Part

 1 Sat1|           się przyzwyczaił, przecież go to łechce:~Usty cię czci,
 2 Sat1|          przystoi,~To mi to król, co go się każdy człowiek boi,~
 3 Sat1|               co dźwiga,~Nie włożyła go cnota - fałsz, podłość,
 4 Sat1|              Goty i Alany do szczętu go zniosły:~Zbrodnie, klęsk
 5 Sat1|      poprzedniki i upadków posły,~Te go w jarzmo wprawiły. Skoro
 6 Sat1|         Wojciech, jadem zaprawny, co go wewnątrz mieści,~Zdradnie
 7 Sat1| pokrewieństwem i Litwy, i Polski,~Że go uczcił Niesiecki, Paprocki,
 8 Sat1|         gardzi. Mikołaj bogaty,~Choć go jaśnie wielmożne nie czczą
 9 Sat1|               co usidlił, trzyma,~Aż go sobie we wszystkim uczyni
10 Sat1|              nas jest nowina?~Znałem go, ale w nędzy". - "Jam znał
11 Sat1|             co zdarli,~Wdzięczen, że go w potrzebie nieuchronnej
12 Sat1|             się zatrzymał,~Obejźrzał go dwa razy, a chociaż się
13 Sat1|             ale szeląg bieży.~Trzeba go mieć na oku, a gdy zbieg
14 Sat1|             przysłowiem~Przepadł, co go wymyślił. Jak było, opowiem.~
15 Sat1|             panny podstolanki.~Ustąp go waćpan. Przyjmą pana Matyjasza,~
16 Sat1|         Przyjmą pana Matyjasza,~Może go i ksiądz pleban użyć do
17 Sat1|           fant wielce zdatny i każdy go chowa;~Stąd grzeczne oświadczenia,
18 Sat1|       dzienną pańszczyznę.~Uprzedził go Mikołaj. Ściskają się oba:~"
19 Sat1|              śmieje się i mruga.~Jan go kocha serdecznie, Piotr
20 Sat1|          najniższy sługa,~Bartłomiej go uwielbia, a Krzysztof go
21 Sat1|             go uwielbia, a Krzysztof go ściska,~Wszyscy hurmem do
22 Sat1|           uśmiech i gest dworny,~Tym go daje w dwójnasób, a tym
23 Sat1|            dowód pamięci~Uszczypnęła go w ramię. Kontent, głodny
24 Sat1|             służący niepłatny~Prosił go o posiłek, łaknący czas
25 Sat1|           tuzem jak pod prawem sadza go lud wolny.~Bije więc wstępnym
26 Sat1|              złym padnieniem zgubiła go marnie,~Osierocone złoto
27 Sat1|           filutowską matnią,~W takie go facyjendy wprawił kunszt
28 Sat2|            jesteśmy w błędzie.~Pozór go tak osądził, ale pozór zdradny.~
29 Sat2|             Tym dzielniej zeszły, co go szpeciły, przywary"~- "Ale
30 Sat2|            nie zawżdy bogaci,~Użycie go powiększa, użycie go traci.~
31 Sat2|          Użycie go powiększa, użycie go traci.~Czytał Szymon, wie,
32 Sat2|             Ale żwawo i głośno, więc go zgraja słucha.~Zmiłuje się
33 Sat2|             z cicha,~Aż w śmiech, co go słuchali, więc milczy, zlękniony.~
34 Sat2|           grzeje, ni tuczy,~Głupstwo go jawnie nęka, zazdrość w
35 Sat2|           intrata.~Kraj zdarł, kradł go bez wstrętu, a wyszedł jak
36 Sat2|              sędziowski sekret.~Mają go i patrony (nazwisko poważne),~
37 Sat2|           niego wół pracuje, chlebem go uracza,~Więc że niby to
38 Sat2|           nad swego oracza~Wywnętrza go i pasie, żeby się spasł
39 Sat2|              pan nad ptaki,~Lecz czy go ptaków innych rodzaj wieloraki~
40 Sat2|        dziełu swojemu położył~I choć go w niezliczonych rodzajach
41 Sat2|            kąsa,~Rwie się. - Trzymać go. - Puścić. - Aż nasz Paweł
42 Sat2|              jałmużnę".~- "Zamknijmy go na haczyk, bo i nas okradnie.~
43 Sat2|            tylo dwoje".~- "Schowajże go do klatki, bo ja się go
44 Sat2|              go do klatki, bo ja się go boję.~A tego jeszcze bardziej.
45 Sat2|              nie umiał, a chciał się go uczyć.~Więc aby skarb nauki
46 Sat2|         drogą?~Wszedł na świat - kto go zoczył, przestraszył się,
47 Sat2|          jest ten świat wielki, więc go wam opiszę.~Świat wielki,
48 Sat2|        Przeświadczenia poddani, choć go w inszych ganią,~Chcieliby
49 Sat2|         prawdziwy.~Dobry towar, a ja go, choćbym mógł, nie kupię.~
50 Sat2|              chciał gnieździć,~Darmo go indziej szukać. Mimo górne
51 Lis |         Walczyć z gminem należy, kto go chce oświecać,~Umie błąd
52 Lis |            nie jest oczywisty.~Tłumi go, miesza chytrość tych, co
53 Lis |             dumny, hipokryta,~Spytaj go - dobry człowiek. A choćbyś
54 Lis |            uznaje współbraci,~Choćby go z ich przyczyny dotknęła
55 Lis |             wpadł w rachunki, wzięto go pod wartę,~Dał tysiąc w
56 Lis |            na chwałę zarobił,~Stawia go błąd poziomy w zacnych mężów
57 Lis |            błoto i trzaski.~Zgłuszył go ojciec Alfons uczonymi wrzaski,~
58 Lis |              myśleli tak starzy, gdy go stanowili;~Chcieli oni porządku
59 Lis |               piwo nie poważne,~A że go dostać można i łatwo, i
60 Lis |             łatwo, i tanio,~Dla mody go nie piją, dla mody go ganią.~
61 Lis |           mody go nie piją, dla mody go ganią.~Wkradł się zbytek
62 Lis |           zbyt drogi szacunek.~Niech go piją bogatsi, gustu w nim