Part

 1 1841-51|     spowiadać ojciec duchowny.~Serce mu ściskał żal niewymowny~
 2 1841-51| westchnienie z piersi rozkuło,~Serce nie kamień, żeby nie czuło.~
 3 1841-51|      nie oswoję~Rozmiłowane to serce moje~I sprzed grającej złotej
 4 1841-51|        się stało,~Tyle mi razy serce ściskało,~Że umęczona dusza -
 5 1841-51|      radośnie,~Że aż z uciechy serce im rośnie.~ ~Śmieją się
 6 1841-51|     podniosłą,~Żeby w tym ludu serce urosło,~ ~Żeby zagrały wszystkie
 7 1841-51|        Wisły i białego piasku?~Serce moje, serce do tych lasów
 8 1841-51|    białego piasku?~Serce moje, serce do tych lasów goni,~Do Wisły,
 9 1841-51|   Porzucił struny, westchnął i serce mu pękło.~Oj, wy hetmani
10 1841-51|     spada łza w spaleniska,~Bo serce pęka...~ ~Stróżu aniele,~
11 1841-51|     pobożnych.~Choć wy na moje serce żelazem,~Choć zimnym lodem,
12 1841-51|      bracia moi,~Przyjmijcie w serce tę piosnkę lichą.~Ona uboga
13 1841-51|      polskich matek,~Którym by serce pękło przy witaniu.~O! jest
14 1841-51|       lśniło,~Takie nietrwożne serce pod mundury biło...~A groby
15 1852-60|      Człowiek nie czuje, że go serce boli,~Jeżeli kocha i jeżeli
16 1852-60|        od natchnienia, jakie w serce poda,~Płynie przez życie
17 1852-60|      ucho poda~I do napoju, co serce pociesza,~Jeszcze i uśmiech
18 1852-60|      Odysej do cichej Itaki.~I serce moje snuje dumę złotą,~I
19 1852-60|     akcent Litwina,~Co mi rwie serce - a Bóg że wie, za czem...~
20 1871-93|    przypadku...~Pamięć dobroci serce mi porusza,~Jaka to była
21 1871-93|       stary, prowadzący bryki,~Serce anielskie, chociaż mowa
22 1871-93|      pięknej Melpomeny!~Ona to serce obojętne widza,~Zakamieniałe