Part

 1 Sat1|    stawia zaraz sidła,~A gdy się coraz wzmaga złość jego obrzydła,~
 2 Sat1|         teraz alchymista,~Dmucha coraz na węgle, przy piecyku siedzi,~
 3 Sat1|        Przyszło więcej, woreczek coraz dął się spory,~Aż na koniec
 4 Sat1|          uwijam jako jaki sługa,~Coraz na mnie pogląda, śmieje
 5 Sat1|     ratuję i płaczę,~A tu brzmią coraz głośniej na wiwat trębacze.~
 6 Sat1|    pośmiewiska.~Siedzą goście, a coraz więcej ich przybywa,~Przekładam
 7 Sat1|        poddanych majątku ostatki~Coraz cięższe wkładają jarzma
 8 Sat1| westchnął, a Jędrzej się cieszy.~Coraz więcej zgromadza zysk szulerskiej
 9 Sat1|           że przegrał, za siebie coraz się obziera,~Ktoś mu przyniósł
10 Sat1|      kazał czerwienny,~A zbytek, coraz w głupich zapędach odmienny,~
11 Sat1|   Niechaj zjadliwe pióro w żółci coraz macza,~Nie przeprze. Ci,
12 Sat2|       dowód oczywisty. Świat się coraz krzepi.~Nabrał z laty rozumu,
13 Sat2|        Tam korzyści, tam rozkosz coraz żywsza z wiekiem,~Każdy
14 Sat2|      rachmistrzowskiej sztuce,~A coraz postępując w tak wielkiej
15 Sat2|         nie będę się bawił,~Lecz coraz nowe czyniąc do satyr zaciągi,~
16 Sat2|          nowym humorem popisze~I coraz inne w domu ujźrzysz towarzysze,~
17 Lis |         chce oświecać,~Umie błąd coraz nowe uprzedzenia wzniecać,~
18 Lis |        Gdy te blaski powierzchne coraz gasną z wiekiem,~Złym się
19 Lis |        krnąbrny, zaufany w sile,~Coraz nasz naród słabiał, wzmogły
20 Lis |  mieszkanie, do jadła, napoju,~A coraz postępując fatalnym ogniwem,~