Part

 1 1841-51|      wodę.~Wiatr co dnia czesał jej długie włosy,~A oczy myła
 2 1841-51|      pociągną polskie tęsknoty.~Jej lekkich stopek porzucę róże~
 3 1841-51|         mam nogę,~Za którym już jej więcej nie stawię,~Nim na
 4 1841-51|    stromej,~W śnieżnej świątyni jej cień znikomy,~Wpatrzony
 5 1841-51|   powierzę~Jerozolimę - i niech jej strzeże.~Więc żeś nie bluźnił,
 6 1841-51|        które pokarm przyjmuje z jej łona,~Wie, że Polska zgnębiona,
 7 1841-51|      Ostatni na smętarzu wierny jej obrońca,~Z przyrodzoną dobrocią
 8 1861-70|     kniej~Pił z czystych źródeł jej,~W jej patrzał zdrój!~I
 9 1861-70|        z czystych źródeł jej,~W jej patrzał zdrój!~I cały grobu
10 1861-70|         mówisz: kochana!~ ~Choć jej ręce pokostniały,~Co cię
11 1861-70|         ktoś jeszcze więcej, co jej strzeże,~Ktoś, co się modli
12 1871-93|    patrzał Ney czy Kleber.~Przy jej rozmiarach zdrobnią! Paryż
13 1871-93| widziała wizerunek Marka,~Drugi jej Pawła przypominał wiele,~
14 1871-93|         starym kościele.~ ~A że jej przerwy nie czynili we śnie,~
15 1871-93|        na straszną burzę~Świecą jej okien kolorowe róże.~Z placu
16 1871-93|      okryła się złotem,~Anioł z jej wierzchu we chmurach się
17 1871-93|    boskich wód zawstydza,~Tyran jej strzałą ugodzony płacze;~
18 1871-93|  strzałą ugodzony płacze;~A kto jej służy, kto kapłaństwo sztuki~
19 1871-93|       Szanuje w sobie, zjednywa jej wiarę;~Jedno pałace czyli
20 1871-93|         I tylko postać zostawił jej piękną;~Dwie jej miłości
21 1871-93|       zostawił jej piękną;~Dwie jej miłości jednym gromem zabił.~
22 1871-93|         się kołysała.~A matusia jej powiada:~"To ty myślisz,
23 1871-93|       Sukieńczyna z tego spada;~Jej dziewczyna rozgadana,~Ale