Part

 1 Sat1|       nie człowiek. To prawda, a ty nie wiesz o tym;~Wszystko
 2 Sat1|       cię i chytrość bezczelna -~Ty mów prawdę, mów śmiało,
 3 Sat1|        twych rozkosznych nocach,~Ty śpisz, a szczęście czuje.
 4 Sat1| szczęśliwe filuty.~Winszuję, jak ty inszym, że tobie nie mierzą:~
 5 Sat1|          chwastem, łąki głogiem;~Ty przemysłem naprawisz, coś
 6 Sat1|          Niech boginie osądzą. - Ty zważ, co cię czeka.~Boginie
 7 Sat2|        Przecież na was powstanę. Ty, co ci się marzy,~Ty, co
 8 Sat2|   powstanę. Ty, co ci się marzy,~Ty, co bredzisz, co zmyślasz,
 9 Sat2|          Muszą dźwigać. Chcesz i ty, odwaga nie lada,~Ale że
10 Sat2|          Arnolfy nietrudno. Aleś ty szczęśliwy;~Wierzę, że twojej
11 Lis |     wierzyć.~Tak to drudzy a nie ty. Wstydźże się, mój książę!~
12 Lis |         być obywatelem.~Jam był, ty jeszcze jesteś. Roztrząśmy,
13 Lis |       Roztrząśmy, mój bracie,~Co ty z szacunkiem dzierżysz,
14 Lis |         uczony biskupie, pisano.~Ty bierzesz pióro w rękę, w