Part

  1 Sat1|     szczęśliwi sąsiedzi.~Bo natura na rządczych pokoleniach zna
  2 Sat1|    chociażby który~Odstrychnął się na moment od swojej natury,~
  3 Sat1|         oni potrafią, stąd też jak na smyczy~Szedł chwalca za
  4 Sat1|         Czemuż bym nie mógł osieść na twojej stolicy?~Jesteś królem -
  5 Sat1|          Zawżdy siedział Tesalczyk na Likurga tronie,~Greki archontów
  6 Sat1|          pierworodny.~Skąd powstał na Michała ów spisek zdradziecki?~
  7 Sat1|          jeszcze.~Pięknież to. gdy na tronie sędziwość się mieści;~
  8 Sat1|         oglądamy,~Będziem krzyczeć na starych, dlatego żeś stary.~
  9 Sat1|          ci gorzej;~Przypadać będą na cię niefortuny sporzej.~
 10 Sat1|       aniżeli Jobem.~Świadczysz, a na złe idą dobrodziejstwa twoje.~
 11 Sat1|           masz niepokoje?~Bolejesz na niewdzięczność - alboż ci
 12 Sat1|         pracują, siedzą,~Dociekli, na czym sekret zawisł panujących.~
 13 Sat1|           a zaraz kładąc twe cnoty na szalę,~Za to, żeś się poprawił,
 14 Sat1|          starym zwodzić,~Wolno się na czas żenić, wolno i rozwodzić.~
 15 Sat1|           i powolną,~A mnie sarkać na takie bezprawia nie wolno?~
 16 Sat1|       wolno?~Niech się miota złość na cię i chytrość bezczelna -~
 17 Sat1|      niedowiarstwa~Śmie się targać na święte wiary tajemnice;~
 18 Sat1|         niegdyś tajna,~Teraz złość na widoku, a cnota przedajna.~
 19 Sat1|         nadgrody cnót co używacie,~Na wasze gniazdo okiem jeżeli
 20 Sat1|    mniemaną potęgą nasrożył,~Który na gruncie cnoty rządów nie
 21 Sat1|         Skąd zacząć? Spośród tłumu na hazard wybiorę.~Wojciech,
 22 Sat1|       gestami, milczeniem i słowy.~Na kogo tylko wspojźrzy, stawia
 23 Sat1|           się i żarzy,~Spuszcza je na blask cnoty, a zjadle pokorny,~
 24 Sat1|             Zmówił cztery różańce, na gromnice dmuchał,~Wpisał
 25 Sat1|      grzecznych bluźnierców dzieła na stoliku,~Gotowalniane mędrcy,
 26 Sat1|         Śmieją prawdzie uwłoczyć i na jawność szczekać.~Czcze
 27 Sat1|          je skradli;~Oszukani klną na dal. a łaszą się z bliska.~
 28 Sat1|           oszustem.~Gdy nie ma wsi na zastaw, dopieroż pieniędzy,~
 29 Sat1|           alchymista,~Dmucha coraz na węgle, przy piecyku siedzi,~
 30 Sat1|       złoto zrobił,~Swoje stracił, na swoim niechby i zarobił.~
 31 Sat1|            co to zmyśloną wziąwszy na się postać,~Szuka, gdzie
 32 Sat1|           Kloto~Pasmo życia nawija na jedwab i złoto~Gdzie stąpisz,
 33 Sat1|          Umiesz słyszeć, coć miło, na przymówkę głuchy,~A gdy
 34 Sat1|      wracać,~Możesz łupu zdartego, na co chcesz, obracać.~Jest
 35 Sat1|           Konstanty,~Coś się zgrał na wsie. weksle, pieniądze
 36 Sat1|          wygraną,~Winszuję, że cię na złym dziele nie złapano.~
 37 Sat1|          dowcipnym wygodnej nauki,~Na dalsze się natęża i sidła,
 38 Sat1|       prawda, lecz lepiej wychodzi na swoje".~ ~
 39 Sat1|           trwały te czasy weselne,~Na złe wyszła wspaniałość.
 40 Sat1|      wzdychacze miluchni,~Filozofi na koniec, jak pustki postrzegli,~
 41 Sat1|     dzielny i bogaty.~Grzmią bębny na dziedzińcu, na wałach armaty,~
 42 Sat1|        Grzmią bębny na dziedzińcu, na wałach armaty,~Żaki prawią
 43 Sat1|            ustawia pagody chińskie na kominie,~Ten perskie girydony,
 44 Sat1|           ukłon głęboki;~Znają się na wielkości i pan na niej
 45 Sat1|       Znają się na wielkości i pan na niej zna się,~A chociaż
 46 Sat1|       wiwat", skoro tylko kichnie,~Na kogo okiem rzuci, każdy
 47 Sat1|       tapiser, których cudze kraje~Na to do nas zesłały, aby według
 48 Sat1|         projektu kontenci,~Wysłani na kontrakty już plenipotenci.~
 49 Sat1|          weksel lichwopłatny mając na powodzie,~Dziwi kraje sąsiedzkie
 50 Sat1|           bekieszce wytartej, rano na śniadanie~Skosztowawszy
 51 Sat1|    pieczonkę przypaloną, skrzepłą,~Na saneczkach łubianych do
 52 Sat1|       okuty~Nowy więzień pospiesza na pańskie reduty.~Jam mniemał,
 53 Sat1|           jedną w zastawie, a dwie na arendzie".~- "Skądże jemu
 54 Sat1|       Skądże ta szkatuła, co niosą na drągach?"~- "Zgadnij". - "
 55 Sat1|         Skąd przecie?" - "Znał się na szelągach".~- "Cóż stąd?" - "
 56 Sat1|         lecz szczęście nie zawisło na tym.~Owszem, według mnie,
 57 Sat1|            Ten, co jechał do Lwowa na saniach łubianych,~Ażeby
 58 Sat1|            Zbyt je drogo zapłacił. Na co sobie szkodzić?~Na co
 59 Sat1|    zapłacił. Na co sobie szkodzić?~Na co zbiory, jeżeli nie mają
 60 Sat1|          mówił, a zatem~Poznaj się na szelągach, a będziesz bogatym.~
 61 Sat1|       percepcje zdradzał.~Niedbały na rozkazy ścisłe jegomości,~
 62 Sat1|     Szelągi i grosze.~Nie znał się na nich, dawał, upuszczał po
 63 Sat1|            coraz dął się spory,~Aż na koniec z woreczka zrobiły
 64 Sat1|       szeląg bieży.~Trzeba go mieć na oku, a gdy zbieg uciecze,~
 65 Sat1|          on, gdzie trzeba, ale nie na fanty,~Nie na fraszki, co
 66 Sat1|      trzeba, ale nie na fanty,~Nie na fraszki, co z wierzchu szklnią
 67 Sat1|           się, wewnątrz puste,~Nie na zbytki kosztowne lub modną
 68 Sat1|        użył,~Godzien szczęścia, bo na nie gruntownie zasłużył.~
 69 Sat1|         też lepiej, szły w liczbie na kopy,~Bogatsze były pany,
 70 Sat1|     przywdzialiśmy cnotę.~Rachujem na talary, na czerwone złote;~
 71 Sat1|         cnotę.~Rachujem na talary, na czerwone złote;~Nie masz
 72 Sat1|          to handel, o bracia! Nikt na nim nie zyska.~Choć ostatnia
 73 Sat1|           trunek gorący~Dobry jest na żołądek. Jakoż w punkcie
 74 Sat1|     wytrawione, czyste,~Przestajem na takowe prawdy oczywiste.~
 75 Sat1|           zajadli,~Trzyma Jędrzej, na wrzaski służący przypadli;~
 76 Sat1|    nadweręża i ukraca życie.~Patrz na człeka, którego ujęła moc
 77 Sat1|        zdarzenie wino ludziom dało~Na to, aby użyciem swoim orzeźwiało,~
 78 Sat1|      której żal chodzi.~Ci, co się na takowe nie udają zbytki,~
 79 Sat1|      gospodarstwo rządne,~Dostatek na wydatki potrzebne, rozsądne.~
 80 Sat1|    PRZESTROGA MŁODEMU~ ~Wychodzisz na świat, Janie. Przy zaczęciu
 81 Sat1|           wiernej przestrogi.~Dam, na jaką się może zdobyć moja
 82 Sat1|       Janie, ostrożność!~Wchodzisz na świat. Krok pierwszy stawić
 83 Sat1|      pierwiastkowych boisz.~Rzadki na świat przychodzień, który
 84 Sat1|       który by obfito~Nie zapłacił na wstępie oszukania myto.~
 85 Sat1|      bezpieczeństwa maca.~Miej się na ostrożności, nicht cię nie
 86 Sat1|           oszuka.~Znajdziesz Pawła na wstępie, co przychodniów
 87 Sat1|        zdradnymi kompany.~Będziesz na pierwszym wstępie uprzejmie
 88 Sat1|        jesieni urośnie?~Rzuć okiem na Tomasza: słaby, wynędzniały,~
 89 Sat1|         płochych mieści~Zbyt czuły na podstępy zawżdy kunszt niewieści.~
 90 Sat1|            Gadaj z echem, płaczący na płonne nadzieje;~Twoja Filis
 91 Sat1|        tego w romansach - ale jest na jawie.~Ktokolwiek się tej
 92 Sat1|           to rozum, bracie,~Co się na cnoty, wiary zasadza utracie.~
 93 Sat1|           nauka próżna i bezbożna.~Na co rozum, dar boży, jeśli
 94 Sat1|            Tym gorzej.~Wszystko to na złe wyszło i zgubi mnie
 95 Sat1|         Ale, żem to, co postrzegł, na dobre tłumaczył,~Wdawszy
 96 Sat1|        drugi: chociaż zdrowa, czas na wsi przesiedzi,~Co zima
 97 Sat1|       pojedziem?" "Karetą". "A nie na resorach ?"~Daliż ja po
 98 Sat1|         pudło kornetów, jakiś kosz na fanty;~W jednej klatce kanarek,
 99 Sat1|       Dalej kotka z kocięty i mysz na łańcuszku.~Chcę siadać,
100 Sat1|         klatkę pod pachę, a suczkę na nogi.~Wyjeżdżamy szczęśliwie,
101 Sat1|           nie umiem,~Domyślam się. Na wety zastawiają półki,~Tam
102 Sat1|     bibułowych kmin kandyzowany,~A na wierzchu toruński piernik
103 Sat1|      Belwederek maleńki, klateczki na ptaszki,~A tu słowik miłośnie
104 Sat1|   wyrzuciwszy stare,~Dała sufit, a na nim Wenery ofiarę.~Już alkowa
105 Sat1|      wszystko po francusku: globus na stoliku,~Buduar szklni się
106 Sat1|      uwijam jako jaki sługa,~Coraz na mnie pogląda, śmieje się
107 Sat1|           tu brzmią coraz głośniej na wiwat trębacze.~Powracam
108 Sat1|        naucz, świadom znamienicie,~Na czym zawisło, jakie u dworu
109 Sat1|           ściśle,~Ja, co nie wiem, na domysł powiem i okryślę.~
110 Sat1|             do prawdy sposobił,~Że na to wreszcie wyjdzie: Piotr
111 Sat1|     dziełach i w dyskursie,~I choć na kształt liczmanów z siebie
112 Sat1|         Wlecze się Piotr z poranku na dzienną pańszczyznę.~Uprzedził
113 Sat1|            sekretów się zwierza,~A na znak poufałych afektów przymierza~
114 Sat1|            przyczaja,~Każdy patrzy na pana, a z wzroku docieka,~
115 Sat1|        Czego albo się chroni, albo na co czeka,~Wszystkie się
116 Sat1|          się jak wąż wije,~Wszyscy na to, kogo by pan gestem oznaczył.~
117 Sat1|           oznaczył.~Wspojźrzał pan na Szymona, dniem dobrym uraczył:~
118 Sat1|          niby pokorny,~Mając zaraz na przedaż uśmiech i gest dworny,~
119 Sat1|             Jejmość miłosnowładna, na dowód pamięci~Uszczypnęła
120 Sat1|          Co dom czynią katownią, a na płacz nieczuli,~Z wnętrzności
121 Sat1|        jest rzemiosło:~Cudotworna, na krzesła przerabia warsztaty".~- "
122 Sat1|        służył,~Ale Maciej bogactwa na złe tylko użył,~Ale Maciej
123 Sat1|      Wszystko mu nie do gustu: noc na kartach strawił,~Wszystko
124 Sat1|           tym sporzej.~Paweł skąpy na czeladź, na zbytki utratny.~
125 Sat1|            Paweł skąpy na czeladź, na zbytki utratny.~Za to. że
126 Sat1|      złodziej w domu.~Zaprawił się na małej kwocie po kryjomu,~
127 Sat1|      dlatego, że szlachcic, bierze na kobiercu.~Pan architekt,
128 Sat1|      proszą,~Żołnierze, co potrawy na stół w gale noszą,~Kapral,
129 Sat1|       Dźwiga ciężar w przeklęstwie na tego, co włożył,~Klnie los,
130 Sat1|            dumne bohatyrem,~Wyszły na świat szulery pod wodzem
131 Sat1|             dzwonkowe,~Bez względu na poddanych majątku ostatki~
132 Sat1|        przedtem, dziś Marek hrabia na żołędzi.~Z łaski malowanego
133 Sat1|       trzymając żwawo,~Zaufani, że na was cios kary nie natrze,~
134 Sat1|          was cios kary nie natrze,~Na bankowym fortunę stawiacie
135 Sat1|          marki,~A jako bankierowie na walne jarmarki,~Zasiadają
136 Sat1|      dzieła wprawne,~Koło nich jak na smyczy pacyjenty sławne.~
137 Sat1|           zaczyna kwerendy,~Stawił na piątkę z asem połowę arendy,~
138 Sat1|           zazdrosnym okiem patrząc na kolegę,~Sypie na kralkę
139 Sat1|           patrząc na kolegę,~Sypie na kralkę pełną pszenicy komiegę.~
140 Sat1|        zębami zgrzyta,~A że sąsiad na takąż jak on kartę stawia,~
141 Sat1|          on kartę stawia,~Dąsa się na sąsiada, mruczy i przymawia.~
142 Sat1|       nieszczęście. Piotr przegrał na kralkę,~Byłby i więcej przegrał,
143 Sat1|        zbawienne.~W drugim kącie - na losy płaczący odmienne,~
144 Sat1|          portu dotykał, rozbił się na brzegu.~Rozbił się! - Umilkł
145 Sat1|      Stawia zdrajcę, co tyle złota na bank wegnał,~Stawia na pożegnanie;
146 Sat1|       złota na bank wegnał,~Stawia na pożegnanie; przegrał...
147 Sat1|      Pozbywszy gotowizny gra teraz na marki.~Źle rzecz sądzić
148 Sat1|     pięćset w gotowiźnie, a tysiąc na fanty.~Przegrał, lecz pięknie
149 Sat1|     oszczędza zbioru,~Ale przegrał na słowo, a to dług honoru.~
150 Sat1|       służący niepłatni,~Żebrak on na potrzeby, na zbytki dostatni.~
151 Sat1|             Żebrak on na potrzeby, na zbytki dostatni.~Pierwszy
152 Sat1|           bawić tylko mieli,~Tracą na nich czas drogi, majątek
153 Sat1|                    12. PALINODIA~ ~Na co pisać satyry? Choć się
154 Sat1|    poprawiać - zuchwałe rzemiosło.~Na złe szczerość wychodzi,
155 Sat1|        udali się drogą,~Mszczą się na wielkich, że być wielkimi
156 Sat1|            Targali się wśród Rzymu na jaśnie wielmożnych,~Gdy
157 Sat1|     zuchwale zaciekła,~Nie patrząc na osoby, lecz ścigając zdrajce,~
158 Sat1|    hipokryta,~Kiedy żył Juwenalis, na przymówki skory,~Co stąd
159 Sat1|       kwestory?~Źle czynił, że się na nie z satyrą ośmielił;~Kto
160 Sat1|             czynicie szczęśliwych,~Na cóż ranę rozjątrzać w pismach
161 Sat1| przyozdobił:~Pałac został, tapiser na meblach zarobił.~Przeniósł
162 Sat1|            Co spasłe głodem ojców, na dowód wdzięczności~Śmieją
163 Sat1|            a nas, prostych, rzesza~Na hołd tym wielkim duszom,
164 Sat1|           Zacny wstydzie! Osiadłeś na tych czołach przecie.~Cóż
165 Sat2|           myśl sprzeczną.~Przecież na was powstanę. Ty, co ci
166 Sat2|        masz czołgaczów, coś wysłał na zwiady,~Mógłbyś, bo w twoim
167 Sat2|           sobie wystarczy,~Ale gdy na nią podstęp niegodziwy warczy,~
168 Sat2|           Mniej od miecza rażonych na placu poległo~Niż tych,
169 Sat2|          skądże wywodzić pochwały?~Na przykład pisma nasze - to
170 Sat2|            dawnych mozół działania na nice,~A rozpostarłszy bystre
171 Sat2|           i kiedy się działo,~Lecz na tym zasadzony zbyt dumnie,
172 Sat2|         uda do prozy, czy wierszy,~Na siebie tylko patrzy i mniema,
173 Sat2|          pisma garnie.~Mają dowcip na zbyciu w ten jarmark otwarty,~
174 Sat2|      jarmark otwarty,~Jak kramarze na łokcie, autory na karty,~
175 Sat2|         kramarze na łokcie, autory na karty,~A że w handlu rzemiosło
176 Sat2|       zupełnej pewności,~Pławił ją na powrozie w stawie podstarości.~
177 Sat2|         stare baby dziecku,~Skakał na pustej baszcie diaboł po
178 Sat2|            czkając po kruczgankach na miejscach cudownych,~Nabawiały
179 Sat2|           stronili od niego.~Patrz na mędrca - tetryka, głupca -
180 Sat2|         zgraja słucha.~Zmiłuje się na koniec, przecie udobrucha,~
181 Sat2|            człekiem.~Fraszka sława na potem, co teraz, to moje.~
182 Sat2|         Gotowa za grosz patent dać na nieśmiertelność,~A przypisując
183 Sat2|          Przecież filut, wisielec, na co patrzyć zgroza,~Wstęgi
184 Sat2|        patrzyć zgroza,~Wstęgi nosi na szyi, co warta powroza.~
185 Sat2|       Katylina.~Wzdrygał się świat na sprośność, była sprośność
186 Sat2|            jednym zbrodnie rodzaju na świecie?~Ów celnik, co wytartym
187 Sat2|           od Katona.~Dobry folwark na zyski skarb publicznej rzeczy.~
188 Sat2|          każdy bezpieczy,~Sili się na obrońce, drodzy są rycerze,~
189 Sat2|         kraju sędzia, przestawając na tym,~Sądził, karał, doradzał
190 Sat2|        panem bratem,~Patrzę z kąta na drugich, widzę drogi snadne,~
191 Sat2|            szubienica, jak spojrzę na sosnę,~Więc Piotr rośnie,
192 Sat2|            i pasie, żeby się spasł na nim.~Mędrcy! Chwalemy wierność,
193 Sat2|       lotny,~Ani się zwraca z pędu na straszne odgłosy.~Nie powaga,
194 Sat2|        kleci.~Któraż lwica jęczała na niewdzięczne dzieci?~Któryż
195 Sat2|   przychylnej postaci~Zmówiliż się na wilka wilcy koligaci?~Trułże
196 Sat2|           jakbyśmy nie mieli,~Koń, na którego grzbiecie, zuchwali
197 Sat2|         przysługa".~"Któż z was ma na nas względy? Kto o nas pamięta?"~
198 Sat2|           o nas pamięta?"~Rzekłyby na rzeź dane owce i bydlęta.~
199 Sat2|            wyrzucił z pamięci?~Nie na to tyle darów natura nam
200 Sat2|        postacią, którą jej dajemy;~Na cóż przymiot czułości, jeśli
201 Sat2|       czułości, jeśli nie czujemy?~Na co światło rozumu, jeśli
202 Sat2|           Niechaj człowiek pamięta na to, że człowiekiem,~Wzniesie
203 Sat2|          wdziękiem zuchwałość.~Nie na tym się zasadza człecza
204 Sat2|          czyniąc do satyr zaciągi,~Na widok dla ciekawych stawię
205 Sat2|          oprócz naszych cud prawie na świecie.~Panie Pawle, wchodź
206 Sat2|            męstwo przypadnie jakby na powodzie,~Lubią sławę takowi,
207 Sat2|         się toczy:~Do nóg, do nóg, na pana nie podnoście oczy,~
208 Sat2|           To rachmistrz największy na świecie:~On wszystko skalkulował -
209 Sat2|          on i towarzysze~Nie chcąc na miernym zysku przestawać
210 Sat2|         jałmużnę".~- "Zamknijmy go na haczyk, bo i nas okradnie.~
211 Sat2|         Najsławniejszy on w sądzie na prejudykaty,~Na biało sto,
212 Sat2|           w sądzie na prejudykaty,~Na biało sto, na czarno gotów
213 Sat2|         prejudykaty,~Na biało sto, na czarno gotów tylo dwoje".~- "
214 Sat2|            kraju wydostał?"~- "Dał na druk i w przemowie wielkim
215 Sat2|            wiedział, że względy ma na prawodawcę,~Brał dlatego,
216 Sat2|        Ciężka, mówią, rzecz człeku na sławę zarobić,~A ja mówię,
217 Sat2|           uwielbiony drogą?~Wszedł na świat - kto go zoczył, przestraszył
218 Sat2|          świat wielki". - "I jamci na świecie".~- "Nie na wielkim,
219 Sat2|          jamci na świecie".~- "Nie na wielkim, on inszy, wy tego
220 Sat2|        jednego mądrego sto głupich na świecie,~A kto wie, czy
221 Sat2|            cuda,~Dźwięk mami, lecz na przyszłość szkodliwa obłuda.~
222 Sat2|            górę,~Niechaj wspojźrzy na siebie, postrzeże lwią skórę.~
223 Sat2|          Siebie tylko wysławiać, a na innych mruczyć,~Dawać pismom
224 Sat2|          Rozsądnych gminem nazwać, na błędy narzekać,~Czego dociec
225 Sat2|            Czego dociec nie można, na pozór dociekać,~Za dowody
226 Sat2|              Toś amant, siądź więc na koń, a ująwszy pikę,~Nowy
227 Sat2|          więc dobrej poręki~Trzeba na to, co wewnątrz; wdzięczna,
228 Sat2|         swojej intercyzie,~Stokroć na dzień wymówi; odpowiedzieć
229 Sat2|       oblubieńcem stało?~Wielu się na pozorach płonnych oszukało:~
230 Sat2|        wróżę.~Zdrowie, życie nieść na szwank po przykrej przeprawie.~
231 Sat2|            snu nie użyć, spoczywać na ławie,~Albo się dusić w
232 Sat2|          dusić w dymie lub marznąć na dworze,~Słuchać świerki,
233 Sat2|       poznał? - To, co w domu miał na pogotowiu.~Może jazdą, pływaniem
234 Sat2|            nie zgasła.~Jeżeli więc na takie ozdrowienia hasła~
235 Sat2|       użytek zalecił,~Iż się dotąd na jawie jeszcze nie skleciła.~
236 Sat2|             świecie, miej baczność na każdą przysadę!~Nie wierz
237 Lis |         dał niesmaki z pracą.~Więc na jedno wstrzymałość, na drugie
238 Lis |        Więc na jedno wstrzymałość, na drugie cierpliwość,~To,
239 Lis |     Fanatyzm jej towarzysz, czujny na wzburzenie,~Punkt honoru
240 Lis |           nimi w odwodzie głupstwo na ostatek.~Harda takim orszakiem,
241 Lis |     animusze,~Z pocztem się swoich na nie zapalczywie miota.~Nie
242 Lis |          miał w zysku? Lud z niego na teatrach szydził.~Stratą
243 Lis |     teatrach szydził.~Stratą życia na koniec wziął zasług nadgrodę.~
244 Lis |    upadkiem zżymać.~Myślmy patrząc na zdrożność, czy wielką, czy
245 Lis |      odkrycie, zdradna po kryjomu:~Na co jeździć daleko, powróć
246 Lis |    strapiona kochanka,~Leci szaleć na widok. Zajaśniał wiek złoty.~
247 Lis |           Polskę, Litwę, nawet być na Żmudzi.~Stój! co rzecze
248 Lis |           dam ci niektóre przepisy na drogę.~Aby dziwił sąsiady
249 Lis |           tłomoki i paki, i faski.~Na wozach, wózkach, konno,
250 Lis |      tysiąc w gotowiźnie, a cztery na kartę,~Więc dobry, więc
251 Lis |          dobry, więc przykładny, a na znak wdzięczności~Wziął
252 Lis |       wdzięczności~Wziął przywilej na kradzież do pierwszej bytności.~
253 Lis |     wycinać, a lasy w ulice.~Z łąk na piasek dla trawy pozawozić
254 Lis |            cię otaczają,~Wierz mi, na gospodarstwie wcale się
255 Lis |           braterstwo, zasadzać się na tem~Jest czcić hazard; ja
256 Lis |         zbytek zjadły,~Gdy wyszedł na niesforność, i Greki upadły.~
257 Lis |            cieszy.~Tyran, wzniosły na tronie wśród poziomej rzeszy,~
258 Lis |         Dać poznać, jak się rzeczy na świecie kojarzą,~Środek
259 Lis |           po cóż ją kunszt ciemni?~Na co pisać, jeśli się zmyślać
260 Lis |           pióro w rękę, w rękę, co na straży~Prawdę mając rzetelną,
261 Lis |           uciemięża,~Wyjdzie cnota na swoje i wieki zwycięża.~
262 Lis |           I jakby mnóstwem zbrodni na chwałę zarobił,~Stawia go
263 Lis |        bogaci.~Wypada pióro z ręku na myśli takowe.~Niech syny
264 Lis |            ten o czym? Najsamprzód na podziękowanie.~Żeby jednak
265 Lis |         wspaniałość.~Jakoż bierzmy na szalę nas obudwóch stany:~
266 Lis |       Wiele trudów potrzeba choć i na złe rzeczy;~I przy dobrych
267 Lis |           każdemu dogodzić.~Bogdaj na zysk pracować, niż na sławę
268 Lis |       Bogdaj na zysk pracować, niż na sławę godzić,~A porzuciwszy
269 Lis |          Masz w oczach, wspojźrzyj na Błażeja.~Jak jął pisać i
270 Lis |      nauczać dzieci;~Puścił niewód na głębią; cóż wyciągnął? —
271 Lis |         dawne dzieje zdobił,~Mniej na sławę, lecz na chleb więcej
272 Lis |       zdobił,~Mniej na sławę, lecz na chleb więcej by zarobił.~
273 Lis |            Zły to nocleg. Niekiedy na lepsze trafiały,~Rzadko
274 Lis |              DO PANA LUCIŃSKIEGO~ ~Na garcu zasadzony i kwarcie,
275 Lis |            w tym, jakby pili.~Więc na pamiątkę ojców naszych wiekopomnych,~
276 Lis |          rozszerzyłem;~O czym więc na początku samym namieniłem,~