Part

  1 Sat1|         lecz sądzi człowieka.~Gdy więc ganię zdrożności i zdania
  2 Sat1|          Czujesz to - i ja czuję; więc się już nie troszczę,~Pozwalam
  3 Sat1|           nie zazdroszczę.~Źle to więc, żeś jest Polak, źle, żeś
  4 Sat1|          że nie pieszczę -~Powiem więc bez ogródki: oto młodyś
  5 Sat1|         zawisł panujących.~Z tych więc powodów umysł wskroś przenikających,~
  6 Sat1|            My prostotą ochrzcili; więc co szacowali,~My tym gardziem,
  7 Sat1|      kradnie - i jest galantomem.~Więc podściwych aż nadto. Paweł
  8 Sat1|        wszystkim uczyni podobnym.~Więc ten. co niegdyś oczy pasł
  9 Sat1|          miawszy już domu.~Próżno więc, jak to mówią, po szkodzie
 10 Sat1|           w płci niewieściej".~- "Więc im winszuj!" - "A jakaż
 11 Sat1|          ucieszy wyrokiem.~Do was więc mowę zwracam, sztuczni,
 12 Sat1|       innych, dla was miała oczy.~Więc winszuję wszem wobec, każdemu
 13 Sat1|      Talent dziwny, rzadki!~Takie więc szczęścia twego gdy widzę
 14 Sat1|          co chcesz, obracać.~Jest więc czego winszować. A tobie.
 15 Sat1|       wskórał w tym roku?~Utyłeś, więc winszuję dobrego obroku.~
 16 Sat1|         sidła, i sztuki.~Winszuję więc wam, ucznie dzisiejsi i
 17 Sat1|       powiem".~- "Już milczę". - "Więc zaczynam. Nie każdy bogatym~
 18 Sat1|           które by ponękał.~Mówmy więc, o czym pierwsze mówienie
 19 Sat1|         rośnie w kapitały.~Trzeba więc czcić szelągi; nieznaczne
 20 Sat1|          nie zawadzi.~Napiłem się więc trochę, aczej to poradzi:~
 21 Sat1|          pić? I to się nie godzi.~Więc ja znowu do wódki, wypiłem
 22 Sat1|        nie uzbroisz.~Słusznie się więc twych kroków pierwiastkowych
 23 Sat1| obwieszcza się źrodły;~Strzeż się więc takich zdobycz, co czynią
 24 Sat1|     Jeszczeć!" - "Bracie, trzymaj więc, coś dostał w zdobyczy!~
 25 Sat1|       Czas siadać.~Jejmość słaba. Więc podróż musiemy odkładać.~
 26 Sat1|        mówić, a dopieroż mruczyć.~Więc milczę. Jejmość znowu o
 27 Sat1|    oszukany nieraz,~Zgoła dworak. Więc naucz, świadom znamienicie,~
 28 Sat1|      dworaków o prawdzie wybadał?~Więc coś nie opowiedział, choć
 29 Sat1|          po imieniu: Piotr kradł, więc Piotr złodziej~To prawda,
 30 Sat1|        panowie walor do przedaży.~Więc ten fant wielce zdatny i
 31 Sat1|    zwierzyli, o czym i nie myślą.~Więc obcych wizerunki malują
 32 Sat1|          Jędrzej mu nie do kroju, więc Jędrzej ladaco.~Stawia sidła,
 33 Sat1|         Marcina!~Płacze w kącie - więc krnąbrny, po plagach się
 34 Sat1|   dwójnasób, za co nie dziękował,~Więc dziękuje, a płacze; opłonął
 35 Sat1|          sadza go lud wolny.~Bije więc wstępnym bojem i króle,
 36 Sat1|          uściech, a łzy w oczach, więc tajemnie wzdycha.~Żal dokucza,
 37 Sat1|           Jęczą nad srogą zemstą, więc się ich użali;~Niech wygrane
 38 Sat1|          z siódemek szóstki.~Żyje więc jeszcze lepiej, niż kiedy
 39 Sat1|     wychodzi, prawda w oczy kole,~Więc już łajać przestanę, a podchlebiać
 40 Sat1|         podchlebiać wolę.~Których więc grzbiet niekiedy, mnie rozum
 41 Sat1|            Tyś mistrz w kunszcie, więc winne odbieraj pochwały.~
 42 Sat1|        dokazać, że poeta zmilczy.~Więc gdy milczeć nie mogę, tak
 43 Sat1|      dobrze, to wszystko u dworu.~Więc grzeczne Sokratesy, Platony
 44 Sat2|        Milczeniem ją przytłumisz, więc skromna i cicha,~Nieznajoma
 45 Sat2|      ojców, co nas poprawili".~- "Więc zmyślał ów Horacy?" - "Zmyślał". - "
 46 Sat2|       szczególnie?"~- "Zgoda". - "Więc... ale skądże wywodzić pochwały?~
 47 Sat2|    obaczył,~Co było wiekom tajno. Więc sędzie dobrani,~Każdy, co
 48 Sat2|  późniejszym gotują odkrycia".~- "Więc lepiej rzeczy idą, bo żywiej,
 49 Sat2|       plecie,~Ale żwawo i głośno, więc go zgraja słucha.~Zmiłuje
 50 Sat2|           śmiech, co go słuchali, więc milczy, zlękniony.~Dopieroż
 51 Sat2|     podobnym sobie ma upodobanie,~Więc głupi prędko znajdzie, komu
 52 Sat2| szubienica, jak spojrzę na sosnę,~Więc Piotr rośnie, Jan urósł,
 53 Sat2|            mój bracie".~- "Któreż więc zwierzę od nich głupsze
 54 Sat2|          Sroży się lew nad sarną, więc nagany godny,~Ale dlaczego
 55 Sat2|       pracuje, chlebem go uracza,~Więc że niby to mędrszy nad swego
 56 Sat2|          Nasz to tylko przywilej, więc bądźmy nim dumni.~Zwierzęta
 57 Sat2|           płaczą, my się śmiejem,~Więc gdzie się drudzy śmieją,
 58 Sat2|         objawił.~Któż by wierzył? Więc nad tym nie będę się bawił,~
 59 Sat2|     wymyśla, rachuje, układa".~- "Więc bogacz?" - "Więc ubogi". - "
 60 Sat2|      układa".~- "Więc bogacz?" - "Więc ubogi". - "Jak to?" - "Patrz,
 61 Sat2|            a chciał się go uczyć.~Więc aby skarb nauki dla siebie
 62 Sat2|   pieniądze?" - "Nie znalazł". - "Więc złupił?"~- "Nie złupił". - "
 63 Sat2|            że to człowiek wielki,~Więc za nimi powtarzać musi człowiek
 64 Sat2|            Bo zgadł wszystko". - "Więc wiedział?" - "Nie umiał".~- "
 65 Sat2|         to jest ten świat wielki, więc go wam opiszę.~Świat wielki,
 66 Sat2|       patron, i strona, i sędzia.~Więc wyroki pomyślne, a pospólstwo
 67 Sat2|          Skąd dowcip? - Z Paryża.~Więc po rozum, po dowcip trzeba
 68 Sat2|         matką, nikomu macochą.~Ci więc, co się uwodzą częścią sławy
 69 Sat2|          to mistrz najpewniejszy, więc mędrce bezbrodni~Albo cudem
 70 Sat2|           czym z natury - błędem.~Więc, nasz panie Konstanty, co
 71 Sat2|           ale nie zazdroszczę.~To więc, co potem poznasz, a co
 72 Sat2|          gdy zepsuta przędza?~Cóż więc jest stan małżeński? Rzecz
 73 Sat2|     uklękną!"~- "Toś amant, siądź więc na koń, a ująwszy pikę,~
 74 Sat2|         dziele nigdy nie zawadzi.~Więc zdatna i w miłości - namyśl
 75 Sat2|         To, co wewnątrz, istotne, więc dobrej poręki~Trzeba na
 76 Sat2|        się śmiał z podróży,~Jeśli więc ten mu zaszczyt sprawiedliwie
 77 Sat2|       żeby moc nie zgasła.~Jeżeli więc na takie ozdrowienia hasła~
 78 Sat2|          unudzenie.~Zarzut nowy - więc innych okolic zwiedzenie~
 79 Lis |     przyjaciół nigdy nie miewali.~Więc czego owi dawni smutnie
 80 Lis |        przestaje być człekiem.~Co więc dawniej mówiono, co późniejszym
 81 Lis |    miłościwy, że nim nie urosłem,~Więc mówię z przekonania, iż
 82 Lis |        nie szuka?~Człowiek prawy, więc skromny, natręctwa się lęka,~
 83 Lis |        znanym i poczciwie zyskać.~Więc rzecz pilnie roztrząsa,
 84 Lis |          I postrzega, że niewart; więc w swojej mierności~Zasklepia
 85 Lis |       mocą, dał niesmaki z pracą.~Więc na jedno wstrzymałość, na
 86 Lis |     prawdę przykładem.~Ktokolwiek więc tak przykrym następuje śladem,~
 87 Lis |        Czyni mędrca dziwakiem. Ta więc mądrość zda się~Czasem sądzić
 88 Lis |           zamknął w beczce.~W tej więc sławnej a często powtarzanej
 89 Lis |         ludzkiemu dogodzić.~Czyli więc dowierzanie mogło ci zaszkodzić?~
 90 Lis |          w sercu grunt cnoty.~Czy więc godni nagany z dzieła, czy
 91 Lis |      ściganych, czyni mizantropy.~Więc jest lepiej dowierzać, niźli
 92 Lis |           tym bardziej oszczędza.~Więc i my tak działajmy, nie
 93 Lis |          Nie tracąc momentów~Leci więc, gdzie stolica miłych sentymentów,~
 94 Lis |    gotowiźnie, a cztery na kartę,~Więc dobry, więc przykładny,
 95 Lis |      cztery na kartę,~Więc dobry, więc przykładny, a na znak wdzięczności~
 96 Lis |      Jafeta, a chłopi - od Chama:~Więc nam bić, a im cierpieć,
 97 Lis |            Z doświadczenia nauka. Więc gdy szczęście celem,~Nie
 98 Lis |        Zbytek i w dobrym zdrożny. Więc prawu poddany,~Czci te,
 99 Lis |         źle być niewdzięcznikiem,~Więc ci zwykłą monetą zapłacę —
100 Lis |           ci śmiać z Donkiszotem,~Więc autor ustawicznym strudzony
101 Lis |     porządku i w tym, jakby pili.~Więc na pamiątkę ojców naszych
102 Lis |        nadto rozszerzyłem;~O czym więc na początku samym namieniłem,~
103 Lis |       wydatki, szacowny i zdatny.~Więc ażeby kraj pewnym obdarzyć