Part,  Chapter

 1 Przed    |     Drudzy skarżą się na zdradę, że mimo ich wolą manuskrypt
 2 Przed    |   robiemy książki jak zegarki, a że ich dobroć od grubości najbardziej
 3 Przed    |      inaczej domyślić czytelnik, że książka do nabożeństwa na
 4 Przed    |     miałby był statuy... Szkoda, że się dawniej nie urodził.~
 5 Ksieg,  1|      będzie, niech wie zawczasu, że to ani spowiedź, ani panegiryk.
 6 Ksieg,  1|        się może w pokrewieństwie ze wszystkimi panującymi familiami
 7 Ksieg,  1|  konsyderacji już był przyszedł, że go podano ostatnim kandydatem
 8 Ksieg,  1|         z nim upić. Stąd poszło, że się i inwentarz zmniejszył,
 9 Ksieg,  1|         łatwo wnieść sobie może, że jeb na wielu teraźniejszych
10 Ksieg,  1|    rzekła mu w szczerości ducha, że woli prostacką cnotę niż
11 Ksieg,  1|         kłamstwa. Uważałem i to, że jak wieczorne rozmowy były
12 Ksieg,  1|       tym bardziej iż widziałem, że go rodzice moi bardzo szanowali;
13 Ksieg,  1|     niego zaczęło czynić, iż się ze mną nie tak jak drudzy bawił;
14 Ksieg,  1|          gdy ci powiem szczerze, że nasz Mikołajek dotąd ani
15 Ksieg,  1|         w tym uczyniono skrupuł, że mnie na zgubę moją pieści,
16 Ksieg,  1|      edukacją dla tej przyczyny, że tego przedtem w Polszcze
17 Ksieg,  1|          i dobrze pamiętać będę, że po długich utarczkach, troskach,
18 Ksieg,  2|         ręce kańczuczek, prawda, że mały i cienki, ale jakem
19 Ksieg,  2|        ja ci za to płacę!~Co się ze mną działo, jakem truchlał,
20 Ksieg,  2|        pana, obchodził się zrazu ze mną dyskretnie, ale wziąwszy
21 Ksieg,  2|      natychmiast ustawicznie się ze mną bawili ludzie roztropni,
22 Ksieg,  2|         i wstęp do nowych zabaw.~Że zaś po odpędzeniu dawnego
23 Ksieg,  3|       guwernora, póki się dobrze ze wszystkimi nie poznał, oznaczone
24 Ksieg,  3|          który lubo nam objawił, że był markizem, prosił jednak,
25 Ksieg,  3|         jako domowy przyjaciel i ze wszech miar dystyngwowany
26 Ksieg,  3|     skarb w domu swoim znalazła; że zaś ten sekret trochę jej
27 Ksieg,  3|    inszych lekcji nad ustawiczną ze mną konwersacją; z niej
28 Ksieg,  5|    słabość tak ją przestraszyła, że zemdloną ledwo się było
29 Ksieg,  5|    głosem~- Mamże mieć nadzieję, że moja, niedyskretna może,
30 Ksieg,  5|       wdzięczność. Nie taję się, że bym była szczęśliwą; ale
31 Ksieg,  5|   szczęśliwą; ale lepiej będzie, że mnie powinność uczyni nieszczęśliwą
32 Ksieg,  6|        podróż do cudzych krajów; że zaś te miasto dość było
33 Ksieg,  6|        pobojowisku.~Co się dalej ze mną stało, nie pamiętam;
34 Ksieg,  6|       Niech każdy osądzi, co się ze mną wtenczas działo, gdym
35 Ksieg,  7| Aleksandrze Wielkim. Zadziwiony, że się mogła w języku polskim
36 Ksieg,  7|         mocnym przedsięwzięciem, że ją będę czytał; jakoż tegoż
37 Ksieg,  7|          poczęła, gdym na koniec ze łzami o to nalegał, dała
38 Ksieg,  8|      pierwszy raz przyjeżdżający ze wsi do stołecznego miasta
39 Ksieg,  8|        był przekonanym u siebie, że mi nic nie brakowało do
40 Ksieg,  8|        waszmość pan miał za złe, że świeżo na to wielkie teatrum
41 Ksieg,  8|      jeszcze lepszą; inaczej się ze mną stało. Urodziłem się,
42 Ksieg,  8|      niewczesnej przystojności. "Że synogarlice wiecznie płaczą,
43 Ksieg,  8|     czasem z uśmiechem powiedaj, że to interes domowy, małej