Part

 1 Sat1|           takim, jacy byli drudzy.~Po co tobie przyjaciół? Niech
 2 Sat1|            łaski moneta zwyczajna?~Po co nie brać szalunku starostw,
 3 Sat1|     szalunku starostw, gdy dawano?~Po tym ci tylko w Polszcze
 4 Sat1|            jego nieprawy zmyka się po twarzy.~W oczach skra zajadłości
 5 Sat1|      skarby zgromadził,~Bo posiada po panach folwarki i włości;~
 6 Sat1|            do domu zdarty, smutny, po kryjomu,~Albo i nie powraca,
 7 Sat1|         Próżno więc, jak to mówią, po szkodzie korzysta.~Franciszek,
 8 Sat1|       twoja. Niechaj płacze głupi;~Po co nie był ostrożnym, już
 9 Sat1|        sług, ledwo w opończy brnie po błocie nieraz,~Niegdyś w
10 Sat1|            tronów,~Prawnuk Piastów po matce, z ojca Jagellonów.~
11 Sat1|          Polska obfita.~Tak ów, co po jałmużnę niegdyś do Włoch
12 Sat1|          ale niech nie niszczą.~Co po guście, dłużnicy gdy płaczą
13 Sat1|           gdy płaczą i piszczą?~Co po fantach, za które poszły
14 Sat1|            szczęśliwym przypadkiem~Po nieboszce małżonce wziął
15 Sat1|          na nich, dawał, upuszczał po trosze.~Zrobiły się z nich
16 Sat1|            złota trzosy nosim,~Cóż po tym, kiedy z lichwą ledwo
17 Sat1|           ojcowie nie obciążywali,~Po szelągu, po groszu oni rachowali~
18 Sat1|           obciążywali,~Po szelągu, po groszu oni rachowali~I mieli
19 Sat1|           mi, proszę, jak to było?~Po smacznym, mówią, kąsku i
20 Sat1|          bardzo niestrawności boi,~Po szynce, cośmy jedli, trochę
21 Sat1|         Zła to radość, mój bracie, po której żal chodzi.~Ci, co
22 Sat1|          co nie zyskał.~Znajdziesz po nim Macieja, co już resztą
23 Sat1|         wytwornością koni,~Ekwipaż po angielsku, z francuska lokaje,~
24 Sat1|    Przecież Maciej paradnie jedzie po ulicy,~Przecież laufry przed
25 Sat1|            Taka to nasza młodzież! Po skażonej wiośnie~Jaki plon.
26 Sat1|           talenta śliczne:~Wziąłem po niej w posagu cztery wsie
27 Sat1|          zaszczyty niewieście,~Cóż po tym, kiedy była wychowana
28 Sat1|       wolnością niewczesne zaloty,~Po zwyczajnych obrządkach rzecz
29 Sat1|            na resorach ?"~Daliż ja po resory. Szczęściem kasztelanie,~
30 Sat1|           cyprysów gaiki,~Mruczące po kamyczkach gdzieniegdzie
31 Sat1|       książek bez liku,~A wszystko po francusku: globus na stoliku,~
32 Sat1|       pogląda, śmieje się i mruga.~Po wieczerzy fejerwerk. Goście
33 Sat1|             Próżny żal, jak mówią, po szkodzie".~ ~
34 Sat1|        rzecz chodzi,~Wszystko zwie po imieniu: Piotr kradł, więc
35 Sat1|           w kącie - więc krnąbrny, po plagach się schował,~Dali
36 Sat1|           pan przecie~I Marcin, że po drugich nie przyszły i trzecie.~
37 Sat1|           Co widocznie nie zyskał, po cichu ukradnie.~Zasmakuje
38 Sat1|       Zaprawił się na małej kwocie po kryjomu,~Pójdzie dalej:
39 Sat1|           Jako strumyk, co z letka po kamyczkach ścieka,~Nim się
40 Sat1|    zacząwszy w ciskankę z chłopcy, po miesiącu~Kończyć z pany
41 Sat1|           pany wśród luster grając po tysiącu.~Najśmielej wódz
42 Sat1|          niecnoty płacą.~Jan objął po rodzicach majętność dostatnią,~
43 Sat1|    wspaniałe i liczne,~Zewsząd.... Po cóż te śmiechy? Niech Zoil
44 Sat2|           na pustej baszcie diaboł po niemiecku,~Krzewiły się
45 Sat2|     kołtuny czarami nadane,~Gadały po francusku baby opętane,~
46 Sat2|            baby opętane,~A czkając po kruczgankach na miejscach
47 Sat2|       gabinecie.~Prawda, Paweł raz po raz nic do rzeczy plecie,~
48 Sat2|      większym i mędrszym od niego.~Po sławie cóż nad zdrowie jest
49 Sat2|        sławą? To dobro jedyne,~Cóż po tym, w życiu niezdrów, że
50 Sat2|          tym, w życiu niezdrów, że po śmierci słynę,~Co mi po
51 Sat2|            po śmierci słynę,~Co mi po dobrym mieniu, gdy użyć
52 Sat2|      mieniu, gdy użyć nie mogę,~Co po wszystkim, gdy słabość wznieca
53 Sat2|        szczęścia wstydzić? - Dzień po nocy wschodzi,~Zrzucił świat
54 Sat2|      sposobiąc swe barki ku jarzmu po woli,~W poddaństwie sławy
55 Sat2|            co napadnie,~Ale bierze po prostu. Krzyczy poza kraty;~
56 Sat2|           dowcip? - Z Paryża.~Więc po rozum, po dowcip trzeba
57 Sat2|           Z Paryża.~Więc po rozum, po dowcip trzeba za granicę.~
58 Sat2|       owszem, gdy zagasną, większa po nich ciemność.~Miła w kunsztownym
59 Sat2| przyjemność,~Ale żart, ale wdzięki po co zwać nauką?~Czy błąd
60 Sat2|   przykrość przed stratą niźli żal po stracie.~Piękne twojej powaby,
61 Sat2|            rozkosz, nastąpi sytość po użyciu,~Znikną wdzięki,
62 Sat2|       słowo - los życia; nieznośny po stracie,~Najszczęśliwszy,
63 Sat2|     Zdrowie, życie nieść na szwank po przykrej przeprawie.~Głód
64 Sat2|       salitra i siarka.~- A nam co po salitrze? - Jeśli onej miarka~
65 Sat2|    zapędzać nie radzę.~Ostatnia to po rozum za granicę jeździć;~
66 Sat2|         wzniesienia,~Trzymajmy się po prostu skutków doświadczenia.~
67 Sat2|          nie znudzi,~Swoich znając po co nam nowych szukać ludzi?~
68 Lis |            wspaniałości,~Ale cóż i po tronie, kiedy nicht nie
69 Lis | powtarzanej sprzeczce~Mówmy z sobą po prostu jak to gminni ludzie.~
70 Lis |         zuchwała odkrycie, zdradna po kryjomu:~Na co jeździć daleko,
71 Lis |           trzy wioski stracił.~Cóż po wioskach bez zdrowia? Choć
72 Lis |          heroina nasza,~Zapomniała po polsku, ani wie, co kasza,~
73 Lis |            Widzi podłe dworzyszcza po sławnym Wersalu,~Widzi folwark
74 Lis |     sławnym Wersalu,~Widzi folwark po Luwrze - w dwójnasób wapory.~
75 Lis |           Pan komisarz natychmiast po folwarkach gości,~Wziął
76 Lis |            zysku, wygody:~Wiatraki po nizinach, młyn w górze bez
77 Lis |    szacunkiem dzierżysz, ja płaczę po stracie.~Nie potrzeba dowodów
78 Lis |           I z Leszkiem prędkonogim po ćwieczkach nie biegać.~Nasze
79 Lis |   Rzymianie z wilczycy,~A dopieroż po rodzie szło wszystko cudownie,~
80 Lis |          ciemna zawżdy przeszłość, po cóż ją kunszt ciemni?~Na
81 Lis |           wszystkiego cnota.~Co mi po tym - to wiedzieć, w jakim
82 Lis |         upadnie.~Niech wiedzą, ale po co rzewnością wykraczać!~
83 Lis |      pisarze godni,~Lecz cóż sława po śmierci, gdy za życia głodni?~
84 Lis |            Kiedy żył, ślepy Homer, po ulicach żebrał.~Siedm miast
85 Lis |          cierpliwość rosła,~Z nimi po krajach sława nasza się