Piesn

 1 1|      cnota krytyk się nie boi.~ ~Tak brzeżna skała, gdy niebo
 2 1|       ustał ojcu żarliwemu;~Wtem tak się doktor odezwał ku niemu:~ ~"
 3 2|         tym zjadlej się sroży.~ ~Tak łań po puszczach dzikich
 4 2|           Coś tajemnice objawiał tak żwawo, ~Uczczenia godny!
 5 2|         coraz wzmaga i rozżarza,~Tak z płaczem mówił do bibliotekarza:~ ~"
 6 2|          świat nie wiedział!~Nie tak to nasi ojcowie działali,~
 7 3|        spoczywa~Jeden Gaudenty z tak gromadnej rzeszy;~Jadem
 8 3|          powinność tłumaczą.~Nie tak się dzieci matce wysługują,~
 9 3|      dzieci matce wysługują,~Nie tak jej wdzięczność oddają i
10 3|    dostał za pierwszym zamachem,~Tak się w Gaudentym złość sroga
11 3|         nieśmiertelność godził -~Tak i Gaudenty w tej walnej
12 3|        ze mną, nacierajcie żwawo~Tak się najlepiej utrzymuje
13 3|       zdarł, kto oszukał.~ ~I my tak czyńmy, gdy nas losy muszą,~
14 3|           a wszystko się uda".~ ~Tak duch zajadłej Jędzy popędliwy~
15 4|       ladaco.~Drudzy, nie wzdęci tak poważną maszką,~Nad zgrają
16 4|      ziewnął i pismo porzucił.~ ~Tak orzeł, górnym wybujały lotem,~
17 4| przyczyna,~Wprzód odkaszlnąwszy, tak mówić zaczyna:~ ~"O bracia!
18 5|       kraty,~Niech wezmę na cel, tak go odmaluję,~Takie wynajdę
19 5|       Krzyknął Gaudenty: "Dobrze tak, mospanie!~To mi to sposób,
20 5|   szeptem rozkosznym się pieści,~Tak w gromadnego liczbie zakonnika~
21 5|    mniemał, że było nieznacznie,~Tak zmieszał mówcę, iż oniemiał
22 5|          szły opacznie,~Więc, co tak żwawo już miał się ku wojnie,~
23 5|          nieba się nie chmurzą -~Tak proboszcz skoro w stół pięścią
24 5|         jest, żebyście mieli być tak trwożni?~Czyż to w poeciej
25 5|         każdy się śmieje.~ ~I ja tak radzę, a żem w tych dniach
26 5|        nas, wypijem do niego".~ ~Tak mówił prałat, a wyraz łagodny~
27 5|           Gaudenty nawet już nie tak ochoczy.~Wtem nowy widok
28 6|      przywodził?~Cóż to za widok tak niespodziewany,~Iż naradzeniu
29 6|    czworogarcowy;~Jakoż i postać tak okazowała:~Poważny z kształtu,
30 6|    prostota!~Wprawdzieć nie było tak kształtnie i grzecznie,~
31 6|          Wielebne ojce jak piją, tak piją.~ ~W kacie ukryty doktor
32 6|         wielebny ojcze!"~ ~Kolej tak dobrze już była chodziła,~
33 6|             Nieczęsto - rzekła - tak mnie ludzie widzą,~Chociaż