Part

  1 Sat1|              Jesteś królem, a czemu nie królewskim synem?~To niedobrze;
  2 Sat1|            co umie znaleźć, czego i nie było,~A co jest, a niedobrze,
  3 Sat1|            fałsz postrzegł, kompana nie zdradził;~Ten gardził, ale
  4 Sat1|           kadził.~Tyś królem, czemu nie ja? Mówiąc między nami,~
  5 Sat1|          Mówiąc między nami,~Ja się nie będę chwalił, ale przymiotami~
  6 Sat1|      bartnik w Kruszwicy~Czemuż bym nie mógł osieść na twojej stolicy?~
  7 Sat1|         czci, a sercem szanować cię nie chce.~I ma słuszne przyczyny.
  8 Sat1|          przyzwali;~Zgoła, byle był nie swój, choćby i pobłądził,~
  9 Sat1|        czują, żeś jest tronu godny,~Nie masz chrztu, co by zmazał
 10 Sat1|            Jana, że Sobieski, naród nie przywyka,~Król Stanisław
 11 Sat1|            i ja czuję; więc się już nie troszczę,~Pozwalam ci być
 12 Sat1|       Pozwalam ci być królem, tronu nie zazdroszczę.~Źle to więc,
 13 Sat1|            żeś jest Polak, źle, żeś nie przychodzień;~To gorsza (
 14 Sat1|           muszę wymówić, wybacz, że nie pieszczę -~Powiem więc bez
 15 Sat1|           bez zmarszczków; zakał to nie lada.~Wszak siwizna zwyczajnie
 16 Sat1|    doskonałość zwyczajnie przebywa.~Nie byłeś, prawda, winien temu,
 17 Sat1|          niedobre masz zdanie.~Król nie człowiek. To prawda, a ty
 18 Sat1|           człowiek. To prawda, a ty nie wiesz o tym;~Wszystko ci
 19 Sat1|           marzy o tym wieku złotym.~Nie wierz bajkom! Bądź takim,
 20 Sat1|            Trwale się ubezpieczysz. Nie chcesz? Tym ci gorzej;~Przypadać
 21 Sat1|             moneta zwyczajna?~Po co nie brać szalunku starostw,
 22 Sat1|        Żaden się naród księgą w moc nie przysposobił:~Mądry przedysputował.
 23 Sat1|          chwytać -~Król Wizimierz - nie umiał pisać ani czytać.~
 24 Sat1|            Waszej królewskiej mości nie przeprę, jak widzę;~W tym
 25 Sat1|        Dobroć serca monarchom wcale nie przystoi,~To mi to król,
 26 Sat1|         powolny, kiedy się zasmuci.~Nie moje to jest zdanie, lecz
 27 Sat1|       Wiedzą oni (a czegoż ministry nie wiedzą?),~Przy styrze ustawicznie,
 28 Sat1|        umysł wskroś przenikających,~Nie trzeba, mości królu, mieć
 29 Sat1|           sarkać na takie bezprawia nie wolno?~Niech się miota złość
 30 Sat1|      kradzież z korzyści zelżywych.~Nie masz jarzma, a jeśli jest
 31 Sat1|         jeśli jest taki, co dźwiga,~Nie włożyła go cnota - fałsz,
 32 Sat1|             na gruncie cnoty rządów nie założył.~Próżno sobie podchlebia.
 33 Sat1|    zwyciężał, Rzym występny zginął.~Nie Goty i Alany do szczętu
 34 Sat1|              i już się więcej odtąd nie podźwignął.~Był czas, kiedy
 35 Sat1|           burza, grzmi niebo; okręt nie zatonie,~Majtki, zgodne
 36 Sat1|        ZŁOŚĆ UKRYTA I JAWNA~Łatwiej nie łgać poetom, ministrom nie
 37 Sat1|          nie łgać poetom, ministrom nie zwodzić,~Łatwiej głupiego
 38 Sat1|             pasm zawiłych, rychło w nie kto wleci.~Uśmiech jego
 39 Sat1|         utaił,~Iż ten. co oszukany, nie wie. jak wpadł w pęta.~Wpadł
 40 Sat1|      zdrajcom sam i padł w odporze.~Nie w tak dzikim już teraz jest
 41 Sat1|        bractwa, lecz temu. co daje. nie bierze.~Syp fundusze, a
 42 Sat1|           Możesz ludzi omamić. Boga nie oszukasz.~Brzydzi się niecnotliwym
 43 Sat1|           natychmiast zbyt szczery, nie już złością skrytą,~Ale
 44 Sat1|            Choć go jaśnie wielmożne nie czczą antenaty,~Śmieje się
 45 Sat1|            z oświeconych, co złotem nie świecą.~To u niego zacności
 46 Sat1|          nadęci, zbytkiem podupadli~Nie wstydzą się ci żebrać u
 47 Sat1|            jest teraz oszustem.~Gdy nie ma wsi na zastaw, dopieroż
 48 Sat1|         wszystkiego, choć pieniędzy nie ma.~I póty w więzach tego.
 49 Sat1|          smutny, po kryjomu,~Albo i nie powraca, nie miawszy już
 50 Sat1|        kryjomu,~Albo i nie powraca, nie miawszy już domu.~Próżno
 51 Sat1|           ten wygrał. Winszuję, ale nie zazdroszczę.~To mniejsza,
 52 Sat1|           troszcze;~Niech dmucha, a nie kradnie. Choćby złoto zrobił,~
 53 Sat1|            swoim niechby i zarobił.~Nie złoto szczęście czyni, o
 54 Sat1|          szczęście czyni, o bracia, nie złoto!~Grunt wszystkiego
 55 Sat1|           taka budowla, gdzie grunt nie jest stały.~Chcemy nasz
 56 Sat1|            w rzemiośle, że mu nicht nie wierzy.~Niechaj tacy winszują;
 57 Sat1|      cierpieć będą zapewne musieli.~Nie kończy się podściwych niefortuna
 58 Sat1|          zalecą podsłuchy,~Umiesz i nie dosłyszeć. Talent dziwny,
 59 Sat1| sprawiedliwość, której wiek zepsuty~Nie zna teraz, a przeto szczęśliwe
 60 Sat1|             jak ty inszym, że tobie nie mierzą:~Winszuję, żeś choć
 61 Sat1|          Winszuję, żeś choć okradł, nie każą ci wracać,~Możesz łupu
 62 Sat1|     Winszuję, że cię na złym dziele nie złapano.~A tobie, panie
 63 Sat1|        cóżeś zyskał? Nowa to nauka!~Nie powiem. I satyra nie ma
 64 Sat1|         nauka!~Nie powiem. I satyra nie ma być zbyt jasną.~Tak to
 65 Sat1|       Wincenty, coś majętność kupił~Nie dawszy i szeląga? Czyś okradł,
 66 Sat1|         Niechaj płacze głupi;~Po co nie był ostrożnym, już jej nie
 67 Sat1|          nie był ostrożnym, już jej nie odkupi.~Zły też to był gospodarz,
 68 Sat1|           śmiało teraz sidła,~Kto w nie wpadnie, tym gorzej, że
 69 Sat1|          Modnej maksym nauki że się nie trzymacie,~Trzódko mała
 70 Sat1|          łotrów, niewiele zyskacie,~Nie rozpaczajcie jednak. Patrzajcie,
 71 Sat1|           co się nigdy z chytrością nie łączy,~Choć jej często dokuczą
 72 Sat1|         dawniej Wojciecha?" - "Któż nie znał! Co teraz~Bez sług,
 73 Sat1|          Musiał czcić; czegóż złoto nie potrafi dzielne?~Niedługo
 74 Sat1|      niecnoty pożytkiem,~Nawet tego nie doznał, gdy nic nie dochował,~
 75 Sat1|            tego nie doznał, gdy nic nie dochował,~Żeby zdrajcę,
 76 Sat1|        wszystkim w domu,~Wrota jego nie były zamknięte nikomu:~Niech
 77 Sat1|          Starego dzieje Testamentu,~Nie cierpiano szpalerów jednego
 78 Sat1|        patrzących dziwi i przenika,~Nie było celniejszego mistrza
 79 Sat1|        wszyscy w aplauzach, a żaden nie przeczy~Wpośród ciżby wielbiącej,
 80 Sat1|         wytwornie wspaniałemu panu.~Nie czytał pan regestrów. Kto
 81 Sat1|         spieszył,~Złoto rzucał, nic nie wziął, a dumą rozśmieszył.~
 82 Sat1|         filutem i żebrakiem modnym.~Nie ganię ja podróże, ale niech
 83 Sat1|         ganię ja podróże, ale niech nie niszczą.~Co po guście, dłużnicy
 84 Sat1|        Aleksy, jak to zostać panem.~Nie o takim ja mówie, co wysokim
 85 Sat1|             czy z prowizyjką panicz nie uciecze,~A tymczasem w szkatule
 86 Sat1|          tyle pożyczył i kupił?"~- "Nie". - "Może jakim szczęśliwym
 87 Sat1|       majętność spadkiem?"~- ,.I to nie". - "To zapewne, pieniając
 88 Sat1|           albo w trybunale?"~- I to nie". - "Może, żeby zbiorów
 89 Sat1|              co mu złoto robił?"~- "Nie". - "Skądże ta szkatuła,
 90 Sat1|           drągach?"~- "Zgadnij". - "Nie wiem. Skąd przecie?" - "
 91 Sat1|       Pewnie bił w mennicy?"~- "Ale nie, wszak jej nie masz w całej
 92 Sat1|                  Ale nie, wszak jej nie masz w całej okolicy".~- "
 93 Sat1|        całej okolicy".~- "To..." - "Nie to. Bądź cierpliwym albo
 94 Sat1|            Bądź cierpliwym albo nic nie powiem".~- "Słucham, już
 95 Sat1|        trojaku trzy grosze".~- "Ale nie, nie to mówię, zamilknę,
 96 Sat1|           trzy grosze".~- "Ale nie, nie to mówię, zamilknę, albowiem~
 97 Sat1|           zamilknę, albowiem~Kto mi nie da dokończyć, ja mu nic
 98 Sat1|             da dokończyć, ja mu nic nie powiem".~- "Już milczę". - "
 99 Sat1|          milczę". - "Więc zaczynam. Nie każdy bogatym~Urodził się,
100 Sat1|         Urodził się, lecz szczęście nie zawisło na tym.~Owszem,
101 Sat1|        szczęśliwsi są tacy,~Których nie los zbogacił, ale skutek
102 Sat1|      szkodzić?~Na co zbiory, jeżeli nie mają dogodzić?~Dla nas są,
103 Sat1|          mają dogodzić?~Dla nas są, nie my dla nich. Niech dogodzą
104 Sat1|            niezmiernie,~Światem się nie nasyci, jak ów, który stękał,~
105 Sat1|            jak ów, który stękał,~Ze nie stało narodów, które by
106 Sat1|            i przedtem było".~- "Ale nie, nie tak złoto jak teraz
107 Sat1|         przedtem było".~- "Ale nie, nie tak złoto jak teraz mamiło.~
108 Sat1|            wznoszą;~Z szelągów się, nie z złota, ubodzy panoszą.~
109 Sat1|            ten lichy kruszec srebru nie wyrowna.~Od srebra aż do
110 Sat1|           Pewnie w święta?" - "I to nie, w dom gości nie prosił".~- "
111 Sat1|               I to nie, w dom gości nie prosił".~- "Może jejmość?" - "
112 Sat1|   przyniosło?" - "Szelągi i grosze.~Nie znał się na nich, dawał,
113 Sat1|       jeszcze, zamiast coby zyskał.~Nie tak czynił pan Michał". - "
114 Sat1|               Ale proszę.~Proszę mi nie przeszkadzać. Znał pan Michał
115 Sat1|              Znał szelągi". - "Któż nie zna?" - "Ale nie, nie znacie;~
116 Sat1|               Któż nie zna?" - "Ale nie, nie znacie;~Nie jest to
117 Sat1|          Któż nie zna?" - "Ale nie, nie znacie;~Nie jest to znać,
118 Sat1|                Ale nie, nie znacie;~Nie jest to znać, kto małej
119 Sat1|             jest to znać, kto małej nie zabiega stracie.~Pan Michał,
120 Sat1|        krocie rachował".~- "Nic też nie jadł." - "Jadł dobrze, sobie
121 Sat1|                  Jadł dobrze, sobie nie żałował,~Żył uczciwie, wygodnie,
122 Sat1|         uczciwie, wygodnie, chociaż nie wspaniale;~Lepsze miał wino
123 Sat1|       Wydawał on, gdzie trzeba, ale nie na fanty,~Nie na fraszki,
124 Sat1|           trzeba, ale nie na fanty,~Nie na fraszki, co z wierzchu
125 Sat1|        szklnią się, wewnątrz puste,~Nie na zbytki kosztowne lub
126 Sat1|            Godzien szczęścia, bo na nie gruntownie zasłużył.~Nad
127 Sat1|          talary, na czerwone złote;~Nie masz ich też, a jeśli niekiedy
128 Sat1|       handel, o bracia! Nikt na nim nie zyska.~Choć ostatnia potrzeba
129 Sat1|         głębi.~Chcieć być, czym być nie możem, duma to jest podła,~
130 Sat1|             niepotrzebnych strzeże;~Nie szpeci wstrzemięźliwość
131 Sat1|       pożyczany.~Takimi się ojcowie nie obciążywali,~Po szelągu,
132 Sat1|             się ja nigdy zbytecznie nie pieszczę,~Ale mi zbyt dokucza
133 Sat1|           onegdaj dla imienin żony;~Nie żal mi tego było. Dzień
134 Sat1|       Hanyżek mnie zaleciał, trochę nie zawadzi.~Napiłem się więc
135 Sat1|            kompanów przybyło.~Jakże nie poczęstować, gdy kto w dom
136 Sat1|        przychodzi?~Jak częstować, a nie pić? I to się nie godzi.~
137 Sat1|      częstować, a nie pić? I to się nie godzi.~Więc ja znowu do
138 Sat1|      Kieliszek jeden, drugi zdrowiu nie zawadzi.~A zwłaszcza kiedy
139 Sat1|          wrzaski służący przypadli;~Nie wiem, jak tam skończyli
140 Sat1|             rosną,~Pamięć się przez nie traci, rozumu użycie,~Zdrowie
141 Sat1|      potrzeby gdy pragnienie gaszą,~Nie biorą nad potrzebę. Człek,
142 Sat1|        chodzi.~Ci, co się na takowe nie udają zbytki,~Patrz, jakie
143 Sat1|         świat. Krok pierwszy stawić nie jest snadno.~Zewsząd cię
144 Sat1|            jeśli się pierwej dobrze nie uzbroisz.~Słusznie się więc
145 Sat1|       przychodzień, który by obfito~Nie zapłacił na wstępie oszukania
146 Sat1|         oszukania myto.~Strzeż się, nie żebyś grzeszył zbytnim nieufaniem,~
147 Sat1|            Ze ani zbytnie ufał. ani nie dowierzał.~Piotr ocalał
148 Sat1|          ocalał i chociaż podejścia nie szukał,~Choć szedł drogą
149 Sat1|           na ostrożności, nicht cię nie oszuka.~Znajdziesz Pawła
150 Sat1|             filutów zakonie,~Zna on nie tylko panów, ale psy i konie,~
151 Sat1|            słyszy:~Trwożny, czy kto nie patrzy, czy kto nie podsłucha,~
152 Sat1|             kto nie patrzy, czy kto nie podsłucha,~Zawżdy ma coś
153 Sat1|          całował i ściskał,~Żadnego nie wypuścił, żeby co nie zyskał.~
154 Sat1|       Żadnego nie wypuścił, żeby co nie zyskał.~Znajdziesz po nim
155 Sat1|            dalszych zbytków sposobu nie staje,~Choć nicht borgować
156 Sat1|          staje,~Choć nicht borgować nie chce, przykrzą się dłużnicy,~
157 Sat1|        niecnotą, ale to zysk podły.~Nie tymi prawe szczęście obwieszcza
158 Sat1|           się, jak prawom można się nie poddać,~Jak dostać, kiedy
159 Sat1|           poddać,~Jak dostać, kiedy nie masz, dostawszy nie oddać,~
160 Sat1|           kiedy nie masz, dostawszy nie oddać,~Jak zwodzić zaufanych
161 Sat1|     wdzięcznych sentymentów w cnoty nie bogaci.~A Filida tymczasem,
162 Sat1|    tymczasem z głupiego się śmieje.~Nie masz tego w romansach -
163 Sat1|          płochej poświęcił zabawie,~Nie inszą korzyść żądań zniewieściałych
164 Sat1|            czcij je, lecz z daleka.~Nie, żebyś był odludkiem. Znajdziesz
165 Sat1|       Romans je w obowiązkach nigdy nie rozgrzesza.~Z takich gniazd,
166 Sat1|     odszczeka, co je trzy rachował.~Nie będę ja zbyt ostrą satyrą
167 Sat1|     miałkość uprzedzeń, a dając, co nie ma,~Stwarza nowy rząd rzeczy
168 Sat1|          pokory munsztukiem,~Wierz, nie szperaj, bądź raczej cnotliwym
169 Sat1|             cnoty zaprawia, w nauce nie błądzi,~Co prawe obowiązki
170 Sat1|         ludzką ułomność, w zdaniach nie wymyśla.~Co się łącząc z
171 Sat1|      podściwym staropolskim gminem,~Nie każe ci się wstydzić, żeś
172 Sat1|             szczęścia swego jeszcze nie pojmujesz?~Czyliż się już
173 Sat1|  sprzykrzyły małżeńskie ogniwa?"~- "Nie ze wszystkim; luboć to zazwyczaj
174 Sat1|       tłumaczył,~Wdawszy się już, a nie chcąc dla damy ohydy,~Wiejski
175 Sat1|            pojedziem?" "Karetą". "A nie na resorach ?"~Daliż ja
176 Sat1|             łańcuszku.~Chcę siadać, nie masz miejsca; żeby nie zwlec
177 Sat1|              nie masz miejsca; żeby nie zwlec drogi,~Wziąłem klatkę
178 Sat1|      figurki piękne z porcelany ?"~"Nie mam". "Jak to być może?
179 Sat1|            jeszcze trybu wiejskiego nie umiem,~Domyślam się. Na
180 Sat1|             mospanie, parkan, czemu nie sztakiety?"~Wysiadła, a
181 Sat1|             Mała izba, czterdziestu nie może tu siadać".~Aż się
182 Sat1|             jadalny".~"To być nigdy nie może! A gabinet ?" "Dalej.~
183 Sat1|    bukszpanu, ligustru".~"Wyrzucić! Nie potrzeba przydatniego lustru,~
184 Sat1|   rozpoczęła zżymać,~Już też więcej nie mogłem tych bajek wytrzymać,~
185 Sat1|          tygodnie już domu i poznać nie można,~Jejmość w planty
186 Sat1|        odzywa się dwornie.~"I osiem nie wystarczy" - przekładam
187 Sat1|         prawdę szczerą,~Objawiał, a nie zwykłą dworom manijerą.~
188 Sat1|       manijerą.~Grzeczność - talent nie lada, ten rad w dworach
189 Sat1|          pozoru ma nazbyt, a istoty nie ma,~Zgoła, co jest dworakiem.
190 Sat1|          prawdzie wybadał?~Więc coś nie opowiedział, choć wiesz,
191 Sat1|              a wiesz ściśle,~Ja, co nie wiem, na domysł powiem i
192 Sat1|     łuszcząc z dobrej manijery,~Gdy nie patrzy, kto czyni, lecz
193 Sat1|      niebezpiecznym,~Piotr zażył, a nie swoje, kunsztownie pożyczył.~
194 Sat1|      kształt liczmanów z siebie nic nie waży,~Nadali mu panowie
195 Sat1|           sobie zwierzyli, o czym i nie myślą.~Więc obcych wizerunki
196 Sat1|           łże, a co słucha, łżącemu nie wierzy.~Tomasz stoi, a z
197 Sat1|         układa i mierzy:~Jędrzej mu nie do kroju, więc Jędrzej ladaco.~
198 Sat1|             Stawia sidła, a dzielną nie zwątlony pracą,~Patrzy w
199 Sat1|            przedał, co kupił; wieść nie lada grucha.~Dopieroż w
200 Sat1|           świętemu darował Lizbonę,~Nie masz Turków, rwą Persy,
201 Sat1|             dla niego dobrydzień.~I nie próżno, bo mniejszych choć
202 Sat1|            bo mniejszych choć fawor nie szczyci,~Są z łaski faworytów
203 Sat1|           faworytów niech się nicht nie pyta.~Poznać z miny zuchwałej
204 Sat1|            pochwały;~Nawet jejmość (nie jejmość, jak to pierwej
205 Sat1|            panów,~On sto plag nigdy nie dał". - "Mów lepiej z tyranów,~
206 Sat1|     szlachcic". - "Niech będzie, ja nie chcę kaduka"~"Ale Maciej
207 Sat1|        łakomy i złych zysków szuka:~Nie pracą, lecz podejściem majętność
208 Sat1|             majętność pomnożył,~Ale nie kładł, gdzie trzeba, wziął,
209 Sat1|          gdzie trzeba, wziął, gdzie nie położył,~Ale Maciej niewdzięczny
210 Sat1|        nieludzki - to satyra karze.~Nie dba ona, kto w jakiej zostaje
211 Sat1|              a gdy z chłostą czeka,~Nie szlachcica, nie chłopa ściga,
212 Sat1|      chłostą czeka,~Nie szlachcica, nie chłopa ściga, lecz człowieka.~
213 Sat1|     jegomość w południe, choć pracy nie użył,~Nie śpi Marcin, noc
214 Sat1|      południe, choć pracy nie użył,~Nie śpi Marcin, noc całą i oka
215 Sat1|          śpi Marcin, noc całą i oka nie zmrużył.~Wolno panom i nadto,
216 Sat1|            panom i nadto, zbytek im nie wadzi,~Choć mało. nie godzi
217 Sat1|            im nie wadzi,~Choć mało. nie godzi się ubogiej czeladzi.~
218 Sat1|             dobrodziej,~Wszystko mu nie do gustu: noc na kartach
219 Sat1|         przypomina,~Trzeba oddać, a nie masz: sto plag dla Marcina!~
220 Sat1|           drugie w dwójnasób, za co nie dziękował,~Więc dziękuje,
221 Sat1|             I Marcin, że po drugich nie przyszły i trzecie.~Katów
222 Sat1|             trzecie.~Katów waszych, nie panów, zjadłości igrzyska,~
223 Sat1|            z nazwiska,~I płakać wam nie wolno, mówić jeszcze gorzej,~
224 Sat1|            Milczy, a widząc, że się nie doprosi snadnie,~Co widocznie
225 Sat1|       doprosi snadnie,~Co widocznie nie zyskał, po cichu ukradnie.~
226 Sat1|           któż to teraz okradł?" - "Nie odpowiem snadnie~Raczej
227 Sat1|        pytaj, mój bracie, kto teraz nie kradnie.~Stracił ten kunszt
228 Sat1|       rzeczach świat mądry rozumie.~Nie karzą, że kto okradł, lecz
229 Sat1|           kto okradł, lecz że kraść nie umie.~Ale to nie o sługach.
230 Sat1|           że kraść nie umie.~Ale to nie o sługach. Zwyczajne u dworu~
231 Sat1|           co je zwierzynę, a w polu nie bywa,~Stary szafarz, co
232 Sat1|            niego i chłosty, i plagi~Nie miałyby zaszczytu. On kary
233 Sat1|          Bynajmniej, szczęścia tego nie znały Nerony.~Służy wiernie,
234 Sat1|           Służy wiernie, kto kocha, nie ma sług, kto dręczy.~Niewolnik,
235 Sat1|            płacą. Co ziemi i piędzi~Nie miał przedtem, dziś Marek
236 Sat1|        Zaufani, że na was cios kary nie natrze,~Na bankowym fortunę
237 Sat1|        złoto chciwy bankier garnie,~Nie masz czasu i żegnać miłe
238 Sat1|      ziewnął.~Wrzask. - O co? - Jak nie wrzeszczyć. Zyski oczewiste~
239 Sat1|            przenika,~Czyni, że grać nie będzie... i stawia niżnika.~
240 Sat1|             pożegnanie; przegrał... nie pożegnał,~A losów nieszczęśliwych
241 Sat1|           Piotr, co wczoraj trzysta nie żałował,~Dziś wziął rewanż:
242 Sat1|       przegrał, drugą,~I ta poszła. Nie bawiąc z odgrywaniem długo,~
243 Sat1|              lecz pięknie przegrał, nie oszczędza zbioru,~Ale przegrał
244 Sat1|         kralkę niż wspomóc sieroty.~Nie kazał tak król polski, lecz
245 Sat1|            że niecnotę wdzięczy.~To nie honor zapłacić, gdy sierota
246 Sat1|            jeśli co przegrał, nazad nie odkupi.~A jak zdradę postrzegą?
247 Sat1|              Przystępujcież filuty, nie będę was smucił.~Ciesz się,
248 Sat1|            Dobrym kunsztem urosłeś, nie złodziej, lecz sprawny,~
249 Sat1|             złodziej, lecz sprawny,~Nie szalbierzu, lecz dzielny
250 Sat1|            dzielny umysłów badaczu,~Nie zdrajco, ale z dobrej sławy
251 Sat1|           dobrej sławy korzystaczu,~Nie rozpustny, lecz w grzeczne
252 Sat1|          pióro w żółci coraz macza,~Nie przeprze. Ci, co satyr udali
253 Sat1|           wielkich, że być wielkimi nie mogą.~Ta pobudka, co bardziej
254 Sat1|              okradły kwestory,~Choć nie kradli otwarcie, byli połajani.~
255 Sat1|      grzeszyli - łajano ich jawnie.~Nie wiedzieli prostacy, że co
256 Sat1|           lud obchodzi,~Że co małym nie wolno, to wielkim się godzi.~
257 Sat1|        wolno, to wielkim się godzi.~Nie chcieli raczej wiedzieć;
258 Sat1|          stopnie zuchwale zaciekła,~Nie patrząc na osoby, lecz ścigając
259 Sat1|     kwestory?~Źle czynił, że się na nie z satyrą ośmielił;~Kto wie,
260 Sat1|            milcząc czyby się z nimi nie podzielił.~Jak naówczas,
261 Sat1|             urzędu. Dumny a bogaty,~Nie dla wróżki żył augur, ale
262 Sat1|           zmilczy.~Więc gdy milczeć nie mogę, tak jak przedsięwziąłem,~
263 Sat1|           czas szczęśliwy nigdy był nie mijał,~Kiedy się król ze
264 Sat1|           ze trzema stanami upijał!~Nie byłoć, prawda, rządów, lecz
265 Sat1|        Śmiech krótki, płacz trwały.~Nie satyr, lecz pochwały godniście
266 Sat1|          ogrodem Francuzy i Włochy,~Nie miał, prawda, pszenicy,
267 Sat1|           wszędzie,~Przecież i tych nie gańmy, a choć w zdrożnych
268 Sat1|          gani.~Ci, co do tego stanu nie są powołani,~Próżno bluźnią.
269 Sat1|         sławny Wojciech, kiedy gra, nie kradnie.~Niechby grał, niechby
270 Sat1|       gminem, ile mogę zdołać.~Lecz nie dosyć przeprosić, nie dosyć
271 Sat1|          Lecz nie dosyć przeprosić, nie dosyć odwołać.~Niechaj pozna
272 Sat1|         będą jawni... Rumieniec?... Nie chcecie?~Zacny wstydzie!
273 Sat2|             POCHWAŁA MILCZENIA~ ~Co nie jest do istności, co brak
274 Sat2|   Umilkniesz, a że płochą powieścią nie trudzisz,~Żeś dał uszom
275 Sat2|       milczenie wtenczas, gdy cnota nie milczy,~Pod jagnięcym pozorem
276 Sat2|    przywdziali, patrzających wzroku~Nie osłabi, odkryją zdradę omamienia.~
277 Sat2|          Trwożliwa jest podściwość; nie jest jej kunszt głuszyć,~
278 Sat2|          narzeka i wzdycha.~Wzdycha nie tak o sobie, bo sobie wystarczy,~
279 Sat2|        zdatną była,~Jęczy, iż chcąc nie może, by uszczęśliwiła.~
280 Sat2|              Już się o nasze płoche nie obijasz uszy.~Dobrze milczyć,
281 Sat2|          Zbyt trwożliwą roztropność nie godzicie z stanem,~Znać,
282 Sat2|           skutkach bywasz złe, lecz nie w istocie!~Zrzuć barwę,
283 Sat2|              skromności i wstydzie,~Nie daj się szerzyć słowem ku
284 Sat2|        mienią.~Płochość z głupstwem nie znają, co wielbią i cenią:~
285 Sat2|        popsuło u osi,~Stąd już lato nie lato, a zima nie zima".~- "
286 Sat2|           już lato nie lato, a zima nie zima".~- "Bajki, powieści
287 Sat2|             fraszka zadrzymanie,~My nie drzymiem, ale śpiem, lecz
288 Sat2|           Ale ten skarb dzierżących nie zawżdy bogaci,~Użycie go
289 Sat2|        pogardza, innych mało ceni -~Nie tak czynili, czynią prawdziwie
290 Sat2|         nadto dowierzać, gorzej nic nie wierzyć.~Ze się obrzask
291 Sat2|        pokaże w źle chowanym winie,~Nie likwor temu winien, ale
292 Sat2|           ucina ogrodnik, drzewu to nie szkodzi,~Owszem, piękniej
293 Sat2|       granica, za którą przechodzić nie wolno.~Mając porę, ochotę
294 Sat2|       zaszczytem, nierozum zakałem.~Nie wchodzę ja w dysputę, rzecz
295 Sat2|            Ale, rzeczesz, pan Paweł nie próbuje rzeczy,~Ze czasem
296 Sat2|        jeden doświadczeniu przeczy,~Nie idzie, żeby zawżdy podobne
297 Sat2|            z bliska i z daleka,~Gdy nie może ukąsić, jak szczeka,
298 Sat2|             dobrym mieniu, gdy użyć nie mogę,~Co po wszystkim, gdy
299 Sat2|           trwogę.~Tam, kędy zdrowia nie masz, jakiż zysk powabi?~
300 Sat2|             jedyna recepta!~Skarbie nie dość wielbiony! Choć wielu
301 Sat2|     wielbiony! Choć wielu bogacisz,~Nie przebierzesz się nigdy,
302 Sat2|        przebierzesz się nigdy, ceny nie utracisz.~Obdarzasz, lecz
303 Sat2|             niezmierne, a nicht się nie przyzna.~Wszyscy mądrzy -
304 Sat2|             nicht siebie prawdziwie nie widzi,~Czym nie jest, tym
305 Sat2|          prawdziwie nie widzi,~Czym nie jest, tym być pragnie, czym
306 Sat2|             oszukać, oszukał, bo to nie są cuda,~I niezgrabne szalbierstwo
307 Sat2|             szyi, co warta powroza.~Nie dopiero występek z cnotą
308 Sat2|          był, a co czuł, to czynił.~Nie czuł nasz pan Mikołaj i
309 Sat2|              według niego, on ledwo nie świętym.~Nowy przeto teolog,
310 Sat2|           ja też uróść; cóż - kiedy nie kradnę.~Straszy mnie szubienica,
311 Sat2|             rośnie, Jan urósł, a ja nie urosnę.~ ~
312 Sat2|            I ZWIERZ~"Koń głupi". - "Nie koń". - "Osieł". - "Nie
313 Sat2|             Nie koń". - "Osieł". - "Nie osieł, mój bracie".~- "Któreż
314 Sat2|                 A, już to nadto!"- "Nie nadto, lecz mało,~Gdyby
315 Sat2|            Iżby wiedząc, co czynić, nie czynił, co trzeba?~Zwierzom
316 Sat2|              lecz gorszy nad sługi.~Nie nowina to w panach. Z ich
317 Sat2|           pędu na straszne odgłosy.~Nie powaga, lecz dzielność wzbija
318 Sat2|           nam nóg pożycza, jakbyśmy nie mieli,~Koń, na którego grzbiecie,
319 Sat2|           podobnych -~Ten koń, lubo nie w słowach wdzięcznych i
320 Sat2|              Słyszy nędzny i czuje; nie czuje, co woła.~Jak ma czuć
321 Sat2|          usługę wyrzucił z pamięci?~Nie na to tyle darów natura
322 Sat2|            przymiot czułości, jeśli nie czujemy?~Na co światło rozumu,
323 Sat2|           natury w darach wysiliła?~Nie bluźńmy, zbyt zuchwali,
324 Sat2|            Ten sięgnął ku bydlętom. Nie bajką wiek złoty.~Był on,
325 Sat2|        Znalazł uczniów; któryż błąd nie znachodził ucznie?~Omamiał
326 Sat2|             a wdziękiem zuchwałość.~Nie na tym się zasadza człecza
327 Sat2|        szacunek i być wdzięcznym za nie".~ ~
328 Sat2|              w naturze.~Wierzę, ale nie u nas. W każdej koniunkturze~
329 Sat2|           sławę, czy hańbę stanowi,~Nie moja rzecz objawiać, a choćbym
330 Sat2|            by wierzył? Więc nad tym nie będę się bawił,~Lecz coraz
331 Sat2|              ręce zaciera, tylko co nie kąsa,~Rwie się. - Trzymać
332 Sat2|             Lubią sławę takowi, ale nie o szkodzie.~Wróć waszeć,
333 Sat2|             Do nóg, do nóg, na pana nie podnoście oczy,~To pan jaśnie
334 Sat2|             skalkulował - gospodarz nie lada -~Nowe planty wymyśla,
335 Sat2|            To dług; on i towarzysze~Nie chcąc na miernym zysku przestawać
336 Sat2|          przestawać dość sytnie~Nic nie mają". - "Dlaczego?" - "
337 Sat2|             sławny jurysta".~- "Czy nie z tych, co to z prawnych
338 Sat2|        pandektów?" - "On z nich nic nie kradnie".~- "Dlaczego?" - "
339 Sat2|                Dlaczego?" - "Bo ich nie zna; bierze, co napadnie,~
340 Sat2|      biegłość?" - "Od gminu daleki,~Nie będzie z nami gadał". - "
341 Sat2|           nami gadał". - "Niechże i nie gada.~Ale któż z niego mądrość
342 Sat2|      mędrcach to wiedzieć, albowiem~Nie tacy oni prości, jacy dawniej
343 Sat2|         rzecz trzymając karbie,~Nic nie dają". - "Dlaczego?" - "
344 Sat2|          dają". - "Dlaczego?" - "Bo nie masz nic w skarbie"~- "A
345 Sat2|           Pewnie bitwy zwodził?"~- "Nie". - "Pewnie wielu zawziętych
346 Sat2|            zawziętych pogodził?"~- "Nie". - "Pewnie nędznym w przygodzie
347 Sat2|             przygodzie usłużył?"~- "Nie". - "Pewnie w pismach wiele
348 Sat2|       pismach wiele pracy użył?"~- "Nie". - "Pewnie skarby dla kraju
349 Sat2|          oduczyć".~- "Ten nic prawa nie umiał, a chciał się go uczyć.~
350 Sat2|          Oto sędzią został.~Ten nic nie miał a dobra za milijon
351 Sat2|       Pewnie znalazł pieniądze?" - "Nie znalazł". - "Więc złupił?"~- "
352 Sat2|       znalazł". - "Więc złupił?"~- "Nie złupił". - "Pewnie okradł?" - "
353 Sat2|                  Pewnie okradł?" - "Nie okradł". - "Sfrymarczył?"~- "
354 Sat2|               Sfrymarczył?"~- "I to nie". - "Jakże kupnu takiemu
355 Sat2|               A to jak?" - "Ten nic nie dał, tamten nie odebrał"~- "
356 Sat2|             Ten nic nie dał, tamten nie odebrał"~- "Ten zbyt kochał
357 Sat2|         dlatego, ażeby mniej godni, nie brali,~Brał, aby się do
358 Sat2|        zdrów, klatek aż nadto, a ja nie mam czasu"~ ~
359 Sat2|             Jegomość dobrodziej.~On nie tak jak to drudzy i gada,
360 Sat2|            Jakoż nigdy się w takich nie chciał mieścić rzędzie,~
361 Sat2|          człowiek wszelki,~A kto by nie powtarzał, ten zysk sobie
362 Sat2|                  Więc wiedział?" - "Nie umiał".~- "Jakże zgadł?" - "
363 Sat2|             I jamci na świecie".~- "Nie na wielkim, on inszy, wy
364 Sat2|          wielkim, on inszy, wy tego nie wiecie,~Co to jest ten świat
365 Sat2|           osądził?" - "Zgadnij". - "Nie wiem". - "Oni sami".~- "
366 Sat2|      pomyślne, a pospólstwo wierzy.~Nie pospólstwo, co kupczy, co
367 Sat2|       wszędy, dziś ma dwie stolice.~Nie uwłaczam ja cudzym, ale
368 Sat2|         zbytek ganię,~Talent granic nie cierpi, jego panowanie~Nie
369 Sat2|          nie cierpi, jego panowanie~Nie od kraju zawisło - przemysł
370 Sat2|             świecie,~A kto wie, czy nie tysiąc". - "Wiele to, czy
371 Sat2|             mnie gdy się tak zdało,~Nie upieram się w zdaniu, a
372 Sat2|           rogoże,~Pełno Dyjogenesów nie w beczce, lecz ż beczką.~
373 Sat2|      krzykliwą sprzeczką,~Czytają a nie myślą, sądzą ślepym zdaniem,~
374 Sat2|        Konstantyn o tej bajce wcale nie pamięta,~Zamyśla się ustawnie,
375 Sat2|        błędy narzekać,~Czego dociec nie można, na pozór dociekać,~
376 Sat2|          wielbi, któremu błąd miły.~Nie są światłem błyszczenia,
377 Sat2|        rzeczy, jak ci się to zdaje?~Nie rozumiej, że ja ci przymawiam,
378 Sat2|              jak zowiesz, potwarze,~Nie dmij, gdy mało umiesz, mędrszym
379 Sat2|           gdy mało umiesz, mędrszym nie dokuczaj.~Jeśli masz dar
380 Sat2|           masz dar bawienia, baw, a nie nauczaj".~ ~
381 Sat2|           się żenić - winszuję, ale nie zazdroszczę.~To więc, co
382 Sat2|        dźwigać. Chcesz i ty, odwaga nie lada,~Ale że dosyć liczna
383 Sat2|         Idziesz śmiało. - Poczekaj, nie będę ja bawił,~Kto wie,
384 Sat2|  oblubienicę~Piękniejszej w świecie nie masz. Tak romanse każą,~
385 Sat2|         masz. Tak romanse każą,~Ale nie rozum zdrowy. Ten, pod swoją
386 Sat2|         Uwaga w każdym dziele nigdy nie zawadzi.~Więc zdatna i w
387 Sat2|       pożyciu,~Jeśli węzły wzajemne nie wzmocni szacunek,~Nastąpi
388 Sat2|   Sokratesie! tak cię Erazm mienił.~Nie byłbyś nigdy świętym, gdybyś
389 Sat2|           nigdy świętym, gdybyś się nie żenił.~Zyskałeś uwielbienie,
390 Sat2|              Dajmy jednak, iż twoja nie w Ksantypów rzędzie,~Dobra,
391 Sat2|              a ja go, choćbym mógł, nie kupię.~Wiesz dlaczego? Agnieszki,
392 Sat2|          dlaczego? Agnieszki, kiedy nie złe - głupie".~- "Tym lepiej". - "
393 Sat2|             będzie oświecona, rozum nie zawadzi.~Ale rozum powolny,
394 Sat2|       koniecznie".~- "To się lepiej nie żenić". - "Czyż kupiec frymarczyć~
395 Sat2|              Czyż kupiec frymarczyć~Nie powinien dlatego, gdy zysk
396 Sat2|        wydostarczyć~W jednym handlu nie może? W innym zysku szuka.~
397 Sat2|            jego rozumie, iżby miał, nie wróżę.~Zdrowie, życie nieść
398 Sat2|        przeprawie.~Głód znosie, snu nie użyć, spoczywać na ławie,~
399 Sat2|         zaprzeczy,~Iż gdzie indziej nie jest tak - i tam nic do
400 Sat2|          innej w ciągłych podróżach nie było,~Gdy się czas marnie
401 Sat2|             mówi o worku.~Pewnie mu nie usłużył - a źle, gdy nie
402 Sat2|            nie usłużył - a źle, gdy nie służy.~To nic jeszcze; gdy
403 Sat2|       większa usługa. - Jaka? - Żyć nie można,~Jeśli pilność o zdrowie
404 Sat2|            zdrowie czuła a ostrożna~Nie zapędzi tam, gdzie jest
405 Sat2|            chwytać należy, żeby moc nie zgasła.~Jeżeli więc na takie
406 Sat2|             takie ozdrowienia hasła~Nie wzbudzi się chęć jechać,
407 Sat2|          krzepkość, z ojców wziętą, nie płacąc nikomu,~Od zdrowych
408 Sat2|      roztropności urządzeni miarką,~Nie znali się z hałunem, salitrą
409 Sat2|         kraju się właściwego cieśni nie zawarli,~Lecz chcąc ludzi
410 Sat2|        braci.~Pitagoras powiedział, nie trzeba jeść bobu.~A niekontent
411 Sat2|          się dotąd na jawie jeszcze nie skleciła.~Woda, według Talesa,
412 Sat2|             jeszcze szczęśliwszymi.~Nie mogę ja tak wielkiej oprzeć
413 Sat2|            się zbyt daleko zapędzać nie radzę.~Ostatnia to po rozum
414 Sat2|             się pod własnym dachem, nie chciał gnieździć,~Darmo
415 Sat2|           Czuje to świat, ja światu nie będę doradzać,~Ale gdybym
416 Sat2|         baczność na każdą przysadę!~Nie wierz łbom zagorzałym, które
417 Sat2|        rzeczy, lekarstwem nudności.~Nie nudzi się, kto kontent,
418 Sat2|          tymi, choćby wśród stepów, nie będziemy sami.~Cóż dopiero,
419 Sat2|       Piękne to towarzystwo i nigdy nie znudzi,~Swoich znając po
420 Sat2|       dobrze w domu siedzieć. - Kto nie chce, niech jedzie!~ ~
421 Lis |           królowie przyjaciół nigdy nie miewali.~Więc czego owi
422 Lis |            i po tronie, kiedy nicht nie kocha?~Moc czynienia szczęśliwych
423 Lis |          Moc czynienia szczęśliwych nie jest to rzecz płocha.~I
424 Lis |       wszystko czczością, gdy serce nie czuje.~Człek zwierzę towarzyskie;
425 Lis |      zwierzę towarzyskie; gdy w tym nie zyskuje, .~Iż w podobnym
426 Lis |     Powtarzam, mości królu, iż temu nie wierzę.~Nie mówię to z podchlebstwa,
427 Lis |          królu, iż temu nie wierzę.~Nie mówię to z podchlebstwa,
428 Lis |             panie miłościwy, że nim nie urosłem,~Więc mówię z przekonania,
429 Lis |         byle tylko chcieli.~Któż by nie chciał? Chcieć łatwo, lecz
430 Lis |               sztuka.~Kto winien? — Nie znalezion? czy ten, co nie
431 Lis |          Nie znalezion? czy ten, co nie szuka?~Człowiek prawy, więc
432 Lis |       zysków w cnocie szuka.~Królu, nie twemu sercu służy ta nauka!~
433 Lis |   Krzysztofie, kto dobrze tłumaczy,~Nie samo okrucieństwo lub niezgrabność
434 Lis |           władzę swoją rozpostarła,~Nie masz twierdzy takowej, gdzie
435 Lis |      twierdzy takowej, gdzie by się nie wdarła.~Odpór jej niebezpieczny,
436 Lis |             Z pocztem się swoich na nie zapalczywie miota.~Nie ustrzegła
437 Lis |           na nie zapalczywie miota.~Nie ustrzegła się przed nią
438 Lis |             Ściga je, a gdy w biegu nie potrafi dostać,~Żeby lepiej
439 Lis |             się instynktem rządząc, nie rozumem,~Pyszni się tym,
440 Lis |    zaszczycie, a rady, choć zdrowe,~Nie, że złe, odrzucone, ale
441 Lis |             w tej mierze cnotliwych nie wiodę;~Miło służyć ojczyźnie,
442 Lis |                      DO PAWŁA~Gdzie nie jest obowiązek, czy dobrze
443 Lis |             się znalazło, czego się nie szuka.~Poznać ludzi istotna,
444 Lis |            kładnie karby.~Wzrok jej nie nadto bystry, lecz trwały
445 Lis |            Widok rzeczy, mój Pawle, nie jest oczywisty.~Tłumi go,
446 Lis |           są inni ludzie.~Że poznać nie możemy, nie traćmy ochoty,~
447 Lis |       ludzie.~Że poznać nie możemy, nie traćmy ochoty,~Może pozór
448 Lis |             widzą.~Źli ludzie, lecz nie rodzaj: jest w sercu grunt
449 Lis |         Ślepi w żądzy, w działaniu, nie wiemy, co gasiem,~I chociaż,
450 Lis |           dobry człowiek. A choćbyś nie pytał,~Gdy nie masz tej
451 Lis |            A choćbyś nie pytał,~Gdy nie masz tej dzielności, iżbyś
452 Lis |        lepiej dowierzać, niźli zbyt nie wierzyć;~Strzegąc się, by
453 Lis |           wierzyć;~Strzegąc się, by nie ująć, lepiej i nadmierzyć.~
454 Lis |            Więc i my tak działajmy, nie lepsi od innych,~A jeśli
455 Lis |           wieszczym duchem zgadywać nie umiem,~Pewnie jedziesz,
456 Lis |            zyskał. — Cóż przecie? - Nie do wód on spieszył.~Trzy
457 Lis |            rezon. Spazmów i waporów~Nie uleczyły wody. Trzeba do
458 Lis |        drogą,~Musi Paryż odwiedzić! Nie tracąc momentów~Leci więc,
459 Lis |              Niechże sobie choruje. Nie twoje to wzory.~Jedziesz
460 Lis |             co rzecze Warszawa, tam nie masz Fokshalu.~Ale gdy się
461 Lis |              Ale gdy się wydzierasz nie bez mego żalu,~Pozwól, niech
462 Lis |         płacze, pan podskarbi że mu nie zapłacił,~Chłop stęka, czapki
463 Lis |           Wziął je hajduk, jegomość nie czytał.~Pan komisarz natychmiast
464 Lis |            wierzyć.~Tak to drudzy a nie ty. Wstydźże się, mój książę!~
465 Lis |             gospodarstwie wcale się nie znają.~Ten najbardziej,
466 Lis |     kmieciów przerobi w szlachcice,~Nie wierz mu, to pogorszy wszystkie
467 Lis |             nam drzeć, a im płacić.~Nie powinien pan swoich przywilejów
468 Lis |           czcze nazwisko, kto cnoty nie czuje,~Święte, dzielne,
469 Lis |    dzierżysz, ja płaczę po stracie.~Nie potrzeba dowodów tam, gdzie
470 Lis |             z pośpiechem,~Usłużyć a nie zyskać, owszem, w służbie
471 Lis |           Kodrusów, dała Decyjusze.~Nie wierzy dziełom takim, kto
472 Lis |    poddaństwa, rozpacz niewolników.~Nie tak sądzi mąż prawy, względy
473 Lis |            sądzi mąż prawy, względy nie ujęty:~Król wolnych ludźmi
474 Lis |              co były przed wiekiem.~Nie krzywdzą synów mniejszym
475 Lis |         Mniej dając, niż pragniemy, nie daje, co szkodzi.~Cóż nad
476 Lis |      zbytnia, jest źródłem niedoli,~Nie potrzeba cierpiącym tłomaczyć,
477 Lis |           Więc gdy szczęście celem,~Nie fanatyk swywoli jest obywatelem.~
478 Lis |            swywoli jest obywatelem.~Nie kocha ten ojczyzny, kto
479 Lis |           gdzie chłosta za zbrodnią nie zdoła pospieszyć,~Gdzie
480 Lis |           trzyma miejsce cnoty,~Tam nie Rzymian następce, ale Hotentoty.~
481 Lis |            prawy obywatel, przesady nie szuka,~Zbytek i w dobrym
482 Lis |          szacowne przywileje wasze.~Nie ma panów, kto wolen nad
483 Lis |          przy nim obstawając żwawo,~Nie buntownik, lecz cnoty zagrzany
484 Lis |            jest zwierciadłem, kto w nie wejźrzeć raczy,~Tak każdego,
485 Lis |             bez przysady, prosto, a nie podle,~Co godne wiadomości,
486 Lis |      określać,~Dla miłości ojczyzny nie taić, nie zmyślać,~Nie koligacić
487 Lis |          miłości ojczyzny nie taić, nie zmyślać,~Nie koligacić przodków
488 Lis |     ojczyzny nie taić, nie zmyślać,~Nie koligacić przodków z Tumem
489 Lis |           prędkonogim po ćwieczkach nie biegać.~Nasze ojcy podściwe
490 Lis |         podściwe dobre mieli serce,~Nie chcieli nawet bajek trzymać
491 Lis |        istocie nad bajki rozliczne?~Nie pierwsi my to łgali, łgali
492 Lis |          cudownie,~Bajarz, choć sam nie wierzył, plótł bajki wymownie.~
493 Lis |      wiedzieć, w jakim dzieło roku.~Nie rok służy do dzieła prawego
494 Lis |           do dzieła prawego wyroku,~Nie dzień czyni treść rzeczy,
495 Lis |        treścią rzeczy,~Wdzięk stylu nie pomoże, kunszt nie ubezpieczy.~
496 Lis |            stylu nie pomoże, kunszt nie ubezpieczy.~Wzgardą jest
497 Lis |      męstwem, ludzkością dokończył.~Nie stąd ją Aleksandra przemożność
498 Lis |              płakał nad zgnębionym.~Nie zwycięzca, lecz skromny
499 Lis |       dobrej sławy chciwy,~Obrońca, nie zaczepnik, wtenczas zawołany,~
500 Lis |            bez duszy,~Których cnota nie wzmaga, ludzkość nie poruszy,~