Piesn

 1 1|       łudzą słabe oczy,~Zwłaszcza gdy staną na widok gromadnie,~
 2 1|           jarzmo twej przynuki,~A gdy się tylko niesnaski zabawiasz,~
 3 1|          Te Jędza przerwać zabawy gdy chciała,~Zbliża się, kędy
 4 1|              Wrócił się doktor, a gdy pismo czyta,~Rozśmiał się:
 5 1|          się swego boi hipokryta,~Gdy go wewnętrzne przeświadczenie
 6 1|         boi.~ ~Tak brzeżna skała, gdy niebo się chmurzy~I groźne
 7 1|          zdaniu swoim uprzedzony,~Gdy kładł zakonność w równej
 8 2|        się powiększyła trwożna,~A gdy się coraz wzmaga i rozżarza,~
 9 2|          znacie.~Bywa częstokroć, gdy się zbyt rozżarzą,~Że mniej
10 2|             Zły to śmiech, ojcze, gdy na niego płaczą!"~ ~"Targa
11 3|         hasło.~ ~Jak syn Alkmeny, gdy na wielkie sprawy,~Bitwy
12 3|    sławnej wyprawy,~Przywdziewał, gdy na nieśmiertelność godził -~
13 3|      swoimi Honorat struchlały,~A gdy się ku nim Gaudenty przybliża,~
14 3|       oszukał.~ ~I my tak czyńmy, gdy nas losy muszą,~A radzić
15 4|        plecie,~Za rzecz szacowną, gdy udała baśnie,~Prysłaś jak
16 4|       maszką,~Nad zgrają wierszów gdy czasu nie tracą,~Rzekli: "
17 4|         co po rękach chodzi:~Złe, gdy przymawia, dobre, gdy godzi.~ ~
18 4|        Złe, gdy przymawia, dobre, gdy godzi.~ ~Po niejednego zakątkach
19 4|         Wdzięczna jest skromność, gdy postać ułoży,~Zda się, iż
20 4| Pożyteczniejsze bawiły go dzieła;~Gdy już wieść doszła, co wydrukowano,~
21 4| wspaniałych straszy je łoskotem~I gdy w ostatniej postrzeże rozpaczy,~
22 4|         wątek~Brał je do serca; a gdy zemstę knował,~Z rzeszą
23 4|          zgiełku, wrzawy i hałasu~Gdy słyszy, jako Honorat boleje,~
24 6|          miodem.~ ~O dobre czasy, gdy trwała prostota!~Wprawdzieć
25 6|         ujął; za czym nadpoczęty,~Gdy się do niego każdy z ojców
26 6|     wszyscy, iż zabawa miła,~Więc gdy się każdy wdzięczył i przymilał,~
27 6|           przecież się zasilał;~A gdy już resztę dopijał przykładnie,~
28 6|        poeci, w źródle swego boga~Gdy tylko wodę kastalską czerpali,~
29 6|      czekać.~W tym, obłok świętny gdy się rzedzić pocznie,~Prawda