Part,  Chapter

  1 Przed    |          obejdzie. Starożytni autorowie nie znali przedmów - ich wynalazek,
  2 Przed    |             czytelnikowi (choć ich o to nie prosił), jako pewni wielkiej
  3 Przed    |             pewni wielkiej dystynkcji i nie mniejszej doskonałości przyjaciele
  4 Przed    |              dobroczynny autor łaskawie nie przestrzegł, śmiałby się
  5 Przed    |         ułatwienie trudności, o których nie wie, tłumaczenie zawiłości,
  6 Przed    |         tłumaczenie zawiłości, o której nie słyszał. Cóż zatem nastąpić
  7 Przed    |                 może? Oto, przerażony i nie wiedzący, czego się trzymać,
  8 Przed    |               tak pożytecznego dzieła - nie mógł tego na sobie przewieść,
  9 Przed    |          przypadkowego tego manuskryptu nie wyraził.~Są melancholiczne
 10 Przed    |  niewdzięcznością żelaznego wieku tego. Nie chwali się autor w żałobnej
 11 Przed    |                  Szkoda, że się dawniej nie urodził.~Tantae-ne animis
 12 Przed    |                 Jeszcze ich dzieła nikt nie czytał, już oni zoilów łają.
 13 Przed    |                 ich aprobować i wielbić nie będą.~Jest jeszcze rodzaj
 14 Przed    |        nieodpuszczonym. Radziłbym takim nie pisać; ale choroba pisania
 15 Przed    |                jeszczem był tej książki nie skończył, a już kilka nowych
 16 Przed    |           łaskawy sąd czytelnika; jeśli nie, zasmucę się, ale będę pisał.~ ~
 17 Ksieg,  1|                spowiedź, ani panegiryk. Nie dla próżnej chwały ani dla
 18 Ksieg,  1|             szlacheckim; którego roku,, nie wyrażam, bo to się na nic
 19 Ksieg,  1|                 bo to się na nic nikomu nie zda; do mojej historii chronologia
 20 Ksieg,  1|             mniej potrzebna, a mnie też nie bardzo milo przypominać
 21 Ksieg,  1|                mówić o moim wychowaniu, nie od rzeczy zda mi się namienić
 22 Ksieg,  1|                przeciwna cnocie fortuna nie pozwoliła dojść tego stopnia;
 23 Ksieg,  1|              dobra dusza". Nic on o tym nie wiedział, co robili Grecy
 24 Ksieg,  1|          powiadał; tak dalece, iż u nas nie tylko wieś, ale i sposoby
 25 Ksieg,  1|          szczery, przyjacielski; i choć nie umiał cnót definiować, umiał
 26 Ksieg,  1|        teraźniejszych talentach brakło. Nie obchodziło ją to bynajmniej
 27 Ksieg,  1|            wieku poruczać dzieci osobom nie mającym żadnego oświecenia.
 28 Ksieg,  1|                żebym gusłom i zabobonom nie wierzył lub wykorzenił bojaźń
 29 Ksieg,  1|                siedząc, jeszcze się był nie upił; księdzu lektorowi
 30 Ksieg,  1|            mówiącemu o upiorach wierzyć nie chciał. To mi wstręt do
 31 Ksieg,  1|           zaczęło czynić, iż się ze mną nie tak jak drudzy bawił; a
 32 Ksieg,  1|                rzekła natenczas i ledwo nie słowo w słowo jej dyskurs
 33 Ksieg,  1|             dotąd ani pisać, ani czytać nie umie; ale nie będziesz nas
 34 Ksieg,  1|                ani czytać nie umie; ale nie będziesz nas z mężem moim
 35 Ksieg,  1|          opowiem przyczyny, dla których nie chcieliśmy się spieszyć
 36 Ksieg,  1|                 stracona, powetować się nie może. Trudno też znaleźć
 37 Ksieg,  1|                tego przedtem w Polszcze nie bywało. Co na to odpowiadała
 38 Ksieg,  1|                na to odpowiadała matka, nie pamiętam; to onem i dobrze
 39 Ksieg,  2|               sytuacją. Przez siedm lat nie tak wychowania, jak pieszczot
 40 Ksieg,  2|          pieszczot domowych byłem wolen nie tylko od nauki, ale od najmniejszego
 41 Ksieg,  2|           którego wysłany byłem: nauka. Nie mogłem ją mianować dobrem,
 42 Ksieg,  2|                 wnosiłem więc sobie, iż nie może być, tylko przykra
 43 Ksieg,  2|              tylko przykra i dolegliwa. Nie widziawszy przedtem nikogo
 44 Ksieg,  2|             starszych zasadzona, iż się nie uczą. Przymnażało umartwienia
 45 Ksieg,  2|                wszystkie obowiązki, aby nie folgował: wchodził w wielkie
 46 Ksieg,  2|                wszystko, co się działo, nie bez rzewnego płaczu opowiedziałem.
 47 Ksieg,  2|          rodziców moich: pieścił, gdzie nie było potrzeba, bił, kiedy
 48 Ksieg,  2|               było potrzeba, bił, kiedy nie należało. Wziąwszy na koniec
 49 Ksieg,  2|         przyczyną mniej uważanych, lecz nie mniej szkodliwych konsekwencji.~
 50 Ksieg,  2|         przyświadczał, iż mi już szkoły nie były potrzebne. Dołożyli
 51 Ksieg,  2|                  Zrazu ten sposób życia nie bardzo się był matce mojej
 52 Ksieg,  2|             awantur taić; drugie jeżeli nie usprawiedliwiać, przynajmniej
 53 Ksieg,  2|                 do nas, żadnego wstrętu nie pokazał i już zaczynałem
 54 Ksieg,  2| przedsięwzięciem, iż tego, com obiecał, nie wykonam. Czyli się ogłosiła
 55 Ksieg,  2|         uważałem, rozrywki z nimi, choć nie tak ochocze i wrzaskliwe
 56 Ksieg,  2|          odpędzeniu dawnego nauczyciela nie trafiał się naprędce drugi,
 57 Ksieg,  2|                 w moim wieku kawalerowi nie łacmskiego, jak dla żaków,
 58 Ksieg,  3|                się dobrze ze wszystkimi nie poznał, oznaczone były pokazywaniem
 59 Ksieg,  3|            staraliśmy się o to, aby się nie pokazać grubianami i prostakami
 60 Ksieg,  3|         markizem, prosił jednak, aby go nie czczono tym tytułem, dla
 61 Ksieg,  3|                 ale uproszony na koniec nie bez wielu poprzedzających
 62 Ksieg,  3|              darowizn, odkrył nam ledwo nie najjaśniejsze urodzenie
 63 Ksieg,  3|             wszystkie obowiązki, aby go nie wydawać; gdy się albowiem
 64 Ksieg,  3|                 pociechy matka moja, iż nie szukając daleko, taki skarb
 65 Ksieg,  3|                roztropności sąsiadkom i nie wiedzieć, jakim sposobem,
 66 Ksieg,  3|             pospozycji, iż kto go umie, nie może się w uczciwej kompanii
 67 Ksieg,  3|             edukacji najmnieszej rzeczy nie zrozumiał, a może i moja
 68 Ksieg,  3|        doświadczeniu sentymentów serca, nie przepominając jednak francuskiego
 69 Ksieg,  3|        sentymentów, i wspaniałości mieć nie można. ~Zostawił był w domu
 70 Ksieg,  3|                  iż waszmość pana ledwo nie więcej niż z gruntu sentymentów
 71 Ksieg,  3|              cóż jest gramatyka, jeżeli nie zbiór reguł? Porzuć waszmość
 72 Ksieg,  3|            konwersacji z równymi sobie; nie będziesz więc waszmość pan
 73 Ksieg,  4|          ROZDZIAŁ CZWARTY~Wprawiony już nie tylko w rozumienie, ale
 74 Ksieg,  4|            mówienie po francusku, żebym nie tylko coraz bardziej wzmacniał
 75 Ksieg,  4|                romanse Cyrusa i Klelii. Nie przestraszyła mnie bynajmniej
 76 Ksieg,  4|                 bohaterstwa napełniony, nie mając jeszcze żadnej Dorynny
 77 Ksieg,  4|            Czemuż się nade mną zlitować nie chcesz, kochana Julianno?
 78 Ksieg,  4|               gotowym, byleś mnie tylko nie chciała tak niemiłosiernie
 79 Ksieg,  4|             mnie oczy poniosą...~- Ach! nie czyń mi waszmość pan tej
 80 Ksieg,  4|           heroiczne okrzyki zdobywał. - Nie rozumiem - rzekła dalej -
 81 Ksieg,  4|          sieroctwie matką mi się staje!~Nie wiem, czyli tak osobliwy
 82 Ksieg,  4|                była gwałtem z rąk moich nie wydarła się, rozumiem, iż
 83 Ksieg,  4|          awantury. Respekt nadzwyczajny nie pozwolił mi dalej sprzeciwiać
 84 Ksieg,  4|               mogły na myśl, oryginały, nie opuściłem najmniejszej okoliczności
 85 Ksieg,  4|            Julianny, lubo była wyborna, nie nader wielką czyniła we
 86 Ksieg,  4|                 już prawdziwe obiektum, nie zatrudniało się fantastycznymi
 87 Ksieg,  5|                 jako piękność prawdziwa nie potrzebuje przysad, tak
 88 Ksieg,  5|               styk mój prosty i szczery nie wyrównałby żądaniu mojemu.~
 89 Ksieg,  5|                żądaniu mojemu.~Julianna nie miała tego blasku płci,
 90 Ksieg,  5|              romanse - lilie zawstydza; nie chcę ja różom ani liliom
 91 Ksieg,  5|              czarne, lubo żywe i pełne, nie bujało przecie na wszystkie
 92 Ksieg,  5|              się dla tych przywar innym nie podobała - mnie przypadła
 93 Ksieg,  5|              przyszedł, jeżeli Julianny nie zobaczę, i gdym się o nią
 94 Ksieg,  5|            kilka niedziel z łóżka wstać nie mogłem. Przez czas słabości
 95 Ksieg,  5|           pomieszanie, żem ust otworzyć nie śmiał; przezwyciężając jednakże
 96 Ksieg,  5|                się zdobyła odpowiedź:~- Nie zdaje mi się, aby to było
 97 Ksieg,  5|             które by mu nic więcej może nie przyniosło nad prawdziwe
 98 Ksieg,  5|             przywiązanie i wdzięczność. Nie taję się, że bym była szczęśliwą;
 99 Ksieg,  5|            czyniłem definicję Julianny. Nie wiem, czy się domyśliła
100 Ksieg,  5|                zakonnych i żadnej w tym nie używając afektacji, w potocznym
101 Ksieg,  5|                byłem wymownym, iż gdyby nie była wiadoma matce przyczyna
102 Ksieg,  5|                   przedsięwzięta podróż nie wzięłaby skutku.~Przyszedł
103 Ksieg,  5|              melancholia zdrowiu mojemu nie zaszkodziła, chcąc uczynić
104 Ksieg,  5|                 od wuja mego, pan Damon nie był odłączony od mego towarzystwa,
105 Ksieg,  6|           których się stosował interes, nie zastałem i krewny mój aż
106 Ksieg,  6|               mieście bawić umyśliła.~- Nie przyjmuje w dom swój, tylko
107 Ksieg,  6|                 tu bytności przed nikim nie wspominał.~Wziąwszy więc
108 Ksieg,  6|                 fantazją, pierwszy krok nie bez wewnętrznego wzruszenia
109 Ksieg,  6|             Jeden z czterech ichmościów nie dał się długo rozmowom szerzyć
110 Ksieg,  6|          przybyłego do kompanii gościa. Nie mogłem tego na sobie przewieść,
111 Ksieg,  6|               ochoczej gospodyni zdrowa nie wypił, a gdy obeszły rzęsiste
112 Ksieg,  6|         wczorajszego wymownym uczyniła. Nie mógł się wypowiedzieć pan
113 Ksieg,  6|        pieniędzmi, tak dalece, iż gdyby nie znajomy w mieście kredyt
114 Ksieg,  6|          szczęśliwy, w kartach zyskować nie może. Byłbym z całego serca
115 Ksieg,  6|                baronowej i jej pociech; nie obchodzić zaś tych uroczystości
116 Ksieg,  6|           nazwał go oszustem i filutem. Nie mogąc wytrzymać tej zniewagi
117 Ksieg,  6|                bagnety ucinać zamyślam, nie wiem, pałaszem czyli berdyszem
118 Ksieg,  6|                 się dalej ze mną stało, nie pamiętam; to wiem, iż gdym
119 Ksieg,  6|               pani baronowej, ale i tej nie zastano; pokazało się albowiem
120 Ksieg,  7|             wyrozumienia, iż akcje moje nie miały aprobacji. Bojąc się
121 Ksieg,  7|             nauczony doświadczeniem, iż nie masz takowej w dzieciach
122 Ksieg,  7|               której by miłość rodziców nie mogła przezwyciężyć.~Osiadłem
123 Ksieg,  7|          polskim, nawet żeby być mogły, nie wierzyłem temu mając w świeżej
124 Ksieg,  7|          parafii nikt przed nią w ławce nie siedział; w procesji podczas
125 Ksieg,  7|                 wielu potyczkach mężny, nie tym się zaszczycał, ale
126 Ksieg,  7|                  mężnym, sprawiedliwym.~Nie miałem co odpowiedzieć na
127 Ksieg,  8|                           ROZDZIAŁ ÓSMY~Nie było jeszcze doszło do wiadomości
128 Ksieg,  8|             swoim korzystał. Z początku nie śmiałem o tym wspominać,
129 Ksieg,  8|                 prosto do matki rekursu nie uczynili, gdym dobrą porę
130 Ksieg,  8|                 rady plenipotenta swego nie zapłacić dłużnikom, ale
131 Ksieg,  8|              przestępstwa; i tak, czyli nie umiejąc, czyli nie chcąc
132 Ksieg,  8|                czyli nie umiejąc, czyli nie chcąc czynić różnicy między
133 Ksieg,  8|               napojony. Julianny w domu nie było; jużem był wynalazł
134 Ksieg,  8|         przekonanym u siebie, że mi nic nie brakowało do wytworności;
135 Ksieg,  8|            mówić począł:~- Rozumiem, iż nie będziesz mi waszmość pan
136 Ksieg,  8|            myśląc jedynie o wyżywieniu, nie mieli czasu myśleć o mojej
137 Ksieg,  8|        błogosławieństwa nic mi na drogę nie dali. Udałem się na służbę
138 Ksieg,  8|               uczeni na fortunę skarżą? Nie dla innej przyczyny cierpią,
139 Ksieg,  8|             przyczyny cierpią, tylko iż nie umieją swego towaru sprzedać.
140 Ksieg,  8|           Minęły te czasy albo ich może nie było (czemu ja najbardziej
141 Ksieg,  8|             talenta, ale większa sztuka nie mając talentów ujść za doskonałego.
142 Ksieg,  8|           talentów ujść za doskonałego. Nie będę waszmość pana bawił
143 Ksieg,  8|             przymiot dawniejszymi czasy nie był potrzebny, teraz konieczny.
144 Ksieg,  8|                czasu znaleźć dla siebie nie możesz; pytany, od kogo
145 Ksieg,  8|             waszmość panu pole otworzy, nie obawiając się świadków i
146 Ksieg,  8|                z męstwem swoim popisać. Nie od rzeczy będzie i to, gdy
147 Ksieg,  8|               parę pistoletów, choćby i nie nabitych, i w tejże samej
148 Ksieg,  8|              pana z tej strony zagadną. Nie rozumiej waszmość pan, żeby
149 Ksieg,  8|                w głębokie spekulizacje. Nie tak to trudno zostać filozofem,