Piesn

 1 1|            pod nią liże.~ ~Wchodzi Honorat, a pismo podane~Z rąk od
 2 1|       zbogacić.~Darujmy!" - Uciekł Honorat i mruczał,~A doktor westchnął,
 3 2|          po polach roznosi,~Obiegł Honorat wszystkie kurytarze,~Wszędzie
 4 2|           cieszą.~Próżne starania. Honorat się trwoży,~Im bardziej
 5 2|         nic nie znaczą,~- Krzyknął Honorat - śmiał się z nas do woli!~
 6 3|       zatrwożenie.~Stanął z swoimi Honorat struchlały,~A gdy się ku
 7 3|        trwożliwa i chyża.~ ~Został Honorat laty ociężały,~Strach nogi
 8 3|         zdjęty opanował.~Struchlał Honorat na takowe dziwy,~Nagłej
 9 4|            hałasu~Gdy słyszy, jako Honorat boleje,~Ażeby złemu zabieżeć
10 4|       wielka się rodzi".~"Prawda - Honorat rzekł - i ja wiem o tym,~
11 5| vicesgerent mniej do bojów zgodny,~Honorat srogi już się ułaskawił,~
12 6|            żarliwość się zawzięła;~Honorat niby z niechcenia sprobował.~