Part

 1 Sat1|          miodem~Szynkował, tak jak niegdyś ów bartnik w Kruszwicy~Czemuż
 2 Sat1|           ale głupi pobił.~Ten. co niegdyś potrafił floty duńskie chwytać -~
 3 Sat1|     gdzieście się podziały?~Tuście niegdyś najmilsze przytulenie miały.~
 4 Sat1|          Zysk serca opanował, a co niegdyś tajna,~Teraz złość na widoku,
 5 Sat1|          sobie podchlebia. Ten, co niegdyś słynął,~Rzym cnotliwy zwyciężał,
 6 Sat1|      uczyni podobnym.~Więc ten. co niegdyś oczy pasł gustem ozdobnym,~
 7 Sat1|            brnie po błocie nieraz,~Niegdyś w karecie, z której dął
 8 Sat1|           wstyd dawnej pychy;~A co niegdyś wytrząsał kufle i kielichy,~
 9 Sat1|             Tak ów, co po jałmużnę niegdyś do Włoch spieszył,~Złoto
10 Sat1|       prostotę ja dawną przenoszę.~Niegdyś za naszych ojców rachowano
11 Sat1|    niedawno podłe pasamany,~Co się niegdyś pokornie nazywał Maciejem,~
12 Sat1|          on katowni sprawca.~A jak niegdyś przed rzymskim konsulem
13 Sat1|       trójka nieszczęśliwa,~Trojka niegdyś pomyślna, a teraz zdradliwa,~
14 Sat1|     Zgodziła się z wdziękami, a co niegdyś dzika,~Już pieszczotom niesprzeczna
15 Sat2|            może, by uszczęśliwiła.~Niegdyś służyć ojczyźnie hasłem
16 Sat2|         słowo, wolne, nieostrożne.~Niegdyś zbrodnią to było, co dziś
17 Sat2|     jeszcze dopomagał),~Iż ten, co niegdyś chlebem żebraczym się wzmagał,~
18 Sat2|     zwierzęta lotem siebie godnym.~Niegdyś mędrzec ponury piórem zbyt
19 Sat2|          dowcip trzeba za granicę.~Niegdyś bywał on wszędy, dziś ma
20 Sat2| powtarzaniem.~Stąd wziętość, a jak niegdyś płaszcz i gęsta broda,~Tak
21 Lis |           miłe, szacowne, poważne.~Niegdyś rzeczy istotne, czasem i
22 Lis |          gdy istność traci,~Te, co niegdyś zwyciężał, narody bogaci.~
23 Lis |           przypadku i pracy~Miałeś niegdyś folwarczek pod Rzymem, Horacy.~