Part

 1 1841-51|  skinienie~Stanie się niebo na ziemi,~Dzikiej niezgody zgasną
 2 1841-51|    twoje wejrzenie padnie,~Ten ziemi świeci na wieki,~W imieniu
 3 1841-51|      zapadał,~Co się po naszej ziemi rozwlekło -~Wszak i ty,
 4 1841-51|           A starzec z brodą do ziemi, dziad,~Musiał mieć chyba
 5 1841-51|           Ozwał się jakby spod ziemi głos.~ ~Starzec pod drzewem
 6 1841-51| nierady schodzi:~Z tak pięknej ziemi wyjść się nie godzi!~Chyba
 7 1841-51|     stoi,~Pójdźcie do wielkiej ziemi mojej! -~ ~Lecz szlachta
 8 1841-51|         W jednym pniu silnym w ziemi się łączą,~Jeden kwiat sypią
 9 1841-51|   wierni,~Krzyż się ogromny na ziemi czerni.~ ~Z krainy serbskiej,
10 1841-51|        krainy serbskiej, z tej ziemi bólu,~Sterczą mogiły w Kosowym
11 1841-51|       ja młodość na nie swojej ziemi.~ ~Kiedym szedł do ludzi,
12 1841-51|     nie powstanie.~Na dalekiej ziemi leży lud na pował,~Połamane
13 1852-60|       po ziemsku to, co nie ze ziemi?~ ~A tu w ogrodzie pod starą
14 1852-60|     bez nieba - albo człek bez ziemi,~I dziwne myśli snują się
15 1852-60|      drukowaną jeszcze Pieśń o ziemi~Tyś mi odczytał, najlichszemu
16 1852-60|         A jakoż śpiewać nam na ziemi cudzej,~A jako palce kłaść
17 1852-60|        źródło żywej wody,~Spod ziemi bijące?~Gdzie te myśli dziewki
18 1861-70|                   PIELGRZYM ZE ZIEMI UCISKU~ ~Na obcej ziemi
19 1861-70|        ZIEMI UCISKU~ ~Na obcej ziemi człowiek nieznajomy -~Kto,
20 1871-93|        na niebie, a Francja na ziemi.~ ~Schodzono skórznie, mundur,
21 1871-93|     żelaznej Eiffela~Od końców ziemi strąbionemu światu~Wielkością
22 1871-93|         Z wierzchołka wieży na ziemi obliczność~Świeci bóg nowy
23 1871-93|      Gdy była mowa o rodzinnej ziemi~I o przyszłości, Ludwik
24 1871-93|        niczem!~Czoło zorane ku ziemi się zniża,~Widomych kształtów