Part

  1 Sat1|           króla, lecz sądzi człowieka.~Gdy więc ganię zdrożności i
  2 Sat1|           młodyś jeszcze.~Pięknież to. gdy na tronie sędziwość się
  3 Sat1|           Czemuż świadczysz, z dobroci gdy masz niepokoje?~Bolejesz
  4 Sat1|                brać szalunku starostw, gdy dawano?~Po tym ci tylko
  5 Sat1|          wzgląd wspacznie obróci:~Zły, gdy kontent, powolny, kiedy
  6 Sat1|               Przy styrze ustawicznie, gdy pracują, siedzą,~Dociekli,
  7 Sat1|            Majtki, zgodne z żeglarzem, gdy staną w obronie;~A choć
  8 Sat1|                ściska, w bok patrzy, a gdy łudzi wdzięcznie,~Cieszy
  9 Sat1|       wspojźrzy, stawia zaraz sidła,~A gdy się coraz wzmaga złość jego
 10 Sat1|             Czyniąc jak od niechcenia, gdy sztucznie się czaił,~Tak
 11 Sat1|               cnota humorze,~Umie ona, gdy trzeba, zyskowi dogadzać:~
 12 Sat1|              szaleć wolno.~Rozumie, iż gdy tytuł zaczyna od "jaśnie",~
 13 Sat1|         stratnym, jest teraz oszustem.~Gdy nie ma wsi na zastaw, dopieroż
 14 Sat1|             nędzy,~Istotną dolegliwość gdy, jak może, tai.~Wiąże się
 15 Sat1|          wspołem chwaląc dla zwyczaju,~Gdy cnotę i występki równą szalą
 16 Sat1|              wspojźrzysz, w owocach,~A gdy bierzesz spoczynek w twych
 17 Sat1|                 na przymówkę głuchy,~A gdy czasem mniej wdzięczne zalecą
 18 Sat1|             Takie więc szczęścia twego gdy widzę zadatki,~Winszuję
 19 Sat1|           Westchnął skrycie natenczas, gdy mu się ukłonił.~Musiał czcić;
 20 Sat1|                 Nawet tego nie doznał, gdy nic nie dochował,~Żeby zdrajcę,
 21 Sat1|            naddziada-ministra okrywał,~Gdy w usłudze publicznej pracował
 22 Sat1|                wiadomość rzeczy!~Wtem, gdy wszyscy w aplauzach, a żaden
 23 Sat1|                 Co po guście, dłużnicy gdy płaczą i piszczą?~Co po
 24 Sat1|             Rok się skończył; perceptę gdy z ekspensą liczył,~Poszedł
 25 Sat1|               Trzeba go mieć na oku, a gdy zbieg uciecze,~Zwracać nazad,
 26 Sat1|                 Jakże nie poczęstować, gdy kto w dom przychodzi?~Jak
 27 Sat1|             wysusza.~Przyszła druga; a gdy nas żarliwość porusza,~Pełni
 28 Sat1|              nimi dziesiąta.~Naówczas, gdy nas miłość ojczyzny zaprząta,~
 29 Sat1|               A pan Jędrzej płacze.~Ja gdy ich chcę pogodzić i rzeczy
 30 Sat1|               Trunkiem według potrzeby gdy pragnienie gaszą,~Nie biorą
 31 Sat1|            nimi gardzi,~Gorzej od nich gdy działa, podlejszy tym bardziej.~
 32 Sat1|                najęcia,~Czołgaj się, a gdy podłość rozpostrzesz najdalej,~
 33 Sat1|              omamionych,~Jak się udać, gdy trzeba, za dobrych i skromnych,~
 34 Sat1|            bogaci.~A Filida tymczasem, gdy ją statek smuci,~Dla nowego
 35 Sat1|           żarliwą,~Nową rzeczy postawą gdy dziwi i cieszy,~Same wyroki
 36 Sat1|               płacę.~To mniejsza, lecz gdy hurmem zjechali się goście,~
 37 Sat1|            łuszcząc z dobrej manijery,~Gdy nie patrzy, kto czyni, lecz
 38 Sat1|              ku sługom wyzuli.~Ten, co gdy był sam sługą, dobre miewał
 39 Sat1|           Odrzuca czczą wielmożność, a gdy z chłostą czeka,~Nie szlachcica,
 40 Sat1|            płacze się wznoszą,~Oprawcy gdy rozkazy srogie nędznym głoszą.~
 41 Sat1|          nieszczęsnej czeladzi ucisku,~Gdy przeklęstw, narzekania dań
 42 Sat1|                wolność, skarał stanem,~Gdy kazał temu służyć, co niewart
 43 Sat1|               się bić lalkom, głupiego gdy bawił,~Wszystkim jego następcom
 44 Sat1|                Których dziwacki wymysł gdy ludziom udziela,~Płaciemy
 45 Sat1|            Trzeba skrzętnym staraniem, gdy pora użycza,~Próbować różnych
 46 Sat1|                 Posunął się, a miejsca gdy lepszego siąga,~Już nietrwożny,
 47 Sat1|          wszystkie, odmieniły nagle,~A gdy dął wiatr pomyślny w rozpuszczone
 48 Sat1|         pomyślny w rozpuszczone żagle,~Gdy już okręt ku mecie dążył
 49 Sat1|           mecie dążył w bystrym biegu,~Gdy już portu dotykał, rozbił
 50 Sat1|                 To nie honor zapłacić, gdy sierota jęczy,~Kiedy płacze
 51 Sat1|               strawion pracą,~A honor, gdy się zbytki i niecnoty płacą.~
 52 Sat1|       czerwieni,~Co pamfila skinalą, a gdy karta zmyka,~Z króla kralkę
 53 Sat1|           Rzymu na jaśnie wielmożnych,~Gdy szydzili z konsulów mimo
 54 Sat1|                 że poeta zmilczy.~Więc gdy milczeć nie mogę, tak jak
 55 Sat1|                dzieli,~Przyjdzie czas, gdy się i z nich drudzy będą
 56 Sat2|            Zdradne milczenie wtenczas, gdy cnota nie milczy,~Pod jagnięcym
 57 Sat2|                bo sobie wystarczy,~Ale gdy na nią podstęp niegodziwy
 58 Sat2|             podstęp niegodziwy warczy,~Gdy wydziera sposobność, aby
 59 Sat2|                 Milczenie was potępia, gdy myśl świecka trwoży:~Świętą
 60 Sat2|                świętowymowne~Wtenczas, gdy uszy podchlebstw wdziękom
 61 Sat2|                dziewiczy.~Stąd młodsze gdy w ubite starszych wchodzą
 62 Sat2|                zuchwała,~Jak z źródła, gdy obficie w zarazie wytryska,~
 63 Sat2|              się, iż dawnych skradamy,~Gdy im czyniem ten honor, wtenczas
 64 Sat2|          zaciekłszy się pędem,~Często, gdy błąd poprawia, śmie prawdę
 65 Sat2|              latorośli poziome ostatki~Gdy ucina ogrodnik, drzewu to
 66 Sat2|            zjadły z bliska i z daleka,~Gdy nie może ukąsić, jak szczeka,
 67 Sat2|           płaci,~Głupi możny, głodnego gdy mędrca bogaci,~Staje się
 68 Sat2|                Co mi po dobrym mieniu, gdy użyć nie mogę,~Co po wszystkim,
 69 Sat2|             nie mogę,~Co po wszystkim, gdy słabość wznieca śmierci
 70 Sat2|         częstokroć się uda,~A dopieroż gdy sztuczne. Patrzał Łukasz
 71 Sat2|              rzecz wyłuszczy z prosta.~Gdy widzisz, senatorem że został
 72 Sat2|                Trułże doktór lis lisa? Gdy sprzeczka zmówiona,~Brałże
 73 Sat2|                Jakich zwykliśmy zażyć, gdy omamić chcemy,~Rzekłby z
 74 Sat2|             Wpółmartwy, jeszcze czuje, gdy głos pana słyszy,~Słyszy
 75 Sat2|                Brał, bo szacowne dary, gdy kochamy dawcę,~Brał, bo
 76 Sat2|                Brał, bo to honor pana, gdy sługa bogaty,~Brat, bo daje". - "
 77 Sat2|             kto chce, doświadcza, mnie gdy się tak zdało,~Nie upieram
 78 Sat2|              gęsta broda,~Tak i teraz, gdy śmiałość wspaniałości doda,~
 79 Sat2|        dociekać,~Za dowody żart dawać, gdy prawda dokucza -~Tym dzielna
 80 Sat2|                się szklniły,~I owszem, gdy zagasną, większa po nich
 81 Sat2|           zowiesz, potwarze,~Nie dmij, gdy mało umiesz, mędrszym nie
 82 Sat2|          najpierwszy człowiek,~Zasnął; gdy się obudził, za otwarciem
 83 Sat2|                Jak ma być dobre pasmo, gdy zepsuta przędza?~Cóż więc
 84 Sat2|       frymarczyć~Nie powinien dlatego, gdy zysk wydostarczyć~W jednym
 85 Sat2|              stracie,~Najszczęśliwszy, gdy z zyskiem - żeńże się, mój
 86 Sat2|               Jeszczeć można wybaczyć, gdy ostatnia nędza~Z domów,
 87 Sat2|           ciągłych podróżach nie było,~Gdy się czas marnie strawił,
 88 Sat2|                mu nie usłużył - a źle, gdy nie służy.~To nic jeszcze;
 89 Sat2|             nie służy.~To nic jeszcze; gdy mówiem ściśle o podróży,~
 90 Sat2|            będziemy sami.~Cóż dopiero, gdy dzieci i podściwa żona,~
 91 Lis |             Ale to wszystko czczością, gdy serce nie czuje.~Człek zwierzę
 92 Lis |             Człek zwierzę towarzyskie; gdy w tym nie zyskuje, .~Iż
 93 Lis |         Odmienna i zdradna,~Najgorsza, gdy umysłów pani wielowładna.~
 94 Lis |              we wszystko się miesza,~A gdy jej ulubiona dopomaga rzesza,~
 95 Lis |          mądrość, i cnota;~Ściga je, a gdy w biegu nie potrafi dostać,~
 96 Lis |           Mądrość... lecz czasem i ta, gdy się zacznie dąsać,~Czyni
 97 Lis |         człowiek. A choćbyś nie pytał,~Gdy nie masz tej dzielności,
 98 Lis |            mierze,~Często ona zawodzi, gdy miarę przebierze,~A ścigając
 99 Lis |            mocno skryte działań tropy,~Gdy obmierza ściganych, czyni
100 Lis |             tam nie masz Fokshalu.~Ale gdy się wydzierasz nie bez mego
101 Lis |              posiada Polaka sensata,~A gdy pisze do mościom i pana,
102 Lis |  grzecznouprzejmy, świegotliwy gadacz,~Gdy drzymią filozofy, w dyskursach
103 Lis | człowieczeństwa słodzi?~Przecież i ta, gdy zbytnia, jest źródłem niedoli,~
104 Lis |              doświadczenia nauka. Więc gdy szczęście celem,~Nie fanatyk
105 Lis |                lecz jej zbytek zjadły,~Gdy wyszedł na niesforność,
106 Lis |              Przecież tyran niesyty, a gdy lud uciska,~Więcej wewnątrz
107 Lis |           Całość w częściach szacownym gdy znaczy podziałem,~Gdy w
108 Lis |        szacownym gdy znaczy podziałem,~Gdy w przedziałach zna części
109 Lis |            znamienity, mocny i bogaty,~Gdy te blaski powierzchne coraz
110 Lis |              kto nam dobrze życzy,~Ale gdy chcąc podchlebiać, bajki
111 Lis |          właściwe pochwały,~Ale rzecz, gdy opaczna, upodli autora.~
112 Lis |               przemógł Daryjusza,~Lecz gdy, młody, wstrzymał się, płakał
113 Lis |             rozbójnik szczęśliwy,~Lecz gdy cnoty miłośnik, dobrej sławy
114 Lis |               sąsiady.~Przyszedł czas, gdy bez rządu, bez mocy, bez
115 Lis |               się łupem postronnych, a gdy istność traci,~Te, co niegdyś
116 Lis |        ustawicznym strudzony kłopotem,~Gdy do usług publicznych z swym
117 Lis |              doświadczony,~Co doszedł, gdy kunszt szczęścia w ścisłej
118 Lis |             Lecz cóż sława po śmierci, gdy za życia głodni?~Ten, co
119 Lis |                 tamtych niedostatek;~A gdy troski wytrawią żywości
120 Lis |              Horacy.~Miał i Nazo, lecz gdy się nieostrożnie chlubił,~
121 Lis |              talent skromny wzdycha,~A gdy śmiałym natręctwem fortuny
122 Lis |                Nie myśleli tak starzy, gdy go stanowili;~Chcieli oni
123 Lis |             niosę o piwie i miodzie.~A gdy mnie pod twym hasłem krytyka
124 Lis |        ojczysty, zbyt drogo niepłatny,~Gdy oszczędza wydatki, szacowny
125 Lis |                nas ratunkiem~Wtenczas, gdy się ojczystym zasilając
126 Lis |             kraj nadawa.~Milszy napój, gdy własny, milsza i potrawa.~
127 Lis |              Dym nawet, mówią, słodki, gdy własnego kraju.~Czemuż od