Part

 1 Sat1|   błyszczy się i żarzy,~Spuszcza je na blask cnoty, a zjadle
 2 Sat1|         się ci żebrać u tych, co je skradli;~Oszukani klną na
 3 Sat1| szpalerów jednego momentu.~Wziął je sąsiad za wyżła, a za dwie
 4 Sat1|         bogactw pożądanych,~Zbyt je drogo zapłacił. Na co sobie
 5 Sat1|        tym, kiedy z lichwą ledwo je uprosim~Albo czyniąc bezwstydną
 6 Sat1|          resztę dni smutnych, co je wlecze z pracą:~Taka korzyść
 7 Sat1|     Boginie są, mój Janie, czcij je, lecz z daleka.~Nie, żebyś
 8 Sat1|         i starowne matki;~Romans je w obowiązkach nigdy nie
 9 Sat1|  znajdziesz. Niech odszczeka, co je trzy rachował.~Nie będę
10 Sat1|         ważniejszych.~Łowczy, co je zwierzynę, a w polu nie
11 Sat1|      głupich się zaczęły, mądrzy je przejęli~I co by się kartami
12 Sat1|          też z mody wyszli, mało je kto czyta,~A co komu do
13 Sat2|    wierzchu same maszki.~Zrzućmy je, niech odkrycie głupstwo
14 Sat2|      Dawać pismom stąd wybór, iż je każą palić,~Ganić to, co
15 Sat2|    ostatnia nędza~Z domów, jeśli je mają, ubogie wypędza.~Ale
16 Lis |          mądrość, i cnota;~Ściga je, a gdy w biegu nie potrafi
17 Lis |      zawitał:~Tłum suplik. Wziął je hajduk, jegomość nie czytał.~
18 Lis |        Widzi skłonione karki, co je jarzmo tłoczy,~Pasie nędznych
19 Lis |          zostawują ślady.~Ścigaj je i okazuj, a gardź podłą
20 Lis |        prawy, czy z daleka widzi je, czy z bliska,~Tym sądzi,
21 Lis |       się z nich rodził,~A kiedy je za życia o kiju obchodził,~