Part

  1 1    |       zgadł, piękny projekt wcale się nie nadał:~Sułtan siostrę
  2 1    |           lecący z hałasem,~Śmiał się z rzeki; spokojnie płynęła
  3 1    |         ślepy kulawego, dobrze im się działo;~Ale że to ślepemu
  4 1    |           że to ślepemu nieznośne się zdało,~Iż musiał zawżdy
  5 1    |       JASTRZĄB~ ~Orzeł, nie chcąc się podłym polowaniem bawić,~
  6 1    |    podczas nabożeństwa.~Wtem, gdy się dymem kadzidł zbytecznych
  7 1    |         że mu rogi złocą,~Pysznił się tłusty baran, sam nie wiedział
  8 1    |         kałuży bagnistéj~Gniewała się na kryształ, że był przeźroczysty.~
  9 1    |          był przeźroczysty.~Modli się więc do słońca. Słońce zajaśniało,~
 10 1    |         Słońce zajaśniało,~Szklni się bryła, ale jej coraz ubywało;~
 11 1    |           wsiąkła w bagno i stała się błotem.~
 12 1    |        swojego wyprosił.~Zstarzał się. Aż z owego pańskiego pieścidła~
 13 1    |            ma swoje przywary;~Syn się męczył nad książką, stękał
 14 1    |     kompanom ustępował kości.~Gdy się więc dobroć taka rozgłosiła
 15 1    |    większe jeszcze względy,~Ażeby się na jego łasce nie zawiedli,~
 16 1    |     trzeci, i czwarty.~Widząc, że się podpaśli, lew, choć nieobżarty,~
 17 1    |          Nadszedł szczupak, robak się przed nim nie osiedział,~
 18 2    |         wszyscy drzymali,~Gniewał się wilk na liszkę, że niedźwiedzia
 19 2    |      Zwyciężył Marek Piotra; a że się zbogacił,~Ostatnie trzysta
 20 2    |             LEW I ZWIERZĘTA~ ~Gdy się wszystkie zwierzęta u lwa
 21 2    |         pracowity.~Rzekł lew, gdy się go wszyscy o zdanie pytali:~"
 22 2    |     Według mnie ten najlepszy, co się najmniej chwali".~
 23 2    |          pasterz owieczkę nad tym się rozwodził,~Jak wiele prac
 24 2    |    powtarzał woźnica:~"Nie dajcie się wyprzedzić tym, co są u
 25 2    |        tym, co są u lica".~Goniły się pod wieczór zacząwszy od
 26 2    |        nie wyżej leciała, nad nią się użalił;~Gdy to mówił, wpadł
 27 2    |          wpadł w świecę i w ogniu się spalił.~
 28 Treci|        drugi: "Suszą wolę".~Kiedy się więc z prośbami poczęli
 29 Treci|           swojej naturze,~Spaliło się w nizinie, wymokło na górze.~
 30 Treci|          ojciec rózgą dziecię, że się nie uczyło;~Gdy odszedł,
 31 Treci|     pacierze kończyła.~Obróciwszy się przeto z gniewem do dziewczyny,~
 32 Treci|   szczekał na złodzieja, całą noc się trudził;~Obili go nazajutrz,
 33 Treci|          zorze i świtanie,~Wkradł się strzelec pod drzewo; sowa
 34 Treci|       Ugrzązł wóz, ani ruszyć już się nie mógł w błocie;~Ustał
 35 Treci|        szczupły, ale własny".~Paw się dął, szklniące pióra gdy
 36 Treci|          w locie zoczył,~Rozśmiał się i przeleciał. Wrzasnął paw -
 37 Treci|          śmiech ptacy.~"Nie znają się - powtarzał - na rzeczach
 38 Treci|        rzeczach prostacy".~"Znają się - rzekł mu orzeł - wdzięk
 39 Treci|       gardzą przysadą i z dumnych się śmieją".~
 40 Treci|          jestem, co mogę".~Wprzód się rozśmiał, rzekł potem człeku
 41 Treci|          dać było kupcowi,~Kłamał się bardzo nisko atłas kitajowi.~
 42 Treci|          dług zapłacić, a dłużnik się wzbraniał,~Co rok się potem
 43 Treci|     dłużnik się wzbraniał,~Co rok się potem kitaj atłasowi kłaniał.~
 44 Treci|                    SKĄPY~ ~Chciał się skąpy obwiesić, że talera
 45 Treci|        być junakiem.~Jastrząb, że się z niejednym dobrze spotkał
 46 Treci|      Chciał sokoły wojować; śmiał się sokół lotny.~Na koniec z
 47 Treci|      siedzi, ledwo dyszy.~Odezwał się na koniec, rzekł do nich
 48 Treci|          będziem podnosić!"~Droży się wilk, na koniec dal się
 49 Treci|           się wilk, na koniec dal się im uprosić.~Jęły się więc
 50 Treci|          dal się im uprosić.~Jęły się więc roboty i tak pracowały,~
 51 Przyd|     chciał osiąść dom cały.~Zląkł się snycerz nad takim wdzięczności
 52 Przyd|         ręce i nogi - kloc został się klocem~
 53 Przyd|        króle i wyżniki.~Skończyła się chapanka, zaczęto grę inną,~
 54 Przyd|            Wielbił drzewo grzejąc się człowiek przy kominie.~Rzekło
 55 Przyd|                KONIEC~ ~Zmordował się na koniec ten, co bajki
 56 Przyd|        suknie - aż z bajki Prawda się odkryła".~
 57 Bajki|               ALEGORIA~ ~Wszędzie się znajdzie rozum, byle tylko
 58 Bajki|           pięknie, i wiele.~Jakoż się to wydało w Przewodnią Niedzielę.~
 59 Bajki|          kazaniu do karczmy rzecz się wytoczyła.~Pan wójt, co
 60 Bajki|       puste stanowiska~Nabujawszy się do sytu,~Wróciły do swego
 61 Bajki|          faworyt jejmości,~Ozwało się: "Jakeśmy tylko wylecieli,~
 62 Bajki|      zaniemieli,~W kąty każdy jął się cisnąć,~Żaden nie śmiał
 63 Bajki|          zowią słowikiem,~Odzywał się smutnym krzykiem.~Ale i
 64 Bajki|       mówią, matkę pogłaskało,~Że się tak pięknie udało;~Najbardziej,
 65 Bajki|     chociaż lot tak spory,~Uczcie się miłe dziatki i z tego pokory.~
 66 Bajki|        każdemu dał Pan Bóg rodzić się puchaczem".~
 67 Bajki| najmniejszy,~Trzy wilczki wadziły się, który z nich piękniejszy.~
 68 Bajki|             same w lesie~Wadzicie się!"~Więc one w powieść, jak
 69 Bajki|           Więc one w powieść, jak się rzecz działa.~Gdy wysłuchała:~"
 70 Bajki|         która szpeci.~Nasłuchałam się tego już to razy kilka,~
 71 Bajki|  będziecie tak w kupie~Dysputować się, głupie,~Wiecie, kto nie
 72 Bajki|       KONIE~ ~Koń maneżowy zszedł się z stadniczym,~Rzekł: "Tyś
 73 Drug |                     MYSZY~ ~Każdy się swoim zatrudnia kłopotem?~
 74 Drug |           Lepiej go udusić!"~Wtem się odezwał szczur szczwany,
 75 Drug |          nogą.~Ten ją winował,~Że się na niej psował;~Tamta, iż
 76 Drug |        Tamta, iż ją uciskał.~Wdał się w to szewc, co zyskał,~A
 77 Drug |      pokorze i trwodze~Kłaniający się nodze.~Gromiąc buta rzekł,
 78 Drug |           w robocie,~Młocie,~Choć się też raz nie znudzisz?"~I
 79 Drug |           dokuczasz, i sam próżno się trudzisz?"~"Alboż z ochoty~
 80 Drug |       pracy, trzasku, pożarze,~My się mściemy, on karze".~
 81 Drug |        Korzystając z swobody~Pasł się trawką, ziółkami w polu
 82 Drug |       Stanął... Słucha... Dziwuje się...~A gdy się coraz zbliżał
 83 Drug |              Dziwuje się...~A gdy się coraz zbliżał ów hałas,
 84 Drug |           Zając w nogi.~Wspojźrzy się poza siebie; aż tu psy i
 85 Drug |          wypadł na drogę, od psów się oddalił.~Spotkał konia,
 86 Drug |     Spotkał konia, prosi go, iżby się użalił:~"Weź mnie na grzbiet
 87 Drug |          pewną załogę".~Jakoż wół się nadarzył. "Ratuj, przyjacielu!"~
 88 Drug |  Znajdziesz, ale poczekaj i ukryj się w trawie,~Jałowica mnie
 89 Drug |        zjedzą zająca i owcę.~Udaj się do cielęcia, które się tu
 90 Drug |       Udaj się do cielęcia, które się tu pasie". -~"Jak ja ciebie
 91 Drug |        Jak ja ciebie mam wziąć na się,~Kiedy starsi nie wzięli?" -
 92 Drug |         zabił swoje cielę.~Trafia się to i nie w lesie, panowie
 93 Trzec|           pracę skrócić,~Starajmy się wóz wywrócić".~I tak się
 94 Trzec|          się wóz wywrócić".~I tak się stało,~Siano się w wozie
 95 Trzec|            I tak się stało,~Siano się w wozie zmaczało.~Ale czego
 96 Trzec|    uwolniły,~Wielbione były;~A że się to i w nocy, i krzyczeniem
 97 Trzec|         nowe dzieło:~W krzyczeniu się nie oszczędzić,~Lisy z łasa
 98 Trzec|     butelce.~I poty wrzało, aż go się pozbyło.~Ale cóż się wydarzyło?~
 99 Trzec|           go się pozbyło.~Ale cóż się wydarzyło?~Przez połowę
100 Czwar|           koguta dławił~Za to, iż się czynami zbyt złymi osławił.~
101 Czwar|     zwierzęta wszelakie,~A budzić się nie godzi,~Sen przerwany
102 Czwar|           żarliwej cnocie~I kiedy się jej dziwię,~Pozwól, niech
103 Czwar|         jej dziwię,~Pozwól, niech się też usprawiedliwię:~Mój
104 Czwar|        mnie chowają". -~"Na tobie się nie znają -~Rzekł kot. -
105 Czwar|         jeszcze gadał,~Dowiedział się o drugim, który na wsi mieszkał.~
106 Czwar|     kolegę odwiedzieć,~I od niego się dowiedzieć,~Co umiał i skąd
107 Czwar|           I MACIORA~ ~Złe to, gdy się podli szczycą.~Zeszła się
108 Czwar|         się podli szczycą.~Zeszła się raz świnia z lwicą,~Więc
109 Czwar|          łowić nie mogła,~Na taki się koncept wmogła.~Rzekła rybom: "
110 Czwar|           wiedziec chciały,~Czego się obawiać miały.~"Wczora~Z
111 Czwar|           rzekły ryby:~Wzdrygnęłą się czapla niby;~Dała się na
112 Czwar|  Wzdrygnęłą się czapla niby;~Dała się na koniec użyć,~Zaczęłą
113 Czwar|        pomału zjadając.~Zachciało się na koniec skosztować i raki.~
114 Czwar|        Postrzegł zdradę, o zemstę się zaraz pokusił.~Tak dobrze
115 Czwar|       KAŁAMARZ I PIÓRO~ ~Powadził się raz kałamarz na stoliku
116 Czwar|        ten, co ja pisał, rozśmiał sie z bajarzów.~Wieleż takich