Piesn

  1 Plan|     odpis. Doktor i z odpisaniem nie każe się spieszyć, póki
  2 Plan|          w tej księdze wytknięci nie zgromadzą.~PIEŚŃ TRZECIA~
  3 Plan|      oszcz] usprawiedliwia, każe nie dawać importancji. Lutrim.
  4 Plan|       zakony i upewnia, że im to nie szkodzi i szkodzić nie będzie,
  5 Plan|        to nie szkodzi i szkodzić nie będzie, a jeśliby się w
  6 1   |     złoto szych podły zakradnie.~Nie traci przeto kruszec swej
  7 1   |       tylko niesnaski zabawiasz,~Nie dość dla ciebie państw,
  8 1   |      swoich niewinnością tknięte~Nie dopuściło, byś triumfowała.~
  9 1   |         jakeś była zwyciężona.~ ~Nie podła gnuśność rządziła
 10 1   |       mnóstwo, których zrachować nie może,~Ledwo objęły pokoje
 11 1   |       Prawdziwa cnota krytyk się nie boi.~ ~Tak brzeżna skała,
 12 1   |      blednieje w cholerze;~Karty nie skończył, już rzuca o ścianę,~
 13 1   |         ku niemu:~ ~"Złorzeczyć, nie wiem, jeżeli przystoi~Tym,
 14 1   |       próżnym narzekaniem bawić.~Nie z zemsty pozna Bóg, którzy
 15 1   |      utracić.~Zyskiem się zemsty nie zmożem mizernym,~Cierpliwość
 16 1   |      przełożony,~Ale że starszy, nie spieszył się z karą.~Starzec
 17 2   |      hałasy. I prośbą, i wsporem~Nie da się starzec ubłagać rozjadły,~
 18 2   |      Gdzież się zdrożności nasze nie zakradły?~Pędzi. - Księgarni
 19 2   |   wszystkim, o czym pisać można,~Nie osiedziałeś się na twym
 20 2   |       mówił do bibliotekarza:~ ~"Nie tylko ludziom i księgom
 21 2   |          Co winien Tostat, że mu nie przebacza?~Co winien Alfons,
 22 2   |         Ich to koncepty prawdzie nie zagrodzą.~Znajdziem my na
 23 2   |      Bogdaj to dawni! w księgach nie szperali,~Było też lepiej,
 24 2   |     Bogdajby lepiej o nich świat nie wiedział!~Nie tak to nasi
 25 2   |         nich świat nie wiedział!~Nie tak to nasi ojcowie działali,~
 26 2   |      który co pisał, powiedział,~Nie dął się z swojej mądrości
 27 2   |         rzekł do Honorata -~Druk nie jest piętnem chwały lub
 28 2   |          powszechnej wady my się nie odkupim,~Można i u nas być
 29 2   |    dokładnie.~Będziem się dąsać? Nie będzie powolny,~Gorszy jad
 30 2   |          kto wie wreszcie, czyli nie chciał użyć~Tego sposobu,
 31 2   |       Jeszcze ich trybu zupełnie nie znacie.~Bywa częstokroć,
 32 2   |        ochoczy;~Satyra, cierpieć nie mogąc rzecz zdrożną,~Karze
 33 2   |         Śmiechem poprawia, jadem nie uwłoczy,~A kunsztu jego
 34 2   |             W myśli to jego może nie postało,~Osławiać, szydzić
 35 2   |        Co tam wyraził, u nas się nie działo,~Jakaż stąd sławy
 36 2   |           Nigdy się, ojcze, taki nie frasuje,~Który zarzutu przyczyny
 37 2   |          Który zarzutu przyczyny nie czuje.~ ~Hazard nadarzył
 38 2   |       imię w pisaniu,~Ale opisał nie tym, czym cię znają.~Alboż
 39 2   |          bracia posądzają?~Alboż nie trawisz dni, nocy w czytaniu?~
 40 2   |         książkach się znacie;~To nie o tobie, ojcze Honoracie".~ ~"
 41 2   |         Piękne to słowa, ale nic nie znaczą,~- Krzyknął Honorat -
 42 2   |        dzisiejsi wybaczą,~Jak to nie sarknąć, kiedy kogo boli!~
 43 3   |         miłym rozkoszne momenty,~Nie śpią królowie, spał ojciec
 44 3   |       twardym letargiem zasnęła,~Nie zna snów smacznych, mży
 45 3   |      zaciszy,~Powszechnej trwogi nie czuje, nie słyszy.~ ~Postrzegła
 46 3   |    Powszechnej trwogi nie czuje, nie słyszy.~ ~Postrzegła Jędza,
 47 3   |        kiedy powinność tłumaczą.~Nie tak się dzieci matce wysługują,~
 48 3   |          dzieci matce wysługują,~Nie tak jej wdzięczność oddają
 49 3   |             Gdyby się była Jędza nie umknęła,~Byłby jej dostał
 50 3   |             Wypadł rozjadły, sam nie wie, gdzie leci,~Woła na
 51 3   |         Kogo trwożliwość podląca nie szpeci~Kogo zaszczyca imię
 52 3   |     zmartwiały,~Już ciosu czeka, nie śmie podnieść oczy.~Już
 53 3   |           jak próżnych dąsań się nie boim,~Niech się i drugi,
 54 3   |     maksym swoich składem!~Ręka, nie pióro, będzie nam pomocą,~
 55 3   |           A radzić sobie inaczej nie można.~Kiedy moc, podstęp
 56 3   |      dziwy,~Nagłej odmiany kiedy nie pojmował,~Nie ścierpiał
 57 3   |      odmiany kiedy nie pojmował,~Nie ścierpiał bluźnierstw, lubo
 58 4   |       służyła dobru publicznemu,~Nie oczyści się i tym przywilejem.~
 59 4   |    będzie, jak chce, a kraść się nie godzi.~ ~O Wojno mnichów!
 60 4   |    wspaniale nikczemną igraszką,~Nie czytając cię rzekli, żeś
 61 4   |      rzekli, żeś ladaco.~Drudzy, nie wzdęci tak poważną maszką,~
 62 4   |        zgrają wierszów gdy czasu nie tracą,~Rzekli: "Dźwięk próżny,
 63 4   |      Więc się ich pisać i czytać nie godzi.~Nic nie probują,
 64 4   |          i czytać nie godzi.~Nic nie probują, a po cóż je chwalić?~
 65 4   |        Nigdy Hijacynt w jej domu nie gościł;~Nikt tam nie bywał
 66 4   |        domu nie gościł;~Nikt tam nie bywał prócz ojca przeora,~
 67 4   | promotora,~Hijacynt takich wizyt nie zazdrościł:~Pogardzający
 68 4   |      Pilnował wiernie książek, a nie flaszki.~ ~Prawda, że piękny,
 69 4   |          miło.~Alboż być pięknym nie ma sługa boży?~Alboż to
 70 4   |       Alboż to grzecznym być się nie godziło?~Wdzięczna jest
 71 4   |          lepiej przykład wdraża;~Nie jej to przymiot srożyć się
 72 4   |       Dzikim wspojźrzeniem nigdy nie odraża,~Nie umie próżnie
 73 4   |  wspojźrzeniem nigdy nie odraża,~Nie umie próżnie dziwaczyć i
 74 4   |          się myśl mściwa w sercu nie zawzięła.~Ani się rozśmiał,
 75 4   |       niziny raczy,~A piorunowym nie przelękły grzmotem,~Kiedy
 76 4   |    obłoki wzbija się i chmury.~ ~Nie z orłów rodu był, choć przewielebny,~
 77 4   |      wzięła:~Jak w świętej ziemi nie był pogrzebiony;~Jak panna
 78 4   |          Krzyknął Gerwazy - a ja nie mam czasu!"~Więc wszedł
 79 4   |       Nic to jedności serdecznej nie szkodzi:~Każdy z nas wdzięczność
 80 5   |     przed sobą nieciasną;~Chluba nie wabi pióra do pisania,~Zabawę
 81 5   |           i własną.~Czytelnikowi nie bronię ziewania:~Chcą spać
 82 5   |     miary i wzrostu,~Co wiem, co nie wiem, opowiem po prostu.~ ~
 83 5   |           co największa, i głowy nie lada.~Pan vicesgerent, burzliwej
 84 5   |          grzeszył, że się zemsty nie spodziewał,~Swoja podłością
 85 5   |     śwista nad uchem!~Na nic się nie zda pozew i gadanie,~Po
 86 5   |         Spokojne wody, nieba się nie chmurzą -~Tak proboszcz
 87 5   |         Jeśli złe pismo, to go i nie czytać.~ ~Jeżeli kształtne,
 88 5   |        napisane,~Czytajmy, żartu nie biorąc do siebie.~Było podobne
 89 5   |      pospolicie dzieje:~Nikt się nie gniewa, a każdy się śmieje.~ ~
 90 5   |       Śmiałem się i ja, o resztę nie pytał.~Poetom śni się czasem
 91 5   |    ułaskawił,~Gaudenty nawet już nie tak ochoczy.~Wtem nowy widok
 92 6   |     postawić.~ ~Stanął. Jednakże nie był on takowy,~Jakim go
 93 6   |          Ale go rzeźba wzwierzch nie otaczała.~W tym zaszczyt
 94 6   |         Których się nigdy pamięć nie zatraci.~Niósł dzban pamiątki
 95 6   |         Smutek stroskanych myśli nie zajmował;~Takimi uczty swoje
 96 6   |         Uczty, na których zbytek nie panował.~Szedł dzban na
 97 6   |         A przemysł chytry ochoty nie psował.~Rozweseleni uprzejmym
 98 6   |      trwała prostota!~Wprawdzieć nie było tak kształtnie i grzecznie,~
 99 6   |          kształtnie i grzecznie,~Nie szklniła w kunsztach wytworna
100 6   |           Smacznego trunku sobie nie żałował.~W Gaudentym większa
101 6   |          dobrym zbytek cnotą się nie zowie.~Jak to nie lubić,
102 6   |      cnotą się nie zowie.~Jak to nie lubić, skąd płynął radości?~
103 6   |        Widząc, że mierna, uczcie nie przyganiał.~Chciał jednak,
104 6   |    Chciał jednak, aby nikt o tym nie wiedział,~Wiec, jak mógł
105 6   |      nieboga.~Znać filozofy wina nie pijali,~A zaś poeci, w źródle
106 6   |       wodę kastalską czerpali,~W nię Prawdę kładli; nie ta jej
107 6   |   czerpali,~W nię Prawdę kładli; nie ta jej załoga.~Lepiej częstokroć
108 6   |     wzięty, postawił.~Ruszyć się nie śmiał, chociaż boju chciwy,~
109 6   |  wszystkie oczy,~Stanęli zlękli, nie śmią uciekać.~Jasność przytomnych
110 6   |         Przychylność jego, która nie jest płocha,~Tym się obwieszcza,
111 6   |        się śmiał na nią odważyć,~Nie zasługuje, aby zemsta mściwa~
112 6   |          Wszak i wy ludzie, i on nie bez ale.~ ~Sam się oświadczył,
113 6   |        Jeden wam wszystkim nigdy nie wydoła;~Na cóż go gnębić,