Part

 501 Sat2|                  uwielbiony~Łże, bredzi, decyduje, a w zgrai nacisku~Odbiera
 502 Lis |               Dała światu Kodrusów, dała Decyjusze.~Nie wierzy dziełom takim,
 503 Sat2|            wygrać niż strona, co zyskała dekret -~To treść bystrych dowcipów,
 504 Sat1|               nad podłą gminu atmosferą,~Depce miałkość uprzedzeń, a dając,
 505 Sat1|                  dać zelżywą postać,~Jak deptać wszystkie względy, byle
 506 Lis |              Król wolnych ludźmi rządzi, despota bydlęty.~W każdym miejscu
 507 Sat2|       wstrzemięźliwa będzie;~Pokorna jak dewotka, wstydliwa jak mniszka,~
 508 Sat2|              bawi, drukarnia bogaci.~Nim Diabła Bohomolec dał w swojej postaci,~
 509 Sat2|                 Skakał na pustej baszcie diaboł po niemiecku,~Krzewiły się
 510 Sat1|               Pewnieś wczoraj był wesół, dlategoś dziś smutny.~Przejdzie ból,
 511 Sat1|                  o posiłek, łaknący czas długi,~Dał plag dwieście za strawne,
 512 Sat2|             kwiat zszedł, owoc dojźrzał, długie pory przeszły.~Doświadczenia
 513 Sat2|              Rzemieślnik lata strawi nad dłutem, nad dratwą,~A przecie rzadki
 514 Lis |            zbytnim pismem nie spracował,~Dłużnik kartę podpisał, on ją podyktował,~
 515 Sat1|               pożyczonych~Brać lichwę od dłużników jaśnie oświeconych.~Dumą
 516 Sat2|               jak zowiesz, potwarze,~Nie dmij, gdy mało umiesz, mędrszym
 517 Sat1|                 czołem, klęcz, szeptaj i dmuchaj,~Zmów różańców bez liku,
 518 Sat1|              cztery różańce, na gromnice dmuchał,~Wpisał się w wszystkie
 519 Sat1|                 a dumą rozśmieszył.~Lecą dnie w towarzystwie dobranych
 520 Sat1|               Wspojźrzał pan na Szymona, dniem dobrym uraczył:~Ażci Szymon
 521 Sat2|             dawniejsze przechodzi.~Dzień dniu prawdę obwieszcza, godzinom
 522 Sat1|           jeszcze kradnie niż dragani,~I dobosz, co pod okna capstrych tarabani,~
 523 Lis |                  okoliczny,~Kiedy pan do dóbr jedzie, musi mieć dwór liczny.~
 524 Sat1|                 Lecą dnie w towarzystwie dobranych współbraci.~A że wojaż nowymi
 525 Sat2|              stronić,~A że głupstwo jest dobrem, stronili od niego.~Patrz
 526 Sat1|                  jaśnie wielmożnym mości dobrodziejem.~Zza karety, gdzie stawał,
 527 Sat1|              kucharza pyta.~"Mam, mościa dobrodziejko". "Masz waćpan stangryta?"~"
 528 Sat1|      statystycznym~O miłości ojczyzny, o dobru publicznym,~O wspaniałych
 529 Sat1|                  z ust Szymona dla niego dobrydzień.~I nie próżno, bo mniejszych
 530 Lis |               ażeby kraj pewnym obdarzyć dochodem,~Rzeczesz, trzeba się piwem
 531 Sat1|                  nie doznał, gdy nic nie dochował,~Żeby zdrajcę, bankruta
 532 Sat1|               patrzy na pana, a z wzroku docieka,~Czego albo się chroni,
 533 Sat2|              ochotę i sposobność zdolną,~Dociekajmy, co możem, co dociec się
 534 Sat1|               wieku dojźrzałego już pora dociekła,~Ta pora, w której żądze
 535 Sat1|        ustawicznie, gdy pracują, siedzą,~Dociekli, na czym sekret zawisł panujących.~
 536 Sat2|                  cnota, Pawle, od ciebie doczeka?~Milczeniem ją przytłumisz,
 537 Sat2|                 wznieść śmieją, daj tego doczekać,~Niech mają dar mówienia,
 538 Sat2|                gdy śmiałość wspaniałości doda,~Lada osieł w lwiej skórze
 539 Sat1|           uprzejmy, stateczny,~Temu rady dodaje, z tym się towarzyszy,~Tamtemu
 540 Sat1|                 ona, gdy trzeba, zyskowi dogadzać:~Człowiek grzeczno-podściwy,
 541 Sat1|                zesłały, aby według stanu~Dogadzali wytwornie wspaniałemu panu.~
 542 Sat1|                   nie my dla nich. Niech dogodzą miernie.~Ten, co żądze w
 543 Sat1|           Nadaremne starania! Któż panom dogodzi?~Jak legł, tak wstał niekontent
 544 Lis |              Pijmy skromnie miód. piwo — dojdziemy do wina.~
 545 Sat1|                   Bylebyś czoło stracił, dojdziesz przedsięwzięcia.~Zbądź się
 546 Sat2|                   Nim kwiat zszedł, owoc dojźrzał, długie pory przeszły.~Doświadczenia
 547 Sat1|                 porywcza uciekła~I wieku dojźrzałego już pora dociekła,~Ta pora,
 548 Sat1|                  zgrają.~Zrazu młodzian, dojźrzalszy potem, profes teraz,~Zyskający,
 549 Lis |                ciemności,~Cienie w ledwo dojźrzanej stawia odległości.~Te zgadywać,
 550 Sat1|           paszczy wilczej~Łup wyrwać niż dokazać, że poeta zmilczy.~Więc
 551 Sat2|                  Któraż, chociaż ma porę dokazania snadnie,~Miód z pracą od
 552 Sat1|           podłość rozpostrzesz najdalej,~Dokażesz, że przed tobą będą się
 553 Sat1|                Co pan w izbie, to słudzy dokazują w sieni.~Paweł, co w dworskiej
 554 Lis |                   sprawy nasze poznawszy dokładnie,~Iż gdzie cnota w pogardzie,
 555 Sat2|          przymiot istotny, jest przymiot dokładny,~Zgoła jest rzeczą dobrą,
 556 Sat1|                   albowiem~Kto mi nie da dokończyć, ja mu nic nie powiem".~- "
 557 Lis |               zaczął męstwem, ludzkością dokończył.~Nie stąd ją Aleksandra
 558 Sat2|             wilka wilcy koligaci?~Trułże doktór lis lisa? Gdy sprzeczka
 559 Lis |                 uleczyły wody. Trzeba do doktorów.~Gdzie doktorzy? W Paryżu,
 560 Lis |                do Spa zaprowadza. Kazały doktory:~Raźny, hoży, rumiany, a
 561 Lis |                Trzeba do doktorów.~Gdzie doktorzy? W Paryżu, gdzież indziej
 562 Sat2|                mało umiesz, mędrszym nie dokuczaj.~Jeśli masz dar bawienia,
 563 Sat2|              święty; pacierz szepcze i w dół spuścił oczy".~- "Pokaż
 564 Sat1|                  dzieł naszych was kiedy doleci,~Czyż możecie z nas poznać,
 565 Sat1|           Stawiał Cnoty przysionek przed domem Honoru.~Przyszły pany, upadły
 566 Sat2|           wybaczyć, gdy ostatnia nędza~Z domów, jeśli je mają, ubogie wypędza.~
 567 Sat1|            wolności stawając się wzorem,~Domy wasze trzymacie szulerstwu
 568 Sat1|              ściśle,~Ja, co nie wiem, na domysł powiem i okryślę.~Dwór jest
 569 Sat1|              trybu wiejskiego nie umiem,~Domyślam się. Na wety zastawiają
 570 Lis |                 z Bewerlejem, ci śmiać z Donkiszotem,~Więc autor ustawicznym
 571 Lis |                 wrzawa za pańskim dworem dookoła —~Znać wielkość. Już do
 572 Sat1|                  A losów nieszczęśliwych dopełniając miarki,~Pozbywszy gotowizny
 573 Sat2|                  a kunszt lepszy jeszcze dopomagał),~Iż ten, co niegdyś chlebem
 574 Sat1|             Milczy, a widząc, że się nie doprosi snadnie,~Co widocznie nie
 575 Sat2|                świat, ja światu nie będę doradzać,~Ale gdybym był takim, iżbym
 576 Sat2|      przestawając na tym,~Sądził, karał, doradzał i stał się bogatym.~Ślepa,
 577 Sat1|              grzeczne Sokratesy, Platony dorodne,~Pełne wdzięków Seneki,
 578 Sat1|                   jak zazwyczaj) zdarli,~Dorwał się panicz rządów. Natychmiast
 579 Sat1|                  niegrzeczna, wyraz zbyt dosadnie.~Jakże to pięknie nazwać,
 580 Lis |                ostatek,~Ów Pegaz, co się dosiąść niekiedy pozwala,~Laurowego
 581 Sat1|                że w mieście~Jejmość przy doskonałej francuskiej niewieście,~
 582 Sat1|                 Pawle. Oszukać to kunszt doskonały,~Tyś mistrz w kunszcie,
 583 Sat1|           zmierza,~Który się od prostego dosłużył żołnierza.~O wy, dusze wyborne
 584 Sat1|                  podsłuchy,~Umiesz i nie dosłyszeć. Talent dziwny, rzadki!~
 585 Sat1|                   ŻONA MODNA~"A ponieważ dostałeś, coś tak drogo cenił,~Winszuję,
 586 Sat1|                on na potrzeby, na zbytki dostatni.~Pierwszy dług kart u niego
 587 Sat1|             objął po rodzicach majętność dostatnią,~Wjechał w miasto, a wpadłszy
 588 Lis |                  chce widzieć, czego nie dostawa?~Znać, czuć, zdobić, wspomagać -
 589 Sat1|                  dostać, kiedy nie masz, dostawszy nie oddać,~Jak zwodzić zaufanych
 590 Sat2|                        Niechaj kto chce, doświadcza, mnie gdy się tak zdało,~
 591 Sat2|                  Szczególne i powszechne doświadczenie przeczy,~Iżby można być
 592 Sat2|                 Ze czasem przykład jeden doświadczeniu przeczy,~Nie idzie, żeby
 593 Sat2|             uprzejmość sąsiedzka, prawa, doświadczona,~Słodycz losu poddanych,
 594 Lis |            wekslarz nie lada, rachmistrz doświadczony,~Co doszedł, gdy kunszt
 595 Lis |                  i płodna,~Jak cnotliwym dotkliwa, filutom wygodna,~Jak zuchwała
 596 Sat1|                  dla niego nasrożył,~Tym dotkliwszym, odjąwszy wolność, skarał
 597 Lis |                Choćby go z ich przyczyny dotknęła i nędza,~Im więcej ich poznaje,
 598 Sat2|                za światem.~Ja, co jestem dotychczas mości panem bratem,~Patrzę
 599 Sat1|             bystrym biegu,~Gdy już portu dotykał, rozbił się na brzegu.~Rozbił
 600 Sat1|               modnego postawę,~Dla żartu dowcipnego szarpać cudzą sławę.~Jak
 601 Sat2|              Stąd, pod nazwiskiem żartów dowcipnych, potwarze,~Bajki w rząd
 602 Sat2|               dekret -~To treść bystrych dowcipów, to sędziowski sekret.~Mają
 603 Sat2|           wyciska,~Dałeś łatwość naukom, dowcipowi cechę,~Ma świat, prawda,
 604 Lis |               rodzaj ludzki wtenczas się dowiedział,~Co to jest polski rezon.
 605 Lis |                  jeżeli się chcesz o tym dowiedzieć,~I waćpanu, i wszystkim
 606 Sat1|                 milczał, niech się tylko dowiem".~- "Wszak w groszu trzy
 607 Sat1|                ani zbytnie ufał. ani nie dowierzał.~Piotr ocalał i chociaż
 608 Lis |           ludzkiemu dogodzić.~Czyli więc dowierzanie mogło ci zaszkodzić?~Czyli
 609 Sat2|                 niewymownych.~Co zbytnim dowierzaniem upłodził wiek przeszły,~
 610 Sat2|               wieloważne,~Czyniąc wykręt dowodem, a prawość matactwem,~Panoszą
 611 Sat1|          Kaloandry w afektach wiernych a dowodnych~Jęczą nad srogim losem,
 612 Lis |                 po stracie.~Nie potrzeba dowodów tam, gdzie jest rzecz jawna.~
 613 Sat2|             można, na pozór dociekać,~Za dowody żart dawać, gdy prawda dokucza -~
 614 Sat2|              Chcesz, abym lepszość naszą dowodził szczególnie?"~- "Zgoda". - "
 615 Lis |                czym być mogą, rozeznać i doznać,~Znajdziesz to i u siebie,
 616 Lis |           smutnie doznawali,~Teraźniejsi doznają. Wstręt mam temu wierzyć.~
 617 Lis |                  czego owi dawni smutnie doznawali,~Teraźniejsi doznają. Wstręt
 618 Sat1|                Owe karty z kabały, karty doznawane,~Odmieniły się wszystkie,
 619 Sat1|                ułomek kradzieży kupiec w dożywocie;~Ten zastawia za bezcen,
 620 Sat1|                 ta szkatuła, co niosą na drągach?"~- "Zgadnij". - "Nie wiem.
 621 Sat1|               więcej jeszcze kradnie niż dragani,~I dobosz, co pod okna capstrych
 622 Sat2|              lata strawi nad dłutem, nad dratwą,~A przecie rzadki dobry,
 623 Sat1|                  kocha, nie ma sług, kto dręczy.~Niewolnik, co pod jarzmem
 624 Sat1|                  tak za małe fraszki, za drobne towary~Wyszła suma; a ten,
 625 Lis |                  ci niektóre przepisy na drogę.~Aby dziwił sąsiady i kraj
 626 Sat2|                workiem. Za takim użyciem~Droższe, widzę, niż przedtem było,
 627 Sat1|                 schował.~Został szeląg z drugimi, w grosz się porachował,~
 628 Sat2|       drukowanych.~Bajkami się lud bawi, drukarnia bogaci.~Nim Diabła Bohomolec
 629 Sat2|                 w handel nauka, kramnicą drukarnie,~Głód kładzie pióro w rękę,
 630 Sat1|                   ksiądz prefekt za nimi~Drukiem to wypróbował, że dzieły
 631 Sat2|                dobre pismo - sto głupstw drukowanych.~Bajkami się lud bawi, drukarnia
 632 Lis |            peroruje, czy szepce do ucha,~Drwi i z tych, co drzymają, i
 633 Sat1|                sienie, przysionki zapach dryjakwiowy.~Wala się, wadzi, wrzeszczy
 634 Sat1|          potakiwa,~Pan kapitan, co Żydów drze, kiedy się proszą,~Żołnierze,
 635 Lis |                  bić, a im cierpieć, nam drzeć, a im płacić.~Nie powinien
 636 Sat1|               Dzieląc fawor jak wilgoć w drzewie przez zawiązki,~Z pnia w
 637 Sat2|              ostatki~Gdy ucina ogrodnik, drzewu to nie szkodzi,~Owszem,
 638 Lis |                  ucha,~Drwi i z tych, co drzymają, i z tego, co słucha.~Przy
 639 Sat2|              honor, wtenczas poprawiamy.~Drzymał Homer niekiedy - fraszka
 640 Lis |                  świegotliwy gadacz,~Gdy drzymią filozofy, w dyskursach przyjemnych~
 641 Sat2|              fraszka zadrzymanie,~My nie drzymiem, ale śpiem, lecz to nasze
 642 Lis |            rozumiem,~I chociaż wieszczym duchem zgadywać nie umiem,~Pewnie
 643 Sat1|               widoku, a cnota przedajna.~Duchy przodków, nadgrody cnót
 644 Sat1|                  Co kwadrans, co godzina dudlą menuety.~Wchodzi pan, pasie
 645 Sat1|                  w łakomstwie niesyci, w dumie absolutni,~Mściwi, krnąbrni,
 646 Sat2|                strofy,~Śmiałość głupstwa dumnego czyni filozofy.~Dawni, myślami,
 647 Sat2|                Odgłos ślepoty, głupstwa, dumy, niewdzięczności,~Człowiek
 648 Sat2|           baranim kożuchu~Gromił Szwedy, Duńczyki wśród klęsk i rozruchu,~
 649 Sat1|                co niegdyś potrafił floty duńskie chwytać -~Król Wizimierz -
 650 Sat2|             spoczywać na ławie,~Albo się dusić w dymie lub marznąć na dworze,~
 651 Sat1|               rzesza~Na hołd tym wielkim duszom, zdziwiona, pospiesza.~I
 652 Sat1|          wszystko mieści:~Szóstak groszy dwanaście, a złoty trzydzieści.~Jakże
 653 Sat1|             łaknący czas długi,~Dał plag dwieście za strawne, a sto za zasługi.~
 654 Sat1|                już mi raźniej było,~Wtem dwóch z uczty wczorajszej kompanów
 655 Sat2|                sto, na czarno gotów tylo dwoje".~- "Schowajże go do klatki,
 656 Sat1|               talent nie lada, ten rad w dworach gości,~Ten kształci oświecone
 657 Sat2|         siermiędze, występek w purpurze.~Dworaki, w nieprawości wyćwiczeni
 658 Lis |                   jęk, wrzawa za pańskim dworem dookoła —~Znać wielkość.
 659 Sat1|                czterma wsiami odzywa się dwornie.~"I osiem nie wystarczy" -
 660 Sat1|                na przedaż uśmiech i gest dworny,~Tym go daje w dwójnasób,
 661 Sat1|                   Objawiał, a nie zwykłą dworom manijerą.~Grzeczność - talent
 662 Sat1|              Strawiłeś lata twoje między dworską zgrają.~Zrazu młodzian,
 663 Sat1|                                 9. ŻYCIE DWORSKIE~Joachimie! Już młodość porywcza
 664 Sat1|            dokazują w sieni.~Paweł, co w dworskiej służbie lat strawił trzydzieści,~
 665 Sat1|                zysku, a tamci z rozkazu,~Dworzanie, pokojowi, krewni, asystenci,~
 666 Sat1|                  co zmyka,~Sługa pieszy, dworzanin, co ma pacholika,~Pokojowiec
 667 Sat1|              zazwyczaj) rywale, rywalki,~Dworzany - niżnikowie, faworytki -
 668 Sat2|             dusić w dymie lub marznąć na dworze,~Słuchać świerki, wrzask
 669 Lis |               rzewnego żalu,~Widzi podłe dworzyszcza po sławnym Wersalu,~Widzi
 670 Sat1|             Tomasza: słaby, wynędzniały,~Dwudziestoletni starzec. Poszły kapitały,~
 671 Sat1|                  pustelnika, tam kościół Dyjanny.~Wszystko jak od niechcenia,
 672 Sat2|               sofy cyników rogoże,~Pełno Dyjogenesów nie w beczce, lecz ż beczką.~
 673 Sat2|              Bajki w rząd abecadła, stąd dykcyjonarze,~Zgoła pisma niewarte nawet
 674 Sat1|               Rzymianów brali,~Rzymianie dyktatorów od Greków przyzwali;~Zgoła,
 675 Lis |                własny, milsza i potrawa.~Dym nawet, mówią, słodki, gdy
 676 Sat2|                  ławie,~Albo się dusić w dymie lub marznąć na dworze,~Słuchać
 677 Sat1|                   A teraźniejszym dobrze dyrygując stanem,~Kto wie, jeśli co
 678 Sat1|                się" - "Ja wzajem".~Idzie dyskurs uprzejmy zwykłym obyczajem.~
 679 Sat1|              prawdy oczywiste.~Idą zatem dyskursa tonem statystycznym~O miłości
 680 Sat1|               tam mieści, w dziełach i w dyskursie,~I choć na kształt liczmanów
 681 Sat2|                zakałem.~Nie wchodzę ja w dysputę, rzecz jest niby jawna,~
 682 Sat1|               Etny, a sławne piwnice,~Co dziad, pradziad szacownym napełniał
 683 Lis |             Wiemy, kto naszym przodkiem, dziadem, prapradziadem.~Niech Pan
 684 Sat2|               Adamowe wnuki,~Porzuciwszy dziadowskie podściwe nauki,~Niby to
 685 Sat2|           narzędzia. Przesławnej pamięci~Dziady jego, pradziady siedzieli
 686 Sat2|                robią księgi,~Ani książek działaczom; ich umysł nietęgi~Zabawnie
 687 Lis |                 oszczędza.~Więc i my tak działajmy, nie lepsi od innych,~A
 688 Lis |               ścigając zbyt mocno skryte działań tropy,~Gdy obmierza ściganych,
 689 Sat2|                  się matka rzeczy z swym działaniem kryła~Bystrość nasza zakąty
 690 Lis |              pochodnie.~Ślepi w żądzy, w działaniu, nie wiemy, co gasiem,~I
 691 Sat2|                 wie, co, jak i kiedy się działo,~Lecz na tym zasadzony zbyt
 692 Sat1|             Górne miejsce trzymają, choć dzicy, nieczuli,~Z wstydu, względów
 693 Sat2|     Nieszczęśliwie uwolnion od cnotliwej dziczy,~Przywykł sprośnym wyrazom
 694 Lis |                kołczanem Murzyn. Tatar z dzidą;~Wozy za tym i wózki, bryki
 695 Sat2|                  Słuchać świerki, wrzask dziecek, w spróchniałej komorze~
 696 Sat1|                  Młodo skończył. Rodzice dzieckiem odumarli.~Opiekunowie najprzód (
 697 Sat2|              Zdejmowały uroki stare baby dziecku,~Skakał na pustej baszcie
 698 Sat2|            wystarczył?"~- "Ugodził się z dziedzicem, co już prawie żebrał".~- "
 699 Sat2|                sławy posiadacz, a prawem dziedzicznym,~Bo się przodków szeregiem
 700 Sat1|                  bogaty.~Grzmią bębny na dziedzińcu, na wałach armaty,~Żaki
 701 Lis |              dobre, mądre albo głupie,~A dziejopis jak echo, uczony biskupie!~
 702 Lis |                  wieki zwycięża.~Ten cel dziejów, inaczej pozioma robota.~
 703 Sat1|            drugie w dwójnasób, za co nie dziękował,~Więc dziękuje, a płacze;
 704 Sat1|                za co nie dziękował,~Więc dziękuje, a płacze; opłonął pan przecie~
 705 Sat1|           sumnienie straszy.~Mędrcy! Wam dziękujemy, nauki to waszej~Jest dzieło,
 706 Sat1|                   Cóż to znaczy? Ozięble dziękujesz,~Alboż to szczęścia swego
 707 Sat1|            zawżdy w kunszta nowe płodny,~Dzieląc fawor jak wilgoć w drzewie
 708 Sat1|            śmieją do woli. Równie to los dzieli,~Przyjdzie czas, gdy się
 709 Sat1|                  oni roztrząsali,~Umieli dzielić w zdaniu, o czym sądzić
 710 Sat1|               rządził.~Czyń, co możesz i dziełmi sąsiadów zadziwiaj,~Szczep
 711 Sat2|                  Szarpacze cudzej sławy, dzielni błąd dociekać.~Wiecie, jak
 712 Sat2|                 a im bardziej stary.~Tym dzielniej zeszły, co go szpeciły,
 713 Sat2|                się wiek złoty?~Czy świat dzielniejszą zyskał istność i obroty?"~- "
 714 Sat2|            pojęcia żywsze,~Gdzie uczucia dzielniejsze, wyrazy prawdziwsze,~Zgoła
 715 Lis |                  pytał,~Gdy nie masz tej dzielności, iżbyś w sercach czytał,~
 716 Sat2|        istnościom dary,~Darom dzielność, dzielnościom przymioty i miary.~Tych
 717 Lis |               dała Decyjusze.~Nie wierzy dziełom takim, kto niegodzien wierzyć,~
 718 Sat2|              bydlęta.~Stwórca rzeczy cel dziełu swojemu położył~I choć go
 719 Sat1|                Drukiem to wypróbował, że dzieły wielkimi~Przeszedł pan przodków
 720 Sat1|            Wlecze się Piotr z poranku na dzienną pańszczyznę.~Uprzedził go
 721 Lis |           podwyższa i wielbi, lecz rzecz dzierżąc w mierze,~Ten, co losu jest
 722 Sat2|                dary nieba.~Ale ten skarb dzierżących nie zawżdy bogaci,~Użycie
 723 Lis |               bracie,~Co ty z szacunkiem dzierżysz, ja płaczę po stracie.~Nie
 724 Sat1|                 szósta i siódma, za nimi dziesiąta.~Naówczas, gdy nas miłość
 725 Sat1|                pan! Stema karze, a płaci dziesiątkiem.~Nieźle zapomożony sługa
 726 Sat2|                  nauce,~Doszedł tego, iż dziesięć od sta znaczna strata!~Kradzieżą
 727 Lis |                 mieści,~Jak brać trzy od dziesięciu, a od sta trzydzieści.~Nigdy
 728 Sat2|           sprośnym wyrazom słuch czujny, dziewiczy.~Stąd młodsze gdy w ubite
 729 Sat1|                  wdziękami, a co niegdyś dzika,~Już pieszczotom niesprzeczna
 730 Sat2|                  choć cnotliwej matki,~A dzikich latorośli poziome ostatki~
 731 Sat1|                  Raz uprzejme, drugi raz dzikie i odludne,~Czy się zechcą
 732 Lis |          SZEMBEKA KOADIUTORA PŁOCKIEGO~ ~Dzikość, zacny Krzysztofie, kto
 733 Sat1|              umizgał,~Takich, jakim jest dzisiaj, roztrącał i bryzgał.~Ustępowali
 734 Sat1|                Winszuję więc wam, ucznie dzisiejsi i przeszli,~Winszuję, żeście
 735 Lis |                 niż myślić,~A że z zysku dzisiejsza wzrasta doskonałość,~Powabniejsza
 736 Sat1|                  Jak ci się podoba~Dzień dzisiejszy?" - "Pogodny". - "Cieszę
 737 Lis |                brata,~Wskroś polszczyznę dziurawiąc łaciną jak ćwieki,~"Bóg
 738 Sat1|            jedzie z gronem gości,~Bije w dziurawy bęben werbel jegomości.~
 739 Sat1|                jak innych wiela,~Których dziwacki wymysł gdy ludziom udziela,~
 740 Lis |                  swych zdaniach niekiedy dziwaczą,~Idźmy za dziwakami, co
 741 Sat1|               znikła.~Co honor? - Mistrz dziwaczny i tyran ponury.~Oswoiłyście
 742 Lis |              niekiedy dziwaczą,~Idźmy za dziwakami, co raczą przebaczyć.~Jakoż
 743 Lis |              zacznie dąsać,~Czyni mędrca dziwakiem. Ta więc mądrość zda się~
 744 Sat1|                Zawstydzać marnotrawców i dziwić oszusty.~Nauczysz się, jak
 745 Sat1|              wzdychałem do mojej Filidy.~Dziwne były jej gesta i misterne
 746 Sat1|                  i nie dosłyszeć. Talent dziwny, rzadki!~Takie więc szczęścia
 747 Sat2|               widok dla ciekawych stawię dziwolągi".~- "Cóż to są za straszydła?
 748 Sat2|               kolebek, żaki prawią cuda,~Dźwięk mami, lecz na przyszłość
 749 Sat2|             tamtych kiedy sprzęże,~Muszą dźwigać. Chcesz i ty, odwaga nie
 750 Sat1|              winne, czerwienne, żołędne, dzwonkowe,~Bez względu na poddanych
 751 Lis |                  głupie,~A dziejopis jak echo, uczony biskupie!~Kronika
 752 Lis |          gumienny, sto plag podstarości.~Ekonom wpadł w rachunki, wzięto
 753 Sat1|              przybywa,~Przekładam zbytni ekspens, jejmość zapalczywa~Z swoimi
 754 Sat1|                 skończył; perceptę gdy z ekspensą liczył,~Poszedł handel z
 755 Lis |               Zagęściły gościńce polskie ekwipaże.~Pewnieś chory dla wody,
 756 Sat1|                 modne,~Solony manijerne, Epiktety sprawne,~Tacyty żartobliwe,
 757 Sat2|               święty Sokratesie! tak cię Erazm mienił.~Nie byłbyś nigdy
 758 Sat1|                tam w ohydzie, a co tam w estymie?~Cnota? Waszmość żartujesz.
 759 Sat1|             okolice,~Dymy z kuchni jak z Etny, a sławne piwnice,~Co dziad,
 760 Lis |           koligacić przodków z Tumem lub Ewandrem,~Lub jak dobry Kadłubek
 761 Sat2|              powiek~Postrzegł... co? Oto Ewę - dobro nieskończone.~Bóg
 762 Sat1|            filutowską matnią,~W takie go facyjendy wprawił kunszt łotrowski,~
 763 Sat2|                  wyrazy wszeteczne,~Stąd fałsze modnym tonem, stąd bluźnierstwa
 764 Sat1|               Ten zastawia za bezcen, ów fałszuje akty.~Tak to robią szczęśliwych
 765 Lis |                 gdy szczęście celem,~Nie fanatyk swywoli jest obywatelem.~
 766 Lis |                pustoszy, trawi i pożera.~Fanatyzm jej towarzysz, czujny na
 767 Sat1|              walor do przedaży.~Więc ten fant wielce zdatny i każdy go
 768 Sat1|                  płaczą i piszczą?~Co po fantach, za które poszły wsie dziedziczne?~
 769 Sat1|           towarzyszki,~Chcesz przyjść do faraona, trzeba zacząć w pliszki,~
 770 Lis |             jeżeli maluje, nieprzykre ma farby,~Ta, jeżeli rozmierza, własne
 771 Sat1|                  pobożnością hardzi,~Owi faryzeusze i wyschli, i smutni,~A w
 772 Lis |             kufry, tam tłomoki i paki, i faski.~Na wozach, wózkach, konno,
 773 Sat1|                  przywitanie,~Ale powrót fatalny. Zły to rozum, bracie,~Co
 774 Lis |               napoju,~A coraz postępując fatalnym ogniwem,~Wzgardził dawną
 775 Sat2|                  nawet ksiąg nazwiska.~O Fauście! z twojej łaski druk głupstwa
 776 Sat1|            uśmiechnie~Kontent z pańskich faworów. Wtem nowe kredense,~Dwa
 777 Sat1|                 nieświadomy Rzym praktyk Faworu~Stawiał Cnoty przysionek
 778 Sat1|                   Dworzany - niżnikowie, faworytki - kralki,~Zawżdy w wojnie,
 779 Sat1|                się i mruga.~Po wieczerzy fejerwerk. Goście patrzą z sali;~Wpadł
 780 Lis |                 W jednej karecie doktor, felczer i z kuchmistrzem,~W drugiej
 781 Sat1|              ziarno padło,~Stąd ci teraz Feniksem prawie zgodne stadło.~Zysk
 782 Sat1|             zwierściadlany~Masz waćpan i figurki piękne z porcelany ?"~"Nie
 783 Sat1|        sentymentów w cnoty nie bogaci.~A Filida tymczasem, gdy ją statek
 784 Sat1|           Westchnienia ich kunsztowne do Filidów modnych,~Kaloandry w afektach
 785 Sat1|              Tyrsys, wzdychałem do mojej Filidy.~Dziwne były jej gesta i
 786 Sat1|          heroiczni, wzdychacze miluchni,~Filozofi na koniec, jak pustki postrzegli,~
 787 Sat1|             przychodzi,~Stratni, skąpcy, filuci, i starzy, i młodzi.~Zgoła
 788 Sat1|            Nieraz ten, który przedtem od filuta stronił,~Westchnął skrycie
 789 Sat1|                  godnym,~Wraca grzecznym filutem i żebrakiem modnym.~Nie
 790 Lis |                  Jak cnotliwym dotkliwa, filutom wygodna,~Jak zuchwała odkrycie,
 791 Sat1|           Wjechał w miasto, a wpadłszy w filutowską matnią,~W takie go facyjendy
 792 Sat1|               majątek i cnotę,~A zbrodni filutowskich przejmując ochotę,~Oszukani,
 793 Lis |             garcu zasadzony i kwarcie, i flaszy,~Zda się podłym twój urząd,
 794 Sat1|                 Ten. co niegdyś potrafił floty duńskie chwytać -~Król Wizimierz -
 795 Lis |            rzecze Warszawa, tam nie masz Fokshalu.~Ale gdy się wydzierasz
 796 Lis |         przypadku i pracy~Miałeś niegdyś folwarczek pod Rzymem, Horacy.~Miał
 797 Lis |                  komisarz natychmiast po folwarkach gości,~Wziął sto kijów gumienny,
 798 Sat1|         zgromadził,~Bo posiada po panach folwarki i włości;~Jak zechce, przyjdzie
 799 Sat2|           nazwisko poważne),~Ale pod nim fortele w zyskach wieloważne,~Czyniąc
 800 Sat1|         przemysłem naprawisz, coś zyskał fortelem,~T tak się wysłużonym już
 801 Sat1|                  w pęta.~Wpadł jednak, a fortelnie sztuka przedsięwzięta~Tego,
 802 Sat1|                  dąb urosło.~Wolno igrać fortunie, jej to jest rzemiosło:~
 803 Sat1|              Odepchnęła starego szafarza Franciszka,~Łzy mu w oczach stanęły,
 804 Sat1|                  Ekwipaż po angielsku, z francuska lokaje,~A choć do dalszych
 805 Sat1|                  Jejmość przy doskonałej francuskiej niewieście,~Co lepiej (bo
 806 Lis |                  wszechskrytości badacz,~Francuz grzecznouprzejmy, świegotliwy
 807 Sat1|                niewieście,~Co lepiej (bo Francuzka) potrafi ratować,~Będzie
 808 Sat1|               pocieszyć niby zawstydzone franty,~Dał pięćset w gotowiźnie,
 809 Lis |             niewolniki i nowości chciwi,~Fraszkami zatrudnieni, starowni o
 810 Sat2|                  Którym (bo mają rozum), frymarczącym bolem,~Wody siarką przyprawne
 811 Sat2|               nie żenić". - "Czyż kupiec frymarczyć~Nie powinien dlatego, gdy
 812 Lis |                  kuchmistrzem,~W drugiej fryzjer, pasztetnik, piwniczny z
 813 Sat1|                wdzięczności~Śmieją się z fundatorów swojej wspaniałości.~Niech
 814 Sat2|               wnet on tu przyskoczy".~- "Fundusz zrobił; to dzieło bliźniemu
 815 Sat1|                 co daje. nie bierze.~Syp fundusze, a kradnij, Bóg ofiarą wzgardzi.~
 816 Sat1|                   Wszak nas wiezie". "To furman. Trzeba od parady~Mieć inszego.
 817 Sat1|               gmach stary:~Cztery z niej gabinety i dwa buduary,~Że w nich
 818 Lis |            grzecznouprzejmy, świegotliwy gadacz,~Gdy drzymią filozofy, w
 819 Sat2|            zdatną, pożyteczną.~Pisarze i gadacze, znam waszą myśl sprzeczną.~
 820 Sat1|          zamysłach przy krętym strumyku,~Gadaj z echem, płaczący na płonne
 821 Sat2|                daleki,~Nie będzie z nami gadał". - "Niechże i nie gada.~
 822 Sat2|                  kołtuny czarami nadane,~Gadały po francusku baby opętane,~
 823 Sat1|        niemczyzna. Niech będą z cyprysów gaiki,~Mruczące po kamyczkach
 824 Sat1|                zdradza, kradnie - i jest galantomem.~Więc podściwych aż nadto.
 825 Sat1|            konary, z konarów przesącza w gałązki.~O barwie faworytów niech
 826 Sat2|                 krzyczy Hipokrat, próżno Galen szepta,~Głupstwo, głupstwo,
 827 Sat2|                  nim w pień, w konary, w gałęzie urosło,~Nim kwiat zszedł,
 828 Sat2|                 wybór, iż je każą palić,~Ganić to, co chwalono, co ganiono -
 829 Sat1|                daleka i z bliska,~Kiedym ganił, taiłem ganionych nazwiska.~
 830 Sat2|                Ganić to, co chwalono, co ganiono - chwalić,~Nowość tylko
 831 Sat1|             bliska,~Kiedym ganił, taiłem ganionych nazwiska.~Chwalę, niech
 832 Sat1|            wszędzie,~Przecież i tych nie gańmy, a choć w zdrożnych rzędzie~
 833 Lis |                 DO PANA LUCIŃSKIEGO~ ~Na garcu zasadzony i kwarcie, i flaszy,~
 834 Sat1|                uprzejmości~Zyskał: przez garderobę wchód do jegomości.~W pierwiastkach
 835 Lis |             ślady.~Ścigaj je i okazuj, a gardź podłą rzeszą,~Niech się
 836 Lis |                 mówię to z podchlebstwa, gardzę tym rzemiosłem;~Wiesz, panie
 837 Sat1|                więc co szacowali,~My tym gardziem, a grzeczność przenosząc
 838 Sat1|                kompana nie zdradził;~Ten gardził, ale płacił, ów śmiał się,
 839 Sat1|               udawał aktora,~Modna Filis gardziła sercem domatora.~I ja byłbym
 840 Sat1|                  zgorszył może drugi,~Że gardzisz skrupułami, winszuję i tego:~
 841 Lis |               zbytkami bywa.~Bracia, nie gardźmy miodem, wróćmy się do piwa!~
 842 Sat1|                śniadanie~Skosztowawszy z garnuszka piwa z serem ciepło~Lub
 843 Sat1|             sroka, dla ptaków jedzenie w garnuszku,~Dalej kotka z kocięty i
 844 Lis |           przemożność porusza,~Iż z małą garstką mężnych przemógł Daryjusza,~
 845 Lis |              Rozum światło Zapala, złość gasi pochodnie.~Ślepi w żądzy,
 846 Lis |                 działaniu, nie wiemy, co gasiem,~I chociaż, co złe z siebie,
 847 Sat1|                  potrzeby gdy pragnienie gaszą,~Nie biorą nad potrzebę.
 848 Sat1|                się pali.~Ja wybiegam, ja gaszę, ratuję i płaczę,~A tu brzmią
 849 Sat1|                  pozoru, lecz w zwierząt gatunku~Godzien się mieścić, kiedy
 850 Sat2|             pozłota, obrazki.~Stąd, niby gazą kryte, wyrazy wszeteczne,~
 851 Lis |             chłopom w niedzielę tłumaczy gazety,~W poniedziałek dla dzieci
 852 Sat2|                 z boku i zrobił mu żonę.~Gdybyć to tak i teraz. Próżne korowodów~
 853 Lis |               gustu w nim nie ganię,~Ale gdyśmy ubodzy, pijmy trunki tanie.~
 854 Lis |                  okoliczne,~A jak pożar, gdziekolwiek swą moc rozpościera,~Wszędzie
 855 Sat1|                   Mruczące po kamyczkach gdzieniegdzie strumyki,~Tu kiosk, a tu
 856 Sat1|                rzetelna.~Gdzieżeś cnoto? gdzieś prawdo? gdzieście się podziały?~
 857 Sat1|           Gdzieżeś cnoto? gdzieś prawdo? gdzieście się podziały?~Tuście niegdyś
 858 Sat1|               zaraz na przedaż uśmiech i gest dworny,~Tym go daje w dwójnasób,
 859 Sat1|            podstęp nowy;~Zdrajca czynmi. gestami, milczeniem i słowy.~Na
 860 Sat1|               Wszyscy na to, kogo by pan gestem oznaczył.~Wspojźrzał pan
 861 Sat1|       powierzchownie grzeczny,~Z miny, z gestów podściwy, uprzejmy, stateczny,~
 862 Lis |                 ojczyźnie, miło dla niej ginąć,~Ale cierpieć bez zysku
 863 Sat1|                  Przecież w nich wolność ginie, czas się drogi traci,~Zysk
 864 Sat1|              złocona w sypialnym pokoju,~Gipsem wymarmurzony gabinet od
 865 Sat1|                  na kominie,~Ten perskie girydony, ów japońskie skrzynie,~
 866 Sat1|              oczy nowymi widoki.~Zewsząd gładkie podchlebstwa i ukłon głęboki;~
 867 Sat1|              przepaścistej klęsk zanurza głębi.~Chcieć być, czym być nie
 868 Lis |                 dzieci;~Puścił niewód na głębią; cóż wyciągnął? — Sieci.~
 869 Sat1|             gładkie podchlebstwa i ukłon głęboki;~Znają się na wielkości
 870 Lis |            filozof, z nim Anglik ponury,~Głębokomyślny mędrzec, wszechskrytości
 871 Sat1|            wykręty i sztuki,~Przeniosłeś głębokością tak zacnej nauki~Wytworność
 872 Sat1|                 A wszystko po francusku: globus na stoliku,~Buduar szklni
 873 Sat1|                 hojne panięta,~Co spasłe głodem ojców, na dowód wdzięczności~
 874 Sat2|              świecie płaci,~Głupi możny, głodnego gdy mędrca bogaci,~Staje
 875 Sat1|               pieniędzy,~Chcąc uniknąć i głodu, i zimna, i nędzy,~Istotną
 876 Sat1|              były zarosły chwastem, łąki głogiem;~Ty przemysłem naprawisz,
 877 Lis |             snopków~Ogłoście Kazimierza, głoście króla chłopków!~Błąd gruby
 878 Sat1|           oczewiste~Stracił Jan. Wielkim głosem wotum uroczyste,~Co w zaklęciu
 879 Lis |               jest dzieło dzieje ludzkie głosić,~Poniżać, gdzie należy,
 880 Sat2|               czyli bacznych,~Czy prawdy głosicielów, czy błędów dziwacznych,~
 881 Sat1|                płaczę,~A tu brzmią coraz głośniej na wiwat trębacze.~Powracam
 882 Sat2|               rzeczy plecie,~Ale żwawo i głośno, więc go zgraja słucha.~
 883 Sat1|              chwały otacza, a podchlebne głosy,~Im bardziej natężone, im
 884 Sat1|               gdy rozkazy srogie nędznym głoszą.~Dom się wrzaskiem napełnia;
 885 Sat1|                 a kto gwiazdę zoczy~Albo głowę Meduzy, albo ogon smoczy.~
 886 Sat1|                   coć miło, na przymówkę głuchy,~A gdy czasem mniej wdzięczne
 887 Sat2|               Patrz na mędrca - tetryka, głupca - wesołego:~Tu pryska z
 888 Sat2|     niewdzięcznych; choć miła spuścizna,~Głupców tłumy niezmierne, a nicht
 889 Sat2|         zlękniony.~Dopieroż tym tryumfem głupiec uwielbiony~Łże, bredzi,
 890 Sat2|                  jedno dobre pismo - sto głupstw drukowanych.~Bajkami się
 891 Sat2|                żartem mienią.~Płochość z głupstwem nie znają, co wielbią i
 892 Sat2|                   Nasz pan Paweł, choć w głupstwie dni swoje postradał,~Skoro
 893 Sat1|                  zdrajce i oszusty~Płacą głupstwu dań zdzierstwa, zbytków
 894 Sat2|              Któreż więc zwierzę od nich głupsze jeszcze znacie?"~- Człowiek". - "
 895 Sat2|          podściwość; nie jest jej kunszt głuszyć,~Jakże ją z zaniedbanych
 896 Sat1|                  zbyt wielka, ścieśniają gmach stary:~Cztery z niej gabinety
 897 Lis |                  niej tylko w łasce albo gminne dusze.~Wtenczas kiedy wspaniałe
 898 Sat1|             Zdzieraj, a będziesz możnym, gnęb. a będziesz wielkim;~Tak
 899 Sat1|                 nie rozgrzesza.~Z takich gniazd, jeśli znajdziesz, szukaj
 900 Sat1|               cnót co używacie,~Na wasze gniazdo okiem jeżeli rzucacie.~Jeśli
 901 Lis |             wrzaski,~Wyśmiała Julijanna, gniewał się Podstoli.~Zgoła czy
 902 Sat2|               własnym dachem, nie chciał gnieździć,~Darmo go indziej szukać.
 903 Sat2|           przyszłą istność, czuje, czego godna.~ ~
 904 Sat1|                 Nie satyr, lecz pochwały godniście i chwały.~Stracił Tomasz
 905 Lis |                ochoty,~Nad słabością się godnych nagany użalmy,~Mniej dzielnych
 906 Lis |              zysk pracować, niż na sławę godzić,~A porzuciwszy książek marne
 907 Sat2|                trwożliwą roztropność nie godzicie z stanem,~Znać, czuć, mówić,
 908 Sat1|            wstępnym bojem, z tamtymi się godzim -~A butelka nieznacznie
 909 Sat1|           misterne flety~Co kwadrans, co godzina dudlą menuety.~Wchodzi pan,
 910 Sat2|                  dniu prawdę obwieszcza, godzinom godziny;~Z pracy ojców szczęśliwe
 911 Sat1|           wnętrzną radość. Trunek troski goi,~Trunek serca orzeźwia,
 912 Sat1|               ucha,~Synogarlica jęczy, a gołąbek grucha,~A ja sobie rozmyślam
 913 Sat1|            pięknych piramidach krajanki, gomółki,~Tatarskie ziele w cukrze,
 914 Sat1|               nim Macieja, co już resztą goni.~Przechodzi dotąd wszystkich
 915 Sat1|            trinum perfectum, choć trunek gorący~Dobry jest na żołądek. Jakoż
 916 Lis |                Nowe planty natychmiast z górną swoją radą~Pan wynalazł,
 917 Sat1|                słyszę,~I ja się z ciebie gorszę, i satyry piszę.~Bądź złym,
 918 Sat2|             człowiek, lecz głupszy, lecz gorszy nad sługi.~Nie nowina to
 919 Sat1|                  kogo wzrusza,~Że augury gorszyły za Horacyjusza,~To przywilej
 920 Sat1|            zatłum w iskierce!~Żeś dobry, gorszysz wszystkich, jak o tobie
 921 Sat2|                  zbyt zaprząta,~Wszędzie gorycz w pośrodku korzyści się
 922 Sat1|                cukrowe". - "Toś pewnie w goryczy?"~- "Jeszczeć!" - "Bracie,
 923 Lis |             Wiatraki po nizinach, młyn w górze bez wody,~Rowy w piasku,
 924 Lis |                 jeździć każe —~Zagęściły gościńce polskie ekwipaże.~Pewnieś
 925 Sat1|               Majętność w dobrym stanie, gospodarstwo rządne,~Dostatek na wydatki
 926 Sat1|           Częstuje i sprasza,~Dobry gust gospodarza wielbi i ogłasza.~W spółce
 927 Sat2|                  Na biało sto, na czarno gotów tylo dwoje".~- "Schowajże
 928 Sat2|         niezmazana w sądzeniu rzetelność~Gotowa za grosz patent dać na nieśmiertelność,~
 929 Sat1|                wiek u nóg bogiń przy ich gotowalni.~Westchnienia ich kunsztowne
 930 Sat1|           bluźnierców dzieła na stoliku,~Gotowalniane mędrcy, tajemnic badacze,~
 931 Sat1|            dopełniając miarki,~Pozbywszy gotowizny gra teraz na marki.~Źle
 932 Lis |                kiedy dawne i zysk z nich gotowy.~Jedźże teraz w twą podróż,
 933 Sat2|                  Nowe wiekom późniejszym gotują odkrycia".~- "Więc lepiej
 934 Sat1|                Rzym występny zginął.~Nie Goty i Alany do szczętu go zniosły:~
 935 Sat1|                                      11. GRACZ~ ~Słusznie niżnik czerwienny,
 936 Sat1|          największą pociechą strapionego gracza,~Znalazł Łukasz nieszczęsnych
 937 Sat1|              Kończyć z pany wśród luster grając po tysiącu.~Najśmielej wódz
 938 Sat1|                gra, nie kradnie.~Niechby grał, niechby grali oszusty,
 939 Lis |                  manowce,~Pasterkom, aby grały, pokupować flety.~Niech
 940 Sat1|                 i kralki,~A my głupi, co gramy, płaciemy za lalki.~I lalki
 941 Sat2|                  lepszy owoc rodzi.~Jest granica, za którą przechodzić nie
 942 Sat1|            zbioru,~Owe wioski, co z mymi graniczą, dziedziczne,~Te mnie zwiodły,
 943 Sat1|              pieniądze i fanty,~Przecież grasz, czego srogi los niegdy
 944 Sat1|             sądził.~Śmieją się z starych gratów, a jakby pobłądził,~Wyszydzają
 945 Sat2|                jeść bobu.~A niekontent z greckiego rządzenia sposobu,~Nową
 946 Lis |                łgali, łgali poprzednicy:~Grecy szli z zębów smoczych. Rzymianie
 947 Sat1|                  Rzymianie dyktatorów od Greków przyzwali;~Zgoła, byle był
 948 Sat2|                 że dosyć liczna kompanów gromada,~Idziesz śmiało. - Poczekaj,
 949 Sat1|               Bal, maszki, trąby, kotły, gromadna muzyka,~Pan szambelan za
 950 Sat1|                 sumnienie, niebo straszy gromem,~Śmieje się. zdradza, kradnie -
 951 Sat1|                 wszystko mieści:~Szóstak groszy dwanaście, a złoty trzydzieści.~
 952 Sat1|          szulerskim rzemiosłem.~Podłe są grów wspaniałych pierwsze towarzyszki,~
 953 Sat1|            płaczem służnej rzeszy,~Rzuca groźnym wspojźrzeniem nieszczęśliwe
 954 Sat1|                 Tylko niezdrowie, zwady, grubijaństwo.~Oto profit: nudności i
 955 Sat2|              lepiej". - "Owszem, gorzej, grubo taki błądzi,~Który głupstwo
 956 Lis |             głoście króla chłopków!~Błąd gruby mniemał, iż to przydomek
 957 Sat1|                potęgą nasrożył,~Który na gruncie cnoty rządów nie założył.~
 958 Sat2|               nie mieli,~Koń, na którego grzbiecie, zuchwali i śmieli,~Ścigamy
 959 Sat1|           podchlebiać wolę.~Których więc grzbiet niekiedy, mnie rozum nawrócił,~
 960 Sat2|               też i fałszywe, niech będą grzeczniejsze~Wyrazy mojej rady: szanujmy
 961 Sat1|              uprzejmie wezwany~Od rzeszy grzeczno-modnej, rozpustnie wytwornej.~Tam
 962 Sat1|               zyskowi dogadzać:~Człowiek grzeczno-podściwy, kiedy kraść i zdradzać~
 963 Lis |          wszechskrytości badacz,~Francuz grzecznouprzejmy, świegotliwy gadacz,~Gdy
 964 Sat2|              Laur ma, prawda, ale ten ni grzeje, ni tuczy,~Głupstwo go jawnie
 965 Sat1|               Bluźni żywych, umarłych, i grzesznych, i świętych.~Piotr więcej
 966 Lis |                 ojczyzny, kto chce wolno grzeszyć.~Tam, gdzie chłosta za zbrodnią
 967 Sat1|              myto.~Strzeż się, nie żebyś grzeszył zbytnim nieufaniem,~Roztropna
 968 Sat1|                 ustawnie,~Choć ostrożnie grzeszyli - łajano ich jawnie.~Nie
 969 Sat1|          Wzmagają się wały,~Grozi burza, grzmi niebo; okręt nie zatonie,~
 970 Sat1|                 możny, dzielny i bogaty.~Grzmią bębny na dziedzińcu, na
 971 Sat1|                nierząd, rozpusta, zbytki gubią kraje.~Próżno się stan mniemaną
 972 Sat1|             rozkazy i pisał, i mazał.~Do gumien, obór, stodół porozsyłał
 973 Sat1|                 niech nie niszczą.~Co po guście, dłużnicy gdy płaczą i piszczą?~
 974 Lis |                ale to czucie krótkie, bo gwałtowne,~Przystępy zbójcy ludu przemocą
 975 Sat2|            jałmużnę".~- "Zamknijmy go na haczyk, bo i nas okradnie.~Jużci
 976 Lis |           zawitał:~Tłum suplik. Wziął je hajduk, jegomość nie czytał.~Pan
 977 Sat1|            cztery Rubense~Niosą w pakach hajduki; wyjmują, gmin cały~Złoto
 978 Sat1|                 mówisz, podłej to zabawa hałastry,~Brzydzi się nim człek prawy,
 979 Sat2|                Słyszysz dalej, jak pełno hałasu?"~- "Bądź zdrów, klatek
 980 Sat2|                  miarką,~Nie znali się z hałunem, salitrą i siarką.~Czerstwa
 981 Sat2|                onej miarka~I z częściami hałunu, a najbardziej z rana~Dobrze
 982 Sat2|               zdradza,~Lubo tyle za sobą hańb, sromot sprowadza,~Iż owe
 983 Sat2|                 przywilej czy sławę, czy hańbę stanowi,~Nie moja rzecz
 984 Sat1|          apteczki przeszedłem niechcący,~Hanyżek mnie zaleciał, trochę nie
 985 Lis |            odwodzie głupstwo na ostatek.~Harda takim orszakiem, we wszystko
 986 Sat1|               byli, mniemaną pobożnością hardzi,~Owi faryzeusze i wyschli,
 987 Sat2|                więc na takie ozdrowienia hasła~Nie wzbudzi się chęć jechać,
 988 Lis |                   a dopieroż pięknie~Pod hasły zwycięskimi nieprzyjaciel
 989 Sat1|                nieszczęściem Pameli albo Heloisy..."~Uciekłem, jak się jejmość
 990 Lis |               rzeczy weselą.~Niech nudne Heraklity stękają i płaczą;~Jeśli
 991 Sat1|                swojej próby oczewiste,~I herb znalazł, i przodków, i panegirystę.~
 992 Sat1|               się i nudzę.~Jejmość radzi herbatę, lecz to trunek mdlący.~
 993 Sat1|               Przyjaciele kuchni,~Junacy heroiczni, wzdychacze miluchni,~Filozofi
 994 Lis |                   Trzeba wrócić. Powraca heroina nasza,~Zapomniała po polsku,
 995 Lis |     niewdzięcznym i znosić potwarze -~To heroizm prawdziwy. Co kreślę w tej
 996 Sat2|                 zachować?~Próżno krzyczy Hipokrat, próżno Galen szepta,~Głupstwo,
 997 Lis |                 Niemce, Turki, Francuzy, Hiszpany,~Ów zwycięzca narodów, król
 998 Sat1|              Orzą, kto inny zbiera. Stąd hojne panięta,~Co spasłe głodem
 999 Sat1|               strawne, a sto za zasługi.~Hojny pan! Stema karze, a płaci
1000 Lis |                  ci zapłacę?~Wdzięczność hojnym być każe, lecz Parnas ubogi;~