Part

 1 Sat1|       podźwignął.~Był czas, kiedy błąd ślepy nierządem się chlubił:~
 2 Sat2|   Szarpacze cudzej sławy, dzielni błąd dociekać.~Wiecie, jak zdradniej
 3 Sat2| zaciekłszy się pędem,~Często, gdy błąd poprawia, śmie prawdę zwać
 4 Sat2|         nieczuła, zuchwała,~Kryje błąd pod postacią, którą jej
 5 Sat2|           Znalazł uczniów; któryż błąd nie znachodził ucznie?~Omamiał
 6 Sat2|          węzły natury, które nasz błąd targa,~Błąd zuchwały, płód
 7 Sat2|            które nasz błąd targa,~Błąd zuchwały, płód jego bluźnierstwo
 8 Sat2|    wielbić? Niech wielbi, któremu błąd miły.~Nie są światłem błyszczenia,
 9 Sat2|     wdzięki po co zwać nauką?~Czy błąd idzie podstępem, czyli inną
10 Lis |       niewdzięcznikiem,~Może mnie błąd uwodzi, jednakże w tej mierze~
11 Lis |        kto go chce oświecać,~Umie błąd coraz nowe uprzedzenia wzniecać,~
12 Lis |         traćmy ochoty,~Może pozór błąd ukryć, może kryć i cnoty.~
13 Lis |         chwałę zarobił,~Stawia go błąd poziomy w zacnych mężów
14 Lis |           głoście króla chłopków!~Błąd gruby mniemał, iż to przydomek
15 Lis |          co rzewnością wykraczać!~Błąd uznać — krok do cnoty, podła
16 Lis |       pasą, lecz ta strawa licha.~Błąd zuchwały korzysta, talent