Part

501 Lis |             wsie, pełzną miasta, mnożą się klejnoty,~Adoratory jęczą,
502 Lis |             nie masz Fokshalu.~Ale gdy się wydzierasz nie bez mego
503 Lis |               mego żalu,~Pozwól, niech się przynajmniej przysłużę,
504 Lis |            okradł, ten kradnie, tamten się przyczaja.~Żyd płacze, pan
505 Lis |              drudzy a nie ty. Wstydźże się, mój książę!~Przyjaźń, co
506 Lis |                 na gospodarstwie wcale się nie znają.~Ten najbardziej,
507 Lis |             czyni braterstwo, zasadzać się na tem~Jest czcić hazard;
508 Lis |            kiedy z krwi związkiem myśl się równa sprzęże,~Myśl podściwa,
509 Lis |              gruntu swego męże,~Czując się jeszcze bracią, roztropnym
510 Lis |               ta synom przykładem;~Ich się nauk trzymajmy, idźmy bitym
511 Lis |             duszę ubogacić,~Wywnętrzać się czyniący powinność o szkodzie,~
512 Lis |              szczęścia. Próżno frasuje się,~Kto raz dane obręby chce
513 Lis |              zasiadając tronem,~Cieszy się ojciec dzieci otoczony gronem,~
514 Lis |                otoczony gronem,~Cieszą się czułe dzieci, iż się ojciec
515 Lis |            Cieszą się czułe dzieci, iż się ojciec cieszy.~Tyran, wzniosły
516 Lis |            coraz gasną z wiekiem,~Złym się tylko pokaże lub dobrym
517 Lis |               wynosić,~Dać poznać, jak się rzeczy na świecie kojarzą,~
518 Lis |             Lub jak dobry Kadłubek bić się z Aleksandrem,~Wawelskiego
519 Lis |               Aleksandrem,~Wawelskiego się smoka paszczęki wystrzegać~
520 Lis |             ciemni?~Na co pisać, jeśli się zmyślać zda przyjemniej.~
521 Lis |            Białe, Czarne,~A puszczając się żwawo w żeglugi niemarne,~
522 Lis |              gardź podłą rzeszą,~Niech się wstydzą bezbożni, niech
523 Lis |        zmniejszył czy przyczynił,~Stał się dzieła niegodnym. Prawda
524 Lis |             Lecz gdy, młody, wstrzymał się, płakał nad zgnębionym.~
525 Lis |             fałsz zyskiem uprosi,~Lecz się chwała nabyta nie utrzyma
526 Lis |            snadnie.~Czym kto jest. tym się wyda, z czasem maszka spadnie.~
527 Lis |             przydomek jest podły;~Stąd się jego zaszczyty w potomność
528 Lis |            nasz naród słabiał, wzmogły się sąsiady.~Przyszedł czas,
529 Lis |               bez mocy, bez rady,~Stał się łupem postronnych, a gdy
530 Lis |       Zdruzgotane wiatrami choć maszty się chwieją,~Styrnik dobry pracując
531 Lis |             widział, podściwość prawdy się nie lęka.~ ~
532 Lis |               mnie piszesz, czy ja, co się zżymam?~Mości panie Rodkiewicz,
533 Lis |            trzymam.~A najprzód, jeżeli się chcesz o tym dowiedzieć,~
534 Lis |         zaczniem, trzeba pilnie z sobą się rachować,~Czyli co przedsiębierzem,
535 Lis |             miłość własną mamy,~Mylemy się w rachunku. Stąd się często
536 Lis |            Mylemy się w rachunku. Stąd się często dzieje,~Iż się z
537 Lis |             Stąd się często dzieje,~Iż się z pism i pisarza czytający
538 Lis |               żalach i rozpaczy.~Świat się popsuł i nigdy wejźrzeć
539 Lis |              od sta trzydzieści.~Nigdy się on nad zbytnim pismem nie
540 Lis |                idzie, z mądrego śmieje się bogaty.~Pieniądze - podły
541 Lis |              mędrce poruszy,~A ten, co się naśmiewał z fortuny igrzyska,~
542 Lis |          pocieszy, ale nie utuczy.~Złe się myśli o głodzie i snują,
543 Lis |               snują, i marzą,~Koncepta się nie roją, słowa nie kojarzą.~
544 Lis |            Wyśmiała Julijanna, gniewał się Podstoli.~Zgoła czy kto
545 Lis |              było w zatardze, w którym się z nich rodził,~A kiedy je
546 Lis |          żywości ostatek,~Ów Pegaz, co się dosiąść niekiedy pozwala,~
547 Lis |          Horacy.~Miał i Nazo, lecz gdy się nieostrożnie chlubił,~I
548 Lis |               sławy tylko chciwe~Sławą się też i pasą, lecz ta strawa
549 Lis |               i kwarcie, i flaszy,~Zda się podłym twój urząd, mospanie
550 Lis |            skromnych.~Tobie zatem, aby się zniósł zbytek w narodzie,~
551 Lis |              dla mody go ganią.~Wkradł się zbytek w umysły zgnuśniałe
552 Lis |            zgnuśniałe w pokoju,~Wkradł się w odzież, w mieszkanie,
553 Lis |          mniemanej prostoty,~Wstydziem się miodu, piwa, tak jak dawnej
554 Lis |            nimi po krajach sława nasza się rozniosła,~Z nimi byliśmy
555 Lis |          dobrego mienia,~Zewsząd - ale się może nadto rozszerzyłem;~
556 Lis |             nie gardźmy miodem, wróćmy się do piwa!~Może się zda ten
557 Lis |               wróćmy się do piwa!~Może się zda ten sposób i podły,
558 Lis |           sposób i podły, i mały,~Czyż się kiedy trunkami narody wzmacniały?~
559 Lis |             dochodem,~Rzeczesz, trzeba się piwem upijać i miodem.~Bynajmniej,
560 Lis |                ratunkiem~Wtenczas, gdy się ojczystym zasilając trunkiem~
561 Lis |             nadzieje utracić,~Mogliśmy się wyniszczyć, potrafiem zbogacić.~
562 Lis |         oszczędności dostatek, z pracy się zysk wszczyna:~Pijmy skromnie