Part

3509 Sat2|                  wolne w pęta,~Dla niego silą zdatność jarzmowe zwierzęta,~
3510 Lis |                 zbyt krnąbrny, zaufany w sile,~Coraz nasz naród słabiał,
3511 Sat1|               Kato, z podściwych jedyny,~Silił się przeciw zdrajcom sam
3512 Sat2|              choć widzi wyższość nad jej silność,~Nieobjęty żądaniem, tłumiący
3513 Sat1|               szóstek robi siódemki, a z siódemek szóstki.~Żyje więc jeszcze
3514 Sat1|             worku pustki,~Z szóstek robi siódemki, a z siódemek szóstki.~Żyje
3515 Sat1|              postrzegli.~Poszła szósta i siódma, za nimi dziesiąta.~Naówczas,
3516 Sat1|             rozum mieszka, a gdzie broda siwa,~Tam wszelka doskonałość
3517 Sat1|                 zakał to nie lada.~Wszak siwizna zwyczajnie talenta posiada,~
3518 Sat1|                 Tyrsysa dawnego porzuci.~Skacz ze skały, w miłosnych pętach
3519 Lis |                 Przy karecie ci jadą, ci skaczą, ci idą:~Kozak z spisą,
3520 Sat2|                uroki stare baby dziecku,~Skakał na pustej baszcie diaboł
3521 Sat2|                  na świecie:~On wszystko skalkulował - gospodarz nie lada -~Nowe
3522 Sat1|                dawnego porzuci.~Skacz ze skały, w miłosnych pętach niewolniku,~
3523 Sat1|               każdy przychodzi,~Stratni, skąpcy, filuci, i starzy, i młodzi.~
3524 Lis |                 darach natura umie też i skąpić.~Mniej dając, niż pragniemy,
3525 Sat1|               okrutna tym sporzej.~Paweł skąpy na czeladź, na zbytki utratny.~
3526 Sat1|                pięknie z nim było. Źle z skąpymi wszędzie,~Przecież i tych
3527 Sat1|           dotkliwszym, odjąwszy wolność, skarał stanem,~Gdy kazał temu służyć,
3528 Sat1|                 wlecze złoty dywan, co w skarbcu spoczywał,~Dywan, co stół
3529 Sat1|                już zawiasy pękły;~Skradł skarbiec, zniknął z oczu, a odmienny
3530 Sat2|            twojego pociechę,~Lecz z tych skarbnic mądrości nieprzerachowanych~
3531 Sat2|            prości, jacy dawniej byli,~Co skarbnice nauki wszystkim otworzyli.~
3532 Sat2|                 płód jego bluźnierstwo i skarga,~Odgłos ślepoty, głupstwa,
3533 Sat1|                  się uśmiechał,~Czym się skarżył, czy milczał, czy mówił,
3534 Sat1|                   Jesteśmy, ale z gruntu skażeni, wyrodni,~Jesteśmy, ależ
3535 Lis |                 robocie,~Sili się dzieło skazić, upośledzić sprawcę.~Rządcy,
3536 Sat1|             Próżne. Pawle, ofiary, gdzie skażone serce.~Krzyw się, mrugaj,
3537 Sat1|               Taka to nasza młodzież! Po skażonej wiośnie~Jaki plon. jaki
3538 Sat1|                  z czerwieni,~Co pamfila skinalą, a gdy karta zmyka,~Z króla
3539 Sat2|          szacunek oznaczył,~Lekkim głowy skinieniem obdarzyć mnie raczył -~Tak
3540 Lis |              dobrze ułożon, iż za pilnym składem~Wiemy, kto naszym przodkiem,
3541 Sat2|        nadbrzezia Pilicy~Jeszcze małe do składu jego szubienicy;~Przecież
3542 Sat1|                małych się rzeczy wielkie sklecają i wznoszą;~Z szelągów się,
3543 Sat1|                  ubodzy panoszą.~Nim się skleci z odrobin małych pieniądz
3544 Sat2|               rzeczpospolitą mądry Plato sklecił~I tak dowodnie onej użytek
3545 Sat2|               dotąd na jawie jeszcze nie skleciła.~Woda, według Talesa, wszystko
3546 Lis |             wśród poziomej rzeszy,~Widzi skłonione karki, co je jarzmo tłoczy,~
3547 Lis |               człowiekiem,~Te same w nas skłonności, co były przed wiekiem.~
3548 Sat1|             zbytków bieży.~Co zysk podły skojarzył, to płochość rozprzęże;~
3549 Sat1|             przypadli;~Nie wiem, jak tam skończyli zwadę naszą wielką,~Ale
3550 Sat1|                nauki, a rozpusty chciwa,~Skora do rozwiązłości, do cnoty
3551 Sat2|                na siebie, postrzeże lwią skórę.~Jakoż chcieć być uczonym,
3552 Sat1|                  Broń Boże!~Źlem tuszył, skorom moją pierwszy raz obaczył,~
3553 Sat1|        marszałkiem sążniste pajuki~Niosą skórom pamiętne boćkowskie kańczuki.~
3554 Sat1|                  Juwenalis, na przymówki skory,~Co stąd Persyjuszowi, że
3555 Sat2|                 doda,~Lada osieł w lwiej skórze przestrasza bydlęta.~Konstantyn
3556 Sat1|              wytartej, rano na śniadanie~Skosztowawszy z garnuszka piwa z serem
3557 Sat1|                  się po twarzy.~W oczach skra zajadłości błyszczy się
3558 Sat2|             czasem zdaje się, iż dawnych skradamy,~Gdy im czyniem ten honor,
3559 Sat1|               kłódki, już zawiasy pękły;~Skradł skarbiec, zniknął z oczu,
3560 Sat1|                  ci żebrać u tych, co je skradli;~Oszukani klną na dal. a
3561 Sat2|          Milczeniem ją przytłumisz, więc skromna i cicha,~Nieznajoma u dworów,
3562 Sat1|                objawić?~Milczą. Szacowna skromność zdobi wielkie dusze.~Niechże
3563 Sat2|                  Serc niewinnych okraso, skromności i wstydzie,~Nie daj się
3564 Sat1|                  może drugi,~Że gardzisz skrupułami, winszuję i tego:~Znak to
3565 Sat1|                filuta stronił,~Westchnął skrycie natenczas, gdy mu się ukłonił.~
3566 Sat1|                wabią,~Choć sztuką zdradę skryją, pęta ujedwabią,~Przecież
3567 Sat2|                  odmiana tak płocha?"~- "Skryjmy się. Patrzcież teraz, jakie
3568 Lis |        przebierze,~A ścigając zbyt mocno skryte działań tropy,~Gdy obmierza
3569 Sat2|            wybada?"~- "Nicht". - "Pewnie skryty?" - "Jawny". - "Jakże to?" - "
3570 Sat1|         wczorajszą pieczonkę przypaloną, skrzepłą,~Na saneczkach łubianych
3571 Lis |               talenta,~Nagli już bliskie skrzepłej starości mementa.~Wznoszę
3572 Sat1|               rozposażyć zbiory przodków skrzętne,~A ślady wspaniałości stawiając
3573 Sat2|               Wpośród waszych zabiegów i skrzętnej mozoły,~Któraż, chociaż
3574 Sat2|             słabi,~Praca siły wywnętrza, skrzętność zbyt zaprząta,~Wszędzie
3575 Sat1|                 zacząć w pliszki,~Trzeba skrzętnym staraniem, gdy pora użycza,~
3576 Sat2|               pod same nieba rozpostarte skrzydła,~Z góry patrząc widziemy
3577 Sat1|                faworyta.~Kładą skrzynki, skrzyneczki, woreczki i paczki,~Te od
3578 Sat1|           perskie girydony, ów japońskie skrzynie,~Pełno muszlów zamorskich,
3579 Sat1|              niej suczka faworyta.~Kładą skrzynki, skrzyneczki, woreczki i
3580 Sat1|                 z daleka.~Wkrótce bowiem skutecznej łaskę uprzejmości~Zyskał:
3581 Sat2|                   Lepsza ona od siarki i skuteczniej zdrowi,~Niż co kryślą lekarze
3582 Sat1|            Których nie los zbogacił, ale skutek pracy.~Ten, co jechał do
3583 Sat2|                Sprawi sytość, a tej jest skutkiem unudzenie.~Zarzut nowy -
3584 Sat1|                 architekt, co planty bez skutku wymyśla,~Pan doktor, co
3585 Sat2|              kroci życie, mądrość zmysły słabi,~Praca siły wywnętrza, skrzętność
3586 Lis |               polsku, ani wie, co kasza,~Słabią nerwy sarmackie jednostajne
3587 Lis |                 w sile,~Coraz nasz naród słabiał, wzmogły się sąsiady.~Przyszedł
3588 Sat1|                  Ta pora, w której żądze słabieć zaczynają.~Strawiłeś lata
3589 Sat2|               mogę,~Co po wszystkim, gdy słabość wznieca śmierci trwogę.~
3590 Lis |              blisko,~Zaciągnąłeś takowej słabości nazwisko,~Co do Spa zaprowadza.
3591 Lis |                dzieła, czy z ochoty,~Nad słabością się godnych nagany użalmy,~
3592 Sat2|        możniejszych przystać,~Strzec się słabych, śmiać z cnoty, a z głupstwa
3593 Sat1|           idziesz?" - "Ledwo chodzę". - "Słabyś?" - "I jak jeszcze.~Wszak
3594 Lis |                 Tłum idzie za kształtem,~Sławi wielkość nabytą niecnotą
3595 Lis |             zamknął w beczce.~W tej więc sławnej a często powtarzanej sprzeczce~
3596 Lis |               Widzi podłe dworzyszcza po sławnym Wersalu,~Widzi folwark po
3597 Sat2|                czasy dawne,~Czynić łotry sławnymi, podlić męże sławne,~Rozsądnych
3598 Lis |            Zapala, złość gasi pochodnie.~Ślepi w żądzy, w działaniu, nie
3599 Lis |           uprzedzenie,~Zazdrość, zemsta, ślepota nadchodzą w przydatek,~A
3600 Sat2|            bluźnierstwo i skarga,~Odgłos ślepoty, głupstwa, dumy, niewdzięczności,~
3601 Sat2|                rodzaj muszlów albo wśród ślimaki.~Słuchaj tylko cierpliwie:
3602 Lis |           jakeśmy przedtem nie słuchali.~Słodka zawżdy rzecz cudza, co nasze —
3603 Lis |               potrawa.~Dym nawet, mówią, słodki, gdy własnego kraju.~Czemuż
3604 Sat1|             pismach uszczypliwych?~Dusze słodkie, dość kary. Śmiech krótki,
3605 Lis |                książę!~Przyjaźń, co mnie słodkimi węzły z tobą wiąże,~Każe
3606 Sat2|          sąsiedzka, prawa, doświadczona,~Słodycz losu poddanych, któryśmy
3607 Lis |           pochodzące z cnoty~Zgasi stałą słodyczą nietrwałe pieszczoty.~Przyjdzie
3608 Lis |                  wśród płatnych okrzyków~Słodzą jarzmo poddaństwa, rozpacz
3609 Lis |               przykrości człowieczeństwa słodzi?~Przecież i ta, gdy zbytnia,
3610 Lis |                   żółć czuć, zmniejszać, słodzić -~Co wspiera, co stan taki
3611 Sat1|                gabinet od stroju.~Poszły słojki z apteczki, poszły konfitury,~
3612 Sat1|                  pozoru zamienili cnoty.~Słów aż nadto, a same matactwa
3613 Sat1|               klateczki na ptaszki,~A tu słowik miłośnie szczebiocze do
3614 Sat1|              kiwnął,~Rozbił! - Powtórzył słuchacz i żałośnie ziewnął.~Wrzask. -
3615 Sat1|             Łukasz nieszczęsnych awantur słuchacza.~Za nic Rzymu i Aten sławne
3616 Sat2|             uszom spoczynek, wielbią się słuchacze -~Oddawaj hołd milczeniu.
3617 Sat1|                nadto. Paweł trzech mszów słuchał,~Zmówił cztery różańce,
3618 Sat1|                 albo nic nie powiem".~- "Słucham, już będę milczał, niech
3619 Lis |                  nasz zysk niedbali,~Nie słuchamy, jakeśmy przedtem nie słuchali.~
3620 Sat1|             kraść nie umie.~Ale to nie o sługach. Zwyczajne u dworu~Są stopnie:
3621 Sat1|                  Poznać z miny zuchwałej sługę faworyta.~Choć nierówne
3622 Sat1|          wnętrzności się człowieczych ku sługom wyzuli.~Ten, co gdy był
3623 Sat2|               klatka za to!"~- "Ci dalsi słuszną teraz cieszą się zapłatą!"~- "
3624 Sat1|              szanować cię nie chce.~I ma słuszne przyczyny. Wszak w Lacedemonie~
3625 Sat1|               Dla panien pokojowych, dla służebnic płatnych.~A ogród?" "Są
3626 Sat1|                 jękiem nędznych, płaczem służnej rzeszy,~Rzuca groźnym wspojźrzeniem
3627 Sat2|                 Gdzie? - Jechać do wody.~Służyła ona przedtem tylko dla ochłody,~
3628 Lis |                bez zysku i nieszczęściem słynąć,~Ale czuć się niewinnym,
3629 Sat1|              podchlebia. Ten, co niegdyś słynął,~Rzym cnotliwy zwyciężał,
3630 Sat2|                  niezdrów, że po śmierci słynę,~Co mi po dobrym mieniu,
3631 Sat2|                 brzęki łudzące i znikłe,~Słyszą pochwałę zbrodni, jakby
3632 Sat1|                  w zaklęciu wskróś serca słyszących przenika,~Czyni, że grać
3633 Sat1|                  wszystkich, jak o tobie słyszę,~I ja się z ciebie gorszę,
3634 Sat1|              uszy twoje pieszczą.~Umiesz słyszeć, coć miło, na przymówkę
3635 Sat1|                  proszę, jak to było?~Po smacznym, mówią, kąsku i wodę pić
3636 Sat1|              postać ozdobna,~Którego oko śmiałe, a czoło jak z miedzi,~W
3637 Sat2|               się kto z nas wyda, że się śmiałka boi,~Zaraz męstwo przypadnie
3638 Lis |            talent skromny wzdycha,~A gdy śmiałym natręctwem fortuny nie kupi,~
3639 Sat1|            liczne,~Zewsząd.... Po cóż te śmiechy? Niech Zoil uwłacza,~Niechaj
3640 Sat2|                gdzie inni płaczą, my się śmiejem,~Więc gdzie się drudzy śmieją,
3641 Sat1|                  głowę Meduzy, albo ogon smoczy.~Już ten wygrał. Winszuję,
3642 Lis |          poprzednicy:~Grecy szli z zębów smoczych. Rzymianie z wilczycy,~A
3643 Lis |             Aleksandrem,~Wawelskiego się smoka paszczęki wystrzegać~I z
3644 Sat2|                  Ścinaj karły, olbrzymy, smoki, czarownice,~Niech zna każdy,
3645 Lis |                  NARUSZEWICZA KOADIUTORA SMOLEŃSKIEGO~ ~Dzieje ludzkie złe, dobre,
3646 Sat1|                 tymczasem, gdy ją statek smuci,~Dla nowego Tyrsysa dawnego
3647 Lis |                ucieszyć — frasuje, chcąc smucić — rozśmiesza.~Dawne przysłowie:
3648 Sat1|      Przystępujcież filuty, nie będę was smucił.~Ciesz się, Pietrze, zamożny,
3649 Lis |                Zewsząd bojaźń, zgryzoty, smutki towarzyszą.~Tych zazdrość
3650 Sat1|              szczęśliwie, jejmość siedzi smutna,~Ja milczę, sroka tylko
3651 Sat1|                  faryzeusze i wyschli, i smutni,~A w łakomstwie niesyci,
3652 Lis |            miewali.~Więc czego owi dawni smutnie doznawali,~Teraźniejsi doznają.
3653 Sat1|                  szkody~Truje resztę dni smutnych, co je wlecze z pracą:~Taka
3654 Lis |            sędziowie, starsi, prawodawce~Smutnym swoim wspierają tę prawdę
3655 Sat2|                  na drugich, widzę drogi snadne,~Chciałbym i ja też uróść;
3656 Sat1|                 pierwszy stawić nie jest snadno.~Zewsząd cię zbójcy, zdrajcy,
3657 Sat1|              bekieszce wytartej, rano na śniadanie~Skosztowawszy z garnuszka
3658 Sat2|               jednak trafia". - "Bywać i śnieg w maju.~Rzecz bolesna korzyści
3659 Lis |                 wśród laurów, ale pośród snopków~Ogłoście Kazimierza, głoście
3660 Sat2|                 przeprawie.~Głód znosie, snu nie użyć, spoczywać na ławie,~
3661 Lis |                Złe się myśli o głodzie i snują, i marzą,~Koncepta się nie
3662 Sat1|                  obrzydła,~Jak pająk, co snuł z siebie, rozpostarłszy
3663 Sat2|                 lecz to nasze spanie~Roi sny, których różność, wdzięki
3664 Sat1|            wielbiącej, regestrzyk podaje~Snycerz, malarz, tapiser, których
3665 Sat1|               Wiszniowiecki.~Do Jana, że Sobieski, naród nie przywyka,~Król
3666 Sat2|                  hoże,~Przemieniły się w sofy cyników rogoże,~Pełno Dyjogenesów
3667 Sat2|             Wyżej jeszcze nad niego buja sokół lotny,~Ani się zwraca z
3668 Lis |                  życia że oko postradał.~Sokrates, co występki Ateńczyków
3669 Sat2|               przykro, i nudno.~O święty Sokratesie! tak cię Erazm mienił.~Nie
3670 Sat1|          wszystko u dworu.~Więc grzeczne Sokratesy, Platony dorodne,~Pełne
3671 Sat1|                  Seneki, Cycerony modne,~Solony manijerne, Epiktety sprawne,~
3672 Sat2|               szubienica, jak spojrzę na sosnę,~Więc Piotr rośnie, Jan
3673 Sat2|                 sprowadza,~Iż owe sławne sosny z nadbrzezia Pilicy~Jeszcze
3674 Lis |                 słabości nazwisko,~Co do Spa zaprowadza. Kazały doktory:~
3675 Sat1|                 małżonce wziął majętność spadkiem?"~- ,.I to nie". - "To zapewne,
3676 Lis |                się wyda, z czasem maszka spadnie.~O wieki! nie wśród laurów,
3677 Sat1|                  Ja muszę mieć osobne od spania, od strojów,~Od książek,
3678 Sat2|                 ale śpiem, lecz to nasze spanie~Roi sny, których różność,
3679 Sat1|                 ogrzali, gdzie się drugi sparzył.~Fortuna, której koło ustawnie
3680 Sat2|           Wywnętrza go i pasie, żeby się spasł na nim.~Mędrcy! Chwalemy
3681 Lis |                 Co to jest polski rezon. Spazmów i waporów~Nie uleczyły wody.
3682 Lis |               aplauz przedawczy wymodlą,~Spełznie nikczemność podła, jak mgła,
3683 Sat2|        zadrzymanie,~My nie drzymiem, ale śpiem, lecz to nasze spanie~Roi
3684 Lis |          Podstoli.~Zgoła czy kto pracuje spieszno, czy powoli,~Czy łaje, czy
3685 Lis |        czerstwość sprowadził z zagranic,~Spieszy pędem niezwykłym do wód
3686 Sat1|                jednej klatce kanarek, co śpiewa kuranty,~W drugiej sroka,
3687 Lis |                  rżnął w marmurze te, co śpiewał, bogi,~Gdyby był kunsztem
3688 Lis |                  skaczą, ci idą:~Kozak z spisą, z kołczanem Murzyn. Tatar
3689 Sat1|               Skąd powstał na Michała ów spisek zdradziecki?~Stąd tylko,
3690 Sat1|             twych rozkosznych nocach,~Ty śpisz, a szczęście czuje. Brzęczą
3691 Sat1|             miedzi,~W twoich progach Los spoczął i Fortuna siedzi,~Płyną
3692 Sat2|               Głód znosie, snu nie użyć, spoczywać na ławie,~Albo się dusić
3693 Sat1|                złoty dywan, co w skarbcu spoczywał,~Dywan, co stół naddziada-ministra
3694 Sat2|               luby,~A cośmy się od niego spodziewali zguby,~Bądźmy teraz bezpieczni,
3695 Sat2|             Straszy mnie szubienica, jak spojrzę na sosnę,~Więc Piotr rośnie,
3696 Sat1|                  Wjeżdżamy już we wrota, spojźrzała z karety:~"A pfe, mospanie,
3697 Sat2|                 Jużci ten siedzi, widzę, spokojnie, przykładnie,~Cóż to jest
3698 Sat1|           gospodarza wielbi i ogłasza.~W spółce jest do wszystkiego, choć
3699 Sat1|                źródle, a w skutkach zbyt spora~Przeistoczyła dawny grunt
3700 Sat1|                   woreczek coraz dął się spory,~Aż na koniec z woreczka
3701 Sat2|                  według Talesa, wszystko sporządziła.~Wzmogli się niewiadomi
3702 Sat2|           rozmyślnie samo się niewoli,~A sposobiąc swe barki ku jarzmu po woli,~
3703 Sat1|            będziesz uwieńczał, do prawdy sposobił,~Że na to wreszcie wyjdzie:
3704 Sat1|         kunsztownie pożyczył.~Zgoła tyle sposobów grzecznych będziesz liczył,~
3705 Sat2|                  Insze czucia, rozmysły, sposoby, narzędzia,~W swojej sprawie
3706 Sat1|               wojsko spore.~Skąd zacząć? Spośród tłumu na hazard wybiorę.~
3707 Lis |                 czy małą:~I nas to mogło spotkać, co innych spotkało.~ ~
3708 Lis |                 mogło spotkać, co innych spotkało.~ ~
3709 Lis |                on nad zbytnim pismem nie spracował,~Dłużnik kartę podpisał,
3710 Sat1|                 rządy w domu. Częstuje i sprasza,~Dobry gust gospodarza wielbi
3711 Lis |                 machiny~Wielkich skutków sprawcami są małe sprężyny,~Tak i
3712 Lis |                dzieło skazić, upośledzić sprawcę.~Rządcy, wodze, sędziowie,
3713 Sat2|             ażeby odszczekać.~Milczenie, sprawco myśli, w twoim łonie żywa,~
3714 Sat2|                sędzia tegoroczny.~Pan ma sprawę". - "Rozumiem. A w tym gabinecie~
3715 Sat2|      najwdzięczniejsza, ciągła a osobna,~Sprawi sytość, a tej jest skutkiem
3716 Sat2|     szczęśliwości~Rozum tylko i cnota są sprawicielami;~Z tymi, choćby wśród stepów,
3717 Sat2|               Jeśli więc ten mu zaszczyt sprawiedliwie służy,~Jak zwać tych, co
3718 Sat1|                ukarał surowo,~A bardziej sprawiedliwość, której wiek zepsuty~Nie
3719 Sat1|               wygrał, osądził,~Że pretor sprawiedliwy. A poeta za co~Głos podniósł?
3720 Sat2|              dobrodziej~Pokorny. Któż to sprawił ten cud zbyt widoczny?"~- "
3721 Sat2|                twoim zapędzie niemarnym,~Sprawiłeś (a kunszt lepszy jeszcze
3722 Sat2|                 losu poddanych, któryśmy sprawili,~I myśl lat przeszłych,
3723 Sat1|               Solony manijerne, Epiktety sprawne,~Tacyty żartobliwe, Katony
3724 Sat1|              urosłeś, nie złodziej, lecz sprawny,~Nie szalbierzu, lecz dzielny
3725 Lis |            czytają osnowę,~Niech wiedzą, sprawy nasze poznawszy dokładnie,~
3726 Lis |                skutków sprawcami są małe sprężyny,~Tak i napój ojczysty, zbyt
3727 Sat2|               świerki, wrzask dziecek, w spróchniałej komorze~Robactwu się opędzać -
3728 Sat1|                 człek prawy, jako rzeczą sprośną.~Z niego zwady, obmowy nieprzystojne
3729 Sat2|               cnotliwej dziczy,~Przywykł sprośnym wyrazom słuch czujny, dziewiczy.~
3730 Sat2|                tyle za sobą hańb, sromot sprowadza,~Iż owe sławne sosny z nadbrzezia
3731 Lis |                   A zbawiennej kiedy się sprzeciwia robocie,~Sili się dzieło
3732 Lis |             sławnej a często powtarzanej sprzeczce~Mówmy z sobą po prostu jak
3733 Sat1|                 mi waćpan, że się stawię sprzecznie.~Jam niegodna tych parad,
3734 Sat1|              świat pospolity zdaniu temu sprzeczny.~Kto z nich lepiej osądził?
3735 Sat1|                pojmujesz?~Czyliż się już sprzykrzyły małżeńskie ogniwa?"~- "Nie
3736 Sat2|                  pacierz szepcze i w dół spuścił oczy".~- "Pokaż no tylko
3737 Sat1|         zajadłości błyszczy się i żarzy,~Spuszcza je na blask cnoty, a zjadle
3738 Lis |                  KRÓLA~ ~A czy godzi się spytać, najjaśniejszy panie?~Powiadają,
3739 Sat1|                   Poki ten lichy kruszec srebru nie wyrowna.~Od srebra aż
3740 Lis |         przedziałach zna części młodsze, średnie, starsze,~Służy prawu, czci
3741 Sat1|              Piotr szedł za jej zdaniem,~Średniej się drogi trzymał i tak
3742 Lis |                architektury,~Botanika we środę, a ciągłymi sznury~Niechaj
3743 Sat1|             wznoszą,~Oprawcy gdy rozkazy srogie nędznym głoszą.~Dom się
3744 Sat2|                  Lubo tyle za sobą hańb, sromot sprowadza,~Iż owe sławne
3745 Sat1|          rozjuszony niesłychanym gwałtem~Srożył się, jak tylekroć szczęsne
3746 Lis |                 pochodzące z cnoty~Zgasi stałą słodyczą nietrwałe pieszczoty.~
3747 Sat2|                   Dla zysku kruk krukowi stałże się zły sędzia?~Towarzystwa
3748 Sat1|                  zgodne z żeglarzem, gdy staną w obronie;~A choć bezpieczniej
3749 Sat1|                 Kiedy się król ze trzema stanami upijał!~Nie byłoć, prawda,
3750 Sat1|              dobrodziejko". "Masz waćpan stangryta?"~"Wszak nas wiezie". "To
3751 Sat1|                wysłużonym już obywatelem~Staniesz twojej ojczyźnie. Tak pięknej
3752 Sat1|                 naród nie przywyka,~Król Stanisław dług płaci za pana stolnika.~
3753 Sat2|               prawodawca,~Człowiek, praw stanowiciel, a przestępstwa sprawca,~
3754 Lis |               myśleli tak starzy, gdy go stanowili;~Chcieli oni porządku i
3755 Lis |            bierzmy na szalę nas obudwóch stany:~Kto szczęśliwszy? Piszący
3756 Sat2|              chodzi".~- "Jakże mówi? jak stąpa?" - "Oto jak człek wielki.~
3757 Sat1|          pradziady,~A synowie, co w bite stąpać mieli ślady,~Szydząc z świętej
3758 Sat1|               Ten, gdzie się obraca,~Nim stąpi, kijem pierwej bezpieczeństwa
3759 Sat1|                  na jedwab i złoto~Gdzie stąpisz, wszystko w kwiecie, gdzie
3760 Sat1|              dogodzić usilnie,~Nadaremne starania! Któż panom dogodzi?~Jak
3761 Lis |            innych,~A jeśli niby lepsi, w staraniach uczynnych~Naprawiajmy, choć
3762 Lis |              Trzeźwość była zaszczytem i starców, i młodzi.~Z nią mężność,
3763 Sat1|                cnoty leniwa.~Zapamiętałe starcy, zhańbione przymioty.~Śmieje
3764 Lis |                  naszych prostota, cnota starodawna,~Ta, która wzniosła naród,
3765 Sat1|                Co się łącząc z podściwym staropolskim gminem,~Nie każe ci się
3766 Sat2|               salitrą i siarką.~Czerstwa starość poważne ich zmarszczki wdzięczyła,~
3767 Lis |              Nagli już bliskie skrzepłej starości mementa.~Wznoszę głos, póki
3768 Sat2|             widzisz, senatorem że został starosta,~Patrz, jak się zsenatorzył.
3769 Sat1|                  Po co nie brać szalunku starostw, gdy dawano?~Po tym ci tylko
3770 Sat1|           Sarmatki~Są i żony podściwe, i starowne matki;~Romans je w obowiązkach
3771 Lis |                   Fraszkami zatrudnieni, starowni o zbytki,~W nasyceniu żądz
3772 Lis |                 części młodsze, średnie, starsze,~Służy prawu, czci bracią,
3773 Sat2|                 Stąd młodsze gdy w ubite starszych wchodzą tropy,~Pełno widziem
3774 Sat2|               systemów dziwacznych,~Stąd starymi pogardza, innych mało ceni -~
3775 Sat1|             wynędzniały,~Dwudziestoletni starzec. Poszły kapitały,~Poszły
3776 Lis |                 jego szacowna i wziętość stateczna~Bardziej rzewni, niż dziwi,
3777 Sat2|                zbyt kochał ojczyznę". - "Statuę wystawić!"~- "Godzien by,
3778 Sat1|                 Idą zatem dyskursa tonem statystycznym~O miłości ojczyzny, o dobru
3779 Lis |                zrobić królikarnię,~Gdzie staw, ma być zwierzyniec, a gdzie
3780 Sat1|            teatrze,~A szacownej wolności stawając się wzorem,~Domy wasze trzymacie
3781 Sat1|          dobrodziejem.~Zza karety, gdzie stawał, przesiadł się w karetę,~
3782 Sat1|              natrze,~Na bankowym fortunę stawiacie teatrze,~A szacownej wolności
3783 Sat1|           skrzętne,~A ślady wspaniałości stawiając pamiętne,~Niesłychanymi
3784 Sat1|          nieświadomy Rzym praktyk Faworu~Stawiał Cnoty przysionek przed domem
3785 Sat2|              gmin wzniosła.~Sławę, cnotę stawiała nad zyski rzemiosła.~Był
3786 Sat1|                  na świat. Krok pierwszy stawić nie jest snadno.~Zewsząd
3787 Sat1|                  co ją dokazał, uczyniła stawnym.~A podściwość? Ten przymiot
3788 Lis |                że mu nie zapłacił,~Chłop stęka, czapki pozbył i bydlę utracił,~
3789 Lis |            weselą.~Niech nudne Heraklity stękają i płaczą;~Jeśli mędrcy w
3790 Sat1|                nie nasyci, jak ów, który stękał,~Ze nie stało narodów, które
3791 Lis |                zwycięskimi nieprzyjaciel stęknie.~Zbijemy Niemce, Turki,
3792 Sat1|               sto za zasługi.~Hojny pan! Stema karze, a płaci dziesiątkiem.~
3793 Sat2|      sprawicielami;~Z tymi, choćby wśród stepów, nie będziemy sami.~Cóż
3794 Sat1|                  mazał.~Do gumien, obór, stodół porozsyłał sługi,~Chodził
3795 Sat1|             Wpadł szmermel między gumna, stodoła się pali.~Ja wybiegam, ja
3796 Lis |              Litwę, nawet być na Żmudzi.~Stój! co rzecze Warszawa, tam
3797 Sat2|          przyniosła w swojej intercyzie,~Stokroć na dzień wymówi; odpowiedzieć
3798 Sat1|        przesiedzi,~Co zima jednak miasto stołeczne odwiedzi.~Punkt trzeci:
3799 Lis |                momentów~Leci więc, gdzie stolica miłych sentymentów,~Za paszportem
3800 Sat1|                nie mógł osieść na twojej stolicy?~Jesteś królem - a byłeś
3801 Sat1|             Stanisław dług płaci za pana stolnika.~Czujesz to - i ja czuję;
3802 Sat1|                  w dziełach przemożna,~Z stołowej izby balki wyrzuciwszy stare,~
3803 Sat1|      plenipotenci.~I ta wszystka niesyta stołowników zgraja,~Co się zyskiem obłudy
3804 Sat2|                  utwierdzał wyroki.~Choć stopień uwielbienia posiada wysoki,~
3805 Sat2|               kunsztem, i czasem~Do tego stopnia przyszedł, iż człek zawołany".~- "
3806 Sat2|               syny,~A do zdatnego rzeczy stosując użycia,~Nowe wiekom późniejszym
3807 Sat1|                  masz Turków, rwą Persy, strach koło Japonów.~Drzwi się
3808 Sat2|          cudownych,~Nabawiały patrzących strachów niewymownych.~Co zbytnim
3809 Sat1|                 klucznica natychmiast ze strachu uciekła.~Jam został. Idziem
3810 Sat2|                marnie strawił, wiele się straciło.~Przepłynąwszy przez morza
3811 Lis |                   Leci w źródło rozkoszy strapiona kochanka,~Leci szaleć na
3812 Sat1|                   Co największą pociechą strapionego gracza,~Znalazł Łukasz nieszczęsnych
3813 Sat2|              Wróć waszeć, panie Pawle, a strasz, gdzie się uda.~Cóż to za
3814 Sat2|                 Ani się zwraca z pędu na straszne odgłosy.~Nie powaga, lecz
3815 Lis |                rozniosła,~Z nimi byliśmy straszni, mężni i szczęśliwi.~Teraz -
3816 Sat2|               Wieleż książek, powieści o strasznych poczwarach,~O wróżkach,
3817 Sat2|              dziwolągi".~- "Cóż to są za straszydła? Cóż to za ród przecie?"~- "
3818 Sat1|              pieczenie wędzą".~- "Cóż tę stratę przyniosło?" - "Szelągi
3819 Sat1|                  niech każdy przychodzi,~Stratni, skąpcy, filuci, i starzy,
3820 Sat1|             gustem,~Piotr, co zaczął być stratnym, jest teraz oszustem.~Gdy
3821 Sat2|                  łatwo.~Rzemieślnik lata strawi nad dłutem, nad dratwą,~
3822 Sat1|                 żądze słabieć zaczynają.~Strawiłeś lata twoje między dworską
3823 Sat1|                płacze rzemieślnik, sługa strawion pracą,~A honor, gdy się
3824 Sat1|              długi,~Dał plag dwieście za strawne, a sto za zasługi.~Hojny
3825 Sat2|             rozum zdrowy. Ten, pod swoją strażą,~Jeśli chcesz, by cię trzymał,
3826 Lis |              pióro w rękę, w rękę, co na straży~Prawdę mając rzetelną, ściśle
3827 Lis |               prawdziwy. Co kreślę w tej strofie,~Czujesz, możeś i doznał,
3828 Sat2|           Cytując bez rozsądku maksymy i strofy,~Śmiałość głupstwa dumnego
3829 Sat2|              Patrzcież teraz, jakie miny stroi,~Niechże się kto z nas wyda,
3830 Sat1|                mieć osobne od spania, od strojów,~Od książek, od muzyki,
3831 Sat1|                  wymarmurzony gabinet od stroju.~Poszły słojki z apteczki,
3832 Sat2|               prawość matactwem,~Panoszą stron obrońce surowym żebractwem.~
3833 Sat2|                 zawżdy ludzie od dobrego stronić,~A że głupstwo jest dobrem,
3834 Sat1|                 który przedtem od filuta stronił,~Westchnął skrycie natenczas,
3835 Sat2|                 że głupstwo jest dobrem, stronili od niego.~Patrz na mędrca -
3836 Sat2|              wiekiem, leżący u płota,~Ów stróż, sługa, przyjaciel, którego
3837 Lis |                   Więc autor ustawicznym strudzony kłopotem,~Gdy do usług publicznych
3838 Sat1|                  fanty, majętności.~Jako strumyk, co z letka po kamyczkach
3839 Sat1|                 kamyczkach gdzieniegdzie strumyki,~Tu kiosk, a tu meczecik,
3840 Sat1|                  w zamysłach przy krętym strumyku,~Gadaj z echem, płaczący
3841 Sat2|            Niesieckiego sławny antenaty,~Stryjeczne i cioteczne licząc majestaty,~
3842 Sat2|                Do możniejszych przystać,~Strzec się słabych, śmiać z cnoty,
3843 Sat2|                  ku milczeniu, ażeby cię strzegło.~Mniej od miecza rażonych
3844 Sat1|                  A co większa, ów pański strzelec poufały~Raczy słuchać te,
3845 Sat2|            mozole~Kradniecie cały polor, strzeżcie się widoku.~Maszka, coście
3846 Sat1|                  krasił,~Wiadrem potem u studni pragnienie ugasił".~- "Jak
3847 Lis |       niesforność, i Greki upadły.~Padły stuletnie dęby, a trzcinom nauka.~
3848 Sat1|           uprzedzeń, a dając, co nie ma,~Stwarza nowy rząd rzeczy i wiary
3849 Lis |              głową.~Wspaniała rzecz jest stwarzać, myśl nową okryślić,~Prawda,
3850 Sat2|               człeka, zniża pod bydlęta.~Stwórca rzeczy cel dziełu swojemu
3851 Sat2|           Towarzystwo cel jego, do niego stworzony,~Rodzice, dzieci, bracia
3852 Sat1|                 wprawiły. Skoro w cnocie stygnął,~Upadł - i już się więcej
3853 Lis |                 choć maszty się chwieją,~Styrnik dobry pracując zasila nadzieją.~
3854 Sat1|              ministry nie wiedzą?),~Przy styrze ustawicznie, gdy pracują,
3855 Sat1|              Wziąłem klatkę pod pachę, a suczkę na nogi.~Wyjeżdżamy szczęśliwie,
3856 Sat1|                  wyrzuciwszy stare,~Dała sufit, a na nim Wenery ofiarę.~
3857 Sat1|                Woli być mości panem, a z sum pożyczonych~Brać lichwę
3858 Sat1|                  za drobne towary~Wyszła suma; a ten, co poddanych uciskał,~
3859 Lis |                  pan swego zawitał:~Tłum suplik. Wziął je hajduk, jegomość
3860 Sat1|                za mniej los srogi ukarał surowo,~A bardziej sprawiedliwość,
3861 Sat2|         matactwem,~Panoszą stron obrońce surowym żebractwem.~Świat się wypolerował
3862 Lis |                  jak pożar, gdziekolwiek swą moc rozpościera,~Wszędzie
3863 Sat2|                 się niewoli,~A sposobiąc swe barki ku jarzmu po woli,~
3864 Sat2|                  potem?"~- "Oto, aby się swemu krajowi przysłużył,~Pisał
3865 Sat2|                  Człowiek, wybór natury, świata prawodawca,~Człowiek, praw
3866 Sat1|                  jawność szczekać.~Czcze światła, dymy znikłe... Lecz z widoków
3867 Sat2|                któremu błąd miły.~Nie są światłem błyszczenia, co ledwo się
3868 Sat2|               Nieszczęśliwe się chwile w światłym wieku pędzą,~I pisarz, i
3869 Sat1|           Przyszły pany, upadły szacowne świątnice,~A przybytków Fortuny dumne
3870 Sat2|             Zyskałeś uwielbienie, zyskał świątobliwość.~Któż cię świętym uczynił? -
3871 Sat1|               oświeconych, co złotem nie świecą.~To u niego zacności i szczęścia
3872 Sat2|          Milczenie was potępia, gdy myśl świecka trwoży:~Świętą śmiałość,
3873 Sat1|                 Wchodzi pan; już umilkła świegotliwa zgraja,~Każdy się inszym
3874 Lis |                Francuz grzecznouprzejmy, świegotliwy gadacz,~Gdy drzymią filozofy,
3875 Sat2|               marznąć na dworze,~Słuchać świerki, wrzask dziecek, w spróchniałej
3876 Sat1|            stąpać mieli ślady,~Szydząc z świętej podściwych swych przodków
3877 Sat1|                 królową Bonę,~Marek ojcu świętemu darował Lizbonę,~Nie masz
3878 Sat2|                   a towarzysz cnocie -~W świetnym się blasku wydasz. O świętowymowne~
3879 Sat2|                 zarazie wytryska,~Śmie z świętości żart czynić, a z cnoty igrzyska,~
3880 Sat2|            świetnym się blasku wydasz. O świętowymowne~Wtenczas, gdy uszy podchlebstw
3881 Sat1|                umarłych, i grzesznych, i świętych.~Piotr więcej jeszcze przegrał,
3882 Sat1|              jakoż się już wtłoczył,~Już świeżego wśród zgrai domatora zoczył.~
3883 Sat1|                 papugi, krzyk szczygłów, świst szpaków,~Bije zegar kuranty,
3884 Sat1|                 lat strawił trzydzieści,~Śwista z szpakiem ministra, z psem
3885 Sat1|                się piło.~Trwała uczta do świtu. W południe się budzę,~Cięży
3886 Lis |                  Hotentoty.~Sławne Greki swobodą, lecz jej zbytek zjadły,~
3887 Sat1|                kto dworu się trzyma.~Wsi swobodna! Szczęśliwy, kto ciebie
3888 Lis |               pozwala niekiedy wykraczać swobodnie:~Bojaźń, wzgląd, zysk, nadzieja -
3889 Lis |                  bez względu,~Gdzie duma swobodności trzyma miejsce cnoty,~Tam
3890 Lis |                Gdzie pan mówi - to moje, swobodny - to nasze.~Czujcie, ziomki,
3891 Sat2|               mędrzec ponury piórem zbyt swobodnym,~W złej sprawie sam patronem
3892 Sat1|            ekspens, jejmość zapalczywa~Z swoimi czterma wsiami odzywa się
3893 Sat2|                Stwórca rzeczy cel dziełu swojemu położył~I choć go w niezliczonych
3894 Lis |                 w karecie z przyjaciółmi swymi,~Przyjaciółmi z zagranic
3895 Sat1|                   a czemu nie królewskim synem?~To niedobrze; krew pańska
3896 Sat1|            miłośnie szczebiocze do ucha,~Synogarlica jęczy, a gołąbek grucha,~
3897 Lis |                 która wzniosła naród, ta synom przykładem;~Ich się nauk
3898 Lis |              przed wiekiem.~Nie krzywdzą synów mniejszym darem szczodre
3899 Sat1|               temu. co daje. nie bierze.~Syp fundusze, a kradnij, Bóg
3900 Lis |          zwierzyniec, a gdzie pasą owce,~Sypać wzgórki, niech błądzą pomiędzy
3901 Sat1|                  Idziem dalej. "To pokój sypialny".~"A pokój do bawienia?" "
3902 Sat1|             ofiarę.~Już alkowa złocona w sypialnym pokoju,~Gipsem wymarmurzony
3903 Sat1|                 okiem patrząc na kolegę,~Sypie na kralkę pełną pszenicy
3904 Sat1|                 nowy rząd rzeczy i wiary systema.~Z daleka od tej szkoły,
3905 Sat2|           opacznych,~Stąd nowe wynalazki systemów dziwacznych,~Stąd starymi
3906 Sat1|           przymioty.~Śmieje się zbrodnia syta z pognębionej cnoty.~Wstyd
3907 Sat2|            miernym zysku przestawać dość sytnie~Nic nie mają". - "Dlaczego?" - "
3908 Sat2|                Bo lekarze tak mówią; ale syty z wzorku,~Zapytajmy pielgrzyma,
3909 Sat1|              prostotą ochrzcili; więc co szacowali,~My tym gardziem, a grzeczność
3910 Sat1|             fortunę stawiacie teatrze,~A szacownej wolności stawając się wzorem,~
3911 Lis |                  oczach ludzkich będziem szacowniejsi.~Każdy kraj miał bajarzów.
3912 Sat1|               podłość, intryga.~Płodzie, szacownych ojców noszący nazwiska!~
3913 Sat1|                 a w polu nie bywa,~Stary szafarz, co zawżdy panu potakiwa,~
3914 Sat1|               myszka;~Odepchnęła starego szafarza Franciszka,~Łzy mu w oczach
3915 Sat1|               jegomości~Płaczą w kącie z szafarzem stary podstarości.~Pan kontent.
3916 Sat1|               pieniądze,~Zyskał Wojciech szalbierstwem, stracił wszystko zbytkiem;~
3917 Sat2|                nie są cuda,~I niezgrabne szalbierstwo częstokroć się uda,~A dopieroż
3918 Sat2|                  Wy, sławni matacze,~Wy, szalbierze z rzemiosła, wy, zdrajcy
3919 Sat1|              złodziej, lecz sprawny,~Nie szalbierzu, lecz dzielny umysłów badaczu,~
3920 Sat1|                zwyczajna?~Po co nie brać szalunku starostw, gdy dawano?~Po
3921 Sat1|              kotły, gromadna muzyka,~Pan szambelan za zdrowie jejmości wykrzyka,~
3922 Sat1|           wytrząsał kufle i kielichy,~Co szampańskim, węgierskim pyszne stoły
3923 Sat1|                  Usty cię czci, a sercem szanować cię nie chce.~I ma słuszne
3924 Sat2|         grzeczniejsze~Wyrazy mojej rady: szanujmy płeć piękną.~Jakaż jest
3925 Sat1|            postawę,~Dla żartu dowcipnego szarpać cudzą sławę.~Jak się chlubić
3926 Sat2|               pozorem ukrywa jad wilczy.~Szarpacze cudzej sławy, dzielni błąd
3927 Sat1|            ptaszki,~A tu słowik miłośnie szczebiocze do ucha,~Synogarlica jęczy,
3928 Sat2|              zdaniu, a wracam do rzeczy.~Szczególne i powszechne doświadczenie
3929 Sat2|                  lepszość naszą dowodził szczególnie?"~- "Zgoda". - "Więc...
3930 Sat1|               przedsięwziąłem,~Każdego w szczególności, wszystkich chwalę wspołem.~
3931 Lis |               igrzysko z urzędu,~Przemoc szczególnych dzielna, a prawo bez względu,~
3932 Sat1|              dziełmi sąsiadów zadziwiaj,~Szczep nauki, wznoś handel i kraj
3933 Lis |               ogrodnik przemyślny, gdzie szczepił, gdzie zaciął,~Łgarzem zrobisz
3934 Sat1|        Obraziłbym i wielu, gdybym prawdę szczerą,~Objawiał, a nie zwykłą
3935 Sat1|                co jest pozłota, znał, co szczere złoto.~Tym sposobem zgromadził,
3936 Sat1|               zuchwałe rzemiosło.~Na złe szczerość wychodzi, prawda w oczy
3937 Sat1|               suczkę na nogi.~Wyjeżdżamy szczęśliwie, jejmość siedzi smutna,~
3938 Sat2|               się, kto kontent, lecz tej szczęśliwości~Rozum tylko i cnota są sprawicielami;~
3939 Sat1|              Owszem, według mnie, zawżdy szczęśliwsi są tacy,~Których nie los
3940 Lis |                  nas obudwóch stany:~Kto szczęśliwszy? Piszący czyli przepisany?~
3941 Sat2|               szczęśliwi zostali jeszcze szczęśliwszymi.~Nie mogę ja tak wielkiej
3942 Sat2|                 ułaskawił,~Może za nader szczęsną wyroków spuścizną~Będzie
3943 Sat1|                 Srożył się, jak tylekroć szczęsne i wygrane,~Owe karty z kabały,
3944 Sat1|                 rokiem,~Rzadko się cnota szczęsnym ucieszy wyrokiem.~Do was
3945 Sat1|              zginął.~Nie Goty i Alany do szczętu go zniosły:~Zbrodnie, klęsk
3946 Lis |                 chce gwałtem przestąpić:~Szczodra w darach natura umie też
3947 Lis |           krzywdzą synów mniejszym darem szczodre nieba,~Taż sama, co i w
3948 Sat2|             zdziałał i dokazał,~Zapłacił szczodrobliwie, dawne dzieje zmazał.~On
3949 Sat2|                śmieje się i wierzy,~A że szczodrym wydziałem łaski swoje mierzy,~
3950 Sat1|                mniejszych choć fawor nie szczyci,~Są z łaski faworytów wicefaworyci.~
3951 Sat1|                 trzema słowy Szymona się szczycił,~Gardzi tym, który tylko
3952 Sat1|                 w klatkach papugi, krzyk szczygłów, świst szpaków,~Bije zegar
3953 Sat1|              ojcowie nie obciążywali,~Po szelągu, po groszu oni rachowali~
3954 Lis |                            DO KRZYSZTOFA SZEMBEKA KOADIUTORA PŁOCKIEGO~ ~Dzikość,
3955 Sat1|               ciżba. Ci w dyskursach, ci szepcą do ucha,~Ten niby z drugim
3956 Lis |          ziemnych,~A czyli peroruje, czy szepce do ucha,~Drwi i z tych,
3957 Sat1|                  wino,~A jejmość w kącie szepcząc z panią starościną,~Kiedy
3958 Sat2|           krzyczy Hipokrat, próżno Galen szepta,~Głupstwo, głupstwo, o bracia,
3959 Sat1|               mrugaj, bij czołem, klęcz, szeptaj i dmuchaj,~Zmów różańców
3960 Sat1|         przymierza~Zmyślił piękną nowinę szeptając do ucha.~Ten już przedał,
3961 Sat1|            godziny klęczał,~Krzywił się, szeptał, mrugał, i wzdychał, i jęczał,~
3962 Sat2|            dziedzicznym,~Bo się przodków szeregiem zaszczycając licznym,~Pomimo
3963 Sat1|                 wiary tajemnice;~Jad się szerzy, a źródło biorąc od stolice~
3964 Sat2|                  i wstydzie,~Nie daj się szerzyć słowem ku twojej ohydzie,~
3965 Sat1|               przysposobi,~Ochrzci cnotą szkaradę i złość przyozdobi,~A choć
3966 Sat2|                 usta, z których zbrodnia szkaradna, zuchwała,~Jak z źródła,
3967 Sat1|              nierząd, rozpusta, występki szkaradne.~Gdzieżeście, o matrony,
3968 Lis |           niezwrotnie bieży,~A występków szkaradność lub cnoty przykłady,~Te
3969 Sat1|                       Nie". - "Skądże ta szkatuła, co niosą na drągach?"~- "
3970 Lis |                  on spieszył.~Trzy tylko szklanki wypił, ale się ucieszył,~
3971 Sat1|                globus na stoliku,~Buduar szklni się złotem, pełno porcelany,~
3972 Sat1|                na fraszki, co z wierzchu szklnią się, wewnątrz puste,~Nie
3973 Sat2|                błyszczenia, co ledwo się szklniły,~I owszem, gdy zagasną,
3974 Sat1|                  tracić.~Jakiż zysk taką szkodę potrafi zapłacić?~Jaka korzyść
3975 Sat2|                 mami, lecz na przyszłość szkodliwa obłuda.~Dawnych praca -
3976 Lis |                   zbytek każdy zdrożny i szkodliwy.~W mierze trzeba używać;
3977 Sat2|                zysku bez zdrowia musiemy szkodować.~Jakże siły utrzymać? Jak
3978 Sat1|              drogo zapłacił. Na co sobie szkodzić?~Na co zbiory, jeżeli nie
3979 Sat2|              rozumna, ale jak rozumna!~Z szkół, z obozu, z warsztatu, nawet
3980 Sat1|                probują przymioty,~Dwór - szkoła uczciwości, skarbnica poloru,~
3981 Sat1|                 systema.~Z daleka od tej szkoły, z daleka, mój Janie!~Powabne
3982 Sat1|                 gdy z chłostą czeka,~Nie szlachcica, nie chłopa ściga, lecz
3983 Lis |               twoich kmieciów przerobi w szlachcice,~Nie wierz mu, to pogorszy
3984 Lis |                 łgali poprzednicy:~Grecy szli z zębów smoczych. Rzymianie
3985 Sat1|                  szlubu i dania mi ręki,~Szliśmy drogą romansów, a czym się
3986 Lis |           wilczycy,~A dopieroż po rodzie szło wszystko cudownie,~Bajarz,
3987 Sat1|               wdzięki,~A nim przyszło do szlubu i dania mi ręki,~Szliśmy
3988 Sat1|              Goście patrzą z sali;~Wpadł szmermel między gumna, stodoła się
3989 Lis |            Botanika we środę, a ciągłymi sznury~Niechaj pierwej ksiądz pleban
3990 Sat1|                aniśmy postrzegli.~Poszła szósta i siódma, za nimi dziesiąta.~
3991 Sat1|                 tym się wszystko mieści:~Szóstak groszy dwanaście, a złoty
3992 Sat1|                 widząc w worku pustki,~Z szóstek robi siódemki, a z siódemek
3993 Sat1|              robi siódemki, a z siódemek szóstki.~Żyje więc jeszcze lepiej,
3994 Sat1|            strawił trzydzieści,~Śwista z szpakiem ministra, z psem się jego
3995 Sat1|                   krzyk szczygłów, świst szpaków,~Bije zegar kuranty, a misterne
3996 Sat1|                Testamentu,~Nie cierpiano szpalerów jednego momentu.~Wziął je
3997 Sat2|            nienawidzą,~Niech poznają, co szpecą, i niechaj się wstydzą.~
3998 Sat2|                  dzielniej zeszły, co go szpeciły, przywary"~- "Ale dlaczego
3999 Sat1|                  munsztukiem,~Wierz, nie szperaj, bądź raczej cnotliwym nieukiem~
4000 Lis |                  przebaczyć.~Jakoż gdyby szperaniem ścisłym rzeczy znaczyć,~
4001 Lis |              Laurowego hołysza wiezie do szpitala.~Zły to nocleg. Niekiedy
4002 Sat1|                Pełno w domu wrzawy,~Trzy sztafety w tygodniu poszło do Warszawy,~
4003 Sat1|              mospanie, parkan, czemu nie sztakiety?"~Wysiadła, a z nią suczka
4004 Sat2|         najpierwszym w rachmistrzowskiej sztuce,~A coraz postępując w tak
4005 Sat2|              wyćwiczeni szkole,~Wy, co w sztucznej a zdradnej podstępów mozole~
4006 Sat1|                Do was więc mowę zwracam, sztuczni, a ostrożni,~Filuty oświecone
4007 Sat1|                niegdy pozbawił,~Przemysł sztuczny to zleczył, fortunę poprawił.~
4008 Lis |                chociaż, co złe z siebie, sztucznym kunsztem krasiem,~Spada