Part

 1 Sat1|       to - i ja czuję; więc się już nie troszczę,~Pozwalam ci
 2 Sat1|  przywarami. Aleś się poprawił:~Już cię tron z naszej łaski
 3 Sat1|  starych, dlatego żeś stary.~To już trzy, com ci w oczy wyrzucił
 4 Sat1|       cnocie stygnął,~Upadł - i już się więcej odtąd nie podźwignął.~
 5 Sat1|       odporze.~Nie w tak dzikim już teraz jest cnota humorze,~
 6 Sat1|   natychmiast zbyt szczery, nie już złością skrytą,~Ale jawnym
 7 Sat1|         sprośnych~Zwróćmy oczy. Już nadto tych scen zbyt żałosnych.~
 8 Sat1|        nie powraca, nie miawszy już domu.~Próżno więc, jak to
 9 Sat1|       retorty, banie, alembiki.~Już postrzegł w ogniu gwiazdę,
10 Sat1|       Meduzy, albo ogon smoczy.~Już ten wygrał. Winszuję, ale
11 Sat1|       Odzyskałeś, coś przegrał, już brzękasz wygraną,~Winszuję,
12 Sat1|         złupił,~Dość, że wioska już twoja. Niechaj płacze głupi;~
13 Sat1|        Po co nie był ostrożnym, już jej nie odkupi.~Zły też
14 Sat1|  fortelem,~T tak się wysłużonym już obywatelem~Staniesz twojej
15 Sat1|    rannej porze słońce błyśnie,~Już się przez przedpokoje ledwo
16 Sat1|  kontenci,~Wysłani na kontrakty już plenipotenci.~Ten przedaje
17 Sat1|        nie powiem".~- "Słucham, już będę milczał, niech się
18 Sat1|       ja mu nic nie powiem".~- "Już milczę". - "Więc zaczynam.
19 Sat1|     podlejszy się ciśnie,~Łatwo już reszta idzie. Tak początek
20 Sat1|        chociaż się zżymał,~Choć już rękę wyciągnął, nazad w
21 Sat1|        Nudno przecie. Ja znowu, już mi raźniej było,~Wtem dwóch
22 Sat1|          W tym obiad zastaliśmy już przygotowany.~Siadamy. Chwali
23 Sat1|   Znajdziesz po nim Macieja, co już resztą goni.~Przechodzi
24 Sat1|          panie Pietrze, żeś się już ożenił".~- "Bóg zapłać". - "
25 Sat1|       nie pojmujesz?~Czyliż się już sprzykrzyły małżeńskie ogniwa?"~- "
26 Sat1|    dobre tłumaczył,~Wdawszy się już, a nie chcąc dla damy ohydy,~
27 Sat1|            Jak to być może? Ale już rozumiem~I lubo jeszcze
28 Sat1|    żartować jejmości.~Wjeżdżamy już we wrota, spojźrzała z karety:~"
29 Sat1|      jejmość rozpoczęła zżymać,~Już też więcej nie mogłem tych
30 Sat1|        Warszawy,~W dwa tygodnie już domu i poznać nie można,~
31 Sat1|         a na nim Wenery ofiarę.~Już alkowa złocona w sypialnym
32 Sat1|   miasta". Zezwoliłem, jedziem;~Już tu od kilku niedziel zbytkujem
33 Sat1|  niedziel zbytkujem i siedziem.~Już... ale dobrze mi tak, choć
34 Sat1|       ŻYCIE DWORSKIE~Joachimie! Już młodość porywcza uciekła~
35 Sat1|     uciekła~I wieku dojźrzałego już pora dociekła,~Ta pora,
36 Sat1|         cnoty,~Stąd... ale dość już tego. Chciwy o puściznę,~
37 Sat1|     uprzejmy zwykłym obyczajem.~Już się sobie zwierzyli, o czym
38 Sat1| kochankowie" - całuje i ściska.~Już ciżba. Ci w dyskursach,
39 Sat1|        gdzie natrzeć; jakoż się już wtłoczył,~Już świeżego wśród
40 Sat1|         jakoż się już wtłoczył,~Już świeżego wśród zgrai domatora
41 Sat1|    wśród zgrai domatora zoczył.~Już przyjaciel serdeczny, sekretów
42 Sat1|   nowinę szeptając do ucha.~Ten już przedał, co kupił; wieść
43 Sat1|         Nim pan wszedł do sali,~Już jedne państwa znieśli, drugie
44 Sat1|   tysiąc ukłonów.~"Wchodzi pan; już umilkła świegotliwa zgraja,~
45 Sat1|    przez połowę.~Łapią w lot, a już szczęścia stąd biorąc osnowę,~
46 Sat1|          Kontent, głodny czeka,~Już ujźrzał perspektywę szczęścia,
47 Sat1|         przelękły,~Ośmieli się: już kłódki, już zawiasy pękły;~
48 Sat1|        Ośmieli się: już kłódki, już zawiasy pękły;~Skradł skarbiec,
49 Sat1|     miejsca gdy lepszego siąga,~Już nietrwożny, jak siedzi,
50 Sat1|         rozpuszczone żagle,~Gdy już okręt ku mecie dążył w bystrym
51 Sat1|      dążył w bystrym biegu,~Gdy już portu dotykał, rozbił się
52 Sat1|        prawda w oczy kole,~Więc już łajać przestanę, a podchlebiać
53 Sat1|      ponury.~Oswoiłyście cnotę, już innej natury:~Zgodziła się
54 Sat1|  wdziękami, a co niegdyś dzika,~Już pieszczotom niesprzeczna
55 Sat2|  podściwych, niezmazanej duszy,~Już się o nasze płoche nie obijasz
56 Sat2|         coś popsuło u osi,~Stąd już lato nie lato, a zima nie
57 Sat2|     znacie?"~- Człowiek". - "A, już to nadto!"- "Nie nadto,
58 Sat2|    Ugodził się z dziedzicem, co już prawie żebrał".~- "A to
59 Lis |  niezwykłym do wód kasztelanic.~Już trzykroć się kurował i trzy
60 Lis |        pieszo pędzi zgraja,~Ten już okradł, ten kradnie, tamten
61 Lis |        dookoła —~Znać wielkość. Już do hrabstwa pan swego zawitał:~
62 Lis |         milej zabawie niewinne.~Już żywa młodość przeszła, czas
63 Lis |          co mają talenta,~Nagli już bliskie skrzepłej starości
64 Lis |         których też łgano.~Dość już bajek, uczony biskupie,