Part,  Chapter

 1 Ksieg,  1|           kobiet opowiedała, co się jej śniło; a z ich tłumaczeń
 2 Ksieg,  1|             ledwo nie słowo w słowo jej dyskurs pamiętam:~- Podobno
 3 Ksieg,  1|            jako była bogobojna, gdy jej w tym uczyniono skrupuł,
 4 Ksieg,  3|            że zaś ten sekret trochę jej na sercu ciężał, jako ostrożna
 5 Ksieg,  4|             się być boginią. Padłem jej do nóg, łzami oblewając
 6 Ksieg,  4|             do nóg, łzami oblewając jej ręce; uczyniłem protestacją
 7 Ksieg,  4|            mi dalej sprzeciwiać się jej rozkazom.~Zostałem na tymże
 8 Ksieg,  4|         impresją. Przyzwyczajony do jej widoku, zachowywałem się
 9 Ksieg,  4|            za moim przybyciem twarz jej się zarumieniła i skorom
10 Ksieg,  4|           iżem niedyskrecją moją na jej gniew zasłużył, i tak mnie
11 Ksieg,  4|             się przecie ustawicznie jej postać wdzięczna i miła.~
12 Ksieg,  5|           co najbardziej przymilało jej postać, była skromność przedziwna
13 Ksieg,  5|  odpowiedzią, otwierałem usta chcąc jej niewczesną delikatność przełamać,
14 Ksieg,  6| introdukowanym, staraj się, żebyś o jej tu bytności przed nikim
15 Ksieg,  6|            się kartami, a jam był w jej partii. Oprócz ustawicznej
16 Ksieg,  6|            jejmość pani baronowej i jej pociech; nie obchodzić zaś
17 Ksieg,  7|           szły słowa oporem; a gdym jej padł do nóg, płacz ją wydał.
18 Ksieg,  7|           Jam, rozrzewniony, pomógł jej płakać i na tym się skończyło,
19 Ksieg,  7|              a matka, informowana o jej złości, kazała ją spalić.~
20 Ksieg,  7|           tego, o różnych, które za jej czasów bywały, awatrturach,
21 Ksieg,  7|       zwykły, taka była przemożność jej reputacji, iż nawet pani
22 Ksieg,  7|             całej kompanii, jako za jej czasów w Warszawie i damy,
23 Ksieg,  7|        Kaloandra wiernego. Gdym się jej spytał, czyli ten kawaler
24 Ksieg,  8|             upatrzył, opowiedziałem jej wszystko szczerze. Odpuściwszy
25 Ksieg,  8|          dłużnikom, ale delikatność jej sumnienia me chciała zostawować
26 Ksieg,  8|        wierzę), żeby cnotę szukano: jej się za szczęściem ubiegać