Part

  1 Sat1|          niech ten w zamku siedzi;~Z tegoć powodu nasi szczęśliwi
  2 Sat1|          który stanem~Przedtem się z tobą równał, a teraz czcić
  3 Sat1|         się poprawił:~Już cię tron z naszej łaski siwizny nabawił.~
  4 Sat1|         Zniesiesz mężnie - cierpże z tym myślenia sposobem;~Wolę
  5 Sat1|          twoje.~Czemuż świadczysz, z dobroci gdy masz niepokoje?~
  6 Sat1|          sekret zawisł panujących.~Z tych więc powodów umysł
  7 Sat1|           o tobie słyszę,~I ja się z ciebie gorszę, i satyry
  8 Sat1|        stąpać mieli ślady,~Szydząc z świętej podściwych swych
  9 Sat1|         kiedy doleci,~Czyż możecie z nas poznać, żeśmy wasze
 10 Sat1|        wasze dzieci?~Jesteśmy, ale z gruntu skażeni, wyrodni,~
 11 Sat1|           Śmieje się zbrodnia syta z pognębionej cnoty.~Wstyd
 12 Sat1|          Chlubi się jawna kradzież z korzyści zelżywych.~Nie
 13 Sat1|            nas cudzym w łup oddał, z nas się złe zaczęło:~Dzień
 14 Sat1|            zatonie,~Majtki, zgodne z żeglarzem, gdy staną w obronie;~
 15 Sat1|           głupiego przeprzeć, wodę z ogniem zgodzić~Niż zrachować
 16 Sat1|           zysk chytrości~Stawia mu z cudzych trosków wdzięczne
 17 Sat1|       obrzydła,~Jak pająk, co snuł z siebie, rozpostarłszy sieci,~
 18 Sat1|       Próżna praca. Sama się złość z czasem odkrywa.~Spada maszka,
 19 Sat1|          Był ten czas, kiedy Kato, z podściwych jedyny,~Silił
 20 Sat1|       światła, dymy znikłe... Lecz z widoków sprośnych~Zwróćmy
 21 Sat1|         czczą antenaty,~Śmieje się z oświeconych, co złotem nie
 22 Sat1|            Woli być mości panem, a z sum pożyczonych~Brać lichwę
 23 Sat1|           klną na dal. a łaszą się z bliska.~Śmieje się pan Mikołaj,
 24 Sat1|           jak może, tai.~Wiąże się z towarzyszmi, podchlebia
 25 Sat1|            podściwość, pobożność i z cnotą.~Padnie taka budowla,
 26 Sat1|       Wszystkim". - "Niech Jędrzej z winszowaniem bieży;~Jędrzej,
 27 Sat1|          się podściwych niefortuna z rokiem,~Rzadko się cnota
 28 Sat1|             Wielmożni i szlachetni z zgrają waszą całą,~Winszuję,
 29 Sat1|      winszuję wszem wobec, każdemu z osobna.~Tobie najprzód,
 30 Sat1|            oko śmiałe, a czoło jak z miedzi,~W twoich progach
 31 Sat1|          to waszej~Jest dzieło, że z nas każdy pozbył się wędzidła.~
 32 Sat1|         wasz podział, ale cierpieć z cnotą.~Modnej maksym nauki
 33 Sat1|      kończy,~A cnota, co się nigdy z chytrością nie łączy,~Choć
 34 Sat1|         nieraz,~Niegdyś w karecie, z której dął się i umizgał,~
 35 Sat1|    roztrącał i bryzgał.~Ustępowali z drogi wielmożnemu panu~Lepsi
 36 Sat1|             jak pustki postrzegli,~Z maksymami, z wdziękami,
 37 Sat1|           postrzegli,~Z maksymami, z wdziękami, z junactwem odbiegli.~
 38 Sat1|            maksymami, z wdziękami, z junactwem odbiegli.~Został
 39 Sat1|            Został się niedostatek, z nim wstyd dawnej pychy;~
 40 Sat1|          Natychmiast do razu~Jedni z sławy, ci z zysku, a tamci
 41 Sat1|          do razu~Jedni z sławy, ci z zysku, a tamci z rozkazu,~
 42 Sat1|         sławy, ci z zysku, a tamci z rozkazu,~Dworzanie, pokojowi,
 43 Sat1|          Prawnuk Piastów po matce, z ojca Jagellonów.~Wiwat pan!
 44 Sat1|      ogromnym hasłem okolice,~Dymy z kuchni jak z Etny, a sławne
 45 Sat1|         okolice,~Dymy z kuchni jak z Etny, a sławne piwnice,~
 46 Sat1|       przypuszcza.~Ten wziął konia z siedzeniem, tamten za przysługę~
 47 Sat1|   przysługę~Nieboszczyka pradziada z lamusu czeczugę,~Ów wlecze
 48 Sat1|    pracował lub sądził.~Śmieją się z starych gratów, a jakby
 49 Sat1|        przodków portrety wyrzucono z sali,~Natychmiast, że zbyt
 50 Sat1|     ścieśniają gmach stary:~Cztery z niej gabinety i dwa buduary,~
 51 Sat1|           jegomości~Płaczą w kącie z szafarzem stary podstarości.~
 52 Sat1|         się,~A chociaż do mówienia z gminem uniża się.~Znać,
 53 Sat1|       każdy się uśmiechnie~Kontent z pańskich faworów. Wtem nowe
 54 Sat1|          Jedzie do cudzych krajów. Z projektu kontenci,~Wysłani
 55 Sat1|  sąsiedzkie nierozumnym zbytkiem~I z tym swojej podróży powraca
 56 Sat1|            śniadanie~Skosztowawszy z garnuszka piwa z serem ciepło~
 57 Sat1|     Skosztowawszy z garnuszka piwa z serem ciepło~Lub wczorajszą
 58 Sat1|           się wlecze,~Trwożny, czy z prowizyjką panicz nie uciecze,~
 59 Sat1|     szelągach, a będziesz bogatym.~Z małych się rzeczy wielkie
 60 Sat1|        wielkie sklecają i wznoszą;~Z szelągów się, nie z złota,
 61 Sat1|       wznoszą;~Z szelągów się, nie z złota, ubodzy panoszą.~Nim
 62 Sat1|            panoszą.~Nim się skleci z odrobin małych pieniądz
 63 Sat1|           idzie. Tak początek mały~Z pracą, czuciem, staraniem
 64 Sat1|            zadatki.~Zbierał Piotr, z arend Żydów przenosił i
 65 Sat1|         się skończył; perceptę gdy z ekspensą liczył,~Poszedł
 66 Sat1|    ekspensą liczył,~Poszedł handel z intratą i jeszcze pożyczył".~- "
 67 Sat1|   upuszczał po trosze.~Zrobiły się z nich złote, tynfy i talary:~
 68 Sat1|     kieszeń schował.~Został szeląg z drugimi, w grosz się porachował,~
 69 Sat1|            się spory,~Aż na koniec z woreczka zrobiły się wory.~
 70 Sat1|          fanty,~Nie na fraszki, co z wierzchu szklnią się, wewnątrz
 71 Sat1|           nosim,~Cóż po tym, kiedy z lichwą ledwo je uprosim~
 72 Sat1|            i żebrakiem, ale żebrać z cnotą,~Niż siebie i kraj
 73 Sat1|        Zbytek nas w to wprowadził, z nim duma urosła;~Ta z kraju
 74 Sat1|  wprowadził, z nim duma urosła;~Ta z kraju krwawą pracę poddanych
 75 Sat1|      proste odzieże.~Lepszy szeląg z intraty, chociaż jest miedziany,~
 76 Sat1|           I mieli co rachować. My, z pozoru drodzy,~Choć tysiące
 77 Sat1|        niemiło, mój bracie! Bogdaj z tym przysłowiem~Przepadł,
 78 Sat1|           raźniej było,~Wtem dwóch z uczty wczorajszej kompanów
 79 Sat1|             Zdrów i wesół wychodzę z moimi kompany:~W tym obiad
 80 Sat1|         Tych bijem wstępnym bojem, z tamtymi się godzim -~A butelka
 81 Sat1|        prawy, jako rzeczą sprośną.~Z niego zwady, obmowy nieprzystojne
 82 Sat1|           trunku,~Człowiekiem jest z pozoru, lecz w zwierząt
 83 Sat1|           powierzchownie grzeczny,~Z miny, z gestów podściwy,
 84 Sat1|   powierzchownie grzeczny,~Z miny, z gestów podściwy, uprzejmy,
 85 Sat1|       stateczny,~Temu rady dodaje, z tym się towarzyszy,~Tamtemu
 86 Sat1|        koni,~Ekwipaż po angielsku, z francuska lokaje,~A choć
 87 Sat1|        torem,~Bylebyś się pożegnał z cnotą i honorem,~Bylebyś
 88 Sat1|          użycia wzywa~Rozkosz miła z pozoru, w istocie zdradliwa;~
 89 Sat1|        żółć przy słodyczy, ciernie z kwiaty mieści,~Omamia nieostrożnych
 90 Sat1|      zwodzić zaufanych a śmiać się z zwiedzionych,~Jak w błędzie
 91 Sat1|  podchlebiać przytomnym, śmiać się z nieprzytomnych,~Jak cnocie,
 92 Sat1|       cudzą sławę.~Jak się chlubić z niecnoty, a w wyrazach sprośnych~
 93 Sat1|            sprośnych~Mieszać fałsz z zuchwałością w tryumfach
 94 Sat1|         dni smutnych, co je wlecze z pracą:~Taka korzyść rozpusty,
 95 Sat1|            otchłań no~Ci to są, co z romansów zawróconą głową,~
 96 Sat1|        przy krętym strumyku,~Gadaj z echem, płaczący na płonne
 97 Sat1|    nadzieje;~Twoja Filis tymczasem z głupiego się śmieje.~Nie
 98 Sat1|          mój Janie, czcij je, lecz z daleka.~Nie, żebyś był odludkiem.
 99 Sat1|  obowiązkach nigdy nie rozgrzesza.~Z takich gniazd, jeśli znajdziesz,
100 Sat1|            rzeczy i wiary systema.~Z daleka od tej szkoły, z
101 Sat1|            Z daleka od tej szkoły, z daleka, mój Janie!~Powabne
102 Sat1|         nie wymyśla.~Co się łącząc z podściwym staropolskim gminem,~
103 Sat1|           małżonek uniżeni słudzy,~Z tytułu ichmościowie, dla
104 Sat1|      Bogdaj to żonka ze wsi!" - "A z miasta?" - "Broń Boże!~Źlem
105 Sat1|      ponęta zbioru,~Owe wioski, co z mymi graniczą, dziedziczne,~
106 Sat1|           paradne dla gości,~Jeden z tyłu dla męża, z przodu
107 Sat1|             Jeden z tyłu dla męża, z przodu dla jejmości.~Punkt
108 Sat1|           się - rzekli krewni - że z zdania wspólnego~Albo się
109 Sat1|      śmierć kończy".~Rozśmieli się z wieśniackiej przytomni prostoty.~
110 Sat1|        karetę angielską sprowadził z zagranic,~Zgrał się co do
111 Sat1|           w garnuszku,~Dalej kotka z kocięty i mysz na łańcuszku.~
112 Sat1|            serce". "A pfe, koncept z kalendarza,~Moje serce!
113 Sat1|            waćpan i figurki piękne z porcelany ?"~"Nie mam". "
114 Sat1|           już we wrota, spojźrzała z karety:~"A pfe, mospanie,
115 Sat1|            sztakiety?"~Wysiadła, a z nią suczka i kotka, i myszka;~
116 Sat1|    płatnych.~A ogród?" "Są kwatery z bukszpanu, ligustru".~"Wyrzucić!
117 Sat1|          To niemczyzna. Niech będą z cyprysów gaiki,~Mruczące
118 Sat1|            a w dziełach przemożna,~Z stołowej izby balki wyrzuciwszy
119 Sat1|           od stroju.~Poszły słojki z apteczki, poszły konfitury,~
120 Sat1|     dziełem kunsztu i architektury~Z półek szafy mahoni, w nich
121 Sat1|           jejmość w kącie szepcząc z panią starościną,~Kiedy
122 Sat1|           fejerwerk. Goście patrzą z sali;~Wpadł szmermel między
123 Sat1|        ekspens, jejmość zapalczywa~Z swoimi czterma wsiami odzywa
124 Sat1|    Najprzód (trzeba te rzeczy brać z letka) albowiem~Obraziłbym
125 Sat1|      prostak, a przecież chciałbym z tego toru~Coś pojąć i określić,
126 Sat1|         zdaniu temu sprzeczny.~Kto z nich lepiej osądził? Grzeczny
127 Sat1|        Świat prosty a szczery,~Jak z łupin człeka łuszcząc z
128 Sat1|            z łupin człeka łuszcząc z dobrej manijery,~Gdy nie
129 Sat1|          choć na kształt liczmanów z siebie nic nie waży,~Nadali
130 Sat1|         puściznę,~Wlecze się Piotr z poranku na dzienną pańszczyznę.~
131 Sat1|            A braciszek, co właśnie z nich czynił igrzyska:~"Witajcież,
132 Sat1|           szepcą do ucha,~Ten niby z drugim gada, a trzeciego
133 Sat1|         nie wierzy.~Tomasz stoi, a z boku układa i mierzy:~Jędrzej
134 Sat1|            koło Japonów.~Drzwi się z nagła otwarły. Aż tysiąc
135 Sat1|            Każdy patrzy na pana, a z wzroku docieka,~Czego albo
136 Sat1|            Wszyscy hurmem do niego z daleka i z bliska,~A Szymon
137 Sat1|         hurmem do niego z daleka i z bliska,~A Szymon pełen wdzięków
138 Sat1|      wspojźrzenia.~Szczęśliwy, kto z przyjaznej Fortuny zdarzenia~
139 Sat1|        niejeden tydzień,~Że wypadł z ust Szymona dla niego dobrydzień.~
140 Sat1|         choć fawor nie szczyci,~Są z łaski faworytów wicefaworyci.~
141 Sat1|            drzewie przez zawiązki,~Z pnia w konary, z konarów
142 Sat1|         zawiązki,~Z pnia w konary, z konarów przesącza w gałązki.~
143 Sat1|         się nicht nie pyta.~Poznać z miny zuchwałej sługę faworyta.~
144 Sat1|        strawił trzydzieści,~Śwista z szpakiem ministra, z psem
145 Sat1|        Śwista z szpakiem ministra, z psem się jego pieści,~Podchlebuje
146 Sat1|       pieści,~Podchlebuje lokajom, z lauframi się wita,~Dobrze
147 Sat1|        Jemu szwajcar otwiera drzwi z wdzięcznym uśmiechem,~Jemu
148 Sat1|          Jemu lokaje służyć gotowi z pośpiechem,~A co większa,
149 Sat1|            to pierwej zwali~Ci, co z prosta tak pańskie żony
150 Sat1|        perspektywę szczęścia, choć z daleka.~Wkrótce bowiem skutecznej
151 Sat1|      datków.~Otóż dwór, Joachimie, z skutków i zadatków;~Tymi
152 Sat1|         wziąć?" - "Trzysta.~Tak to z dobrego pana zły sługa korzysta".~- "
153 Sat1|                Psa trącił". - "Cóż z tego?"~- "Ale psa faworyta
154 Sat1|       wyświadczą". - "On najlepszy z panów,~On sto plag nigdy
155 Sat1|            nie dał". - "Mów lepiej z tyranów,~Co dom czynią katownią,
156 Sat1|     katownią, a na płacz nieczuli,~Z wnętrzności się człowieczych
157 Sat1|            Maciej chłop". – "I cóż z tego? Ale że bogaty,~Maciej
158 Sat1|           czczą wielmożność, a gdy z chłostą czeka,~Nie szlachcica,
159 Sat1|         zastawił.~Przyszedł kupiec z regestrem, termin przypomina,~
160 Sat1|          igrzyska,~Nędzni! bydlęta z pracy, a sługi z nazwiska,~
161 Sat1|           bydlęta z pracy, a sługi z nazwiska,~I płakać wam nie
162 Sat1|            kryjomu,~Pójdzie dalej: z początku trwożny i przelękły,~
163 Sat1|           Skradł skarbiec, zniknął z oczu, a odmienny stanem,~
164 Sat1|           kiedy do kościoła jedzie z gronem gości,~Bije w dziurawy
165 Sat1|         niżnik czerwienny, a kinal z nazwiska,~Uczczony matedorstwem.
166 Sat1|         kralki,~Zawżdy w wojnie, a z nimi i ich adherenci.~Biją
167 Sat1|           Marek hrabia na żołędzi.~Z łaski malowanego króla jegomości~
168 Sat1|       majętności.~Jako strumyk, co z letka po kamyczkach ścieka,~
169 Sat1|         kamyczkach ścieka,~Nim się z niego tak znaczna ustanowi
170 Sat1|             A zacząwszy w ciskankę z chłopcy, po miesiącu~Kończyć
171 Sat1|       chłopcy, po miesiącu~Kończyć z pany wśród luster grając
172 Sat1|         kwerendy,~Stawił na piątkę z asem połowę arendy,~Tamten,
173 Sat1|      szczęsne i wygrane,~Owe karty z kabały, karty doznawane,~
174 Sat1|            marki.~Źle rzecz sądzić z pozoru. O marki, o sztony!~
175 Sat1|      opowie, kościanymi znaki,~Jak z sług pany, a z panów stały
176 Sat1|          znaki,~Jak z sług pany, a z panów stały się żebraki.~
177 Sat1|            I ta poszła. Nie bawiąc z odgrywaniem długo,~Co chciał
178 Sat1|         Oto widząc w worku pustki,~Z szóstek robi siódemki, a
179 Sat1|           szóstek robi siódemki, a z siódemek szóstki.~Żyje więc
180 Sat1|       kiedy zechcą, żołądź uczynią z czerwieni,~Co pamfila skinalą,
181 Sat1|        skinalą, a gdy karta zmyka,~Z króla kralkę uczynią, a
182 Sat1|            króla kralkę uczynią, a z tuza niżnika.~Świat się
183 Sat1|          badaczu,~Nie zdrajco, ale z dobrej sławy korzystaczu,~
184 Sat1|          wielmożnych,~Gdy szydzili z konsulów mimo ich topory,~
185 Sat1|             byli połajani.~Augury, z charakteru chociaż poważani,~
186 Sat1|           brała winowajce.~Ale też z mody wyszli, mało je kto
187 Sat1|          Źle czynił, że się na nie z satyrą ośmielił;~Kto wie,
188 Sat1|         Kto wie, milcząc czyby się z nimi nie podzielił.~Jak
189 Sat1|            nam czynić, ale łatwiej z paszczy wilczej~Łup wyrwać
190 Sat1|          wspołem.~Jak Piotr, Paweł z osobna, mnogimi orszaki~
191 Sat1|         innej natury:~Zgodziła się z wdziękami, a co niegdyś
192 Sat1|           karczochy.~Zgoła pięknie z nim było. Źle z skąpymi
193 Sat1|            pięknie z nim było. Źle z skąpymi wszędzie,~Przecież
194 Sat1|    trzymają, choć dzicy, nieczuli,~Z wstydu, względów i cnoty
195 Sat1|            wdzięczności~Śmieją się z fundatorów swojej wspaniałości.~
196 Sat1|          Przyjdzie czas, gdy się i z nich drudzy będą śmieli,~
197 Sat1|           Niechaj pozna świat cały z daleka i z bliska,~Kiedym
198 Sat1|        pozna świat cały z daleka i z bliska,~Kiedym ganił, taiłem
199 Sat2|            matacze,~Wy, szalbierze z rzemiosła, wy, zdrajcy z
200 Sat2|           z rzemiosła, wy, zdrajcy z urzędu,~Profesy dzieł nieprawych,
201 Sat2|           kunszt głuszyć,~Jakże ją z zaniedbanych kryjówek wyruszyć?~
202 Sat2|           roztropność nie godzicie z stanem,~Znać, czuć, mówić,
203 Sat2|            błądził,~Świętą niemotę z czasem, czym była, osądził.~
204 Sat2|            żartem mienią.~Płochość z głupstwem nie znają, co
205 Sat2|          opanować chciała~Te usta, z których zbrodnia szkaradna,
206 Sat2|           szkaradna, zuchwała,~Jak z źródła, gdy obficie w zarazie
207 Sat2|           w zarazie wytryska,~Śmie z świętości żart czynić, a
208 Sat2|           świętości żart czynić, a z cnoty igrzyska,~Wznieś porę
209 Sat2|          krzewi, poznaje, odkrywa,~Z twych łożysk buja; wolna
210 Sat2|           się coraz krzepi.~Nabrał z laty rozumu, a im bardziej
211 Sat2|          rozumna, ale jak rozumna!~Z szkół, z obozu, z warsztatu,
212 Sat2|          ale jak rozumna!~Z szkół, z obozu, z warsztatu, nawet
213 Sat2|         rozumna!~Z szkół, z obozu, z warsztatu, nawet i od gumna~
214 Sat2|        nieba rozpostarte skrzydła,~Z góry patrząc widziemy treści
215 Sat2|             Darmo się matka rzeczy z swym działaniem kryła~Bystrość
216 Sat2|         ksiąg nazwiska.~O Fauście! z twojej łaski druk głupstwa
217 Sat2|           cechę,~Ma świat, prawda, z przemysłu twojego pociechę,~
218 Sat2|   przemysłu twojego pociechę,~Lecz z tych skarbnic mądrości nieprzerachowanych~
219 Sat2|      Ująwszy gromnice~Palił ławnik z burmistrzem w rynku czarownice,~
220 Sat2|      obwieszcza, godzinom godziny;~Z pracy ojców szczęśliwe korzystają
221 Sat2|       głupca - wesołego:~Tu pryska z twarzy zdrowie, tam zapadłe
222 Sat2|        przegadał,~Michała, co wiek z księgą trawi w gabinecie.~
223 Sat2|     Zaczyna, dobrze mówi, ale mówi z cicha,~Aż w śmiech, co go
224 Sat2|           Półmędrków rodzaj zjadły z bliska i z daleka,~Gdy nie
225 Sat2|           rodzaj zjadły z bliska i z daleka,~Gdy nie może ukąsić,
226 Sat2|           tam rozkosz coraz żywsza z wiekiem,~Każdy kontent,
227 Sat2|       gdzie powstaje zorza,~Sławny z dzieł, z krwi, z talentów
228 Sat2|    powstaje zorza,~Sławny z dzieł, z krwi, z talentów od morza
229 Sat2|            Sławny z dzieł, z krwi, z talentów od morza do morza.~
230 Sat2|             Wewnątrz skryta osoba, z wierzchu same maszki.~Zrzućmy
231 Sat2|          Strzec się słabych, śmiać z cnoty, a z głupstwa korzystać.~
232 Sat2|          słabych, śmiać z cnoty, a z głupstwa korzystać.~Przykład
233 Sat2|           widoczny rzecz wyłuszczy z prosta.~Gdy widzisz, senatorem
234 Sat2|     sprowadza,~Iż owe sławne sosny z nadbrzezia Pilicy~Jeszcze
235 Sat2|      powroza.~Nie dopiero występek z cnotą walkę wszczyna;~Z
236 Sat2|            z cnotą walkę wszczyna;~Z Cyceronem w senacie siedział
237 Sat2|            Zaczął sławne rzemiosło z świętym Mateuszem,~Przeszedł
238 Sat2|         widzi.~Nasz pan sędzia, co z dawnych błędów mądrze szydzi,~
239 Sat2|         mości panem bratem,~Patrzę z kąta na drugich, widzę drogi
240 Sat2|     którego zmierza,~Zgoła czym są z potrzeby, są z natury zwierza.~
241 Sat2|       Zgoła czym są z potrzeby, są z natury zwierza.~Pan ich,
242 Sat2|            Nie nowina to w panach. Z ich zdatnej usługi~Korzysta,
243 Sat2|       Insze niech porównanie człek z zwierzęty bierze!~Gdzie
244 Sat2|        sokół lotny,~Ani się zwraca z pędu na straszne odgłosy.~
245 Sat2|         sprawie za patrona?~I żeby z nieprawego korzystał narzędzia,~
246 Sat2|            dokazania snadnie,~Miód z pracą od sąsiadki zbierany
247 Sat2|         gdy omamić chcemy,~Rzekłby z prosta: "Wy mocni, a my
248 Sat2|          istotna przysługa".~"Któż z was ma na nas względy? Kto
249 Sat2|          wierność, usługę wyrzucił z pamięci?~Nie na to tyle
250 Sat2|        miny stroi,~Niechże się kto z nas wyda, że się śmiałka
251 Sat2|           jaśnie oświecony,~To pan z panów: u niego mitry i korony,~
252 Sat2|        sławny jurysta".~- "Czy nie z tych, co to z prawnych wybiegów
253 Sat2|              Czy nie z tych, co to z prawnych wybiegów korzysta?~
254 Sat2|    wybiegów korzysta?~Co to kradną z pandektów?" - "On z nich
255 Sat2|         kradną z pandektów?" - "On z nich nic nie kradnie".~- "
256 Sat2|           gminu daleki,~Nie będzie z nami gadał". - "Niechże
257 Sat2|       Niechże i nie gada.~Ale któż z niego mądrość tak wielką
258 Sat2|        wystarczył?"~- "Ugodził się z dziedzicem, co już prawie
259 Sat2|      kradli dla zysku, on ją kradł z miłości.~Brał, bo szacowne
260 Sat2|        człek wielki.~Skoro wyszedł z opieki jejmość rodzicielki,~
261 Sat2|           znać było, jaki człowiek z niego będzie.~Jakoż nigdy
262 Sat2|       szedł zawżdy nawiasem,~Zgoła z pracą, pilnością i kunsztem,
263 Sat2|         Szwajcarów. Skąd dowcip? - Z Paryża.~Więc po rozum, po
264 Sat2|     Dyjogenesów nie w beczce, lecz ż beczką.~Sławni wielbieniem
265 Sat2|         tym jest, tym będzie, czym z natury - błędem.~Więc, nasz
266 Sat2|    nieskończone.~Bóg wyjął mu kość z boku i zrobił mu żonę.~Gdybyć
267 Sat2|       Rzecz w opisie trudna,~Rzecz z jednej strony wdzięczna,
268 Sat2|           jednej strony wdzięczna, z drugiej strony nudna,~Konieczna
269 Sat2|       drugim trucizną.~Możeś jeden z tysiąca, ale liczbę zmniejszę -~
270 Sat2|         zjadła,~Kiedy się co dzień z nowym humorem popisze~I
271 Sat2|          Agnieszka~A wiesz, co się z Agnieszki oblubieńcem stało?~
272 Sat2|      stracie,~Najszczęśliwszy, gdy z zyskiem - żeńże się, mój
273 Sat2|         domu siedząc kto się śmiał z podróży,~Jeśli więc ten
274 Sat2|       wybaczyć, gdy ostatnia nędza~Z domów, jeśli je mają, ubogie
275 Sat2|        lekarze tak mówią; ale syty z wzorku,~Zapytajmy pielgrzyma,
276 Sat2|    salitrze? - Jeśli onej miarka~I z częściami hałunu, a najbardziej
277 Sat2|    częściami hałunu, a najbardziej z rana~Dobrze trafiona - zdrowie!
278 Sat2|          chęć jechać, pożegnaj się z życiem -~Jużci, ale i z
279 Sat2|            z życiem -~Jużci, ale i z workiem. Za takim użyciem~
280 Sat2|        pradziadowie:~Za krzepkość, z ojców wziętą, nie płacąc
281 Sat2|    urządzeni miarką,~Nie znali się z hałunem, salitrą i siarką.~
282 Sat2|        źródła, w wiadomość bogaci,~Z niezmiernym nauk trzosem
283 Sat2|            jeść bobu.~A niekontent z greckiego rządzenia sposobu,~
284 Sat2|         innych okolic zwiedzenie~A z nim odmiana rzeczy, lekarstwem
285 Sat2|            cnota są sprawicielami;~Z tymi, choćby wśród stepów,
286 Lis |          wierszykiem,~Zwąc każdego z monarchów zacnym niewdzięcznikiem,~
287 Lis |           nie wierzę.~Nie mówię to z podchlebstwa, gardzę tym
288 Lis |            nie urosłem,~Więc mówię z przekonania, iż to czcze
289 Lis |   zmyślność~Niepoznane, o królu, i z skutków, i znaków,~Tak są
290 Lis |         płacą:~Dał królom wielkość z mocą, dał niesmaki z pracą.~
291 Lis |      wielkość z mocą, dał niesmaki z pracą.~Więc na jedno wstrzymałość,
292 Lis |     ulubiona dopomaga rzesza,~Choć z siebie mało dzielna, choć
293 Lis |           mało dzielna, choć słaba z oręża,~Zuchwałością zastrasza,
294 Lis |          wspaniałe zoczy animusze,~Z pocztem się swoich na nie
295 Lis |            ale że są nowe.~Walczyć z gminem należy, kto go chce
296 Lis |      hydził,~Cóż miał w zysku? Lud z niego na teatrach szydził.~
297 Lis |        powtarzanej sprzeczce~Mówmy z sobą po prostu jak to gminni
298 Lis |           drudzy nadto bielą,~A ja z tymi, mój Pawle, co rzeczy
299 Lis |       winni, stąd iż źle patrzemy.~Z ludźmi żyjem, podlegli błędom
300 Lis |            obłudzie;~Bierzmy miarę z nas samych, czym są inni
301 Lis |          częstokroć plauz zyska, a z dobrego szydzą,~Mylą się
302 Lis |       cnoty.~Czy więc godni nagany z dzieła, czy z ochoty,~Nad
303 Lis |         godni nagany z dzieła, czy z ochoty,~Nad słabością się
304 Lis |          gasiem,~I chociaż, co złe z siebie, sztucznym kunsztem
305 Lis |       uznaje współbraci,~Choćby go z ich przyczyny dotknęła i
306 Lis |            w domu siedzieć,~Lepiej z władzy udzielnej korzystać,
307 Lis |            Raźny, hoży, rumiany, a z tym wszystkim chory,~Ażeby
308 Lis |       zdatną czerstwość sprowadził z zagranic,~Spieszy pędem
309 Lis |            Ale nowych mód nawiózł, z książęty się poznał,~Ale
310 Lis |          karecie doktor, felczer i z kuchmistrzem,~W drugiej
311 Lis |     fryzjer, pasztetnik, piwniczny z rachmistrzem,~Ojciec Majcher
312 Lis |             Ojciec Majcher kapelan z biblijotekarzem,~Pan marszałek
313 Lis |     biblijotekarzem,~Pan marszałek z podskarbim, łowczy z sekretarzem.~
314 Lis |     marszałek z podskarbim, łowczy z sekretarzem.~Z tych pierwszy
315 Lis |  podskarbim, łowczy z sekretarzem.~Z tych pierwszy najcelniejszy
316 Lis |            i "bogdaj zdrów" cytuje z Seneki.~Dopieroż pan w karecie
317 Lis |             Dopieroż pan w karecie z przyjaciółmi swymi,~Przyjaciółmi
318 Lis |   przyjaciółmi swymi,~Przyjaciółmi z zagranic nakłady wielkimi~
319 Lis |           Siedzi Szwajcar filozof, z nim Anglik ponury,~Głębokomyślny
320 Lis |         czy szepce do ucha,~Drwi i z tych, co drzymają, i z tego,
321 Lis |           i z tych, co drzymają, i z tego, co słucha.~Przy karecie
322 Lis |           ci skaczą, ci idą:~Kozak z spisą, z kołczanem Murzyn.
323 Lis |             ci idą:~Kozak z spisą, z kołczanem Murzyn. Tatar
324 Lis |            kołczanem Murzyn. Tatar z dzidą;~Wozy za tym i wózki,
325 Lis |            Nowe planty natychmiast z górną swoją radą~Pan wynalazł,
326 Lis |           wycinać, a lasy w ulice.~Z łąk na piasek dla trawy
327 Lis |            trawy pozawozić darnie,~Z pasieki dla wygody zrobić
328 Lis |             co mnie słodkimi węzły z tobą wiąże,~Każe mówić.
329 Lis |       zwłaszcza kiedy dawne i zysk z nich gotowy.~Jedźże teraz
330 Lis |       umysł łączyć może,~Ale kiedy z krwi związkiem myśl się
331 Lis |             Myśl podściwa, a prawi z gruntu swego męże,~Czując
332 Lis |           warunkiem~Łączą przyjaźń z względami, a miłość z szacunkiem,~
333 Lis |     przyjaźń z względami, a miłość z szacunkiem,~Wtenczas braterstwo
334 Lis |      Roztrząśmy, mój bracie,~Co ty z szacunkiem dzierżysz, ja
335 Lis |      służyć bez względów, a służyć z pośpiechem,~Usłużyć a nie
336 Lis |          pragną i mierzyć.~Zwróćmy z nich wzrok podściwy. Godzien
337 Lis |    cierpiącym tłomaczyć, co boli -~Z doświadczenia nauka. Więc
338 Lis |  zwierzchność bez powagi, igrzysko z urzędu,~Przemoc szczególnych
339 Lis |           poddany,~Czci te, co sam z narodem wybrał sobie pany.~
340 Lis |  przystojnym wolności.~Miłość jego z szacunkiem, respekt bez
341 Lis |          zysk, nadzieja - ustawają z laty.~Choć zacny, znamienity,
342 Lis |            powierzchne coraz gasną z wiekiem,~Złym się tylko
343 Lis |             Nie koligacić przodków z Tumem lub Ewandrem,~Lub
344 Lis |         jak dobry Kadłubek bić się z Aleksandrem,~Wawelskiego
345 Lis |       smoka paszczęki wystrzegać~I z Leszkiem prędkonogim po
346 Lis | najpierwszy, wszyscy łgali rzędem.~Z ich łaski poza morze granic
347 Lis |         morze granic naszych meta,~Z ich łaski ród Magoga, Tubala,
348 Lis |        wielbić - uwłoczy.~Bądźmy i z zbójców rodu, bylebyśmy
349 Lis |     Wtenczas, im mniej poważni, im z pierwiastków mniejsi,~Tym
350 Lis |            poprzednicy:~Grecy szli z zębów smoczych. Rzymianie
351 Lis |          zębów smoczych. Rzymianie z wilczycy,~A dopieroż po
352 Lis |         igrzyska.~Wzrok prawy, czy z daleka widzi je, czy z bliska,~
353 Lis |         czy z daleka widzi je, czy z bliska,~Tym sądzi, czym
354 Lis |         Wielki u niej, kto przemoc z dobrocią połączył,~Wielki,
355 Lis |            przemożność porusza,~Iż z małą garstką mężnych przemógł
356 Lis |            kto jest. tym się wyda, z czasem maszka spadnie.~O
357 Lis |        narody bogaci.~Wypada pióro z ręku na myśli takowe.~Niech
358 Lis |         przepisać niż myślić,~A że z zysku dzisiejsza wzrasta
359 Lis |         Mości panie Rodkiewicz, ja z waćpanem trzymam.~A najprzód,
360 Lis |            zaczniem, trzeba pilnie z sobą się rachować,~Czyli
361 Lis |          się często dzieje,~Iż się z pism i pisarza czytający
362 Lis |            nazbyt żwawo,~Ci płakać z Bewerlejem, ci śmiać z Donkiszotem,~
363 Lis |      płakać z Bewerlejem, ci śmiać z Donkiszotem,~Więc autor
364 Lis |           Gdy do usług publicznych z swym dziełem pospiesza,~
365 Lis |           utraty.~Tak świat idzie, z mądrego śmieje się bogaty.~
366 Lis |            A ten, co się naśmiewał z fortuny igrzyska,~Wielbi
367 Lis |             a uczone bractwo,~Choć z pozoru powabne, w istocie
368 Lis |           w zatardze, w którym się z nich rodził,~A kiedy je
369 Lis |           Fortuna sprzeczna muzom. Z przypadku i pracy~Miałeś
370 Lis |    zaszczytem i starców, i młodzi.~Z nią mężność, trwałość, praca
371 Lis |         praca i cierpliwość rosła,~Z nimi po krajach sława nasza
372 Lis |         sława nasza się rozniosła,~Z nimi byliśmy straszni, mężni
373 Lis |           tego teraz zmierzam. Źle z zbytkami bywa.~Bracia, nie
374 Lis |     Nastąpią, a uczucie pochodzące z cnoty~Zgasi stałą słodyczą
375 Lis |    wyniszczyć, potrafiem zbogacić.~Z oszczędności dostatek, z
376 Lis |           Z oszczędności dostatek, z pracy się zysk wszczyna:~