| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Ignacy Krasicki Antymonachomachia IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Piesn
1501 1 | przeświadczenie głuszy.~Ubezpieczona w niewinności swojéj,~Prawdziwa 1502 3 | pomocą,~Idźmy powszechnym i ubitym śladem:~Kiedy potrzeba znieść 1503 2 | wsporem~Nie da się starzec ubłagać rozjadły,~Niezbytym punktu 1504 1 | dla Boga ofiary,~W straży ubóstwa, posłuszeństwa, cnoty,~W 1505 1 | wytarte rogoże,~Wszędzie ubóstwo zastała zakonne.~Ksiąg mnóstwo, 1506 6 | pochwałą,~Tymczasem wina coraz ubywało.~ ~Bo też to nadto ci filozofowie~ 1507 5 | to sposób, co śwista nad uchem!~Na nic się nie zda pozew 1508 5 | Powstaje Neptun, wiatry ucichają,~Spokojne wody, nieba się 1509 5 | w stół pięścią uderzył,~Ucichła wrzawa i krzyk się uśmierzył.~ ~" 1510 2 | których obległa.~Próżno ucieka; wkoło opasana,~Unosząc 1511 6 | Stanęli zlękli, nie śmią uciekać.~Jasność przytomnych przeraża 1512 1 | zdoła zbogacić.~Darujmy!" - Uciekł Honorat i mruczał,~A doktor 1513 3 | nim Gaudenty przybliża,~Uciekła rzesza trwożliwa i chyża.~ ~ 1514 6 | którą rzeszę,~Rzadki mnie uczci, a wielu się wstydzą,~Bo 1515 6 | siedział;~Widząc, że mierna, uczcie nie przyganiał.~Chciał jednak, 1516 3 | sztuce,~Zbrodnię szczęśliwą uczcił i okrasił,~A niepodległy 1517 2 | tajemnice objawiał tak żwawo, ~Uczczenia godny! Nieustraszony, ~Spadłeś 1518 5 | prałat, a wyraz łagodny~Miłe uczucie w słuchających sprawił:~ 1519 3 | jak drudzy, a wszystko się uda".~ ~Tak duch zajadłej Jędzy 1520 5 | potrzebie wzywać?~Do Muz się udać czyli do Pallady?~Czy na 1521 4 | flaszki.~ ~Prawda, że piękny, udatny i hoży,~Prawda, że patrzeć 1522 4 | mowie,~W srogim wejźrzeniu, udatnym geście~O całej rzeczy dokładnie 1523 1 | chmura wśród burzy,~A choć uderza bałwan w brzeg wysoki,~Chociaż 1524 5 | proboszcz skoro w stół pięścią uderzył,~Ucichła wrzawa i krzyk 1525 5 | siebie.~Było podobne niegdyś udziałane~I na prałaty. W takowej 1526 3 | Przecież, ażeby w złości uhamował,~Miękczył zawziętość, zbytek 1527 6 | płacząc i swawole,~Pierwszy go ujął; za czym nadpoczęty,~Gdy 1528 2 | rozjadły,~Niezbytym punktu ujęty honorem.~Gdzież się zdrożności 1529 1 | który go nauczał.~ ~Mógł był ukarać, ile przełożony,~Ale że 1530 4 | upewniony,~Jakie bezbożność ukaranie wzięła:~Jak w świętej ziemi 1531 5 | zemszczenia najpierwszy układa;~Więc się nadąwszy rzekł: " 1532 4 | gatunku,~Co kunsztem słowa układając zręcznie,~Łagodnym dźwiękiem 1533 4 | Cóż wiersz pomoże do praw układania?~Alboż się zboże po wierszach 1534 4 | knował,~Z rzeszą się braci ukonfederował.~ ~Więc chcąc, by jeszcze 1535 1 | Zbliża się, kędy w głębokim ukryciu~Księga Zakonnej wojny zostawała,~ 1536 1 | obronę znalazła waleczną.~Ukryte światło stanęło na korcu~ 1537 6 | piją, tak piją.~ ~W kacie ukryty doktor cicho siedział;~Widząc, 1538 6 | śmiechu przestroga zdatna się ukrywa,~A ten, który się śmiał 1539 5 | zgodny,~Honorat srogi już się ułaskawił,~Gaudenty nawet już nie 1540 3 | Pokornym słodzi jad swój ułożeniem:~Spuszczone na dół, zmrużone, 1541 4 | jest skromność, gdy postać ułoży,~Zda się, iż nowych z nią 1542 1 | dobrem kazał płacić,~Potrafi ulżyć troskom, choć niezmiernym,~ 1543 4 | wspojźrzeniem nigdy nie odraża,~Nie umie próżnie dziwaczyć i marzyć~ 1544 5 | prejudykaty, ~Zgoła, co umiem, co mogę, poczuje.~Wprzód 1545 5 | upewniony o pewnej przeszkodzie,~Umilkł. Natychmiast żwawe wojowniki~ 1546 2 | na nich sposoby dowodne.~Umilkną zdrajcy, damy się we znaki,~ 1547 3 | Gdyby się była Jędza nie umknęła,~Byłby jej dostał za pierwszym 1548 3 | zajadłej Jędzy popędliwy~Wskroś umysł złością zdjęty opanował.~ 1549 Plan| dyskredytacji zakonów i zajątrzają umyślnie. Hipokryci krzyczą o bluźnierstwo. 1550 4 | wyroki w szafunku,~W gminnych umysłów tłumie takich mieści~I w 1551 1 | Żarliwość z świeckiej marności uniosła,~Pokora skryciem czyniła 1552 2 | Próżno ucieka; wkoło opasana,~Unosząc życie, choć płodu odbiegła,~ 1553 2 | tym, czym cię znają.~Alboż upartym jesteś w twoim zdaniu?~Alboż 1554 Plan| ikazuje. Chwali zakony i upewnia, że im to nie szkodzi i 1555 2 | śmiał się z nas do woli!~Są uprzedzeni, co dobrze tłumaczą~To, 1556 5 | wszystkim niech go karanie uprzedzi:~Jeśli plebeius, zbić go 1557 1 | Nadto był w zdaniu swoim uprzedzony,~Gdy kładł zakonność w równej 1558 6 | przemysł silił ostatecznie.~Uprzejmość wszystko kształciła i cnota.~ 1559 6 | zgromadzonych braci,~Królów uprzejmych, szczęśliwych i sprawnych~ 1560 6 | nie psował.~Rozweseleni uprzejmym obchodem,~Napawali się i 1561 6 | winną wzięty,~Aby naprawił uprzykrzone dole.~Ojciec Zefiryn żarliwy 1562 4 | Alboż się zboże po wierszach urodzi?~Próżne są, płoche, niewarte 1563 1 | Przykładność dzielna w ich cieniu urosła,~Wiara obronę znalazła waleczną.~ 1564 5 | Skrył głowę w kaptur i usiadł spokojnie.~ ~Zamilkli wszyscy. 1565 4 | dokładnie, zwięźle i pobożnie.~ ~Usłyszał, jako autor złego dzieła~ 1566 4 | Gniewa się, miękczy, płacze i uśmiécha.~ ~Szczęściem, i wielkim, 1567 6 | znieważyć.~Porzućcie zjadłość, uśmierzajcie żale:~Wszak i wy ludzie, 1568 3 | smacznych, mży za przebudzeniem.~Usnął Gaudenty w spokojnej zaciszy,~ 1569 3 | prace wieńczysz rozkosznym uśpieniem,~A co zbyt skrzętnym staraniem 1570 3 | Choć i największą liczbę, uspokoim.~Gniew, co ma honor zgromadzenia 1571 Plan| crimen status. Prob[oszcz] usprawiedliwia, każe nie dawać importancji. 1572 1 | śladem,~Niech go..." - Dech ustał ojcu żarliwemu;~Wtem tak 1573 6 | Wstał doktor - zgraja placu ustąpiła -~Wziął dzban i westchnął, 1574 4 | przeora,~Lecz ojciec przeor ustawicznie pościł,~A jeśli bierał ojca 1575 5 | których robota~Do tego zmierza ustawnie, koniecznie,~Aby nas zgnębić 1576 3 | się wrzawą cieszy,~Że na ustroniu rozkosznie spoczywa~Jeden 1577 2 | płodu odbiegła,~Chociaż rąk uszła i buja po lesie,~Tkwi grot 1578 1 | Potrafi oddać, co możem utracić.~Zyskiem się zemsty nie 1579 2 | Że mniej pamiętni o sławy utracie,~Zbyt letko cudzą dotkliwość 1580 2 | Jakaż stąd sławy być może utrata?~Nigdy się, ojcze, taki 1581 3 | żwawo~Tak się najlepiej utrzymuje prawo".~ ~Noc była jeszcze, 1582 2 | Co winien Alfons, ów król uwielbiony?~Zuchwalec śmiało grzeszy 1583 2 | tylko ludziom i księgom uwłacza~Bezbożnik, co się uwziął 1584 2 | Śmiechem poprawia, jadem nie uwłoczy,~A kunsztu jego te prawe 1585 2 | uwłacza~Bezbożnik, co się uwziął na zakony.~Co winien Tostat, 1586 6 | cóż go gnębić, lepiej się użalić.~Myśl może była zbytecznie 1587 2 | wreszcie, czyli nie chciał użyć~Tego sposobu, aby się przysłużyć?"~ ~" 1588 1 | żartobliwy... Chcąc ją mieć w użyciu,~Tyle przewrotnych kunsztów 1589 1 | Tyle przewrotnych kunsztów używała,~Że wpadł w jej ręce; a 1590 5 | wielki rozum~Weźmie w opiekę vitrum gloriosum.~ ~Co się mnie 1591 5 | sobą nieciasną;~Chluba nie wabi pióra do pisania,~Zabawę 1592 2 | przeplata;~Z powszechnej wady my się nie odkupim,~Można 1593 5 | Za to, że z królem chciał wadzić Węgrzyny,~Lecz ja to wyższej 1594 4 | Tam źródło rady, jak będą walczyli.~Na powszechnego odgłos 1595 1 | urosła,~Wiara obronę znalazła waleczną.~Ukryte światło stanęło 1596 3 | godził -~Tak i Gaudenty w tej walnej potrzebie~Porwał za kaptur 1597 6 | gotów pismo spalić.~Jeden wam wszystkim nigdy nie wydoła;~ 1598 6 | niewinnych cieszę.~Dziś z wami jestem; bo chociaż w rozruchu,~ 1599 4 | Zastał u forty, jakoby na warcie,~Pannę Dorotę, co chwałę 1600 1 | przyszłych osnowę.~Forty warownej już przebyła progi,~A myśląc 1601 6 | widzenia i słuchu.~ ~Skąd wasza rozpacz? skąd chęci zemszczenia?~ 1602 6 | prześladujecie,~Wie on, jak święte wasze zgromadzenia;~Lecz chcąc 1603 2 | widzę, naszej pracy!~I waszeć zmodniał, ojcze Bonifacy".~ 1604 4 | Wzgardził, a rzeczy nowy snując wątek~Brał je do serca; a gdy 1605 4 | względu i szacunku,~Mędrzec, ważąc istoty i treści,~Mędrzec, 1606 6 | piętna Piastów, Jagiełłów i Wazów.~ ~Takimi nasi ojcowie pijali,~ 1607 3 | nas pozna, co się targać waży,~Niech pozna smutnym doświadczeniem 1608 1 | hardy piasek pod nią liże.~ ~Wchodzi Honorat, a pismo podane~ 1609 3 | kiedy drudzy czują,~Zażywasz wczasu, kiedy bracia płaczą;~Gnuśne 1610 4 | owszem, taka lepiej przykład wdraża;~Nie jej to przymiot srożyć 1611 3 | potrzebie~Porwał za kaptur i wdział go na siebie.~ ~Wypadł rozjadły, 1612 4 | grzecznym być się nie godziło?~Wdzięczna jest skromność, gdy postać 1613 6 | miła,~Więc gdy się każdy wdzięczył i przymilał,~Wstał doktor - 1614 4 | wydaje się sprośnie.~Cnocie wdzięk nowy niechaj coraz rośnie.~ ~ 1615 4 | Zda się, iż nowych z nią wdzięków przybyło.~Niechaj występek 1616 5 | że z królem chciał wadzić Węgrzyny,~Lecz ja to wyższej władzy 1617 4 | zapalczywej mowie,~W srogim wejźrzeniu, udatnym geście~O całej 1618 6 | naczynie zabojcze?~Wino weseli, pij, wielebny ojcze!"~ ~ 1619 6 | Myśl może była zbytecznie wesoła;~Sposób - osądźcie, czy 1620 6 | kształciła i cnota.~Żyli wesoło, żyli i bezpiecznie.~Słodkie 1621 3 | drżący, coraz przerwany westchnieniem.~W taką się postać Jędza 1622 1 | swego boi hipokryta,~Gdy go wewnętrzne przeświadczenie głuszy.~ 1623 2 | na przemiany,~Jednym je węzłem wiąże i przeplata;~Z powszechnej 1624 5 | odezwę zza kraty,~Niech wezmę na cel, tak go odmaluję,~ 1625 5 | przez swój wielki rozum~Weźmie w opiekę vitrum gloriosum.~ ~ 1626 2 | wszystkie kurytarze,~Wszędzie wiadomość nieszczęśliwą głosi,~Wszędzie 1627 1 | zaszczycie pewnej nadziei i wiary,~W czułych zapędach żarliwej 1628 2 | przemiany,~Jednym je węzłem wiąże i przeplata;~Z powszechnej 1629 5 | wznawiały okrzyki.~ ~Jak wichry, nagle kiedy wypadają,~Wspienione 1630 6 | Prawda przed nimi stanęła widocznie.~ ~"Nieczęsto - rzekła - 1631 6 | przeraża i mroczy.~Z drżeniem widoku końca muszą czekać.~W tym, 1632 6 | rzekła - tak mnie ludzie widzą,~Chociaż się zawżdy chętna 1633 6 | rozruchu,~Godniście mego widzenia i słuchu.~ ~Skąd wasza rozpacz? 1634 5 | gadanie,~Po co to straszyć widzeniem i słuchem!~Kto chciał być 1635 Plan| rozchodzą się. Gaudenty we śnie widzi pod postacią Żarliwości 1636 1 | z wiarą.~Choć zdrożność widział, ale że przy cnocie,~Przebaczył 1637 5 | Głos tylko słychać, wzrok widzieć ponury,~Gest groźny, jakim 1638 1 | Niewinność twierdzą otoczyła wieczną,~Żarliwość z świeckiej marności 1639 5 | Aby nas zgnębić i osławić wiecznie?~ ~A pókiż..." Nadto rozpoczął 1640 1 | Niechaj go hańba ogarnie wieczysta~I wszystkich, którzy tym 1641 1 | schronieniu, lepszy niż wiek złoty,~Trawiły prawe dla 1642 3 | wychodził,~Pałając chęcią wiekopomnej sławy,~Nadzieją bitwy żądze 1643 1 | dzieła heroiczne,~Klasztor od wieków wsławiony wyborem,~Budował 1644 4 | Więc chcąc, by jeszcze większe znaleźć wsparcie,~Wzywał 1645 1 | pracą zwątlony,~A zwykłą wieku swemu tchnąc przywarą,~Nadto 1646 Plan| niektórzy łeb dobry w autorze wielbią; zbyt trwożni pozorem obmowy 1647 2 | lewą, i w prawą,~Którego wielbić musi człowiek wszelki!~Ty, 1648 6 | zabojcze?~Wino weseli, pij, wielebny ojcze!"~ ~Kolej tak dobrze 1649 6 | zły czy pożądany,~Po tylu wielkich przygodach nadchodził?~I 1650 1 | Rozśmiał się: taka zemsta wielkiej duszy.~Trwoga występnym 1651 6 | niespodziewany,~Iż naradzeniu wielkiemu przeszkodził?~Jakiż to koniec: 1652 4 | uśmiécha.~ ~Szczęściem, i wielkim, dla dzieła autora~Nigdy 1653 5 | Duchowni, świeccy, wielebni, wielmożni,~Po co się gniewać? W tej 1654 3 | twoje to są dzieła,~Ty prace wieńczysz rozkosznym uśpieniem,~A 1655 4 | marnymi igraszki,~Pilnował wiernie książek, a nie flaszki.~ ~ 1656 1 | który swoim naśladowcom wiernym~Za złe stokrotnie dobrem 1657 4 | kraju tylko chodzi:~"Cóż wiersz pomoże do praw układania?~ 1658 4 | układania?~Alboż się zboże po wierszach urodzi?~Próżne są, płoche, 1659 Plan| jedni jako fraszką, i że wierszami, gardzą - drudzy nadto chwalą; 1660 2 | Honoracie,~Różne się myśli wierszopisom marzą,~Jeszcze ich trybu 1661 4 | poważną maszką,~Nad zgrają wierszów gdy czasu nie tracą,~Rzekli: " 1662 6 | które bajki plecie?~Mnie wierzcie, wszystkie przenikam wzruszenia,~ 1663 6 | trzaskiem.~ ~Właśnie naówczas wieszczym zdjęty duchem~Ojciec Regalat 1664 5 | Jak za powstaniem miłego wietrzyka~W rozległej puszczy liść 1665 1 | ciebie dawali.~ ~Święte więzienia miłość cnoty wzniosła,~Niewinność 1666 6 | stąd przysłowie: "Prawda w winie siedzi!"~ ~Przeląkł się 1667 6 | Czas się go imać: Ze czcią winną wzięty,~Aby naprawił uprzykrzone 1668 1 | przystoi~Tym, którzy tylko winni błogosławić.~Jad bardziej 1669 6 | ręku naczynie zabojcze?~Wino weseli, pij, wielebny ojcze!"~ ~ 1670 4 | promotora,~Hijacynt takich wizyt nie zazdrościł:~Pogardzający 1671 1 | żółcią mieszasz i zaprawiasz,~Wkładasz obmierzłe jarzmo twej przynuki,~ 1672 2 | obległa.~Próżno ucieka; wkoło opasana,~Unosząc życie, 1673 2 | jad może w pióro mu się wkradnie.~A kto wie wreszcie, czyli 1674 6 | postaci.~Owych Zygmuntów, Władysławów sławnych,~Których się nigdy 1675 5 | Węgrzyny,~Lecz ja to wyższej władzy oddać wolę.~Mnogie są dalej 1676 5 | Zabawę kryślę i cudzą, i własną.~Czytelnikowi nie bronię 1677 6 | otworzyły z trzaskiem.~ ~Właśnie naówczas wieszczym zdjęty 1678 6 | źródle swego boga~Gdy tylko wodę kastalską czerpali,~W nię 1679 4 | kraść się nie godzi.~ ~O Wojno mnichów! takeś w ręce wpadła,~ 1680 5 | Umilkł. Natychmiast żwawe wojowniki~Coraz groźniejsze wznawiały 1681 2 | czytać piękności dobranych:~Wojska afektów zarekrutowanych.~ ~ 1682 5 | to wyższej władzy oddać wolę.~Mnogie są dalej oskarżeń 1683 2 | Honorat - śmiał się z nas do woli!~Są uprzedzeni, co dobrze 1684 3 | nieprawie próżnują,~Zbyt wolnie kiedy powinność tłumaczą.~ 1685 2 | śmiechu, w wyrazach zbyt wolny,~Że fałsz napisał; odwoła 1686 1 | rzecz z zasług być od prawa wolnym,~Większa - z zasługą być 1687 4 | Wojno mnichów! takeś w ręce wpadła,~Takeś się najprzód zjawiła 1688 6 | czasy, gdy trwała prostota!~Wprawdzieć nie było tak kształtnie 1689 3 | staraniem ujęła,~Najpożądańszym wracasz zasileniem.~Gnuśność, co 1690 1 | dzielniej truły, zarażały.~ ~Wrócił się doktor, a gdy pismo 1691 4 | szczętu". Ale nim go spalą,~Wróćmy tymczasem do naszej powieści.~ 1692 4 | Wszedł, a wśród zgiełku, wrzawy i hałasu~Gdy słyszy, jako 1693 Plan| dnie spoczywa Erazm; tam wrzucona głębiej jeszcze niż heretyki. 1694 1 | przebyła progi,~A myśląc wściekł o przyszłym pożarze,~Przebiega 1695 1 | Rzuciła pismo, a zawywszy wściekła,~Powróciła się do swego 1696 4 | osnowie,~Co powiedano i na wsi, i w mieście,~Zgoła, co 1697 5 | podlatywać,~A dawnych bajek wskrzeszając przykłady,~Kiedy się powieść 1698 1 | heroiczne,~Klasztor od wieków wsławiony wyborem,~Budował wszystkie 1699 6 | okazowała:~Poważny z kształtu, wspaniały i stary,~Szklnił się nakoło 1700 4 | pod sobą obaczy,~Skrzydeł wspaniałych straszy je łoskotem~I gdy 1701 4 | jeszcze większe znaleźć wsparcie,~Wzywał na pomoc inne zgromadzenia.~ 1702 5 | wichry, nagle kiedy wypadają,~Wspienione wody i mącą, i burzą,~Próżno 1703 4 | srożyć się i swarzyć,~Dzikim wspojźrzeniem nigdy nie odraża,~Nie umie 1704 6 | dokładnie,~Niechaj w dzban wspójźrzy, znajdzie Prawdę na dnie".~ ~ 1705 2 | Kupcie się - woła - ku wspólnej odsieczy!~Kupcie się bronić 1706 3 | syn jeszcze, wstań, ratuj, wspomagaj!"~ ~Gdyby się była Jędza 1707 5 | przywyknął.~Wtem, kiedy wspomniał helikońskie córy,~Wskroś 1708 6 | żyli i bezpiecznie.~Słodkie wspomnienie, szacowne przykłady,~Bogdaj 1709 2 | krzyk, hałasy. I prośbą, i wsporem~Nie da się starzec ubłagać 1710 6 | każdy wdzięczył i przymilał,~Wstał doktor - zgraja placu ustąpiła -~ 1711 3 | wzmagaj,~Jeśliś syn jeszcze, wstań, ratuj, wspomagaj!"~ ~Gdyby 1712 Plan| ANTI-MONACHEIDOS~ ~PIEŚŃ PIERWSZA~Wstęp. Doktor, rzuconą od Niezgody, 1713 6 | filozofowie~Rozprawowali o wstrzemięźliwości.~I w dobrym zbytek cnotą 1714 6 | Pankracy gotowy,~Doktor się wstydem niezwyczajnym płoni,~Pan 1715 6 | mnie uczci, a wielu się wstydzą,~Bo złych zasmucam, a niewinnych 1716 6 | zjadłość, uśmierzajcie żale:~Wszak i wy ludzie, i on nie bez 1717 2 | nieszczęśliwą głosi,~Wszędzie o wszczętym znać daje pożarze,~O zemstę 1718 5 | Kiedy się powieść heroiczna wszczyna,~Do snu zachęcać w imię 1719 2 | ksiąg pełne pulpity.~ ~O ty, wszechrzeczy płodnej rodzicielki.~Dzielny 1720 2 | Którego wielbić musi człowiek wszelki!~Ty, coś jest świata nauką, 1721 2 | Niech mi mędrkowie dzisiejsi wybaczą,~Jak to nie sarknąć, kiedy 1722 2 | siedział.~I cóż nowego teraz wybadali?~Bogdajby lepiej o nich 1723 3 | płomieniem,~Usta zsiniałe i lica wybladłe,~Głos drżący, coraz przerwany 1724 1 | Klasztor od wieków wsławiony wyborem,~Budował wszystkie miejsca 1725 4 | porzucił.~ ~Tak orzeł, górnym wybujały lotem,~Ledwo poglądać na 1726 3 | Bitwy z olbrzymy i smoki wychodził,~Pałając chęcią wiekopomnej 1727 1 | przykładzie, ach, któż cię wychwali!~Tyś tarczą twoich, co ciebie 1728 1 | ochoczy~Zmyli się, obraz chcąc wydać dokładnie,~I w kunszcie 1729 4 | przybyło.~Niechaj występek wydaje się sprośnie.~Cnocie wdzięk 1730 1 | klasztorowe~Skoro zoczyła, wydała krzyk srogi,~Cieszy się 1731 1 | klasztorem,~Gdzie się te sceny wydały tragiczne.~Klasztor był 1732 6 | wam wszystkim nigdy nie wydoła;~Na cóż go gnębić, lepiej 1733 4 | Gdy już wieść doszła, co wydrukowano,~Ani go wtenczas ciekawość 1734 2 | Niejeden głupi był wydrukowany -~Biblijotekarz rzekł do 1735 2 | Zuchwalec śmiało grzeszy i wykracza,~Kroniki nawet dotknął zaślepiony.~ 1736 1 | kunszcie nieraz rzemieślnik wykroczy,~Kiedy się w złoto szych 1737 5 | tak go odmaluję,~Takie wynajdę nań prejudykaty, ~Zgoła, 1738 6 | jak przemyślnym wzniecon wynalazkiem?~Opowiem. Drzwi się otworzyły 1739 2 | idą, kędy żale rozpoczęte~Wynurzał starzec: wzmagają i cieszą.~ 1740 5 | Jak wichry, nagle kiedy wypadają,~Wspienione wody i mącą, 1741 3 | i wdział go na siebie.~ ~Wypadł rozjadły, sam nie wie, gdzie 1742 5 | Niech przyjdzie do nas, wypijem do niego".~ ~Tak mówił prałat, 1743 3 | Zdobycz nemejską, zysk sławnej wyprawy,~Przywdziewał, gdy na nieśmiertelność 1744 2 | snadnie,~Pozna po śmiechu, w wyrazach zbyt wolny,~Że fałsz napisał; 1745 2 | z ojca Honorata.~Co tam wyraził, u nas się nie działo,~Jakaż 1746 6 | dzban pamiątki szacownych wyrazów,~Niósł piętna Piastów, Jagiełłów 1747 4 | treści,~Mędrzec, mający wyroki w szafunku,~W gminnych umysłów 1748 6 | szczęśliwych i sprawnych~Wyryte były twarze i postaci.~Owych 1749 2 | zdrożną,~Karze bez względu, wyrzuca na oczy;~Krytyk żarliwość 1750 5 | Próżno się trwożne majtki wysilają,~Razem z okrętem w dnie 1751 6 | Lepiej częstokroć pijak ją wyśledzi~I stąd przysłowie: "Prawda 1752 3 | Nie tak się dzieci matce wysługują,~Nie tak jej wdzięczność 1753 1 | choć uderza bałwan w brzeg wysoki,~Chociaż się w fluktach 1754 1 | zemsta wielkiej duszy.~Trwoga występnym tylko przyzwoita:~Kto się 1755 1 | i z bliska.~Wpadły, skąd wyszły, jędze w otchłań piekła,~ 1756 1 | śmiałość na mądrych i świętych,~Wyszydza, zjadła, i ojce, i matki!~ 1757 1 | płonne:~Zamiast kotary - wytarte rogoże,~Wszędzie ubóstwo 1758 2 | oszczędzać osoby".~ ~"Ale mnie wytknął!" "Przypadkiem się stało".~" 1759 Plan| się i inni w tej księdze wytknięci nie zgromadzą.~PIEŚŃ TRZECIA~ 1760 6 | Nie szklniła w kunsztach wytworna robota~Ani się przemysł 1761 2 | zamachem starzec nieużyty~Wywrócił cztery ksiąg pełne pulpity.~ ~ 1762 4 | nowiną się zowie,~Co usta wywrzeć zdołały niewieście.~Wszystko 1763 5 | wadzić Węgrzyny,~Lecz ja to wyższej władzy oddać wolę.~Mnogie 1764 4 | lotnymi pióry~Ponad obłoki wzbija się i chmury.~ ~Nie z orłów 1765 5 | Dopieroż stamtąd jak się wzbił do góry,~Jak zaczął latać, 1766 1 | przyszłej niezgody wykradła.~ ~Wzbiła się w górę, a jak jabłko 1767 6 | cóż się będziesz od ochoty wzbraniał?~Alboż w mych ręku naczynie 1768 4 | żeś ladaco.~Drudzy, nie wzdęci tak poważną maszką,~Nad 1769 6 | Prosto ku dzbanu, chcąc wzgłąbsz rzecz dociekać.~Blask niezwyczajny 1770 6 | zgraja placu ustąpiła -~Wziął dzban i westchnął, przecież 1771 4 | Jakie bezbożność ukaranie wzięła:~Jak w świętej ziemi nie 1772 3 | masz serce, porwij się i wzmagaj,~Jeśliś syn jeszcze, wstań, 1773 2 | rozpoczęte~Wynurzał starzec: wzmagają i cieszą.~Próżne starania. 1774 4 | Więc wszedł za fortę, wzmagając nadzieje.~Wszedł, a wśród 1775 5 | Nieukojone mające urazy~Wzmogli się Rafał, Marek i Gerwazy.~ ~ 1776 5 | wojowniki~Coraz groźniejsze wznawiały okrzyki.~ ~Jak wichry, nagle 1777 1 | klasztornym życiu~Chcąc wzniecić pożar, raduje się, zjadła,~ 1778 6 | nadchodził?~I jak przemyślnym wzniecon wynalazkiem?~Opowiem. Drzwi 1779 1 | Święte więzienia miłość cnoty wzniosła,~Niewinność twierdzą otoczyła 1780 1 | Klasztor był cnoty zawołany wzorem,~Klasztor obfity w dzieła 1781 6 | zasłaniał.~Postrzegł go prałat i wzręcz mu powiedział:~"Po cóż się 1782 5 | rzecz stosując do miary i wzrostu,~Co wiem, co nie wiem, opowiem 1783 1 | groźne coraz zbliżają obłoki,~Wzrusz się morze, grzmi chmura 1784 6 | wierzcie, wszystkie przenikam wzruszenia,~Znam tego, co go dziś prześladujecie,~ 1785 3 | Słyszą krzyk bracia i nagłe wzruszenie,~Słyszą jak echo gmachy 1786 1 | złym czuje, tego zarzut wzruszy.~Cienia się swego boi hipokryta,~ 1787 6 | marcepanowy,~Ale go rzeźba wzwierzch nie otaczała.~W tym zaszczyt 1788 5 | na pomoc w tej potrzebie wzywać?~Do Muz się udać czyli do 1789 4 | większe znaleźć wsparcie,~Wzywał na pomoc inne zgromadzenia.~ 1790 5 | nie wabi pióra do pisania,~Zabawę kryślę i cudzą, i własną.~ 1791 1 | gdy się tylko niesnaski zabawiasz,~Nie dość dla ciebie państw, 1792 5 | czytał,~Że posłużyło ku mojej zabawie,~Śmiałem się i ja, o resztę 1793 Plan| Dysputa - już się ku świtaniu zabierało, rozchodzą się. Gaudenty 1794 4 | Honorat boleje,~Ażeby złemu zabieżeć zawczasu,~Aby obwieścić, 1795 6 | Alboż w mych ręku naczynie zabojcze?~Wino weseli, pij, wielebny 1796 Plan| Fanatyzm; ten go chwali, zachęca etc.~PIEŚŃ CZWARTA~Los tymczasem 1797 5 | heroiczna wszczyna,~Do snu zachęcać w imię Apollina?~ ~Wielkie 1798 4 | Poszło na ogień; w drugich zachowane.~Ci błogosławią, a ci klną 1799 1 | Twój to kunszt zdradny, żeś zacisze święte~Nowym podejściem 1800 3 | Usnął Gaudenty w spokojnej zaciszy,~Powszechnej trwogi nie 1801 5 | Niewart, żeby się człek zacny nań gniewał.~Z tym wszystkim 1802 2 | swojej mądrości mniemanej~Ani zaczepiał książki drukowanej".~ ~" 1803 5 | przyczyną niedoli,~Kto nas zaczepił, niech czuje, co boli!"~ ~ 1804 4 | odkaszlnąwszy, tak mówić zaczyna:~ ~"O bracia! choć wy bieli, 1805 3 | Najpierwsze zorze puszczać zaczynały.~Słyszą krzyk bracia i nagłe 1806 1 | trudów! Takie wdzięczności zadatki!~Targa się śmiałość na mądrych 1807 5 | ponury,~Gest groźny, jakim zadziwiać przywyknął.~Wtem, kiedy 1808 2 | swywolny,~I my się śmiejmy, zagadniem go snadnie,~Pozna po śmiechu, 1809 2 | to koncepty prawdzie nie zagrodzą.~Znajdziem my na nich sposoby 1810 4 | Złość cię rozniosła ślepa i zajadła,~A Sława, która rada bajki 1811 3 | wszystko się uda".~ ~Tak duch zajadłej Jędzy popędliwy~Wskroś umysł 1812 Plan| dyskredytacji zakonów i zajątrzają umyślnie. Hipokryci krzyczą 1813 3 | tymczasem już buja nad dachem.~Zająwszy żądzę zemsty niewygasłą,~ 1814 3 | w Gaudentym złość sroga zajęła.~Złość, rozpacz, zjadłość 1815 6 | Smutek stroskanych myśli nie zajmował;~Takimi uczty swoje odprawiali,~ 1816 4 | gdy godzi.~ ~Po niejednego zakątkach klasztora~Poszło na ogień; 1817 5 | Każdy za swoim obstawał zakonem,~Pełzły, niknęły zamachy 1818 3 | całym szukał zdrożności zakonie.~Złącz, bracie, pomoc, zwołaj 1819 1 | głębokim ukryciu~Księga Zakonnej wojny zostawała,~Płód żartobliwy... 1820 1 | swoim uprzedzony,~Gdy kładł zakonność w równej szali z wiarą.~ 1821 Plan| pochop do dyskredytacji zakonów i zajątrzają umyślnie. Hipokryci 1822 4 | z nas wdzięczność winien zakonowi,~Bo z tego źródła szczęśliwość 1823 2 | się zdrożności nasze nie zakradły?~Pędzi. - Księgarni drzwi 1824 1 | się w złoto szych podły zakradnie.~Nie traci przeto kruszec 1825 4 | się chlubią, a drudzy się żalą,~Zgoła zwyczajnym trybem 1826 6 | Smacznego trunku sobie nie żałował.~W Gaudentym większa żarliwość 1827 5 | zakonem,~Pełzły, niknęły zamachy haniebne.~Wtem seraficznym 1828 3 | Już się na niego Gaudenty zamierzył,~Wtem poznał starca i gniew 1829 Plan| zgromadzenie - opowieda. Zamieszanie powszechne: radzą bracia, 1830 5 | kaptur i usiadł spokojnie.~ ~Zamilkli wszyscy. Wtem z miejsca 1831 1 | Nowym podejściem mieszać zamyślała,~Jużeś poczęła dzieło przedsięwzięte,~ 1832 3 | Spuszczone na dół, zmrużone, zapadłe,~Pałają oczy jaskrawym płomieniem,~ 1833 3 | Jadem się nowym sroży, zapalczywa:~Do jego celi szybkim krokiem 1834 4 | Tam się dowiedział w zapalczywej mowie,~W srogim wejźrzeniu, 1835 6 | A zwykłą gnębiąc złość zapalczywością,~Niespodziewanym przelękły 1836 5 | pogodny,~A co się nader zapalczywym stawił,~Pan vicesgerent 1837 1 | nadziei i wiary,~W czułych zapędach żarliwej ochoty;~A niebieskimi 1838 4 | srodze.~ ~Szczęściem kur zapiał. "Niechże sobie pieje!~- 1839 1 | Chociaż się w fluktach zapienionych nurzy,~Chociaż szturm srogi 1840 2 | pobożna.~Poznał cię starzec, zapłakał obficie,~Twym spadkiem myśl 1841 4 | czerwonym złotym". ~ ~Więc go zaprasza w izbę zgromadzenia,~Gdzie 1842 1 | Słodycze żółcią mieszasz i zaprawiasz,~Wkładasz obmierzłe jarzmo 1843 4 | Na powszechnego odgłos zaproszenia~Hurmem się zewsząd radni 1844 2 | paszkwil na niewinność trwożną,~Zaraża jadem, na złe zbyt ochoczy;~ 1845 1 | Aby tym dzielniej truły, zarażały.~ ~Wrócił się doktor, a 1846 1 | jansenita, ~Ateusz, piekła zarażony jadem,~Oszczerca, z cudzych 1847 2 | dobranych:~Wojska afektów zarekrutowanych.~ ~Wiem, skąd te złości 1848 1 | go..." - Dech ustał ojcu żarliwemu;~Wtem tak się doktor odezwał 1849 4 | zgromadzenia,~Gdzie się żarliwi na odsiecz kupili.~Pospolitego 1850 6 | duchem~Ojciec Regalat pałał żarliwością,~Srogim niezbożność krępował 1851 6 | uprzykrzone dole.~Ojciec Zefiryn żarliwy i święty,~Na złość światową 1852 6 | iż was szczerze kocha.~ ~Żart broń jest często zdradna 1853 1 | Zakonnej wojny zostawała,~Płód żartobliwy... Chcąc ją mieć w użyciu,~ 1854 1 | ludzie, i bogi,~Niesie płód żartów. Gmachy klasztorowe~Skoro 1855 5 | dobrze napisane,~Czytajmy, żartu nie biorąc do siebie.~Było 1856 1 | Kto się złym czuje, tego zarzut wzruszy.~Cienia się swego 1857 2 | taki nie frasuje,~Który zarzutu przyczyny nie czuje.~ ~Hazard 1858 1 | zakonnika,~Jadem ją nowym żarzy i przenika.~ ~Rzuciła pismo, 1859 6 | filozofy wina nie pijali,~A zaś poeci, w źródle swego boga~ 1860 6 | znali wielebni ojcowie,~Więc zasilając ducha w troskliwości,~Pod 1861 6 | westchnął, przecież się zasilał;~A gdy już resztę dopijał 1862 3 | Najpożądańszym wracasz zasileniem.~Gnuśność, co twardym letargiem 1863 6 | jak mógł tylko, krył się i zasłaniał.~Postrzegł go prałat i wzręcz 1864 2 | wykracza,~Kroniki nawet dotknął zaślepiony.~Niegodzien czytać piękności 1865 5 | spodziewał,~Swoja podłością zasłoniony siedzi,~Niewart, żeby się 1866 1 | boże śpiéwa.~Wielka rzecz z zasług być od prawa wolnym,~Większa - 1867 1 | prawa wolnym,~Większa - z zasługą być prawu powolnym.~ ~Weszła, 1868 6 | śmiał na nią odważyć,~Nie zasługuje, aby zemsta mściwa~Miała 1869 6 | wielu się wstydzą,~Bo złych zasmucam, a niewinnych cieszę.~Dziś 1870 4 | Ani się rozśmiał, ani się zasmucił,~Lecz dwakroć ziewnął i 1871 5 | spać czytając, niechajże i zasną.~Ja, rzecz stosując do miary 1872 3 | Gnuśność, co twardym letargiem zasnęła,~Nie zna snów smacznych, 1873 Plan| Doktor, rzuconą od Niezgody, zastaje na swoim stoliku Monacheidos. 1874 1 | rogoże,~Wszędzie ubóstwo zastała zakonne.~Ksiąg mnóstwo, 1875 3 | podląca nie szpeci~Kogo zaszczyca imię zakonnika,~Kupcie się 1876 1 | posłuszeństwa, cnoty,~W zaszczycie pewnej nadziei i wiary,~ 1877 6 | wzwierzch nie otaczała.~W tym zaszczyt wielki, iż czworogarcowy;~ 1878 6 | Których się nigdy pamięć nie zatraci.~Niósł dzban pamiątki szacownych 1879 4 | fraszką,~A poważniejszą zatrudnieni pracą,~Gardząc wspaniale 1880 3 | Nowy strach nastał, nowe zatrwożenie.~Stanął z swoimi Honorat 1881 Plan| niecierpieć, ale że odpisać mają, zatrzymana więc dopóty, póki służyć 1882 4 | boleje,~Ażeby złemu zabieżeć zawczasu,~Aby obwieścić, skąd złego 1883 3 | to, ojcze?" - zdziwiony zawołał.~"Jam jest - rzekł starzec - 1884 1 | tragiczne.~Klasztor był cnoty zawołany wzorem,~Klasztor obfity 1885 1 | przenika.~ ~Rzuciła pismo, a zawywszy wściekła,~Powróciła się 1886 3 | złości uhamował,~Miękczył zawziętość, zbytek jadu słodził.~Już 1887 1 | do swego łożyska;~Z nią Zazdrość zjadła i Zemsta przewlekła,~ 1888 4 | Hijacynt takich wizyt nie zazdrościł:~Pogardzający marnymi igraszki,~ 1889 5 | ci dali naganę,~A czas, zazwyczaj co urazy grzebie,~To zdziałał, 1890 6 | też czasem i jej trzeba zażyć:~W śmiechu przestroga zdatna 1891 3 | wtenczas, kiedy drudzy czują,~Zażywasz wczasu, kiedy bracia płaczą;~ 1892 5 | uprzedzi:~Jeśli plebeius, zbić go bez litości,~Jeśli szlachcic, 1893 1 | przerwać zabawy gdy chciała,~Zbliża się, kędy w głębokim ukryciu~ 1894 1 | się chmurzy~I groźne coraz zbliżają obłoki,~Wzrusz się morze, 1895 1 | Cierpliwość lepiej nas zdoła zbogacić.~Darujmy!" - Uciekł Honorat 1896 4 | praw układania?~Alboż się zboże po wierszach urodzi?~Próżne 1897 3 | szczęście przypisał i sztuce,~Zbrodnię szczęśliwą uczcił i okrasił,~ 1898 6 | się użalić.~Myśl może była zbytecznie wesoła;~Sposób - osądźcie, 1899 5 | się uśmierzył.~ ~"A moje zdanie - rzekł - mości panowie,~ 1900 3 | Ten wielki, mądry, kto zdarł, kto oszukał.~ ~I my tak 1901 6 | zażyć:~W śmiechu przestroga zdatna się ukrywa,~A ten, który 1902 3 | bitwy żądze zjadłe chłodził,~Zdobycz nemejską, zysk sławnej wyprawy,~ 1903 5 | wielkie dzieło trzeba się zdobywać.~Fraszka pod Troją i bitwy, 1904 5 | młodzieży otoczone gronem,~Zdobywały się na rady potrzebne,~Każdy 1905 1 | Cierpliwość lepiej nas zdoła zbogacić.~Darujmy!" - Uciekł 1906 4 | się zowie,~Co usta wywrzeć zdołały niewieście.~Wszystko to 1907 1 | zwycięski.~ ~Twój to kunszt zdradny, żeś zacisze święte~Nowym 1908 2 | sposoby dowodne.~Umilkną zdrajcy, damy się we znaki,~Spełznie 1909 2 | cierpieć nie mogąc rzecz zdrożną,~Karze bez względu, wyrzuca 1910 1 | równej szali z wiarą.~Choć zdrożność widział, ale że przy cnocie,~ 1911 5 | zazwyczaj co urazy grzebie,~To zdziałał, co się pospolicie dzieje:~ 1912 3 | Tyżeś to, ojcze?" - zdziwiony zawołał.~"Jam jest - rzekł 1913 5 | się potem, a wszystkich, zdziwionych,~I duchownego, i świeckiego 1914 5 | księgi osnowie~Cóż jest, żebyście mieli być tak trwożni?~Czyż 1915 3 | potrzeba znieść z siebie zelżywość,~Gdzie moc lub sztuka, tam 1916 5 | śmieje.~ ~I ja tak radzę, a żem w tych dniach prawie~Przypadkiem 1917 3 | laty ociężały,~Strach nogi zemdlił, przeraża i mroczy;~Postrzegł 1918 2 | pochodzą:~Już się świat zepsuł, a płody odrodne~Polorem 1919 5 | naśmiewał,~Niech pozna, żeśmy dobrzy w odpowiedzi.~Tym 1920 5 | wiem, opowiem po prostu.~ ~Zeszły się czapki, birety, kaptury,~ 1921 4 | odgłos zaproszenia~Hurmem się zewsząd radni gromadzili.~Szedł, 1922 3 | polerowny te czcze światła zgasił,~Podejściu szczęście przypisał 1923 4 | nadzieje.~Wszedł, a wśród zgiełku, wrzawy i hałasu~Gdy słyszy, 1924 3 | zwołaj młodzież, starce,~Zgińmy z honorem lub zgnębmy potwarcę!~ ~ 1925 5 | zjadłej tłuszczy mówiącego zgłuszył;~Więc, upewniony o pewnej 1926 5 | ustawnie, koniecznie,~Aby nas zgnębić i osławić wiecznie?~ ~A 1927 3 | starce,~Zgińmy z honorem lub zgnębmy potwarcę!~ ~Niechaj nas 1928 5 | vicesgerent mniej do bojów zgodny,~Honorat srogi już się ułaskawił,~ 1929 5 | Doktor i zaczął namieniać o zgodzie.~Próżno namieniał - przytomnych 1930 3 | się, nędzny, doczekał przy zgonie,~Że lada bajarz będzie nas 1931 Plan| tej księdze wytknięci nie zgromadzą.~PIEŚŃ TRZECIA~Hijacynt 1932 Plan| stoliku Monacheidos. Zwoływa zgromadzenie - opowieda. Zamieszanie 1933 6 | naszych dawnych~Ku pocieszeniu zgromadzonych braci,~Królów uprzejmych, 1934 3 | honor zgromadzenia w pieczy,~Zgubą przeciwnych rany swoje leczy.~ ~ 1935 4 | przewielebny,~Ojciec Gerwazy od Zielonych Świątek.~Lubo Hijacynt dał 1936 4 | ukaranie wzięła:~Jak w świętej ziemi nie był pogrzebiony;~Jak 1937 5 | Czytelnikowi nie bronię ziewania:~Chcą spać czytając, niechajże 1938 4 | się zasmucił,~Lecz dwakroć ziewnął i pismo porzucił.~ ~Tak 1939 Plan| się. Proboszcz się śmieje. Zjadliwi biorą stąd pochop do dyskredytacji 1940 1 | sztuki!~Ty, co się w dziełach zjadliwych objawiasz,~Mieszasz się 1941 4 | wpadła,~Takeś się najprzód zjawiła na świecie:~Płochość cię 1942 3 | szukał zdrożności zakonie.~Złącz, bracie, pomoc, zwołaj młodzież, 1943 4 | nieprzyjacielowi,~Z małych złączonych rzecz wielka się rodzi".~" 1944 6 | wszystkie oczy,~Stanęli zlękli, nie śmią uciekać.~Jasność 1945 5 | to mówca, co się aż człek zlęknie,~Kiedy to raz wraz i górno, 1946 4 | jako Honorat boleje,~Ażeby złemu zabieżeć zawczasu,~Aby obwieścić, 1947 6 | powieść bajeczna udała;~Złocisty, prawda, i marcepanowy,~ 1948 4 | Ktokolwiek kradnie, ten zawżdy złodziejem.~Pięknie czy szpetnie, pomaga 1949 1 | doktor odezwał ku niemu:~ ~"Złorzeczyć, nie wiem, jeżeli przystoi~ 1950 3 | Jędzy popędliwy~Wskroś umysł złością zdjęty opanował.~Struchlał 1951 1 | schronieniu, lepszy niż wiek złoty,~Trawiły prawe dla Boga 1952 4 | To napisano na czerwonym złotym". ~ ~Więc go zaprasza w 1953 1 | tylko przyzwoita:~Kto się złym czuje, tego zarzut wzruszy.~ 1954 3 | strachu starzec na poły zmartwiały,~Już ciosu czeka, nie śmie 1955 5 | których robota~Do tego zmierza ustawnie, koniecznie,~Aby 1956 5 | że było nieznacznie,~Tak zmieszał mówcę, iż oniemiał prawie.~ 1957 2 | Nagłym łoskotem myśliwców zmieszana,~Z miejsc się porywa, na 1958 2 | naszej pracy!~I waszeć zmodniał, ojcze Bonifacy".~ 1959 1 | Zyskiem się zemsty nie zmożem mizernym,~Cierpliwość lepiej 1960 3 | ułożeniem:~Spuszczone na dół, zmrużone, zapadłe,~Pałają oczy jaskrawym 1961 1 | malarz w dziele zbyt ochoczy~Zmyli się, obraz chcąc wydać dokładnie,~ 1962 3 | twardym letargiem zasnęła,~Nie zna snów smacznych, mży za przebudzeniem.~ 1963 2 | opisał nie tym, czym cię znają.~Alboż upartym jesteś w 1964 6 | Niechaj w dzban wspójźrzy, znajdzie Prawdę na dnie".~ ~Rzekł; 1965 2 | koncepty prawdzie nie zagrodzą.~Znajdziem my na nich sposoby dowodne.~ 1966 2 | Umilkną zdrajcy, damy się we znaki,~Spełznie z konceptem pisarz 1967 1 | cieniu urosła,~Wiara obronę znalazła waleczną.~Ukryte światło 1968 4 | chcąc, by jeszcze większe znaleźć wsparcie,~Wzywał na pomoc 1969 6 | płynął radości?~Dobrze to znali wielebni ojcowie,~Więc zasilając 1970 6 | wszystkie przenikam wzruszenia,~Znam tego, co go dziś prześladujecie,~ 1971 2 | Wielki Tostacie! ty, coś znamienicie ~Pisał o wszystkim, o czym 1972 3 | ubitym śladem:~Kiedy potrzeba znieść z siebie zelżywość,~Gdzie 1973 6 | Miała go gnębić, miała go znieważyć.~Porzućcie zjadłość, uśmierzajcie 1974 Plan| poczuwali, życzy się poprawić. Znika.~ 1975 6 | prawda, poprawcie się!" - Znikła.~ ~KONIEC~ ~ 1976 5 | latać, z oczu wszystkich zniknął;~Głos tylko słychać, wzrok 1977 1 | Gmachy klasztorowe~Skoro zoczyła, wydała krzyk srogi,~Cieszy 1978 5 | barbarzyniec w błędzie,~Zoil przebrzydły, co się na nas 1979 1 | mieszasz i w nauki,~Słodycze żółcią mieszasz i zaprawiasz,~Wkładasz 1980 3 | Już też dzień jasny po zorzach nadchodził.~ 1981 3 | słabe promienie~Najpierwsze zorze puszczać zaczynały.~Słyszą 1982 1 | nas jeszcze cnoty żarliwej zostały,~Niechaj jej dozna bluźnierca 1983 1 | ukryciu~Księga Zakonnej wojny zostawała,~Płód żartobliwy... Chcąc 1984 1 | swoi;~Jeśli należy, jemu ją zostawić.~A choć nas boleść najsrożej 1985 1 | Ksiąg mnóstwo, których zrachować nie może,~Ledwo objęły pokoje 1986 4 | się płochym podejźrzeniem zraża.~Przykładny mile, dziwacznie 1987 Plan| zbyt trwożni pozorem obmowy zrażają się. Proboszcz się śmieje. 1988 6 | dociekać.~Blask niezwyczajny zraził wszystkie oczy,~Stanęli 1989 4 | kunsztem słowa układając zręcznie,~Łagodnym dźwiękiem omamiają 1990 6 | nie pijali,~A zaś poeci, w źródle swego boga~Gdy tylko wodę 1991 4 | tam centrum ruszenia,~Tam źródło rady, jak będą walczyli.~ 1992 2 | twym pulpicie,~Złość cię zrzuciła, ale złość pobożna.~Poznał 1993 3 | jaskrawym płomieniem,~Usta zsiniałe i lica wybladłe,~Głos drżący, 1994 2 | Alfons, ów król uwielbiony?~Zuchwalec śmiało grzeszy i wykracza,~ 1995 2 | marzą,~Jeszcze ich trybu zupełnie nie znacie.~Bywa częstokroć, 1996 4 | Byli, którzy cię słusznie zwali fraszką,~A poważniejszą 1997 1 | Starzec był laty i pracą zwątlony,~A zwykłą wieku swemu tchnąc 1998 5 | przeszkodzie,~Umilkł. Natychmiast żwawe wojowniki~Coraz groźniejsze 1999 5 | Nadto rozpoczął był żwawie,~Przeto go kompan strwożony, 2000 3 | dzieci! -~Woła, a coraz żwawiej się pomyka -~Kogo trwożliwość