Part

  1 Sat1|               słowa nieubogi,~Rodzaj, co umie znaleźć, czego i nie
  2 Sat1|          znaleźć, czego i nie było,~A co jest, a niedobrze, żeby
  3 Sat1|            kiedy cudzy rządził.~Czyń, co możesz i dziełmi sąsiadów
  4 Sat1|               godny,~Nie masz chrztu, co by zmazał twój grzech pierworodny.~
  5 Sat1|                prawda, poprawiasz się co dzień) -~Przecież muszę
  6 Sat1|           takim, jacy byli drudzy.~Po co tobie przyjaciół? Niech
  7 Sat1|            łaski moneta zwyczajna?~Po co nie brać szalunku starostw,
  8 Sat1| przedysputował. ale głupi pobił.~Ten. co niegdyś potrafił floty duńskie
  9 Sat1|            się popraw przynajmniej, o co ja się wstydzę.~Dobroć serca
 10 Sat1|              przystoi,~To mi to król, co go się każdy człowiek boi,~
 11 Sat1|             człowiek boi,~To mi król. co jak wspojżrzy, do serca
 12 Sat1|               i pradziady,~A synowie, co w bite stąpać mieli ślady,~
 13 Sat1|              w otchłań zbytków bieży.~Co zysk podły skojarzył, to
 14 Sat1|                Zysk serca opanował, a co niegdyś tajna,~Teraz złość
 15 Sat1|               przodków, nadgrody cnót co używacie,~Na wasze gniazdo
 16 Sat1|           tego nazwiska niegodni.~To, co oni honorem, podściwością
 17 Sat1|              prostotą ochrzcili; więc co szacowali,~My tym gardziem,
 18 Sat1|            jarzma, a jeśli jest taki, co dźwiga,~Nie włożyła go cnota -
 19 Sat1|         Próżno sobie podchlebia. Ten, co niegdyś słynął,~Rzym cnotliwy
 20 Sat1|             Wojciech, jadem zaprawny, co go wewnątrz mieści,~Zdradnie
 21 Sat1|             napój łza, którą wyciska.~Co słowo - sztuka zdradna,
 22 Sat1|               słowo - sztuka zdradna, co krok - podstęp nowy;~Zdrajca
 23 Sat1|             jego obrzydła,~Jak pająk, co snuł z siebie, rozpostarłszy
 24 Sat1|              Spada maszka, a zdrajca, co pod nią przebywa,~Tym jeszcze
 25 Sat1|             im dłużej był tajny.~Ten. co ma umysł zwrotny, a język
 26 Sat1|              szczęśliwy, że wygrał.~A co w pierwszych początkach
 27 Sat1|              dowcipnie utaił,~Iż ten. co oszukany, nie wie. jak wpadł
 28 Sat1|           sztuka przedsięwzięta~Tego, co ją dokazał, uczyniła stawnym.~
 29 Sat1|             Każdy wiek miał łotrów,~A co my teraz mamy i Pawłów,
 30 Sat1|            Zdatne bractwa, lecz temu. co daje. nie bierze.~Syp fundusze,
 31 Sat1|       złudzonych, wieków poprawiacze,~Co w zuchwałych zapędach chcąc
 32 Sat1|             Śmieje się z oświeconych, co złotem nie świecą.~To u
 33 Sat1|         wstydzą się ci żebrać u tych, co je skradli;~Oszukani klną
 34 Sat1|              polorem i gustem,~Piotr, co zaczął być stratnym, jest
 35 Sat1|                I póty w więzach tego. co usidlił, trzyma,~Aż go sobie
 36 Sat1|            uczyni podobnym.~Więc ten. co niegdyś oczy pasł gustem
 37 Sat1|          winszowaniem bieży;~Jędrzej, co to zmyśloną wziąwszy na
 38 Sat1|           miłośnik ludzkiego rodzaju,~Co złych i dobrych wspołem
 39 Sat1|              Możesz łupu zdartego, na co chcesz, obracać.~Jest więc
 40 Sat1|              Niechaj płacze głupi;~Po co nie był ostrożnym, już jej
 41 Sat1|              nieostrożny:~Śmieje się, co oszukał, a umysł nietrwożny,~
 42 Sat1|               waszych przeszli.~A wam co mam powiedzieć, cnotliwa
 43 Sat1|             zacznie, kończy,~A cnota, co się nigdy z chytrością nie
 44 Sat1|         Wojciecha?" - "Któż nie znał! Co teraz~Bez sług, ledwo w
 45 Sat1|             nim wstyd dawnej pychy;~A co niegdyś wytrząsał kufle
 46 Sat1|           wytrząsał kufle i kielichy,~Co szampańskim, węgierskim
 47 Sat1|           niesyta stołowników zgraja,~Co się zyskiem obłudy karmi
 48 Sat1|               Etny, a sławne piwnice,~Co dziad, pradziad szacownym
 49 Sat1|                Ów wlecze złoty dywan, co w skarbcu spoczywał,~Dywan,
 50 Sat1|             skarbcu spoczywał,~Dywan, co stół naddziada-ministra
 51 Sat1|             kuranty, a misterne flety~Co kwadrans, co godzina dudlą
 52 Sat1|           misterne flety~Co kwadrans, co godzina dudlą menuety.~Wchodzi
 53 Sat1|            twarze, a w architekturze,~Co to wszystkich patrzących
 54 Sat1|            jak Polska obfita.~Tak ów, co po jałmużnę niegdyś do Włoch
 55 Sat1|             przecież cząstka do tego, co zdarli,~Wdzięczen, że go
 56 Sat1|          podróży powraca użytkiem,~Że co panem wyjechał przystojnym
 57 Sat1|                ale niech nie niszczą.~Co po guście, dłużnicy gdy
 58 Sat1|        dłużnicy gdy płaczą i piszczą?~Co po fantach, za które poszły
 59 Sat1|            kraje okoliczne;~A zbytek, co się tylko czczym pozorem
 60 Sat1|          panem.~Nie o takim ja mówie, co wysokim stanem~I wspaniałym
 61 Sat1|            wielmożny, albo oświecony,~Co tydzień daje koncert, co
 62 Sat1|              Co tydzień daje koncert, co dzień bal w zapusty,~A woreczek
 63 Sat1|             pusty.~Ale o takim mówię, co w czarnym żupanie~I w bekieszce
 64 Sat1|    przysposobił,~Wynalazł alchymistę, co mu złoto robił?"~- "Nie". - "
 65 Sat1|                   Skądże ta szkatuła, co niosą na drągach?"~- "Zgadnij". - "
 66 Sat1|                ale skutek pracy.~Ten, co jechał do Lwowa na saniach
 67 Sat1|            Zbyt je drogo zapłacił. Na co sobie szkodzić?~Na co zbiory,
 68 Sat1|              Na co sobie szkodzić?~Na co zbiory, jeżeli nie mają
 69 Sat1|           Niech dogodzą miernie.~Ten, co żądze w zapędach rozpuszcza
 70 Sat1|                Nieustannie powtarzał, co rano przykazał,~Co dzień
 71 Sat1|         powtarzał, co rano przykazał,~Co dzień nowe rozkazy i pisał,
 72 Sat1|            towary~Wyszła suma; a ten, co poddanych uciskał,~Pracując
 73 Sat1|             Pierwszy szeląg schowany, co się w grosz pomnożył,~Ten
 74 Sat1|            Tak mówił nasz pan Michał, co krocie rachował".~- "Nic
 75 Sat1|             na fanty,~Nie na fraszki, co z wierzchu szklnią się,
 76 Sat1|              i cenił istotą:~Znał on, co jest pozłota, znał, co szczere
 77 Sat1|                co jest pozłota, znał, co szczere złoto.~Tym sposobem
 78 Sat1|          groszu oni rachowali~I mieli co rachować. My, z pozoru drodzy,~
 79 Sat1|             tym przysłowiem~Przepadł, co go wymyślił. Jak było, opowiem.~
 80 Sat1|         nietykana stoi.~Pan Wojciech, co się bardzo niestrawności
 81 Sat1|            biorą nad potrzebę. Człek, co nimi gardzi,~Gorzej od nich
 82 Sat1|               obelgi takowi są godni,~Co w dzikim zaślepieniu występni
 83 Sat1|             po której żal chodzi.~Ci, co się na takowe nie udają
 84 Sat1|          Znajdziesz Pawła na wstępie, co przychodniów szuka.~Stary
 85 Sat1|     towarzyszy,~Tamtemu niby zwierza, co od drugich słyszy:~Trwożny,
 86 Sat1|          wielmożni,~Przeszli, a tych, co zdradnie całował i ściskał,~
 87 Sat1|            Żadnego nie wypuścił, żeby co nie zyskał.~Znajdziesz po
 88 Sat1|            Znajdziesz po nim Macieja, co już resztą goni.~Przechodzi
 89 Sat1|               się, bylebyś tym szedł, co on, torem,~Bylebyś się pożegnał
 90 Sat1|              się więc takich zdobycz, co czynią zelżywym.~Jesteś
 91 Sat1|              w tym wieku szczęśliwym,~Co do wszystkiego zdatny. Do
 92 Sat1|            Truje resztę dni smutnych, co je wlecze z pracą:~Taka
 93 Sat1|      wpadniesz w otchłań no~Ci to są, co z romansów zawróconą głową,~
 94 Sat1|            boginie osądzą. - Ty zważ, co cię czeka.~Boginie są, mój
 95 Sat1|           Znajdziesz nawet w mieście,~Co umysł mając męski, powaby
 96 Sat1|          znajdziesz. Niech odszczeka, co je trzy rachował.~Nie będę
 97 Sat1|          miałkość uprzedzeń, a dając, co nie ma,~Stwarza nowy rząd
 98 Sat1|        fatalny. Zły to rozum, bracie,~Co się na cnoty, wiary zasadza
 99 Sat1|               Przodki twoje podściwe, co Boga się bali,~Co mogli,
100 Sat1|           podściwe, co Boga się bali,~Co mogli, co powinni, oni roztrząsali,~
101 Sat1|              Boga się bali,~Co mogli, co powinni, oni roztrząsali,~
102 Sat1|           nauka próżna i bezbożna.~Na co rozum, dar boży, jeśli bluźni
103 Sat1|       nieprawą. Ta niech tobą rządzi,~Co do cnoty zaprawia, w nauce
104 Sat1|         zaprawia, w nauce nie błądzi,~Co prawe obowiązki bezwzględnie
105 Sat1|       obowiązki bezwzględnie okryśla,~Co zna ludzką ułomność, w zdaniach
106 Sat1|               w zdaniach nie wymyśla.~Co się łącząc z podściwym staropolskim
107 Sat1|               a milcz tak jak drudzy,~Co to swoich małżonek uniżeni
108 Sat1|             raz obaczył,~Ale, żem to, co postrzegł, na dobre tłumaczył,~
109 Sat1|            ponęta zbioru,~Owe wioski, co z mymi graniczą, dziedziczne,~
110 Sat1|               francuskiej niewieście,~Co lepiej (bo Francuzka) potrafi
111 Sat1|               czas na wsi przesiedzi,~Co zima jednak miasto stołeczne
112 Sat1|               Szczęściem kasztelanie,~Co karetę angielską sprowadził
113 Sat1|      sprowadził z zagranic,~Zgrał się co do szeląga. Kupiłem. Czas
114 Sat1|              W jednej klatce kanarek, co śpiewa kuranty,~W drugiej
115 Sat1|               Ten jest cechą każdego, co się dworu ima,~Co pozoru
116 Sat1|            każdego, co się dworu ima,~Co pozoru ma nazbyt, a istoty
117 Sat1|               a istoty nie ma,~Zgoła, co jest dworakiem. Panie Joachimie,~
118 Sat1|             Panie Joachimie,~Powiedz, co tam w ohydzie, a co tam
119 Sat1|          Powiedz, co tam w ohydzie, a co tam w estymie?~Cnota? Waszmość
120 Sat1|            wiesz, a wiesz ściśle,~Ja, co nie wiem, na domysł powiem
121 Sat1|             patrzy, kto czyni, lecz o co rzecz chodzi,~Wszystko zwie
122 Sat1|              braciszku!"~A braciszek, co właśnie z nich czynił igrzyska:~"
123 Sat1|       trzeciego słucha;~Tamten łże, a co słucha, łżącemu nie wierzy.~
124 Sat1|             do ucha.~Ten już przedał, co kupił; wieść nie lada grucha.~
125 Sat1|              albo się chroni, albo na co czeka,~Wszystkie się usta
126 Sat1|        teatrum. gdzie są umieszczeni,~Co pan w izbie, to słudzy dokazują
127 Sat1|              dokazują w sieni.~Paweł, co w dworskiej służbie lat
128 Sat1|         służyć gotowi z pośpiechem,~A co większa, ów pański strzelec
129 Sat1|             poufały~Raczy słuchać te, co mu opiewa, pochwały;~Nawet
130 Sat1|              jak to pierwej zwali~Ci, co z prosta tak pańskie żony
131 Sat1|                 Mów lepiej z tyranów,~Co dom czynią katownią, a na
132 Sat1|   człowieczych ku sługom wyzuli.~Ten, co gdy był sam sługą, dobre
133 Sat1|              niedawno podłe pasamany,~Co się niegdyś pokornie nazywał
134 Sat1|         Obudził się jegomość. Marcin, co czuł pilnie,~Krząta się,
135 Sat1|           Dali drugie w dwójnasób, za co nie dziękował,~Więc dziękuje,
136 Sat1|              się nie doprosi snadnie,~Co widocznie nie zyskał, po
137 Sat1|             posługacze:~Pan koniuszy, co bije, masztalerz, co płacze,~
138 Sat1|        koniuszy, co bije, masztalerz, co płacze,~Pan podskarbi, co
139 Sat1|             co płacze,~Pan podskarbi, co kradnie, piwniczny, co zmyka,~
140 Sat1|                co kradnie, piwniczny, co zmyka,~Sługa pieszy, dworzanin,
141 Sat1|              Sługa pieszy, dworzanin, co ma pacholika,~Pokojowiec
142 Sat1|              kobiercu.~Pan architekt, co planty bez skutku wymyśla,~
143 Sat1|           skutku wymyśla,~Pan doktor, co zabija, sekretarz, co zmyśla,~
144 Sat1|         doktor, co zabija, sekretarz, co zmyśla,~Pan rachmistrz,
145 Sat1|               zmyśla,~Pan rachmistrz, co łże w liczbie, gumienny,
146 Sat1|              łże w liczbie, gumienny, co w mierze,~Plenipotent, co
147 Sat1|             co w mierze,~Plenipotent, co w sądzie, komisarz, co bierze~
148 Sat1|                co w sądzie, komisarz, co bierze~Więcej jeszcze, jak
149 Sat1|           usług ważniejszych.~Łowczy, co je zwierzynę, a w polu nie
150 Sat1|              nie bywa,~Stary szafarz, co zawżdy panu potakiwa,~Pan
151 Sat1|           panu potakiwa,~Pan kapitan, co Żydów drze, kiedy się proszą,~
152 Sat1|          kiedy się proszą,~Żołnierze, co potrawy na stół w gale noszą,~
153 Sat1|            stół w gale noszą,~Kapral, co więcej jeszcze kradnie niż
154 Sat1|        kradnie niż dragani,~I dobosz, co pod okna capstrych tarabani,~
155 Sat1|                Mają króle marszałków; co być królem może,~Jak ma
156 Sat1|                kto dręczy.~Niewolnik, co pod jarzmem obelżywym jęczy,~
157 Sat1|               w przeklęstwie na tego, co włożył,~Klnie los, co się
158 Sat1|           tego, co włożył,~Klnie los, co się tym zjadlej dla niego
159 Sat1|                Gdy kazał temu służyć, co niewart być panem".~ ~
160 Sat1|            Lahirem.~Tak się zwał ten, co pierwszy dla zabawnej współki~
161 Sat1|          króle, i kralki,~A my głupi, co gramy, płaciemy za lalki.~
162 Sat1|                I lalki nam też płacą. Co ziemi i piędzi~Nie miał
163 Sat1|             majętności.~Jako strumyk, co z letka po kamyczkach ścieka,~
164 Sat1|                Wspaniały punkt honoru co trzymając żwawo,~Zaufani,
165 Sat1|           Przegrał niżnik, ów niżnik, co się był tak wsławił,~Zgniótł
166 Sat1|               losy płaczący odmienne,~Co największą pociechą strapionego
167 Sat1|         żałośnie ziewnął.~Wrzask. - O co? - Jak nie wrzeszczyć. Zyski
168 Sat1|               głosem wotum uroczyste,~Co w zaklęciu wskróś serca
169 Sat1|              niżnika.~Stawia zdrajcę, co tyle złota na bank wegnał,~
170 Sat1|        żebraki.~Piotr kontent. Piotr, co wczoraj trzysta nie żałował,~
171 Sat1|               bo grać przestał, tych, co wczoraj grali,~Jęczą nad
172 Sat1|           bawiąc z odgrywaniem długo,~Co chciał pocieszyć niby zawstydzone
173 Sat1|      dyrygując stanem,~Kto wie, jeśli co przegrał, nazad nie odkupi.~
174 Sat1|            nieźle. Są mistrze uczeni,~Co kiedy zechcą, żołądź uczynią
175 Sat1|           żołądź uczynią z czerwieni,~Co pamfila skinalą, a gdy karta
176 Sat1|         zaczęły, mądrzy je przejęli~I co by się kartami bawić tylko
177 Sat1|                    12. PALINODIA~ ~Na co pisać satyry? Choć się złe
178 Sat1|              macza,~Nie przeprze. Ci, co satyr udali się drogą,~Mszczą
179 Sat1|        wielkimi nie mogą.~Ta pobudka, co bardziej niż żarliwość wzrusza,~
180 Sat1|           konsulów mimo ich topory,~A co skarb (jak zazwyczaj) okradły
181 Sat1|            Nie wiedzieli prostacy, że co lud obchodzi,~Że co małym
182 Sat1|                że co lud obchodzi,~Że co małym nie wolno, to wielkim
183 Sat1|          wyszli, mało je kto czyta,~A co komu do tego, kto był hipokryta,~
184 Sat1|        Juwenalis, na przymówki skory,~Co stąd Persyjuszowi, że kradły
185 Sat1|              sprawiedliwy. A poeta za co~Głos podniósł? Nieźle milczeć,
186 Sat1|              wstyd? - Marność znikła.~Co honor? - Mistrz dziwaczny
187 Sat1|           Zgodziła się z wdziękami, a co niegdyś dzika,~Już pieszczotom
188 Sat1|               chwile dawce,~Bierzcie, co wam należy, chwałę, marnotrawce;~
189 Sat1|           zbiera. Stąd hojne panięta,~Co spasłe głodem ojców, na
190 Sat1|               przegrał, ten gani.~Ci, co do tego stanu nie są powołani,~
191 Sat2|               l. POCHWAŁA MILCZENIA~ ~Co nie jest do istności, co
192 Sat2|              Co nie jest do istności, co brak w liczby rzędzie,~Tym
193 Sat2|         Przecież na was powstanę. Ty, co ci się marzy,~Ty, co bredzisz,
194 Sat2|              Ty, co ci się marzy,~Ty, co bredzisz, co zmyślasz, czasem
195 Sat2|               marzy,~Ty, co bredzisz, co zmyślasz, czasem ci się
196 Sat2|             wy, niegodni względu,~Wy, co słowem, co piórem umiecie
197 Sat2|               względu,~Wy, co słowem, co piórem umiecie kaleczyć,~
198 Sat2|    nieprawości wyćwiczeni szkole,~Wy, co w sztucznej a zdradnej podstępów
199 Sat2|               w istocie!~Zrzuć barwę, co cię podli, a towarzysz cnocie -~
200 Sat2|               przestępne, lecz umysł, co błądził,~Świętą niemotę
201 Sat2|               placu poległo~Niż tych, co w jadzie dzielne, w złych
202 Sat2|             Niegdyś zbrodnią to było, co dziś żartem mienią.~Płochość
203 Sat2|       Płochość z głupstwem nie znają, co wielbią i cenią:~Nieszczęśliwie
204 Sat2|              pamiętną!~Niech zdrajcy, co mądrości znieważyli piętno,~
205 Sat2|            nienawidzą,~Niech poznają, co szpecą, i niechaj się wstydzą.~
206 Sat2|          stary.~Tym dzielniej zeszły, co go szpeciły, przywary"~- "
207 Sat2|            byli~Lepsze syny od ojców, co nas poprawili".~- "Więc
208 Sat2|             zasłonę i jawnie obaczył,~Co było wiekom tajno. Więc
209 Sat2|           Więc sędzie dobrani,~Każdy, co jest, wychwala, a co było.
210 Sat2|           Każdy, co jest, wychwala, a co było. gani.~Przewraca dawnych
211 Sat2|               iż można by myślić,~Jak co lepiej wynaleźć alboli okryślić.~
212 Sat2|          dziwacznych,~Niech ci sądzą, co myślą, a myślą, jak trzeba.~
213 Sat2|            traci.~Czytał Szymon, wie, co, jak i kiedy się działo,~
214 Sat2|         niespieszna, obfita nadgroda.~Co powie prawy mędrzec, wiek
215 Sat2|           poda.~A te nasze światełka, co błyszczą dość jasno,~Jak
216 Sat2|               i obroty?"~- "Też same, co i pierwej, jest tak, jak
217 Sat2|            jest tak, jak i było,~Lecz co się wszerz zyskało, wzgłąbż
218 Sat2|              się łotrostwo,~Stąd owe, co nas gnębi, ksiąg rozlicznych
219 Sat2|     patrzących strachów niewymownych.~Co zbytnim dowierzaniem upłodził
220 Sat2|        sposobność zdolną,~Dociekajmy, co możem, co dociec się godzi.~
221 Sat2|         zdolną,~Dociekajmy, co możem, co dociec się godzi.~Wiek nasz
222 Sat2|              spasłe głupstwo toczy.~A co lepsza, kto głupi, mądrością
223 Sat2|               mądrością jest dumny,~A co gorsza, kto mądry, zna,
224 Sat2|           Michała przegadał,~Michała, co wiek z księgą trawi w gabinecie.~
225 Sat2|            mówi z cicha,~Aż w śmiech, co go słuchali, więc milczy,
226 Sat2|             szczeka.~Sroga bitwa, a o co - o liść lub kadzidła.~Bogdaj
227 Sat2|               Fraszka sława na potem, co teraz, to moje.~O Pawle,
228 Sat2|              przypisując dzieło temu, co druk płaci,~Pieniężnym bohatyrem
229 Sat2|           talentów od morza do morza.~Co druk głosi, to prawda, od
230 Sat2|        niezdrów, że po śmierci słynę,~Co mi po dobrym mieniu, gdy
231 Sat2|            mieniu, gdy użyć nie mogę,~Co po wszystkim, gdy słabość
232 Sat2|              Był niejakiś pan Łukasz, co chciał wiele dostać.~Cóż
233 Sat2|               wart chłosty, lecz ten, co kraj zdradza,~Lubo tyle
234 Sat2|          Przecież filut, wisielec, na co patrzyć zgroza,~Wstęgi nosi
235 Sat2|          zgroza,~Wstęgi nosi na szyi, co warta powroza.~Nie dopiero
236 Sat2|        rodzaju na świecie?~Ów celnik, co wytartym odziany kontuszem,~
237 Sat2|               i apostoła; ten wrócił, co zyskał,~Nasz wziął, schował,
238 Sat2|         skutkach niepojęty!~Kunszcie, co możesz bielić to, co było
239 Sat2|        Kunszcie, co możesz bielić to, co było czarnym,~Nieprzepłacony
240 Sat2|           jeszcze dopomagał),~Iż ten, co niegdyś chlebem żebraczym
241 Sat2|              rycerze,~Ten najdroższy, co niewart być płatnym a bierze,~
242 Sat2|         niewart być płatnym a bierze,~Co pierśmi kraju swego mający
243 Sat2|              Gromił, bo dusza wielka, co się nad gmin wzniosła.~Sławę,
244 Sat2|         wielkim, bo czuł, czym był, a co czuł, to czynił.~Nie czuł
245 Sat2|               widzi.~Nasz pan sędzia, co z dawnych błędów mądrze
246 Sat2|             Więcej wygrać niż strona, co zyskała dekret -~To treść
247 Sat2|              i my też za światem.~Ja, co jestem dotychczas mości
248 Sat2|              jest taki,~Iżby wiedząc, co czynić, nie czynił, co trzeba?~
249 Sat2|                co czynić, nie czynił, co trzeba?~Zwierzom instynkt,
250 Sat2|              nieba,~Przecież patrząc, co czyniem my, rozumem dumni,~
251 Sat2|        zwierzęty bierze!~Gdzie takie, co rozmyślnie samo się niewoli,~
252 Sat2|         sprawca,~Sam łamie obowiązki, co wznawia i kleci.~Któraż
253 Sat2|     zniewolony tęgimi munsztuki,~Koń, co nam nóg pożycza, jakbyśmy
254 Sat2|            nędzny i czuje; nie czuje, co woła.~Jak ma czuć taki,
255 Sat2|       czułości, jeśli nie czujemy?~Na co światło rozumu, jeśli ciemność
256 Sat2|         bluźńmy, zbyt zuchwali, tego, co ją nadał.~Nasz występek
257 Sat2|            Grozi, ręce zaciera, tylko co nie kąsa,~Rwie się. - Trzymać
258 Sat2|              do pana przychodzi.~A to co? Pada do nóg jegomość dobrodziej~
259 Sat2|                    Jak to?" - "Patrz, co pisze".~- "Milijon to skarb". - "
260 Sat2|          jurysta".~- "Czy nie z tych, co to z prawnych wybiegów korzysta?~
261 Sat2|           prawnych wybiegów korzysta?~Co to kradną z pandektów?" - "
262 Sat2|               Bo ich nie zna; bierze, co napadnie,~Ale bierze po
263 Sat2|     wspaniałość?"~- "Jest to mędrzec, co posiadł wszystką doskonałość~
264 Sat2|            prości, jacy dawniej byli,~Co skarbnice nauki wszystkim
265 Sat2|             Ugodził się z dziedzicem, co już prawie żebrał".~- "A
266 Sat2|                       7. MĘDREK~"A to co za jegomość?" - "Jegomość
267 Sat2|               chciał mieścić rzędzie,~Co tak czynią jak drudzy, szedł
268 Sat2|                Byle umieć ulegać tym, co wsławić mogą.~Alboż inszą
269 Sat2|            inszy, wy tego nie wiecie,~Co to jest ten świat wielki,
270 Sat2|               wierzy.~Nie pospólstwo, co kupczy, co płaci, co mierzy,~
271 Sat2|            Nie pospólstwo, co kupczy, co płaci, co mierzy,~Lecz gmin,
272 Sat2|      pospólstwo, co kupczy, co płaci, co mierzy,~Lecz gmin, co moda
273 Sat2|          płaci, co mierzy,~Lecz gmin, co moda szlachci, a umysł poniża.~
274 Sat2|              nikomu macochą.~Ci więc, co się uwodzą częścią sławy
275 Sat2|            nam korzyść, lecz korzyść, co szpeci~Zbierających rodziców
276 Sat2|              je każą palić,~Ganić to, co chwalono, co ganiono - chwalić,~
277 Sat2|                Ganić to, co chwalono, co ganiono - chwalić,~Nowość
278 Sat2|              są światłem błyszczenia, co ledwo się szklniły,~I owszem,
279 Sat2|              Ale żart, ale wdzięki po co zwać nauką?~Czy błąd idzie
280 Sat2|           Więc, nasz panie Konstanty, co tak żwawym pędem~Doszedłeś
281 Sat2|             nie zazdroszczę.~To więc, co potem poznasz, a co cię
282 Sat2|             więc, co potem poznasz, a co cię dziś troszcze,~Ja opowiem.
283 Sat2|         otwarciem powiek~Postrzegł... co? Oto Ewę - dobro nieskończone.~
284 Sat2|              Będzie tobie lekarstwem, co drugim trucizną.~Możeś jeden
285 Sat2|               cię trzymał, posłuchaj, co radzi:~Uwaga w każdym dziele
286 Sat2|               zwierzchne wdzięki;~To, co wewnątrz, istotne, więc
287 Sat2|           dobrej poręki~Trzeba na to, co wewnątrz; wdzięczna, hoża,
288 Sat2|               Dopieroż kiedy jejmość, co się w serce wkradła,~Stanie
289 Sat2|          przykra, i zjadła,~Kiedy się co dzień z nowym humorem popisze~
290 Sat2|               serca przegryzie,~A to, co ci przyniosła w swojej intercyzie,~
291 Sat2|           teatrach Agnieszka~A wiesz, co się z Agnieszki oblubieńcem
292 Sat2|           zawadzi.~Ale rozum powolny, co powinność radzi,~Rozum,
293 Sat2|               powinność radzi,~Rozum, co zna podległość - może to
294 Sat2|   sprawiedliwie służy,~Jak zwać tych, co się raz wraz ustawicznie
295 Sat2|             plemię.~Cóż poznał? - To, co w domu miał na pogotowiu.~
296 Sat2|         wzorku,~Zapytajmy pielgrzyma, co mówi o worku.~Pewnie mu
297 Sat2|             salitra i siarka.~- A nam co po salitrze? - Jeśli onej
298 Sat2|               skuteczniej zdrowi,~Niż co kryślą lekarze i starsi,
299 Sat2|          zwodziciele tracą,~Rozsądny, co się ustrzegł takiego pogromu,~
300 Sat2|              znudzi,~Swoich znając po co nam nowych szukać ludzi?~
301 Lis |               przestaje być człekiem.~Co więc dawniej mówiono, co
302 Lis |              Co więc dawniej mówiono, co późniejszym wiekiem,~Co
303 Lis |               co późniejszym wiekiem,~Co ów Wolter wyraził dowcipnym
304 Lis |               Nie znalezion? czy ten, co nie szuka?~Człowiek prawy,
305 Lis |               dzierżąc w mierze,~Ten, co losu jest panem, i daje,
306 Lis |              rozumem,~Pyszni się tym, co zwiodła, uprzedzonym tłumem.~
307 Lis |           Stąd liczne błędów mnóstwo, co państwa zgubiło,~Stąd one
308 Lis |             Niech zawczasu przewidzi, co ucierpieć musi.~Likurg,
309 Lis |              oko postradał.~Sokrates, co występki Ateńczyków hydził,~
310 Lis |                 To heroizm prawdziwy. Co kreślę w tej strofie,~Czujesz,
311 Lis |              wierzyć?~Powiedz, Paweł, co zdanie tak umiałeś mierzyć,~
312 Lis |         niepłocha~Uczyniła cię cudem, co cię każdy kocha.~Roztropność
313 Lis |              nieczułe,~Stąd ów głupi, co w morzu utopił szkatułę,~
314 Lis |             Stąd ów głupszy od niego, co się zamknął w beczce.~W
315 Lis |               A ja z tymi, mój Pawle, co rzeczy weselą.~Niech nudne
316 Lis |         dziwaczą,~Idźmy za dziwakami, co raczą przebaczyć.~Jakoż
317 Lis |             go, miesza chytrość tych, co poznać chcemy,~Częstokroć
318 Lis |             patrzający, lecz wielbią, co widzą.~Źli ludzie, lecz
319 Lis |               w działaniu, nie wiemy, co gasiem,~I chociaż, co złe
320 Lis |          wiemy, co gasiem,~I chociaż, co złe z siebie, sztucznym
321 Lis |             Niebezpieczny wzrok taki, co nadto postrzega,~Bystrością
322 Lis |               a wreszcie utraci.~Ten, co w współludziach swoich uznaje
323 Lis |               I nas to mogło spotkać, co innych spotkało.~ ~
324 Lis |              raczej cudem~Znajdziesz, co wart szukania, znajdziesz
325 Lis |                zdradna po kryjomu:~Na co jeździć daleko, powróć się
326 Lis |         drzewo~Ćmi krzaki i zagłusza, co by owoc niosły,~Tak złość
327 Lis |            takowej słabości nazwisko,~Co do Spa zaprowadza. Kazały
328 Lis |             zdobycz, Niemiec w płacz, co nad bankiem siedział.~A
329 Lis |              wtenczas się dowiedział,~Co to jest polski rezon. Spazmów
330 Lis |        Zapomniała po polsku, ani wie, co kasza,~Słabią nerwy sarmackie
331 Lis |            nawet być na Żmudzi.~Stój! co rzecze Warszawa, tam nie
332 Lis |             zagranic nakłady wielkimi~Co ledwo posprowadzał: opasłej
333 Lis |               do ucha,~Drwi i z tych, co drzymają, i z tego, co słucha.~
334 Lis |                co drzymają, i z tego, co słucha.~Przy karecie ci
335 Lis |            się, mój książę!~Przyjaźń, co mnie słodkimi węzły z tobą
336 Lis |               Każe mówić. Ci wszyscy, co cię otaczają,~Wierz mi,
337 Lis |               znają.~Ten najbardziej, co prawi, abyś uszczęśliwiał.~
338 Lis |             czas nastaje drugi,~Czas, co wątląc porywczość do istnej
339 Lis |              Usługi winnej wszystkim, co mają talenta,~Nagli już
340 Lis |               Roztrząśmy, mój bracie,~Co ty z szacunkiem dzierżysz,
341 Lis |           czuć, zmniejszać, słodzić -~Co wspiera, co stan taki potrafi
342 Lis |     zmniejszać, słodzić -~Co wspiera, co stan taki potrafi nadgrodzić?~
343 Lis |          Godzien kraj kochania,~Kraj, co żywi, co zdobi, mieści i
344 Lis |              kochania,~Kraj, co żywi, co zdobi, mieści i ochrania,~
345 Lis |             Te same w nas skłonności, co były przed wiekiem.~Nie
346 Lis |             szczodre nieba,~Taż sama, co i w przodkach, w następcach
347 Lis |              niż pragniemy, nie daje, co szkodzi.~Cóż nad wolność
348 Lis |        potrzeba cierpiącym tłomaczyć, co boli -~Z doświadczenia nauka.
349 Lis |               prawu poddany,~Czci te, co sam z narodem wybrał sobie
350 Lis |               bez podłości~Czuje ten, co cześć bierze, a w prawej
351 Lis |           zacny przy cnocie,~Pod tym, co miłość wzniosła, zasiadając
352 Lis |                Widzi skłonione karki, co je jarzmo tłoczy,~Pasie
353 Lis |         godzien być znanym, obaczy,~A co za życia tai przywary i
354 Lis |        przysady, prosto, a nie podle,~Co godne wiadomości, to tylko
355 Lis |              cóż ją kunszt ciemni?~Na co pisać, jeśli się zmyślać
356 Lis |        bierzesz pióro w rękę, w rękę, co na straży~Prawdę mając rzetelną,
357 Lis |              grunt wszystkiego cnota.~Co mi po tym - to wiedzieć,
358 Lis |               treść rzeczy, lecz ten, co weń czynił.~Kto pisze, czy
359 Lis |       niecnotą i gwałtem.~Wielki ten, co pognębiał, wielki, co ciemiężył,~
360 Lis |            ten, co pognębiał, wielki, co ciemiężył,~Wielki ten, co
361 Lis |             co ciemiężył,~Wielki ten, co przemocą niezdolnych zwyciężył,~
362 Lis |          nikczemność podła, jak mgła, co wiatr znosi.~Możność dzielna
363 Lis |              a gdy istność traci,~Te, co niegdyś zwyciężał, narody
364 Lis |         upadnie.~Niech wiedzą, ale po co rzewnością wykraczać!~Błąd
365 Lis |               przepisany?~Czy waćpan, co mnie piszesz, czy ja, co
366 Lis |              co mnie piszesz, czy ja, co się zżymam?~Mości panie
367 Lis |              sobą się rachować,~Czyli co przedsiębierzem, wypełnić
368 Lis |              rachmistrz doświadczony,~Co doszedł, gdy kunszt szczęścia
369 Lis |              i mędrce poruszy,~A ten, co się naśmiewał z fortuny
370 Lis |        wyciągnął? — Sieci.~Albo jeśli co było, to błoto i trzaski.~
371 Lis |             gdy za życia głodni?~Ten, co wojnę trojańską w dzielnych
372 Lis |              był rżnął w marmurze te, co śpiewał, bogi,~Gdyby był
373 Lis |            żebrakiem.~Otóż zysk tych, co wierszem albo prozą piszą:~
374 Lis |            żywości ostatek,~Ów Pegaz, co się dosiąść niekiedy pozwala,~
375 Lis |            Słodka zawżdy rzecz cudza, co nasze — mniej ważne:~Stąd
376 Lis |          nieprawy od ojców do dzieci,~Co było trunkiem panów, teraz
377 Lis |         czynił, żeśmy zwyciężyli,~Ale co za prostymi trunki zawżdy
378 Lis |         trunkiem~Tego będziem używać, co nam kraj nadawa.~Milszy