielą,~Księżyc, co równie wzrasta i ubywa,~
34 4   |         wzrasta i ubywa,~Gwiazdy, co nocną posępność weselą -~
35 4   |       natężonéj~Świeży grot tylko co nie wylatywał -~Wtem krzyk
36 4   |  vicesgerentowej~Piękny Hijacynt, co się właśnie zżymał~I już
37 5   |    przynieść vitrum gloriosum..~ ~Co niegdyś w Troi był posąg
38 5   |           Troi był posąg Pallady,~Co w Rzymie wieczne westalskie
39 5   | przystojnie,~I Krzysztof trębacz, co w post i Wielkanoc~Z kościelnej
40 6   |            kontent z dziesięciny,~Co dzień odbiera nowiny pocieszne,~
41 6   |         odbiera nowiny pocieszne,~Co dzień rachuje wytyczne i
42 Noty|        wiekim przezwano. Lektor - co uczy teologii lub filozofii.
43 Noty|      wygody i wolności, osobliwie co do wyboru dobrego napoju
44 Noty|   ustawicznych wojnach z Maurami; co do chronologii czasu, żyli
45 Noty|     autorach. Można się domyślić, co to ma znaczyć.~W strofie
46 Noty|      naturalnej. Ośmset talentów (co wynosiło do kilku milionów
47 Noty|           mniemany ptak w Arabii, co sto lat z własnych popiołów
48 Noty|      rewelacją i pozwolił każdemu co chcąc o nim rozumieć.~W