Part,  Chapter

   1 Ksieg,  2|         najgorsza, kozaczek bandurzysta 1, wziąwszy na drogę bolesny
   2 Ksieg,  4|           potrzebną jegomość pan Damon, abyśmy się udali do ksiąg miłosnomoralnych.
   3 Ksieg,  4|            gdzie mnie oczy poniosą...~- Ach! nie czyń mi waszmość pan
   4 Ksieg,  2|              zacząłem odbierać domowych adoracje; sam pan dyrektor przyświadczał,
   5 Ksieg,  6|              słowa przyszło do tego, iż adwersarz jegomość pana Damona nazwał
   6 Ksieg,  2|                 aby sobie zasługiwać na afekt braterski i wspierać zadziedziczałą
   7 Ksieg,  5|               żadnej w tym nie używając afektacji, w potocznym dyskursie spytała
   8 Ksieg,  8|        galantomia. Rozwodzić się więc z afektami, wzdychać, płakać, cierpliwie
   9 Ksieg,  6|             przyjmuje w dom swój, tylko afidowanych przyjaciół, i waszmość pan,
  10 Ksieg,  8|             Pomaga i to w kompaniach do akceptacji, gdy w dyskursie potocznym
  11 Ksieg,  7|              jednak do wyrozumienia, iż akcje moje nie miały aprobacji.
  12 Ksieg,  1|                 szkołach, nawet kupiono alamentarz i tablice do pisania. Bolało
  13 Ksieg,  2|               powtarzając owe wiersze z alamentarza: "Różdżką Duch Święty dziateczki
  14 Ksieg,  1|                 sedentaria, którą i nad alamentarzem mieć trzeba. Potem, jak
  15 Ksieg,  7|                 ten kawaler tak jak mój Aleksander latał po powietrzu i bił
  16 Ksieg,  7|            znalazłem w kącie historią o Aleksandrze Wielkim. Zadziwiony, że
  17 Ksieg,  1|         panującymi familiami w Europie; alem ja od tej próżności daleki.
  18 Ksieg,  4|             bezsenne nocy dla wielkiego Alkandra Iub wiernej Mandany. Duchem
  19 Ksieg,  8|    przystojności, modestii, sekretu, iż amant, który sobie cel swojego
  20 Ksieg,  5|           Gdybym chciał na wzór inszych amantów opisać piękność tej, którąm
  21 Ksieg,  2|                się wprzód opatrzywszy w amunicją piwną, miodową, winną i
  22 Ksieg,  8|             jeździł już naówczas karetą angielską na resorach s, a osie uginały
  23 Ksieg,  8|                 wiek oświecony; tak jak angielskie fraki, i filozofia w modę
  24 Przed    |          dawniej nie urodził.~Tantae-ne animis coelestibus irae?~Są (mówię
  25 Ksieg,  5|          powinność uczyni nieszczęśliwą aniżeli niewdzięczną. Przestańmy
  26 Ksieg,  8|                było nieustannie czytać, aplikować się i wchodzić w głębokie
  27 Ksieg,  1|                 koleją obfite życzenia, aprekacje i proroctwa; a mój ojciec
  28 Przed    |            ułożyłem. Jeżeli ta znajdzie aprobacją, wdzięcznie przyjmę łaskawy
  29 Ksieg,  7|                 iż akcje moje nie miały aprobacji. Bojąc się złego w domu
  30 Przed    |          głupimi ci wszyscy, którzy ich aprobować i wielbić nie będą.~Jest
  31 Ksieg,  1|             niewiast. Niedobrze jeszcze artykulowane słowa tłumaczyły piastunki
  32 Ksieg,  8|             razem z nim pojechaliśmy na asamble.~ ~
  33 Przed    |                na złe czasy trafił, a w Atenach i w Rzymie miałby był statuy...
  34 Ksieg,  5|                 matka, czy postrzegła w atencjach moich więcej niż grzeczność,
  35 Ksieg,  3|       grzeczności ogólnej ku wszystkim, atencji osobliwe dla matki mojej.
  36 Ksieg,  8|             Ludwika XIV we Francji albo Augusta II w Polszcze. Reguły sentymentowe
  37 Przed    |           drukarz, który mimo wiadomość autora przedmowę napisał; jest
  38 Przed    |          najbardziej panuje, gdy kunszt autorski został rzemiosłem. Bardzo
  39 Ksieg,  6|             powszechna, z naszym jednak awantażem, albowiem przeciwnik jegomości
  40 Ksieg,  2|                 umieli niektóre z moich awantur taić; drugie jeżeli nie
  41 Ksieg,  2|               się ogłosiła w okolicy ta awantura, czyli obwieszczono umyślnie
  42 Ksieg,  6|           albowiem naówczas, iż to była awanturnica, od niedawnego czasu w tym
  43 Ksieg,  7|            matka moja wiadomość o mojej awanturze; i list; którym w dni kilka
  44 Ksieg,  7|             które za jej czasów bywały, awatrturach, o grzeczności dam, o galantomii
  45 Ksieg,  6|                miast wyprawić umyśliła, ażebym tym lepiej rzeczy wykierował.
  46 Ksieg,  6|         wyjechał opowiedziawszy wprzód, ażem ja go już był uprzedził
  47 Przed    |        literackiego handlu służą, łatwo baczny czytelnik domyślić się może.~
  48 Ksieg,  6|           wszystkich w tym punkcie, gdy bagnety ucinać zamyślam, nie wiem,
  49 Ksieg,  1|               mi do tego czasu w głowie baki i straszne powieści, którychem
  50 Ksieg,  2|                a co najgorsza, kozaczek bandurzysta 1, wziąwszy na drogę bolesny
  51 Ksieg,  8|             Przejęło mnie wskróś takowe barbarzyństwo i zbrzydziwszy wieś do ostatka,
  52 Ksieg,  6|             mieście znajomą sobie damę, baronową de Grankendorff, która urodzeniem
  53 Ksieg,  6|          niedawnego czasu w tym mieście bawiąca, która kilku młodzieży powabami
  54 Ksieg,  2|               ten urząd w domu u siebie bawiącego kawalera rodem z Francji,
  55 Ksieg,  6|            kilka niedziel w tym mieście bawić umyśliła.~- Nie przyjmuje
  56 Ksieg,  3|            ROZDZIAŁ TRZECI~Pierwsze dni bawienia jegomości pana guwernora,
  57 Ksieg,  2|      natychmiast ustawicznie się ze mną bawili ludzie roztropni, uczeni
  58 Przed    |                 aprobować i wielbić nie będą.~Jest jeszcze rodzaj jeden
  59 Ksieg,  6|                nie wiem, pałaszem czyli berdyszem w głowę cięty, padłem bez
  60 Ksieg,  8|             uczęszczanie z tymi, którzy bezkrwawymi pojedynkami zasłużyli sobie
  61 Ksieg,  8|           przyczyną szkody ubogim; mogę bezpiecznie mówić "ubogim", bo to byli
  62 Ksieg,  4|               ulżył. Noc ta była prawie bezsenna; Julianna, raz w takiej
  63 Ksieg,  4|               zawiłej intrygi, trawiłem bezsenne nocy dla wielkiego Alkandra
  64 Ksieg,  5|           powiem więc z prosta, iż była biała, rumieniec miała piękny,
  65 Ksieg,  6|                 w którym znajdowała się białogłowa jedna podeszła i córek dwie
  66 Ksieg,  2|          Różdżką Duch Święty dziateczki bić radzi" etc. ; te przedziwne
  67 Ksieg,  5|               matki, gdy raptem skręcić bieg łódki chciałem, ta się tak
  68 Ksieg,  8|                  tuż przy węzełkach e i bielidle, księgi pana Rousseau, filozoficzne
  69 Ksieg,  2|            zawołał na pana dyrektora:~- Bijże, bo ja ci za to płacę!~Co
  70 Ksieg,  8|                 zacząwszy wrzuć w ogień bilet tak nieznacznie i ostrożnie,
  71 Przed    |           wielką ich duszy wspaniałość, biorę jednak śmiałość dać im radę,
  72 Ksieg,  6|               Stał się rozruch wielki i bitwa powszechna, z naszym jednak
  73 Przed    |               Niekontenci z szczególnej bitwy, wyzywają wszystkich przeświadczonych',
  74 Ksieg,  7|                 list napisał przyznając błąd i zupełną odmianę życia
  75 Ksieg,  5|                 Julianna nie miała tego blasku płci, która - jak mówi romanse -
  76 Ksieg,  8|         wytworności; ale wywiódł mnie z błędu jeden poufały od dwóch dni
  77 Ksieg,  7|           jejmość pani podstolina, dość bliska krewna matki mojej; ta niegdyś
  78 Ksieg,  8|                 rodzicielskiego; oprócz błogosławieństwa nic mi na drogę nie dali.
  79 Ksieg,  1|                 troskach, pożegnaniach, błogosławieństwach, na koniec rzewliwym płaczu
  80 Ksieg,  5|                zamęściu szukać posagu i bogatej wyprawy fest to upodlać
  81 Ksieg,  4|              przecie, uskarżałem się na bogi i ażeby mogło powtarzać
  82 Ksieg,  6|          pozyskałem serce jednej z tych bogiń, która mnie była dnia wczorajszego
  83 Ksieg,  4|                punkcie zdała mi się być boginią. Padłem jej do nóg, łzami
  84 Ksieg,  1|                matkę; jednak, jako była bogobojna, gdy jej w tym uczyniono
  85 Ksieg,  4|                 wiernej Mandany. Duchem bohaterstwa napełniony, nie mając jeszcze
  86 Ksieg,  1|               widzisz, niezmiernie jest bojaźliwe: gdybyśmy mu dyrektora dali,
  87 Ksieg,  2|           zabicie w pojedynku pod samym bokiem królewskim w Wersalu pierwszego
  88 Ksieg,  1|        alamentarz i tablice do pisania. Bolało to niezmiernie matkę; jednak,
  89 Ksieg,  6|                około południa z ciężkim bólem głowy, gdy piłem herbatkę,
  90 Ksieg,  5|              należało.~Rozrzewniony tak bolesną, a niemniej pożądaną odpowiedzią,
  91 Ksieg,  3|              Paryżu wskazowano.~- U nas bowiem w Paryżu - dodał - język
  92 Ksieg,  2|                to dla poratowania (broń Boże choroby) zdrowia mojego.~
  93 Ksieg,  1|                   Podobno się zdziwisz, braciszku, gdy ci powiem szczerze,
  94 Ksieg,  8|                 u siebie, że mi nic nie brakowało do wytworności; ale wywiódł
  95 Ksieg,  1|               się, iż przyjechał do nas brat matki mojej, człowiek urzędem,
  96 Ksieg,  5|             mniemała, kochaniu, za radą brata swego umyśliła mnie wysłać
  97 Ksieg,  2|               sobie zasługiwać na afekt braterski i wspierać zadziedziczałą
  98 Ksieg,  2|         apteczki, a to dla poratowania (broń Boże choroby) zdrowia mojego.~
  99 Ksieg,  5|                wpół prawie nieżywego na brzeg wynieśli.~Gdym pierwszy
 100 Ksieg,  5|                 tymczasem, obaczywszy u brzegu małą łódkę, wsiadłem w nią
 101 Ksieg,  7|               wózku gryfami zaprzężonym bujał po powietrzu; przecież przyznać
 102 Ksieg,  5|                  lubo żywe i pełne, nie bujało przecie na wszystkie strony
 103 Ksieg,  1|            Gabriel Doświadczyński niósł buńczuk przed Rafałem Granowskim,
 104 Ksieg,  6|        rozmawiali. Uderzyła mnie w oczy butelka wina szampańskiego, którąm
 105 Ksieg,  8|                ganią, myśl, jak chcesz, byleby osobliwie, kiedy niekiedy
 106 Ksieg,  4|                 ciebie uczynić gotowym, byleś mnie tylko nie chciała tak
 107 Ksieg,  6|          uroczystości wiązaniem i ucztą byłoby to wykroczyć przeciw wspaniałości
 108 Ksieg,  5|            kształt Diany, wdzięk Wenery byłyby zapewne na placu. Ale jako
 109 Ksieg,  5|           wdzięczność. Nie taję się, że bym była szczęśliwą; ale lepiej
 110 Ksieg,  1|              takiego człowieka, jakiego byśmy chcieli mieć do jego edukacji;
 111 Ksieg,  2|                 całą, a dość przewlokłą bytność wuja mego me obaczył, ale
 112 Ksieg,  6|              staraj się, żebyś o jej tu bytności przed nikim nie wspominał.~
 113 Przed    |         późniejszych wieków.~Wielorakie bywają przyczyny pobudzające autorów
 114 Ksieg,  7|                 matki mojej; ta niegdyś bywała u dworu, a co większa, raz
 115 Ksieg,  1|                 przedtem w Polszcze nie bywało. Co na to odpowiadała matka,
 116 Ksieg,  6|             zyskować nie może. Byłbym z całego serca gry przestał, ale
 117 Ksieg,  7|                cudu przyczyną, iż przez cały miesiąc wiodłem życie przykładne
 118 Przed    |         współtowarzysz tego przezacnego cechu, jeszczem był tej książki
 119 Ksieg,  6|                Po pierwszych ukłonach i ceremoniach odezwała się gospodyni,
 120 Ksieg,  6|               powiedał, iż grając raz w chapankę z kardynałem de Fleury,
 121 Ksieg,  7|               niewiadomości niż z złego charakteru. Więcej mi dopomogła miłość
 122 Ksieg,  2|                moje psy gończe, legawe, charty, kondysi co do jednego już
 123 Przed    |        francuski), w pokorne przedmowie chcą zmiękczyć i przeprosić rozgniewanego,
 124 Ksieg,  1|              przyczyny, dla których nie chcieliśmy się spieszyć z jego nauką.
 125 Ksieg,  8|           wzbudziło we mnie nieznacznie chęć do kontynuowania sentymentowej,
 126 Ksieg,  7|             przywiązaniem, ja z szczerą chęcią poprawy, nauczony doświadczeniem,
 127 Ksieg,  2|             nauki, ale od najmniejszego chęciom moim sprzeciwienia się;
 128 Ksieg,  2|             szkół, do których jechałem. Chłopiec do posługi w domu i szkole -
 129 Ksieg,  8|                dyskursy śmiałe, obmowa, chlubienie się z mniemanego szczęścia,
 130 Ksieg,  5|           uprzedzało cudze spojźrzenia; chód był pomiarkowany, choć letki;
 131 Ksieg,  4|          imienia, która trefunkiem prze chodząc się po tym lasku, właśnie
 132 Ksieg,  7|            obiadem, a czasem i dwa razy chodził, gdym po wódce pierniczków
 133 Ksieg,  5|                 wyszły na przechadzkę i chodziły w cieniu drzew zasadzonych
 134 Przed    |          Radziłbym takim nie pisać; ale choroba pisania jest nieuleczona.~
 135 Ksieg,  2|              dla poratowania (broń Boże choroby) zdrowia mojego.~W wigilią
 136 Ksieg,  1|              nie zda; do mojej historii chronologia mniej potrzebna, a mnie
 137 Ksieg,  8|                 waszmość pan rozumiesz: chwal tylko, co drudzy ganią,
 138 Przed    |               żelaznego wieku tego. Nie chwali się autor w żałobnej swojej
 139 Ksieg,  1|              panegiryk. Nie dla próżnej chwały ani dla upokorzenia mojego
 140 Ksieg,  2|                 przeszłe, przecież szły ciągle i coraz nieznacznie dawały
 141 Ksieg,  3|        nabierania prezencji i fantazji, ciągnie się i kontynuuje probowaniem
 142 Ksieg,  4|                czasu spoczynku, żebym w cichości zgryzotę serca ulżył. Noc
 143 Ksieg,  6|                często albowiem z nim po cichu rozmawiali. Uderzyła mnie
 144 Ksieg,  4|                 Rozkaż!... wszystko dla ciebie uczynić gotowym, byleś mnie
 145 Ksieg,  5|                łóżku położono. Szukałem ciekawie, skorom do siebie przyszedł,
 146 Ksieg,  5|                przechadzkę i chodziły w cieniu drzew zasadzonych na grobli;
 147 Ksieg,  2|           kańczuczek, prawda, że mały i cienki, ale jakem sam potem sprobował,
 148 Ksieg,  8|                 Nie dla innej przyczyny cierpią, tylko iż nie umieją swego
 149 Ksieg,  1|            natenczas powtarzał, iż miło cierpieć dla kochane, ojczyzny.~Matka
 150 Ksieg,  6|                trzeba do domu powracać. Cieszył mnie w takowym utrapieniu
 151 Ksieg,  6|                 czyli berdyszem w głowę cięty, padłem bez zmysłów na pobojowisku.~
 152 Ksieg,  3|              sekret trochę jej na sercu ciężał, jako ostrożna i wielce
 153 Ksieg,  2|         Pierwszy raz dopiero poznawałem ciężar podległości; oddalałem się
 154 Ksieg,  8|                  a osie uginały się pod ciężarem sążnistych hajduków. Wziął
 155 Ksieg,  5|                 Na koniec, westchnąwszy ciężko, na tę się zdobyła odpowiedź:~-
 156 Ksieg,  5|            nieraz pogrążonego, z wielką ciężkością i hazardem wpół prawie nieżywego
 157 Ksieg,  6|         jegomości pana Damona dostawszy ciosu padł na ziemię. Po długiej
 158 Ksieg,  2|          umyślnie, chcąc ukryć wielkość cnienia swojego: inaczej, poznany,
 159 Ksieg,  1|             podsędkostwa, ale przeciwna cnocie fortuna nie pozwoliła dojść
 160 Ksieg,  1|         przyjacielski; i choć nie umiał cnót definiować, umiał je pełnić.
 161 Ksieg,  8|                przy modestii lepiej się cnota wydaje? Fałsz to wierutny.
 162 Ksieg,  8|           Dlaczegóż się, proszę, ludzie cnotliwi, zacni, przystojni, uczeni
 163 Ksieg,  6|                powzięła.~Uczęszczaliśmy codziennie do tego domu tak wielce
 164 Przed    |               urodził.~Tantae-ne animis coelestibus irae?~Są (mówię z żalem)
 165 Ksieg,  8|              pan podwojewodzy obiecując córkę, prosząc o zapis i ostrzegając
 166 Ksieg,  6|                 jejmość panna baronówna coś męce niż dobrą przyjaźń
 167 Ksieg,  5|               smutny rozstania naszego. Cośmy wzajemnie ucierpieli, wieleśmy
 168 Ksieg,  8|         niezgrabność moją ziemiańską do cudnej udatności kawalerów stołecznych,
 169 Ksieg,  7|           przykładnej matki takiego był cudu przyczyną, iż przez cały
 170 Ksieg,  7|               gdym po wódce pierniczków cukrowych szukał, znalazłem w kącie
 171 Ksieg,  4|                  rozumiem, iż cokolwiek Cyrus Mandanie, Hippolit Julii
 172 Ksieg,  2|              natenczas pierwszy raz, na cytacie, powtarzając owe wiersze
 173 Ksieg,  8|             osoby będziesz waszmość pan cytował i wspominał poufale: byłem
 174 Ksieg,  5|              przedziwna w ułożeniu. Oko czarne, lubo żywe i pełne, nie
 175 Ksieg,  1|             były zwyczajnie o upiorach, czarownicach i strachach, tak ranne o
 176 Ksieg,  3|           przyznać należy, iż w krótkim czasie dość dobrze pojmować, dalej
 177 Ksieg,  7|            kolędy, zawżdy ją najpierwej czcił i mianował, a chociaż te
 178 Ksieg,  3|               prosił jednak, aby go nie czczono tym tytułem, dla lepszego
 179 Ksieg,  1|                 i jeżeli co zasłyszał o Czechu i Lechu, to chyba w parafii
 180 Ksieg,  4|                byłem ponury i zamyślony czekając czasu spoczynku, żebym w
 181 Ksieg,  5|               jam w nią oczy wlepiwszy, czekał wyroku szczęścia lub nieszczęścia
 182 Przed    |                do kładzenia przedmów na czele pisma swojego. Jedni, fałszywej
 183 Ksieg,  8|                 albo ich może nie było (czemu ja najbardziej wierzę),
 184 Ksieg,  4|             począłem żałosnym głosem:~- Czemuż się nade mną zlitować nie
 185 Ksieg,  1|               wojski, miecznik, łowczy, cześnik, podstoli, sześćdziesiątletnie
 186 Ksieg,  6|                gnębiły mój worek bardzo częste, a jakby na przemiany kolejno
 187 Ksieg,  1|              gdyby niebudził ich ojciec częstymi kielichy. Orzeźwieni naówczas,
 188 Ksieg,  8|              wysłała do Warszawy.~Każdy człek młody pierwszy raz przyjeżdżający
 189 Ksieg,  8|                  Trzeba, mospanie, mieć czoło miedziane, kto chce co na
 190 Ksieg,  6|                 i gdy ruszony wyskoczył czopek, pienistym winem zaczął
 191 Ksieg,  6|          jeszcze zostało mu się w zysku czterdzieści tysięcy. Na dobitkę zaś
 192 Ksieg,  6|             wtenczas działo, gdym tylko cztery mury zastał i tę niepocieszną
 193 Ksieg,  4|              oczy poniosą...~- Ach! nie czyń mi waszmość pan tej krzywdy -
 194 Przed    |                czytelnika, te i podobne czynią mu konfidencje.~Nieznacznie
 195 Przed    |                ich był porwany. Trzeci, czyniąc zadosyć rozkazom starszych,
 196 Ksieg,  2|               tylo dwoje. Od tego czasu czynił kolejno zadosyć obowiązkom
 197 Ksieg,  4|               wyborna, nie nader wielką czyniła we mnie impresją. Przyzwyczajony
 198 Ksieg,  5|                 małżonce, i nieznacznie czyniłem definicję Julianny. Nie
 199 Ksieg,  8|             bilety nosi, a waszmość pan czytaj je niby z dystrakcją, uskarżaj
 200 Przed    |                 może z tragedii, płakał czytając komedie, książkę do nabożeństwa
 201 Przed    |               ludzi, pełni kompasji nad czytającym gminem, raczą się upodlać
 202 Ksieg,  4|                 tych; które w romansach czytałem przy każdym pierwszym poznaniu.~
 203 Ksieg,  7|         Warszawie i damy, i kawalerowie czytali Kaloandra wiernego. Gdym
 204 Przed    |             żeby ukontentowania swego z czytania przypadkowego tego manuskryptu
 205 Ksieg,  7|                wszcząwszy raz dyskurs o czytaniu ksiąg, powiedała całej kompanii,
 206 Ksieg,  5|            którąm ukochał, fatygowałbym czytelników zbyt przeciągłym wyobrażeniem;
 207 Ksieg,  5|               znajdzie odpuszczenie?... Czyż wiarę pozyskam, gdy to,
 208 Przed    |             zadosyć rozkazom starszych, dając księgę do druku uczynili
 209 Przed    |               ale z przyzwoitą modestią daje do wyrozumienia, iż na złe
 210 Ksieg,  2|                drugi, a wuj tymczasem w daleką podróż odjechał, wyperswadowała
 211 Ksieg,  1|                alem ja od tej próżności daleki. Niesiecki nas w swoim herbarzu
 212 Ksieg,  6|                 zaś te miasto dość było dalekie od domu naszego, dany mi
 213 Ksieg,  3|             matka moja, iż nie szukając daleko, taki skarb w domu swoim
 214 Ksieg,  1|                  a mój ojciec płakał.~W dalszym czasów przeciągu nieraz
 215 Ksieg,  8|            waszmość pan w posiedzeniu z damami będziesz, niech laufer raz
 216 Ksieg,  6|             tymże mieście znajomą sobie damę, baronową de Grankendorff,
 217 Ksieg,  6|               się dowiedzieć o zbiegłym Damonie, ale usiłowania moje były
 218 Ksieg,  3|              ofiarowałem jegomości panu Damonowi, aby mi z niej lekcje dawać
 219 Ksieg,  2|              świadkiem instrukcji onemu danej; i wtenczas poznałem, jak
 220 Ksieg,  8|           Chciał więcej mówić, ale znać dano, iż już czas jechania; z
 221 Ksieg,  6|                dalekie od domu naszego, dany mi był list do jednego z
 222 Ksieg,  8|      instrumentem mojego szczęścia; ten dar natury utrzymywałem i pielęgnowałem
 223 Przed    |                czytelnika. Starania ich daremne: W zepsutym i zupełnie skażonym
 224 Ksieg,  8|           szczerze. Odpuściwszy więcej, darowała mniej. Kazała napisać do
 225 Ksieg,  3|               bez wielu poprzedzających darowizn, odkrył nam ledwo nie najjaśniejsze
 226 Ksieg,  2|               przekupieni obietnicami i datkiem domowi umieli niektóre z
 227 Ksieg,  6|               początku dość politycznie dawali sobie do wyrozumienia wzajemne
 228 Ksieg,  2|              ciągle i coraz nieznacznie dawały okazją i wstęp do nowych
 229 Ksieg,  2|             podstarościego, dobrze mi z dawna znajmy, prawie rówiennik
 230 Ksieg,  2|             zabaw.~Że zaś po odpędzeniu dawnego nauczyciela nie trafiał
 231 Ksieg,  8|             jeszcze może kochają się po dawnemu, u nas, w Warszawie, nawet
 232 Przed    |                statuy... Szkoda, że się dawniej nie urodził.~Tantae-ne animis
 233 Ksieg,  8|           filozofa. Trzeci ten przymiot dawniejszymi czasy nie był potrzebny,
 234 Ksieg,  6|             mieście kredyt matki mojej, dawno by już było trzeba do domu
 235 Ksieg,  2|                 ichmościów - żadnegom z dawnych kompanów przez całą, a dość
 236 Ksieg,  8|            niekiedy z religii zażartuj, decyduj śmiele a gadaj głośno; przyrzekam,
 237 Ksieg,  5|                  i nieznacznie czyniłem definicję Julianny. Nie wiem, czy
 238 Ksieg,  1|    przyjacielski; i choć nie umiał cnót definiować, umiał je pełnić. Z tej
 239 Ksieg,  1|              tej jednak nieumiejętności definiowania pochodziło, iż się był względem
 240 Przed    |                naówczas przed-mowa jest delikatną dzieła pochwałą; żeby zaś
 241 Ksieg,  1|                  Najprzód, dziecię jest delikatne, słabe, mogłaby mu zaszkodzić
 242 Ksieg,  5|           uczęszczać do miłego, a teraz deszcze szacowniejszego laska. Bojąc
 243 Ksieg,  5|                 perły i rubiny, kształt Diany, wdzięk Wenery byłyby zapewne
 244 Ksieg,  8|             chce co na świecie wskórać.~Dlaczegóż się, proszę, ludzie cnotliwi,
 245 Ksieg,  2|             karą, jam na nią zasłużył i dlatego mnie do szkół wiozą.~Długo
 246 Ksieg,  5|          dyskurs zaczął.~Szukałem przez długi czas sposobnej okazji do
 247 Ksieg,  1|             dobrze pamiętać będę, że po długich utarczkach, troskach, pożegnaniach,
 248 Ksieg,  6|                ciosu padł na ziemię. Po długiej utarczce tamci tył podali;
 249 Ksieg,  8|                  bojąc się jednak, żeby dłużnicy prosto do matki rekursu
 250 Ksieg,  8|         plenipotenta swego nie zapłacić dłużnikom, ale delikatność jej sumnienia
 251 Ksieg,  3|         stronach me widzianej.~Po kilku dniach, gdy go matka moja usilnie
 252 Ksieg,  4|       ustawicznie w oczach i gdy przede dniem zmożone powieki sen zamknął,
 253 Ksieg,  6|                czterdzieści tysięcy. Na dobitkę zaś pocieszenia przydał
 254 Przed    |           książki jak zegarki, a że ich dobroć od grubości najbardziej
 255 Przed    |               powątpiewaniu; i gdyby go dobroczynny autor łaskawie nie przestrzegł,
 256 Ksieg,  1|              mościwego pana i kochanego dobrodzieja.~Z jaką radością moją, a
 257 Ksieg,  5|               moich. Widząc raz matkę w dobrym humorze, rozmawiającą o
 258 Ksieg,  2|         szkodliwych konsekwencji.~Jużem dochodził lat szesnastu, gdym odebrał
 259 Ksieg,  3|                 U nas bowiem w Paryżu - dodał - język łaciński w takowej
 260 Ksieg,  7|         musiałem, żeby zaczętego dzieła dokończyć. Jużem był doszedł rozdziału
 261 Ksieg,  2|               może być, tylko przykra i dolegliwa. Nie widziawszy przedtem
 262 Ksieg,  2|              szkoły nie były potrzebne. Dołożyli się do tak rozsądnego zdania
 263 Ksieg,  1|             wielką natarczywością ganił domową edukacją dla tej przyczyny,
 264 Ksieg,  2|          pieszczot matki, od pochlebstw domowników. Najbardziej jednak (jak
 265 Ksieg,  5|             Julianny. Nie wiem, czy się domyśliła fortelu mojego matka, czy
 266 Ksieg,  4|         komukolwiek czynić przykrość, a dopieroż synowi tej, która w moim
 267 Ksieg,  8|                 spokojnych, może wielce dopomóc. Za powrotem z cudzych krajów
 268 Ksieg,  7|            obaczenia jedynaka najwięcej dopomógł; poznałem to doświadczeniem;
 269 Ksieg,  4|                nie mając jeszcze żadnej Dorynny lub Kleomiry, wzdychałem
 270 Przed    |              dystynkcji i nie mniejszej doskonałości przyjaciele przymusili ich
 271 Ksieg,  5|         Jutiannę wydały: pod pretekstem doskonalszej edukacji postanowiła odwieźć
 272 Ksieg,  7|           ustanawiasz zacność kawalerów doskonałych. Kaloander, lubo w wielu
 273 Ksieg,  1|                pomieścił; i mnie samemu dostało się czytać w jednym starym
 274 Ksieg,  6|        przeciwnik jegomości pana Damona dostawszy ciosu padł na ziemię. Po
 275 Ksieg,  3|     wspaniałości umysłu, kończy się zaś doświadczaniem sentymentów serca.~Przyznać
 276 Ksieg,  2|             człowiek młody, bez żadnego doświadczenia, sam się jeszcze uczący,
 277 Ksieg,  3|                 w wspaniałości umysłu i doświadczeniu sentymentów serca, nie przepominając
 278 Ksieg,  1|           gliniańskiego rokoszu Gabriel Doświadczyński niósł buńczuk przed Rafałem
 279 Ksieg,  2|                popularnością sławę domu Doświadczyńskich.~Na tym więc fundamencie,
 280 Ksieg,  8|          ROZDZIAŁ ÓSMY~Nie było jeszcze doszło do wiadomości matki mojej,
 281 Ksieg,  5|           zemdloną ledwo się było można dotrzeźwić: teraz dla nabrania sił
 282 Ksieg,  3|          przystoi, zacnego zaś panięcia dowcip regułami zacieśniony na
 283 Ksieg,  3|               się nam zdała być piękna, dowcipna i pożyteczna, iż z ochotą
 284 Ksieg,  3|                naszych, a już się nawet dowiedział o tym od pewnego podufałego
 285 Przed    |                obudwom literat, który - dowiedziawszy się o przyszłym na świat
 286 Ksieg,  6|                czynić starania, aby się dowiedzieć o zbiegłym Damonie, ale
 287 Ksieg,  7|                  ale sam jego przydomek dowodzi, iż nienaruszona raz ulubionej
 288 Ksieg,  7|                 najżywszych sentymentów dozgonna trwałość -to emu nadało
 289 Ksieg,  8|             małżeńskiego, albo zostawał dozgonnym prawie niewolnikiem osoby
 290 Ksieg,  8|           prosząc o zapis i ostrzegając dożywocie. Przejęło mnie wskróś takowe
 291 Ksieg,  1|             cokolwiek też przed nimi na drugich mówić; a gdy brakło okazji,
 292 Ksieg,  1|                tak ranne o snach: jedna drugiej z kobiet opowiedała, co
 293 Przed    |           przyjaciela zgwałcił; jest to drukarz, który mimo wiadomość autora
 294 Ksieg,  5|            wstręt nadzwyczajny rzuciłem drżącym głosem~- Mamże mieć nadzieję,
 295 Ksieg,  2|                 działo, jakem truchlał, drżał, płakał, dorozumieć się
 296 Ksieg,  5|         przechadzkę i chodziły w cieniu drzew zasadzonych na grobli; ja
 297 Ksieg,  4|             rozmawiać począł z rzeczką, drzewami i pagórki; zgoła, kopiując
 298 Ksieg,  2|            rzeczy zapomniał, uchyliwszy drzwi zawołał na pana dyrektora:~-
 299 Ksieg,  2|                 z alamentarza: "Różdżką Duch Święty dziateczki bić radzi"
 300 Ksieg,  1|                  rzekła mu w szczerości ducha, że woli prostacką cnotę
 301 Ksieg,  2|            wtenczas poznałem, jak dobre dusze sposobne są do przyjęcia
 302 Przed    |                 wielbiąc tak wielką ich duszy wspaniałość, biorę jednak
 303 Ksieg,  6|       białogłowa jedna podeszła i córek dwie tej damy. Po pierwszych
 304 Ksieg,  8|                z błędu jeden poufały od dwóch dni po pierwszym poznaniu
 305 Ksieg,  2|                niewinien, oddał mi tylo dwoje. Od tego czasu czynił kolejno
 306 Ksieg,  2|                Gość w domu pożądany, we dwójnasób powiększone zacząłem odbierać
 307 Ksieg,  3|                go pod wielkim zaklęciem dwom tylko wypróbowanej roztropności
 308 Ksieg,  1|                albowiem, jako każdego z dworskich obyczaje niewiasty krytykowały,
 309 Ksieg,  2|           drugie wyprawione na jarmark; dworzanom podziękowano, a co najgorsza,
 310 Ksieg,  7|             Jużem był doszedł rozdziału dwudziestego, a przeto znajdowałem się
 311 Ksieg,  2|                zawołany do ojca z panem dyrektorem, byłem świadkiem instrukcji
 312 Ksieg,  3|                 wszyscy jednak tę mieli dyskrecją, iż tylko w prywatnych posiedzeniach
 313 Ksieg,  3|                  jako ostrożna i wielce dyskretna, powierzyła go pod wielkim
 314 Ksieg,  2|              obchodził się zrazu ze mną dyskretnie, ale wziąwszy sam w swojej
 315 Ksieg,  8|                się w stanie prowadzenia dyskursu, gdy waszmość pana z tej
 316 Ksieg,  8|          korzystał. Gdyby człowiek mógł dysponować urodzeniem swoim, byłbym
 317 Ksieg,  8|           waszmość pan czytaj je niby z dystrakcją, uskarżaj się, iż momentu
 318 Ksieg,  6|                 za honor przyjmować tak dystyngowanego kawalera; prezentowała mnie
 319 Ksieg,  6|         instrukcją, jak mam sobie w tak dystyngwowanej kompanii postępować, uzbrojony
 320 Ksieg,  3|             przyjaciel i ze wszech miar dystyngwowany kawaler.~Ledwo mogła utaić
 321 Ksieg,  7|                i mianował, a chociaż te dystynkcje nieskończenie parafianów
 322 Przed    |            prosił), jako pewni wielkiej dystynkcji i nie mniejszej doskonałości
 323 Ksieg,  2|       alamentarza: "Różdżką Duch Święty dziateczki bić radzi" etc. ; te przedziwne
 324 Ksieg,  1|        niemowlęcym nawet wieku poruczać dzieci osobom nie mającym żadnego
 325 Ksieg,  7|   doświadczeniem, iż nie masz takowej w dzieciach zdrożności, której by miłość
 326 Ksieg,  1|                 z jego nauką. Najprzód, dziecię jest delikatne, słabe, mogłaby
 327 Ksieg,  2|       wyrozumienia, iż leżeli się tknie dziecięcia, i służbę straci, i skórą
 328 Ksieg,  1|                 ojczyzny.~Matka moja, z dzieciństwa wychowana na wsi, dla odpustu
 329 Ksieg,  5|             jedyny tak znacznej fortuny dziedzic do takowego brał się postanowienia,
 330 Ksieg,  1|                mówienia i myślenia były dziedziczne. Wreszcie, był to człowiek
 331 Przed    |            płakać? historia, żeby stare dzieje wiedzieć? Byłby zapewne
 332 Ksieg,  8|        walecznych rycerzów; opowiadanie dzieł marsowych i hazardów, w
 333 Przed    |                 mniej potrzebnych, jest dziełem późniejszych wieków.~Wielorakie
 334 Ksieg,  5|               czyli zaziębienia tak był dzielny , iż przez kilka niedziel
 335 Ksieg,  6|                 tego czasu i w tryszaka dziewiątki mnie mijały, i w mariasza
 336 Ksieg,  1|              mieć zbyt surowe maksymy i dzikość niejaką, obrażającą oczy
 337 Ksieg,  6|              panny baronównej, ale mnie dziwiła odmiana szczęścia w karty:
 338 Ksieg,  7|                 przeczytałem pół karty.~Dziwiły mnie niesłychane awantury,
 339 Ksieg,  1|        tłumaczyły piastunki i niańki za dziwnie roztropne odpowiedzi; te
 340 Ksieg,  1|           rodzice moi bardzo szanowali; dziwowałem się, iż dwa dni u nas siedząc,
 341 Ksieg,  8|           gotowalni, tuż przy węzełkach e i bielidle, księgi pana
 342 Ksieg,  4|                 i ażeby mogło powtarzać echo żałosne jęczenia, nieraz
 343 Ksieg,  8|             wytworny, ekwipaż gustowny, ekspens rozrzutna. Gdy waszmość
 344 Ksieg,  7|             którego mi mój pan guwernor eksplikował, prosiłem ją po obiedzie,
 345 Ksieg,  8|              szczęścia, strój wytworny, ekwipaż gustowny, ekspens rozrzutna.
 346 Przed    |         melancholiczne pióra; te stylem elegii jęczą nad niewiadomością,
 347 Ksieg,  1|                 a ustawiczne na sejmiki elekcyjne i gospodarskie peregrynacje
 348 Ksieg,  4|           nabierać pierwsze sentymentów elementa, osądził za rzecz potrzebną
 349 Ksieg,  7|       sentymentów dozgonna trwałość -to emu nadało imię wiernego; imię
 350 Ksieg,  6|                i upewnił, iż pozyskałem estywacją matki, a starsza jejmość
 351 Ksieg,  1|       wszystkimi panującymi familiami w Europie; alem ja od tej próżności
 352 Ksieg,  8|                lepiej się cnota wydaje? Fałsz to wierutny. Minęły te czasy
 353 Przed    |             czele pisma swojego. Jedni, fałszywej rnodestii pełni, zwierzają
 354 Ksieg,  1|                ze wszystkimi panującymi familiami w Europie; alem ja od tej
 355 Ksieg,  4|           obiektum, nie zatrudniało się fantastycznymi awanturami.~Gdym do domu
 356 Ksieg,  3|               od nabierania prezencji i fantazji, ciągnie się i kontynuuje
 357 Ksieg,  1|             zostawił w umyśle ojcowskim fatalną impresją. Coraz dyskurs
 358 Ksieg,  5|           piękność tej, którąm ukochał, fatygowałbym czytelników zbyt przeciągłym
 359 Ksieg,  5|                posagu i bogatej wyprawy fest to upodlać tak święte związki;
 360 Ksieg,  8|               pierwszy czym efronteria, fiesta wolne, dyskursy śmiałe,
 361 Ksieg,  8|                Nie tak to trudno zostać filozofem, jak waszmość pan rozumiesz:
 362 Ksieg,  8|                 jak angielskie fraki, i filozofia w modę weszła. U najmodniejszych
 363 Ksieg,  8|         bielidle, księgi pana Rousseau, filozoficzne dzieła Woltera i inne podobnego
 364 Ksieg,  6|             Damona nazwał go oszustem i filutem. Nie mogąc wytrzymać tej
 365 Ksieg,  6|                chapankę z kardynałem de Fleury, przez jedną noc przegrał
 366 Ksieg,  2|            wszystkie obowiązki, aby nie folgował: wchodził w wielkie pochwały
 367 Ksieg,  5|                 wiem, czy się domyśliła fortelu mojego matka, czy postrzegła
 368 Ksieg,  1|      podsędkostwa, ale przeciwna cnocie fortuna nie pozwoliła dojść tego
 369 Ksieg,  8|            zacni, przystojni, uczeni na fortunę skarżą? Nie dla innej przyczyny
 370 Ksieg,  5|                iżby jedyny tak znacznej fortuny dziedzic do takowego brał
 371 Ksieg,  8|           oświecony; tak jak angielskie fraki, i filozofia w modę weszła.
 372 Ksieg,  7|               czytać książkę pogańską i framasońską. Przestraszony takimi słowy,
 373 Ksieg,  3|                w domu mój wuj gramatykę francuską; tę nazajutrz rano ofiarowałem
 374 Ksieg,  7|                Damona, iż w samym tylko francuskim języku wszystkie umiejętności
 375 Ksieg,  8|                stojący w kącie pałasz z furdymentem.~Co do trzeciego punktu,
 376 Ksieg,  1|          sławnego gliniańskiego rokoszu Gabriel Doświadczyński niósł buńczuk
 377 Ksieg,  8|              zażartuj, decyduj śmiele a gadaj głośno; przyrzekam, iż ujdziesz
 378 Ksieg,  3|         prywatnych posiedzeniach o nich gadali. Byli niektórzy małowierni,
 379 Ksieg,  4|             bliskiego rezydencji naszej gaiku.~Raz gdym właśnie najżałośniejszy
 380 Ksieg,  8|             pozyskać trojaką reputacją: galantoma, junaka i filozofa. Trzeci
 381 Ksieg,  8|          warsztatach modna teraz panuje galantomia. Rozwodzić się więc z afektami,
 382 Ksieg,  8|                 teraz odmienny od owych galantów czasu Ludwika XIV we Francji
 383 Ksieg,  8|                  chwal tylko, co drudzy ganią, myśl, jak chcesz, byleby
 384 Ksieg,  1|                 z wielką natarczywością ganił domową edukacją dla tej
 385 Ksieg,  1|             niezmiernie jest bojaźliwe: gdybyśmy mu dyrektora dali, straciłoby
 386 Ksieg,  7|               Wszedłzy raz do apteczki, gdziem według starodawnego zwyczaju
 387 Ksieg,  6|                a gdym się spytał, gdzie gestem, dowiedziałem się, iż byłem
 388 Ksieg,  8|              aplikować się i wchodzić w głębokie spekulizacje. Nie tak to
 389 Ksieg,  1|               iż podczas owego sławnego gliniańskiego rokoszu Gabriel Doświadczyński
 390 Ksieg,  8|                 trzeba albo medytować o głodzie nad marnościami świata tego.
 391 Ksieg,  8|                  decyduj śmiele a gadaj głośno; przyrzekam, iż ujdziesz
 392 Ksieg,  4|                  W domu oprócz Heloizy, Głosu synogarlicy i Ołtarzyka
 393 Ksieg,  6|              pałaszem czyli berdyszem w głowę cięty, padłem bez zmysłów
 394 Ksieg,  1|                Tkwią mi do tego czasu w głowie baki i straszne powieści,
 395 Ksieg,  6|                południa z ciężkim bólem głowy, gdy piłem herbatkę, dowiedziałem
 396 Przed    |         płochych, letkich, zazdrosnych, głupich. Są zaś przeświadczonymi,
 397 Przed    |                  płochymi, zazdrosnymi, głupimi ci wszyscy, którzy ich aprobować
 398 Przed    |                 kompasji nad czytającym gminem, raczą się upodlać i zniżać
 399 Ksieg,  6|           Oprócz ustawicznej przegranej gnębiły mój worek bardzo częste,
 400 Ksieg,  4|                niedyskrecją moją na jej gniew zasłużył, i tak mnie ta
 401 Przed    |                młyna olbrzymy robią. Ci gniewają się prorockim duchem. Jeszcze
 402 Ksieg,  6|                 obeszły rzęsiste koleje godnej konsolacji , pomyślnych
 403 Ksieg,  2|              mojej opiszę, niech mi się godzi zastanowić nad niektórymi
 404 Ksieg,  2|                 oznajmując, iż moje psy gończe, legawe, charty, kondysi
 405 Ksieg,  6|                tamci tył podali; ja ich goniąc wyparowałem na ulicę; obskoczony
 406 Ksieg,  7|                dyskursy wzięła zupełnie górę nad całym sąsiedztwem: w
 407 Ksieg,  8|          zaczynać począł, zagadł mnie z góry jegomość pan podwojewodzy
 408 Ksieg,  2|                 piwną, miodową, winną i gorzałczaną, zacząłem być rad w domu
 409 Ksieg,  8|        synogarlice wiecznie płaczą, tym gorzej dla synogarlic" - mówiła
 410 Ksieg,  2|          pochlebna perspektywa swobody. Gość w domu pożądany, we dwójnasób
 411 Ksieg,  1|       ustawiczne na sejmiki elekcyjne i gospodarskie peregrynacje przy kresie
 412 Ksieg,  6|             niepocieszną od zdziwionego gospodarza nowinę, iż jegomość pan
 413 Ksieg,  7|         wszedłszy do mnie pewien często goszczący w domu naszym zakonnik a
 414 Ksieg,  8|              zastaniesz waszmość pan na gotowalni, tuż przy węzełkach e i
 415 Ksieg,  5|                 kilka wszystko już było gotowo do podróży.~ ~
 416 Ksieg,  4|             wszystko dla ciebie uczynić gotowym, byleś mnie tylko nie chciała
 417 Ksieg,  6|                sam o sobie powiedał, iż grając raz w chapankę z kardynałem
 418 Ksieg,  8|               poufale: byłem u hetmana, grałem z kanclerzem, polowałem
 419 Ksieg,  3|             umysł zacieśniają; cóż jest gramatyka, jeżeli nie zbiór reguł?
 420 Ksieg,  3|             Zostawił był w domu mój wuj gramatykę francuską; tę nazajutrz
 421 Ksieg,  4|              widoku, zachowywałem się w granicach należytego względem płci
 422 Ksieg,  6|                 sobie damę, baronową de Grankendorff, która urodzeniem Polka,
 423 Ksieg,  1|             niósł buńczuk przed Rafałem Granowskim, marszałkiem naówczas i
 424 Ksieg,  1|                 nie wiedział, co robili Grecy i Rzymianie, i jeżeli co
 425 Ksieg,  5|             cieniu drzew zasadzonych na grobli; ja tymczasem, obaczywszy
 426 Ksieg,  6|                  koło niej leżało kilka grów kart i wszystkie inne do
 427 Ksieg,  2|              dyrektor, pamiętniejszy na groźby pani niż rozkaz pana, obchodził
 428 Ksieg,  2|               mianować dobrem, bo mi mą grożono i obiecywano za karę; wnosiłem
 429 Ksieg,  8|                wzajemnie.~Postrzegły te grube w kochaniu defekta damy
 430 Ksieg,  3|                 to, aby się nie pokazać grubianami i prostakami w oczach jegomości
 431 Przed    |             zegarki, a że ich dobroć od grubości najbardziej zawisła, staramy
 432 Ksieg,  3|             pana ledwo nie więcej niż z gruntu sentymentów uczyć potrzeba.
 433 Ksieg,  6|             może. Byłbym z całego serca gry przestał, ale to było na
 434 Ksieg,  7|              morze spuszczał i na wózku gryfami zaprzężonym bujał po powietrzu;
 435 Przed    |               mogą - to, co nudzi, jest grzechem nieodpuszczonym. Radziłbym
 436 Ksieg,  8|        synogarlic" - mówiła mi niedawno grzeczna jedna i bardzo modna dama.
 437 Ksieg,  1|                woli prostacką cnotę niż grzeczne występki.~Pierwsze lata
 438 Ksieg,  5|              atencjach moich więcej niż grzeczność, czy oczy Jutiannę wydały:
 439 Ksieg,  1|               się z sobą pasować, żebym gusłom i zabobonom nie wierzył
 440 Ksieg,  1|                 wkradał się nieznacznie gust obmowy; słysząc albowiem,
 441 Ksieg,  8|                 strój wytworny, ekwipaż gustowny, ekspens rozrzutna. Gdy
 442 Ksieg,  7|            przyznać się muszę, iż srogi gwałt czynić obie musiałem, żeby
 443 Ksieg,  4|          miłości wiecznej; i gdyby była gwałtem z rąk moich nie wydarła
 444 Ksieg,  8|                 pod ciężarem sążnistych hajduków. Wziął do mnie serce i zaprosiwszy
 445 Przed    |               przedmowy do literackiego handlu służą, łatwo baczny czytelnik
 446 Ksieg,  8|           opowiadanie dzieł marsowych i hazardów, w wielu okolicznościach
 447 Ksieg,  4|         miłosnomoralnych. W domu oprócz Heloizy, Głosu synogarlicy i Ołtarzyka
 448 Ksieg,  1|           daleki. Niesiecki nas w swoim herbarzu na złość Paprockiemu i Okolskiemu
 449 Ksieg,  6|          ciężkim bólem głowy, gdy piłem herbatkę, dowiedziałem się od jegomości
 450 Ksieg,  2|              swego w nauce samego nawet Herkulesa przejdzie.~Sposób dalszy
 451 Przed    |                do druku uczynili ofiarę heroiczną posłuszeństwa; i jakby to
 452 Ksieg,  7|              znajdowałem się na połowie heroicznej pracy mojej, gdy wszedłszy
 453 Ksieg,  1|            znosił jednak pedogrę sercem heroicznym i kiedy mu czasem pofolgowała,
 454 Ksieg,  8|              wspominał poufale: byłem u hetmana, grałem z kanclerzem, polowałem
 455 Ksieg,  1|                  marszałkiem naówczas i hetmanem wielkim koronnym.~Nim zacznę
 456 Ksieg,  4|               cokolwiek Cyrus Mandanie, Hippolit Julii powiedział, wszystko
 457 Ksieg,  4|                rozdział czytał historii Hippolita, leżąc u stoku na miętkiej
 458 Ksieg,  4|           niezmierność tak przeciągłych historu; owszem, takiegom nabrał
 459 Przed    |         autorowie, którzy na wzór owego hiszpańskiego rycerza z wietrznego młyna
 460 Ksieg,  6|               gospodyni, iż ma sobie za honor przyjmować tak dystyngowanego
 461 Ksieg,  5|               Widząc raz matkę w dobrym humorze, rozmawiającą o przyszłym
 462 Ksieg,  3|               te żakowskie narzędzia, a idź torem wielkiego świata.
 463 Ksieg,  8|              nowym rzemieśle wyćwiczył, iem wkrótce przeszedł tych,
 464 Ksieg,  8|                 we Francji albo Augusta II w Polszcze. Reguły sentymentowe
 465 Ksieg,  4|               czyli natężona z romansów imaginacja ten we mnie w momencie sprawiła
 466 Ksieg,  4|              wychowannica tegoż właśnie imienia, która trefunkiem prze chodząc
 467 Ksieg,  2|                na koniec w dzień swoich imienin parę sukien od matki w podarunku,
 468 Ksieg,  6|          kolejno następujące urodziny i imieniny jejmość pani baronowej i
 469 Ksieg,  2|          przeciwnych skłonnościom swoim impresji. Najprzód albowiem, zlawszy
 470 Ksieg,  6|          niewczesne. Chciałem się o nim informować w domu jejmość pani baronowej,
 471 Ksieg,  7|            księgę do apteczki, a matka, informowana o jej złości, kazała ją
 472 Ksieg,  8|                 fortunę skarżą? Nie dla innej przyczyny cierpią, tylko
 473 Ksieg,  8|         zaprosiwszy na ostrygi, gdy się inni goście rozeszli, tak mówić
 474 Ksieg,  8|               kominku, pójdź do niego i inny dyskurs zacząwszy wrzuć
 475 Ksieg,  5|                 by się dla tych przywar innym nie podobała - mnie przypadła
 476 Ksieg,  2|              łacmskiego, jak dla żaków, inspektora, ale guwernora mieć potrzeba
 477 Ksieg,  6|                  Wziąwszy więc naprędce instrukcją, jak mam sobie w tak dystyngwowanej
 478 Ksieg,  2|             dyrektorem, byłem świadkiem instrukcji onemu danej; i wtenczas
 479 Ksieg,  8|           raźność i dobra fantazja była instrumentem mojego szczęścia; ten dar
 480 Ksieg,  7|                w języku polskim znaleźć insza jaka księga oprócz nabożnych,
 481 Przed    |     czytelnikowi, jaki miał cel, jakową intencją w pisaniu księgi swojej;
 482 Ksieg,  6|                 wsiadaniu, nagle zaszłe interesa przymusiły matkę moją do
 483 Ksieg,  6|                tam będziesz przeze mnie introdukowanym, staraj się, żebyś o jej
 484 Ksieg,  4|                koniecznie końca zawiłej intrygi, trawiłem bezsenne nocy
 485 Ksieg,  1|             upić. Stąd poszło, że się i inwentarz zmniejszył, i zdrowie nadwerężyło;
 486 Przed    |            Tantae-ne animis coelestibus irae?~Są (mówię z żalem) takowi
 487 Ksieg,  4|                 oczy. Niedobrze jeszcze istotnych romansów świadom, zdało
 488 Ksieg,  4|             nocy dla wielkiego Alkandra Iub wiernej Mandany. Duchem
 489 Ksieg,  8|               nabitych, i w tejże samej izbie albo wiszący, albo stojący
 490 Przed    |          częstokroć autor czytelnikowi, jaki miał cel, jakową intencją
 491 Ksieg,  5|               dalej wyliczać przymioty, jakie by chciałem znaleźć w przyszłej
 492 Ksieg,  1|          doskonałego takiego człowieka, jakiego byśmy chcieli mieć do jego
 493 Ksieg,  3|               sąsiadkom i nie wiedzieć, jakim sposobem, po całej okolicy
 494 Ksieg,  8|        przełożenia niektórych sposobów, jakimi można zyskać wziętość i
 495 Przed    |            czytelnikowi, jaki miał cel, jakową intencją w pisaniu księgi
 496 Ksieg,  2|               wsi, drugie wyprawione na jarmark; dworzanom podziękowano,
 497 Ksieg,  8|               śmielsze od nas, zrzuciły jarzmo niewczesnej przystojności. "
 498 Ksieg,  5|             strony ani zbyt pierzchliwą jaskrawością uprzedzało cudze spojźrzenia;
 499 Ksieg,  3|                 jednak najbardziej, gdy jaśnie i oczewiście matce mojej
 500 Ksieg,  1|             łatwo wnieść sobie może, że jeb na wielu teraźniejszych