Part

 1 1841-51|       Zima idzie, liść opada,~Nim sioła zacichną,~Nocą pucka
 2 1841-51|     Woła: "Pódź, Marychno!"~ ~Nim ja ujrzę, nim zobaczę,~Kochaneczku,
 3 1841-51|    Marychno!"~ ~Nim ja ujrzę, nim zobaczę,~Kochaneczku, ciebie,~
 4 1841-51|     czarowna dziewico słońca,~Nim śmierci doświadczą chłodów,~
 5 1841-51|   kajdany słychać w głębinie.~Nim ucha dojdzie, i brzęk już
 6 1841-51|      mówi, żyje - oczyma.~Nad nim wysoko na świt słoneczny~
 7 1841-51|    już jej więcej nie stawię,~Nim na nieznany brzeg się przeprawię,~
 8 1841-51|    lamą,~Błaga jak niegdyś za nim, tak samo...~Przyjaciół,
 9 1841-51|       jeno kilku zostało przy nim:~- Powiedz, co czynić? A
10 1841-51|     dębem namiot stoi,~Król w nim spoczywa w ciężkiej zbroi;~
11 1841-51|       świadectwo blizny.~ ~Ku nim wygnańcy wyciągając dłonie,~
12 1841-51|     rykło pierwsze działo,~Za nim drugie, dziesiąte - i anioł
13 1841-51| kruszy, liść obfity zwiewa,~A nim harcować pocznie na szerokim
14 1852-60|      tej roboty?~Ale któż się nim napije,~Komu damy kubek
15 1852-60| słońca jakby piórko pawie.~Ku nim zwrócony płyniesz tak dostojnie,~
16 1852-60|     Lecz Tyś snadź dojrzał na nim Twoje smutki,~Ta i uściskał,~ ~
17 1852-60|  język zeschnie nam na skórę,~Nim zaśpiewamy, utrudzeni żalem,~
18 1852-60|     prawicę zapomniemy wtóre,~Nim utraconą świętą Jeruzalem.~
19 1871-93|     schodzi zwykłą drogą;~Ale nim zejdzie, nim wieści zaginą~
20 1871-93|       drogą;~Ale nim zejdzie, nim wieści zaginą~Sławy, znaczenia,
21 1871-93|       cisza wiesza na mogile,~Nim zapomnienia mgła ostatek
22 1871-93|   cieniów nad otchłanną nocą,~Nim wieczne gwiazdy stały ląd
23 1871-93|  ludzkich dusz po zgonie.~ ~Z nim szła rozmowa poważnymi tory~
24 1871-93|     de temps, allons, dalej z nim pod ścianę!"~Więc Ludwik: "