Part

 1 Sat1|      zdrożnych;~A jeśli gdzie się cnota i pobożność mieści,~Wyśmiewa
 2 Sat1|          Teraz złość na widoku, a cnota przedajna.~Duchy przodków,
 3 Sat1|         co dźwiga,~Nie włożyła go cnota - fałsz, podłość, intryga.~
 4 Sat1|         tak dzikim już teraz jest cnota humorze,~Umie ona, gdy trzeba,
 5 Sat1|   kształtnie przysposobi,~Ochrzci cnotą szkaradę i złość przyozdobi,~
 6 Sat1|        Przy tym blasku i rozum, i cnota przygaśnie;~Nadstawia się
 7 Sat1|         podściwość, pobożność i z cnotą.~Padnie taka budowla, gdzie
 8 Sat1|   niefortuna z rokiem,~Rzadko się cnota szczęsnym ucieszy wyrokiem.~
 9 Sat1|           podział, ale cierpieć z cnotą.~Modnej maksym nauki że
10 Sat1|            jak zacznie, kończy,~A cnota, co się nigdy z chytrością
11 Sat1|           prawda, to jest dzieło.~Cnota teraz za złotem". - "Tak
12 Sat1|           żebrakiem, ale żebrać z cnotą,~Niż siebie i kraj wieczną
13 Sat1|            Bylebyś się pożegnał z cnotą i honorem,~Bylebyś czoło
14 Sat1|     niewieście,~Szacowne bardziej cnotą niż blaskiem urody,~Mimo
15 Sat1| obwieszcza,~W uściech płochość, a cnota w sercu się umieszcza.~Wojciech,
16 Sat1|      ohydzie, a co tam w estymie?~Cnota? Waszmość żartujesz. Kunsztem
17 Sat2|           milczenie wtenczas, gdy cnota nie milczy,~Pod jagnięcym
18 Sat2|        jawnie szczekać;~Wiecie, a cnota jęczy. Stąd zasługi tajne,~
19 Sat2|     podściwych, a przeciw naturze~Cnota w podłej siermiędze, występek
20 Sat2|        prawego człeka;~Czegoż się cnota, Pawle, od ciebie doczeka?~
21 Sat2|           pochwałę zbrodni, jakby cnotą była:~Wieleż dzielność milczenia
22 Sat2|            Nie dopiero występek z cnotą walkę wszczyna;~Z Cyceronem
23 Sat2|       szczęśliwości~Rozum tylko i cnota są sprawicielami;~Z tymi,
24 Lis |        się przed nią i mądrość, i cnota;~Ściga je, a gdy w biegu
25 Lis |         umiałeś mierzyć,~Iż twoja cnota miła a grzeczność niepłocha~
26 Lis |          wruszenia ochotnie;~Miła cnota każdemu, lecz powabne zbrodnie,~
27 Lis |           Ojców naszych prostota, cnota starodawna,~Ta, która wzniosła
28 Lis |          taki potrafi nadgrodzić?~Cnota wyższa nad względy, wyższa
29 Lis |         Równość duszą wolności, a cnota ją wzbudza,~Rzecz publiczna
30 Lis |       byli~Takimi, byśmy nasz ród cnotą uszlachcili.~Wtenczas, im
31 Lis |        dobrych uciemięża,~Wyjdzie cnota na swoje i wieki zwycięża.~
32 Lis |        pobudka, grunt wszystkiego cnota.~Co mi po tym - to wiedzieć,
33 Lis |         serca, bez duszy,~Których cnota nie wzmaga, ludzkość nie
34 Lis |     poznawszy dokładnie,~Iż gdzie cnota w pogardzie, tam naród upadnie.~