Part

  1 Sat1|         czemu nie królewskim synem?~To niedobrze; krew pańska jest
  2 Sat1|             żeby się przyćmiło,~I w to oni potrafią, stąd też jak
  3 Sat1|         byłeś przedtem mości panem;~To grzech nieodpuszczony. Każdy,
  4 Sat1|           przyzwyczaił, przecież go to łechce:~Usty cię czci, a
  5 Sat1|          choćby i pobłądził,~Zawżdy to lepiej było. kiedy cudzy
  6 Sat1|           za pana stolnika.~Czujesz to - i ja czuję; więc się już
  7 Sat1|          tronu nie zazdroszczę.~Źle to więc, żeś jest Polak, źle,
  8 Sat1|          źle, żeś nie przychodzień;~To gorsza (luboć, prawda, poprawiasz
  9 Sat1|            młodyś jeszcze.~Pięknież to. gdy na tronie sędziwość
 10 Sat1|              bez zmarszczków; zakał to nie lada.~Wszak siwizna
 11 Sat1|       czerstwość i rześkość piękneż to przywary,~Przecież są przywarami.
 12 Sat1|         starych, dlatego żeś stary.~To już trzy, com ci w oczy
 13 Sat1|          zdanie.~Król nie człowiek. To prawda, a ty nie wiesz o
 14 Sat1|            alboż ci rzecz tajna,~Że to w płacy za łaski moneta
 15 Sat1|             kochasz się uczonych,~I to źle. Porzuć mędrków zabałamuconych.~
 16 Sat1|       monarchom wcale nie przystoi,~To mi to król, co go się każdy
 17 Sat1|           wcale nie przystoi,~To mi to król, co go się każdy człowiek
 18 Sat1|             się każdy człowiek boi,~To mi król. co jak wspojżrzy,
 19 Sat1|         kiedy się zasmuci.~Nie moje to jest zdanie, lecz przez
 20 Sat1|       kładąc twe cnoty na szalę,~Za to, żeś się poprawił, i ją
 21 Sat1|            Co zysk podły skojarzył, to płochość rozprzęże;~Wzgardziły
 22 Sat1|             tego nazwiska niegodni.~To, co oni honorem, podściwością
 23 Sat1|  oświeconych, co złotem nie świecą.~To u niego zacności i szczęścia
 24 Sat1|     zacności i szczęścia skarbnicą,~To rozum, to nauka, w tym się
 25 Sat1|      szczęścia skarbnicą,~To rozum, to nauka, w tym się wszystko
 26 Sat1|          już domu.~Próżno więc, jak to mówią, po szkodzie korzysta.~
 27 Sat1|      Winszuję, ale nie zazdroszczę.~To mniejsza, że Franciszek
 28 Sat1|     winszowaniem bieży;~Jędrzej, co to zmyśloną wziąwszy na się
 29 Sat1|         pozbawił,~Przemysł sztuczny to zleczył, fortunę poprawił.~
 30 Sat1|         Teraz kroćmi rachujesz. Jak to przyszło? - Sztuka!~Zyskałeś,
 31 Sat1|        Zyskałeś, cóżeś zyskał? Nowa to nauka!~Nie powiem. I satyra
 32 Sat1|          nie ma być zbyt jasną.~Tak to nowe światełka wschodzą,
 33 Sat1|             jej nie odkupi.~Zły też to był gospodarz, grunt leżał
 34 Sat1|   skrupułami, winszuję i tego:~Znak to jest mocnej duszy, umysłu
 35 Sat1|       Mędrcy! Wam dziękujemy, nauki to waszej~Jest dzieło, że z
 36 Sat1|          pragnienie ugasił".~- "Jak to przyszło?" - "Nieznacznie.
 37 Sat1|       bankruta któżkolwiek żałował.~To gorsza, kiedy młody dziedzic
 38 Sat1|             prefekt za nimi~Drukiem to wypróbował, że dzieły wielkimi~
 39 Sat1|       twarze, a w architekturze,~Co to wszystkich patrzących dziwi
 40 Sat1|   celniejszego mistrza nad Wandyka.~To to pan! - krzyczy zgraja -
 41 Sat1|             mistrza nad Wandyka.~To to pan! - krzyczy zgraja -
 42 Sat1|             pan! - krzyczy zgraja - to wiadomość rzeczy!~Wtem,
 43 Sat1|              których cudze kraje~Na to do nas zesłały, aby według
 44 Sat1|       bezcen, ów fałszuje akty.~Tak to robią szczęśliwych zyskowne
 45 Sat1|            Naucz, panie Aleksy, jak to zostać panem.~Nie o takim
 46 Sat1|             reduty.~Jam mniemał, że to wielkich włości dziedzic
 47 Sat1|          majętność spadkiem?"~- ,.I to nie". - "To zapewne, pieniając
 48 Sat1|        spadkiem?"~- ,.I to nie". - "To zapewne, pieniając zuchwale,~
 49 Sat1|      fortunę albo w trybunale?"~- I to nie". - "Może, żeby zbiorów
 50 Sat1|           masz w całej okolicy".~- "To..." - "Nie to. Bądź cierpliwym
 51 Sat1|          okolicy".~- "To..." - "Nie to. Bądź cierpliwym albo nic
 52 Sat1|            grosze".~- "Ale nie, nie to mówię, zamilknę, albowiem~
 53 Sat1|          panem, największe, prawda, to jest dzieło.~Cnota teraz
 54 Sat1|             i jeszcze pożyczył".~- "To pewnie były zbytki?" - "
 55 Sat1|              Pewnie w święta?" - "I to nie, w dom gości nie prosił".~- "
 56 Sat1|           nie, nie znacie;~Nie jest to znać, kto małej nie zabiega
 57 Sat1|         złoto ojczyznę i wiarę.~Zły to handel, o bracia! Nikt na
 58 Sat1|       okrywać sromotą.~Zbytek nas w to wprowadził, z nim duma urosła;~
 59 Sat1|            czym być nie możem, duma to jest podła,~Chcemy bogactw,
 60 Sat1|           powiedzże mi, proszę, jak to było?~Po smacznym, mówią,
 61 Sat1|         Jejmość radzi herbatę, lecz to trunek mdlący.~Jakoś koło
 62 Sat1|      Napiłem się więc trochę, aczej to poradzi:~Nudno przecie.
 63 Sat1|             częstować, a nie pić? I to się nie godzi.~Więc ja znowu
 64 Sat1|          Jędrzej, my za nim,~Bogdaj to wstrzemięźliwość, pijatykę
 65 Sat1|             waść" - mi rzecze.~"Jak to waść! Nauczę cię rozumu,
 66 Sat1|             zwadę naszą wielką,~Ale to wiem i czuję, żem wziął
 67 Sat1|               Dobrze mówisz, podłej to zabawa hałastry,~Brzydzi
 68 Sat1|      zdarzenie wino ludziom dało~Na to, aby użyciem swoim orzeźwiało,~
 69 Sat1|            Mniejsza guzy i plastry, to zapłata zbrodni.~Większej
 70 Sat1|        wielką utratę nadgrodzi?~Zła to radość, mój bracie, po której
 71 Sat1|      podściwych, filutów oszukał.~A to jak? Tak jak ślepy. Ten,
 72 Sat1|           przychodniów szuka.~Stary to mistrz i profes w filutów
 73 Sat1|       Zyskasz korzyść niecnotą, ale to zysk podły.~Nie tymi prawe
 74 Sat1|           tryumfach miłosnych.~Taka to nasza młodzież! Po skażonej
 75 Sat1|           wpadniesz w otchłań no~Ci to są, co z romansów zawróconą
 76 Sat1|             fraszki,~Dzieła wieków, to płonne u niego igraszki.~
 77 Sat1|             Ale powrót fatalny. Zły to rozum, bracie,~Co się na
 78 Sat1|                 Bóg zapłać". - "Cóż to znaczy? Ozięble dziękujesz,~
 79 Sat1|           Ozięble dziękujesz,~Alboż to szczęścia swego jeszcze
 80 Sat1|             Nie ze wszystkim; luboć to zazwyczaj tak bywa,~Pierwsze
 81 Sat1|            milcz tak jak drudzy,~Co to swoich małżonek uniżeni
 82 Sat1|                Tym gorzej.~Wszystko to na złe wyszło i zgubi mnie
 83 Sat1|      wychowana w mieście".~- "Alboż to miasto psuje?" - "A któż
 84 Sat1|            któż wątpić może?~Bogdaj to żonka ze wsi!" - "A z miasta?" - "
 85 Sat1|      pierwszy raz obaczył,~Ale, żem to, co postrzegł, na dobre
 86 Sat1|          najmie wygodny, nieciasny,~To jest apartamenta paradne
 87 Sat1|    stangryta?"~"Wszak nas wiezie". "To furman. Trzeba od parady~
 88 Sat1|         Dobry". "Skąd?" "Poddany".~"To musi być zapewne nieoszacowany -~
 89 Sat1|        porcelany ?"~"Nie mam". "Jak to być może? Ale już rozumiem~
 90 Sat1|            pozłacany.~Szkoda mówić, to pięknie, wybornie i grzecznie,~
 91 Sat1|        westchnął. W drzwi wchodzi.~"To nasz ksiądz pleban!" "Kłaniam".
 92 Sat1|         wezdrgnął Franciszek, skoro to wyrzekła,~A klucznica natychmiast
 93 Sat1|          Jam został. Idziem dalej. "To pokój sypialny".~"A pokój
 94 Sat1|             Tam, gdzie i jadalny".~"To być nigdy nie może! A gabinet ?" "
 95 Sat1|       potrzeba przydatniego lustru,~To niemczyzna. Niech będą z
 96 Sat1|     nieborak, jak płacę, tak płacę.~To mniejsza, lecz gdy hurmem
 97 Sat1|               przekładam pokornie.~"To się wróćmy do miasta". Zezwoliłem,
 98 Sat1|         powiem i okryślę.~Dwór jest to wybór ludzi, tak mówi świat
 99 Sat1|          kradł, więc Piotr złodziej~To prawda, lecz niegrzeczna,
100 Sat1|          wyraz zbyt dosadnie.~Jakże to pięknie nazwać, kiedy Piotr
101 Sat1|           do prawdy sposobił,~Że na to wreszcie wyjdzie: Piotr
102 Sat1|       dobrze zrobił.~Fałsz grzeczny to styl dworów i moneta w kursie,~
103 Sat1|          malują i kryślą:~"Jan?" - "To oszust". "Bartłomiej?" - "
104 Sat1|           oszust". "Bartłomiej?" - "To szuler wierutny".~"Jędrzej?" - "
105 Sat1|            jak wąż wije,~Wszyscy na to, kogo by pan gestem oznaczył.~
106 Sat1|       faworytów wicefaworyci.~Urząd to niewysoki, lecz przecie
107 Sat1|        umieszczeni,~Co pan w izbie, to słudzy dokazują w sieni.~
108 Sat1|           jejmość (nie jejmość, jak to pierwej zwali~Ci, co z prosta
109 Sat1|             wziąć?" - "Trzysta.~Tak to z dobrego pana zły sługa
110 Sat1|     kryminał, ale i plag wiele".~~ "To łaska, że pięćdziesiąt". - "
111 Sat1|           Wolno igrać fortunie, jej to jest rzemiosło:~Cudotworna,
112 Sat1|              Ale Maciej nieludzki - to satyra karze.~Nie dba ona,
113 Sat1|      czeladź, na zbytki utratny.~Za to. że od pół roka służący
114 Sat1|         stanem,~Przez kradzież (jak to teraz) zostanie i panem".~- "
115 Sat1|        zostanie i panem".~- "A któż to teraz okradł?" - "Nie odpowiem
116 Sat1|         lecz że kraść nie umie.~Ale to nie o sługach. Zwyczajne
117 Sat1|            Ale przegrał na słowo, a to dług honoru.~Niech głód
118 Sat1|    stateczny, że niecnotę wdzięczy.~To nie honor zapłacić, gdy
119 Sat1|             zdradę postrzegą? Alboż to Jan głupi.~Wyćwiczył się
120 Sat1|           Ciesz się, Pawle. Oszukać to kunszt doskonały,~Tyś mistrz
121 Sat1|              Że co małym nie wolno, to wielkim się godzi.~Nie chcieli
122 Sat1|            gorszyły za Horacyjusza,~To przywilej urzędu. Dumny
123 Sat1|           Nieźle milczeć, czasem za to płacą.~Tak by nam czynić,
124 Sat1|          się śmieją do woli. Równie to los dzieli,~Przyjdzie czas,
125 Sat1|             by było szkarady. Dwór? To źródło cnoty,~Dwór - cecha,
126 Sat1|             Zgoła cokolwiek dobrze, to wszystko u dworu.~Więc grzeczne
127 Sat2|         czuć, mówić, dać przykład - to jest być kapłanem.~Milczenie,
128 Sat2|       nieostrożne.~Niegdyś zbrodnią to było, co dziś żartem mienią.~
129 Sat2|            Dlaczego?" - "Bo lepiej.~To dowód oczywisty. Świat się
130 Sat2|             Nawet i kalendarza; ale to ogólnie.~Chcesz, abym lepszość
131 Sat2|           Na przykład pisma nasze - to oryginały.~I choć czasem
132 Sat2|           drzymiem, ale śpiem, lecz to nasze spanie~Roi sny, których
133 Sat2|        Pamięć, bystrość, pojęcie są to dary nieba.~Ale ten skarb
134 Sat2|          Gdy ucina ogrodnik, drzewu to nie szkodzi,~Owszem, piękniej
135 Sat2|           liść lub kadzidła.~Bogdaj to w bractwie głupich! Tam
136 Sat2|           sława na potem, co teraz, to moje.~O Pawle, niech ogłoszę
137 Sat2|    wydziałem łaski swoje mierzy,~Za to, żem winny jemu szacunek
138 Sat2|            do morza.~Co druk głosi, to prawda, od czegoż by służył?~
139 Sat2| pożądańszego?~A może i przed sławą? To dobro jedyne,~Cóż po tym,
140 Sat2|         Chciał oszukać, oszukał, bo to nie są cuda,~I niezgrabne
141 Sat2|          Patrzał Łukasz pilnie,~Jak to się drudzy wznoszą i zgadł
142 Sat2|              dziś jaśnie wielmożny.~To gra, los działa szczęście,
143 Sat2|            sprośność przecie.~Alboż to w jednym zbrodnie rodzaju
144 Sat2|          Kunszcie, co możesz bielić to, co było czarnym,~Nieprzepłacony
145 Sat2|          czuł, czym był, a co czuł, to czynił.~Nie czuł nasz pan
146 Sat2| bezwzględnym trybunał ozdobić,~Mógł to i Czartoryski. lecz sądząc
147 Sat2|         strona, co zyskała dekret -~To treść bystrych dowcipów,
148 Sat2|            treść bystrych dowcipów, to sędziowski sekret.~Mają
149 Sat2|                Człowiek". - "A, już to nadto!"- "Nie nadto, lecz
150 Sat2|        gorszy nad sługi.~Nie nowina to w panach. Z ich zdatnej
151 Sat2|             go uracza,~Więc że niby to mędrszy nad swego oracza~
152 Sat2|           niewdzięczniejszy? Lecz i to przebaczę.~Tak chciało przyrodzenie;
153 Sat2|             zbierany ukradnie?~Nasz to tylko przywilej, więc bądźmy
154 Sat2|          wyrzucił z pamięci?~Nie na to tyle darów natura nam dała.~
155 Sat2|         Niechaj człowiek pamięta na to, że człowiekiem,~Wzniesie
156 Sat2|           stawię dziwolągi".~- "Cóż to są za straszydła? Cóż to
157 Sat2|            to są za straszydła? Cóż to za ród przecie?"~- "Rzadki
158 Sat2|          strasz, gdzie się uda.~Cóż to za nowy widok? i jakież
159 Sat2|             za nowy widok? i jakież to cuda?~Idzie Piotr albo raczej
160 Sat2|            pana nie podnoście oczy,~To pan jaśnie wielmożny, jaśnie
161 Sat2|        wielmożny, jaśnie oświecony,~To pan z panów: u niego mitry
162 Sat2|        widzę, do pana przychodzi.~A to co? Pada do nóg jegomość
163 Sat2|            dobrodziej~Pokorny. Któż to sprawił ten cud zbyt widoczny?"~- "
164 Sat2|             zbyt widoczny?"~- "Jest to jaśnie wielmożny sędzia
165 Sat2|     Rozumiem. A w tym gabinecie~Kto to pisze?" - "To rachmistrz
166 Sat2|         gabinecie~Kto to pisze?" - "To rachmistrz największy na
167 Sat2|                 Więc ubogi". - "Jak to?" - "Patrz, co pisze".~- "
168 Sat2|        Patrz, co pisze".~- "Milijon to skarb". - "To dług; on i
169 Sat2|               Milijon to skarb". - "To dług; on i towarzysze~Nie
170 Sat2|            pragną mieć zbytnie".~- "To święty; pacierz szepcze
171 Sat2|     przyskoczy".~- "Fundusz zrobił; to dzieło bliźniemu usłużne".~- "
172 Sat2|         spokojnie, przykładnie,~Cóż to jest za jegomość?" - "To
173 Sat2|            to jest za jegomość?" - "To sławny jurysta".~- "Czy
174 Sat2|                  Czy nie z tych, co to z prawnych wybiegów korzysta?~
175 Sat2|      prawnych wybiegów korzysta?~Co to kradną z pandektów?" - "
176 Sat2|          tego jeszcze bardziej. Cóż to za wspaniałość?"~- "Jest
177 Sat2|            za wspaniałość?"~- "Jest to mędrzec, co posiadł wszystką
178 Sat2|        skryty?" - "Jawny". - "Jakże to?" - "Opowiem~Najprzód trzeba
179 Sat2|          Najprzód trzeba o mędrcach to wiedzieć, albowiem~Nie tacy
180 Sat2|            masz nic w skarbie"~- "A to kto? - "To człek wielki". - "
181 Sat2|            skarbie"~- "A to kto? - "To człek wielki". - "Pewnie
182 Sat2|          został!"~- "A ten zaś?" - "To jest autor". - "O czym pisał" - "
183 Sat2|            pisał" - "O tym,~Jak się to trzeba rządzić!" - "Cóż
184 Sat2|                  Sfrymarczył?"~- "I to nie". - "Jakże kupnu takiemu
185 Sat2|            już prawie żebrał".~- "A to jak?" - "Ten nic nie dał,
186 Sat2|          drudzy zachęcali,~Brał, bo to honor pana, gdy sługa bogaty,~
187 Sat2|           kradł". - "Mało klatka za to!"~- "Ci dalsi słuszną teraz
188 Sat2|            się zapłatą!"~- "Którzyż to?" - "Słyszysz dalej, jak
189 Sat2|                        7. MĘDREK~"A to co za jegomość?" - "Jegomość
190 Sat2|          dobrodziej.~On nie tak jak to drudzy i gada, i chodzi".~- "
191 Sat2|          człek zawołany".~- "Skądże to zawołanie?" - "Stąd: panie
192 Sat2|        Zgodzili się powszechnie, że to człowiek wielki,~Więc za
193 Sat2|          Tak jak teraz". - "A jakże to teraz?"~- "Mój bracie, widzęś,
194 Sat2|             bywał nieraz~Tam, gdzie to jest świat wielki". - "I
195 Sat2|              wy tego nie wiecie,~Co to jest ten świat wielki, więc
196 Sat2|           czy nie tysiąc". - "Wiele to, czy mało?"~- - "Niechaj
197 Sat2|             wiek w lata podeszły.~A to mistrz najpewniejszy, więc
198 Sat2|        wiary niegodni".~- "Lecz się to jednak trafia". - "Bywać
199 Sat2|             iż je każą palić,~Ganić to, co chwalono, co ganiono -
200 Sat2|             celu rzeczy, jak ci się to zdaje?~Nie rozumiej, że
201 Sat2|      winszuję, ale nie zazdroszczę.~To więc, co potem poznasz,
202 Sat2|            i zrobił mu żonę.~Gdybyć to tak i teraz. Próżne korowodów~
203 Sat2|    dziadowskie podściwe nauki,~Niby to rozumniejsi, źli męże, złe
204 Sat2|          Piękne twojej powaby, lecz to zwierzchne wdzięki;~To,
205 Sat2|         lecz to zwierzchne wdzięki;~To, co wewnątrz, istotne, więc
206 Sat2|             dobrej poręki~Trzeba na to, co wewnątrz; wdzięczna,
207 Sat2|  przymówkach do serca przegryzie,~A to, co ci przyniosła w swojej
208 Sat2|            co zna podległość - może to niegrzecznie -~Ale żony
209 Sat2|           muszą być koniecznie".~- "To się lepiej nie żenić". - "
210 Sat2|           zwiedziwszy ziemie,~Dajmy to, iż kto poznał wszystkie
211 Sat2|       ludzkie plemię.~Cóż poznał? - To, co w domu miał na pogotowiu.~
212 Sat2|               a źle, gdy nie służy.~To nic jeszcze; gdy mówiem
213 Sat2|        zapędzać nie radzę.~Ostatnia to po rozum za granicę jeździć;~
214 Sat2|           rozumem przesadzać;~Czuje to świat, ja światu nie będę
215 Sat2|          podściwie przebyli:~Piękne to towarzystwo i nigdy nie
216 Sat2|           nowych szukać ludzi?~Miłe to przeświadczenie do tego
217 Lis |     czynienia szczęśliwych nie jest to rzecz płocha.~I skarby wiele
218 Lis |           sławie nieśmiertelna.~Ale to wszystko czczością, gdy
219 Lis |          temu nie wierzę.~Nie mówię to z podchlebstwa, gardzę tym
220 Lis |             mówię z przekonania, iż to czcze przysłowie.~Mogą mieć
221 Lis |              na drugie cierpliwość,~To, panie miłościwy, urządzi
222 Lis |          ucierpieć musi.~Likurg, za to, że prawa swej ojczyźnie
223 Lis |   niewdzięcznym i znosić potwarze -~To heroizm prawdziwy. Co kreślę
224 Lis |              Stąd owe filozofy niby to nieczułe,~Stąd ów głupi,
225 Lis |          Mówmy z sobą po prostu jak to gminni ludzie.~Jużem wyżej
226 Lis |          chwalmy.~Chcieć i czynić — to cnoty prawidło istotne.~
227 Lis |             wielką, czy małą:~I nas to mogło spotkać, co innych
228 Lis |       rozeznać i doznać,~Znajdziesz to i u siebie, wszędzie lud
229 Lis |             się do domu.~Znajdziesz to, czego szukasz, i w prawą
230 Lis |         wtenczas się dowiedział,~Co to jest polski rezon. Spazmów
231 Lis |             i wąsy.~Widzi, ach! jak to wspomnieć bez rzewnego żalu,~
232 Lis |            sobie choruje. Nie twoje to wzory.~Jedziesz w kraj,
233 Lis |           jak potrzeba wierzyć.~Tak to drudzy a nie ty. Wstydźże
234 Lis |       uszczęśliwiał.~Kogo? Chłopów? To bydło on będzie wydziwiał~
235 Lis |           szlachcice,~Nie wierz mu, to pogorszy wszystkie okolice.~
236 Lis |           jadowite oczy.~Czuje, ale to czucie krótkie, bo gwałtowne,~
237 Lis |             cudza.~Gdzie pan mówi - to moje, swobodny - to nasze.~
238 Lis |          mówi - to moje, swobodny - to nasze.~Czujcie, ziomki,
239 Lis |        dobrym człowiekiem.~Niełatwe to jest dzieło dzieje ludzkie
240 Lis |         podle,~Co godne wiadomości, to tylko określać,~Dla miłości
241 Lis |           rozliczne?~Nie pierwsi my to łgali, łgali poprzednicy:~
242 Lis |   wszystkiego cnota.~Co mi po tym - to wiedzieć, w jakim dzieło
243 Lis |              Błąd gruby mniemał, iż to przydomek jest podły;~Stąd
244 Lis |            Iż pisać nie jest łatwo, to jest komponować.~Nim zaczniem,
245 Lis |           popsuł i nigdy wejźrzeć w to nie raczy,~Wiele trudów
246 Lis |       drugich, a w trzecich swywoli~To chciał starych poprawiać,
247 Lis |           chciał starych poprawiać, to nauczać dzieci;~Puścił niewód
248 Lis |          Sieci.~Albo jeśli co było, to błoto i trzaski.~Zgłuszył
249 Lis |       więcej by zarobił.~Zginęłyby, to prawda, dzieł wielkich przykłady,~
250 Lis |             wiezie do szpitala.~Zły to nocleg. Niekiedy na lepsze
251 Lis |              Czego godzien rozumny, to posiada głupi.~Trzeba talentom
252 Lis |            zbytek w narodzie,~Tobie to dzieło niosę o piwie i miodzie.~
253 Lis |           wzmacniały?~Nie trunkami, to prawda; lecz jak wśród machiny~
254 Lis |       Możnaż wino porzucić? Powabny to trunek,~Lecz takiego powabu