Piesn

 1 1|          twoje to są sztuki!~Ty, co się w dziełach zjadliwych
 2 1|     wychwali!~Tyś tarczą twoich, co ciebie dawali.~ ~Święte
 3 1|          górę, a jak jabłko owe,~Co poróżniło i ludzie, i bogi,~
 4 1|      niezmiernym,~Potrafi oddać, co możem utracić.~Zyskiem się
 5 2|        PIEŚŃ DRUGA~ ~Jak chmura, co grom po polach roznosi,~
 6 2|       księgom uwłacza~Bezbożnik, co się uwziął na zakony.~Co
 7 2|         co się uwziął na zakony.~Co winien Tostat, że mu nie
 8 2|     Tostat, że mu nie przebacza?~Co winien Alfons, ów król uwielbiony?~
 9 2|          działali,~A jeśli który co pisał, powiedział,~Nie dął
10 2|         szydzić z ojca Honorata.~Co tam wyraził, u nas się nie
11 2|          do woli!~Są uprzedzeni, co dobrze tłumaczą~To, co jest
12 2|           co dobrze tłumaczą~To, co jest skutkiem nieprawej
13 3|          rozkosznym uśpieniem,~A co zbyt skrzętnym staraniem
14 3|    wracasz zasileniem.~Gnuśność, co twardym letargiem zasnęła,~
15 3|      słyszy.~ ~Postrzegła Jędza, co się wrzawą cieszy,~Że na
16 3|       Jam jest - rzekł starzec - co was wszystkich bronię.~Na
17 3|   potwarcę!~ ~Niechaj nas pozna, co się targać waży,~Niech pozna
18 3|         liczbę, uspokoim.~Gniew, co ma honor zgromadzenia w
19 3|    argumentów!" "A książki tu po co? -~Krzyknął Gaudenty, nowym
20 3|      ostrożna,~Kiedy szczęśliwi, co się o złe kuszą,~A w niewinności
21 4|       baśnie,~Prysłaś jak iskra, co parzy i gaśnie.~ ~Byli,
22 4|          Rzekli: "Dźwięk próżny, co pozory kryśli,~Niewart uczonych
23 4|         myśli".~ ~Rodzaj poetów, co się z słowy pieści,~Niegodzien
24 4|    najpodlejszym osadza gatunku,~Co kunsztem słowa układając
25 4| sprawiedliwe były takich zdania,~Co im o dobro kraju tylko chodzi:~"
26 4|         wieści~Miało los dzieło, co po rękach chodzi:~Złe, gdy
27 4|      grzeczny.~ ~Ani on wiedział co drukiem podano,~Pożyteczniejsze
28 4|    dzieła;~Gdy już wieść doszła, co wydrukowano,~Ani go wtenczas
29 4|      ujęła;~Przeczytał wreszcie, co o nim pisano,~Lecz się myśl
30 4|         na warcie,~Pannę Dorotę, co chwałę imienia~Strzegąc,
31 4|        rzeczy dokładnie osnowie,~Co powiedano i na wsi, i w
32 4|         wsi, i w mieście,~Zgoła, co tylko nowiną się zowie,~
33 4|          tylko nowiną się zowie,~Co usta wywrzeć zdołały niewieście.~
34 5|     stosując do miary i wzrostu,~Co wiem, co nie wiem, opowiem
35 5|        miary i wzrostu,~Co wiem, co nie wiem, opowiem po prostu.~ ~
36 5|      czapki, birety, kaptury,~A, co największa, i głowy nie
37 5|        się sposobów dobrych. To, co myślę,~Opowiem krótko i
38 5|            Najprzód ten zdrajca, co z nas się naśmiewał,~Niech
39 5|         nań prejudykaty, ~Zgoła, co umiem, co mogę, poczuje.~
40 5|   prejudykaty, ~Zgoła, co umiem, co mogę, poczuje.~Wprzód za
41 5|       opiekę vitrum gloriosum.~ ~Co się mnie tycze, wiem ja,
42 5|         się mnie tycze, wiem ja, co się stanie:~Pozna jegomość..."
43 5|       mospanie!~To mi to sposób, co śwista nad uchem!~Na nic
44 5|          zda pozew i gadanie,~Po co to straszyć widzeniem i
45 5|       nas zaczepił, niech czuje, co boli!"~ ~Jak za powstaniem
46 5|       krzyknął:~"To mi to mówca, co się aż człek zlęknie,~Kiedy
47 5|       błędzie,~Zoil przebrzydły, co się na nas miota,~A pókiż
48 5|       słowa szły opacznie,~Więc, co tak żwawo już miał się ku
49 5|          wielebni, wielmożni,~Po co się gniewać? W tej księgi
50 5|         głowie,~Ma tych obrażać, co mądrzy, pobożni?~Na co się
51 5|           co mądrzy, pobożni?~Na co się zemsty złych sposobów
52 5|        naganę,~A czas, zazwyczaj co urazy grzebie,~To zdziałał,
53 5|      urazy grzebie,~To zdziałał, co się pospolicie dzieje:~Nikt
54 5|      dziki stawał się pogodny,~A co się nader zapalczywym stawił,~
55 6|  postrzegli.~ ~Mamże powiedzieć, co postrzegli oni?~Powiem:
56 6|        na dnie.~ ~Bajka to była, co o niej pisali,~Jakby w dnie
57 6| przenikam wzruszenia,~Znam tego, co go dziś prześladujecie,~