Piesn

 1 Plan|      rzuconą od Niezgody, zastaje na swoim stoliku Monacheidos.
 2 Plan|         niej osobna szafka, gdzie na samym dnie spoczywa Erazm;
 3 Plan|        dopóty, póki służyć będzie na odpis. Doktor i z odpisaniem
 4 Plan|         brzękającego. Schodzą się na koniec wszyscy do klasztora.
 5 Plan|      regestru swego, z arianismi, na koniec kłał [wyraz nieczytelny]
 6 1   |         oczy,~Zwłaszcza gdy staną na widok gromadnie,~Często
 7 1   |      dzieło przedsięwzięte,~Jużeś na poły z twych sztuk korzystała.~
 8 1   |            Ukryte światło stanęło na korcu~W nauczycielu, świętym
 9 1   |     stanowiska;~Tam z źródła jady na nowo czerpały,~Aby tym dzielniej
10 1   |      doktora kiedy czytać bierze,~Na pierwszą strofę znać po
11 1   |      starzec dziki i surowy,~Tymi na koniec obwieszcza gniew
12 1   |       zadatki!~Targa się śmiałość na mądrych i świętych,~Wyszydza,
13 1   |          ranę rozjątrza, niż goi.~Na cóż się próżnym narzekaniem
14 2   |      bronić pospolitej rzeczy!"~ ~Na taki odgłos, jak piorunem
15 2   |   zmieszana,~Z miejsc się porywa, na których obległa.~Próżno
16 2   |        można,~Nie osiedziałeś się na twym pulpicie,~Złość cię
17 2   |          Bezbożnik, co się uwziął na zakony.~Co winien Tostat,
18 2   |        nie zagrodzą.~Znajdziem my na nich sposoby dowodne.~Umilkną
19 2   |           Głupstwo i rozum stawia na przemiany,~Jednym je węzłem
20 2   |         Zły to śmiech, ojcze, gdy na niego płaczą!"~ ~"Targa
21 2   |                Targa się paszkwil na niewinność trwożną,~Zaraża
22 2   | niewinność trwożną,~Zaraża jadem, na złe zbyt ochoczy;~Satyra,
23 2   |        Karze bez względu, wyrzuca na oczy;~Krytyk żarliwość ma,
24 2   |         mają?~Dobrzyście, mądrzy, na książkach się znacie;~To
25 3   |        sen był smaczny,~Mniejsza, na miękkim łożu czy na ławie.~
26 3   |     Mniejsza, na miękkim łożu czy na ławie.~Bogdaj to zasnąć!
27 3   |      Słodsze te baśnie niż troski na jawie.~Niechaj mnie łudzi,
28 3   |          co się wrzawą cieszy,~Że na ustroniu rozkosznie spoczywa~
29 3   |     dzielniejszego dostać,~Bierze na siebie Żarliwości postać.~ ~
30 3   |        swój ułożeniem:~Spuszczone na dół, zmrużone, zapadłe,~
31 3   |        strachem,~Wzmaga się raźno na wspaniałe dzieła.~Jędza
32 3   |              Jak syn Alkmeny, gdy na wielkie sprawy,~Bitwy z
33 3   |        wyprawy,~Przywdziewał, gdy na nieśmiertelność godził -~
34 3   |      Porwał za kaptur i wdział go na siebie.~ ~Wypadł rozjadły,
35 3   |         nie wie, gdzie leci,~Woła na bitwę, choć bez przeciwnika:~"
36 3   |            Padł z strachu starzec na poły zmartwiały,~Już ciosu
37 3   |       śmie podnieść oczy.~Już się na niego Gaudenty zamierzył,~
38 3   |         co was wszystkich bronię.~Na to los srogi starość moją
39 3   |          Trudno się teraz odwołać na cuda:~Bądźmy jak drudzy,
40 3   |       opanował.~Struchlał Honorat na takowe dziwy,~Nagłej odmiany
41 4   |        Takeś się najprzód zjawiła na świecie:~Płochość cię z
42 4   |        zakątkach klasztora~Poszło na ogień; w drugich zachowane.~
43 4   |          hoży,~Prawda, że patrzeć na niego aż miło.~Alboż być
44 4   |    wybujały lotem,~Ledwo poglądać na niziny raczy,~A piorunowym
45 4   |          znaleźć wsparcie,~Wzywał na pomoc inne zgromadzenia.~
46 4   |            Zastał u forty, jakoby na warcie,~Pannę Dorotę, co
47 4   |          chwałę imienia~Strzegąc, na zemstę czuwała otwarcie:~
48 4   |           osnowie,~Co powiedano i na wsi, i w mieście,~Zgoła,
49 4   |       złego dzieła~Od bezbożników na to namówiony,~Jako go zysków
50 4   |       pogrzebiony;~Jak panna Anna na rozstajnej drodze~Widziała
51 4   |           wiem o tym,~To napisano na czerwonym złotym". ~ ~Więc
52 4   |   zgromadzenia,~Gdzie się żarliwi na odsiecz kupili.~Pospolitego
53 4   |          rady, jak będą walczyli.~Na powszechnego odgłos zaproszenia~
54 5   |                     PIEŚŃ PIĄTA~ ~Na wielkie dzieło trzeba się
55 5   |      Troją i bitwy, i rady!~Kogoż na pomoc w tej potrzebie wzywać?~
56 5   |        udać czyli do Pallady?~Czy na pegazich skrzydłach podlatywać,~
57 5   |        być sprawy, aktoraty,~A ja na wszystkich nieźle dopilnuję:~
58 5   |     odezwę zza kraty,~Niech wezmę na cel, tak go odmaluję,~Takie
59 5   |        Mógłby i crimen status być na stole~Za to, że z królem
60 5   |      sposób, co śwista nad uchem!~Na nic się nie zda pozew i
61 5   |    otoczone gronem,~Zdobywały się na rady potrzebne,~Każdy za
62 5   |          Zoil przebrzydły, co się na nas miota,~A pókiż szarpać
63 5   |           Nawet tych, którzy byli na odwodzie.~Wrzask zjadłej
64 5   |      obrażać, co mądrzy, pobożni?~Na co się zemsty złych sposobów
65 5   |       podobne niegdyś udziałane~I na prałaty. W takowej potrzebie~
66 5   |           Poetom śni się czasem i na jawie,~Któż by więc bajki
67 6   |      ażeby dobrze dzieło sprawić,~Na pierwszym miejscu kazał
68 6   |         nakoło twardymi talary.~ ~Na nich pamiątki królów naszych
69 6   |          swoje odprawiali,~Uczty, na których zbytek nie panował.~
70 6   |          nie panował.~Szedł dzban na kolej, w nim radość czerpali,~
71 6   |        nazbyt długo już ten dzban na stole,~Czas się go imać:
72 6   |         Zefiryn żarliwy i święty,~Na złość światową płacząc i
73 6   |        cudami! - postrzegł Prawdę na dnie.~ ~Bajka to była, co
74 6   |               Przeląkł się doktor na takowe dziwy~I dzban na
75 6   |           na takowe dziwy~I dzban na miejscu, skąd wzięty, postawił.~
76 6   |        wspójźrzy, znajdzie Prawdę na dnie".~ ~Rzekł; więc wspaniale
77 6   |            A ten, który się śmiał na nią odważyć,~Nie zasługuje,
78 6   |       wszystkim nigdy nie wydoła;~Na cóż go gnębić, lepiej się