Part

 1 1841-51|      mnie na ręku nosiła matka;~Wszystko się sercu tak mile śmiało,~
 2 1841-51|      się sercu tak mile śmiało,~Wszystko, com kochał, tam się zostało.~ ~
 3 1841-51|   Bogiem i szablą poczynać.~Toć wszystko - więcej człowiek uczynić
 4 1841-51|    przyjaźni, lilie miłości.~To wszystko, czego dla siebie chciałem,~
 5 1841-51|        uczył.~Ale w myśli mojej~Wszystko żywo stoi.~ ~Sosna rosochata~
 6 1841-51|           Toteż, dawniej, było,~Wszystko się bawiło,~Tak w tym kraju
 7 1841-51|       do Grecji nasze prawa:~Za wszystko nam - uczciwa sława,~Która
 8 1841-51|   Mazury, chętnie posłuchajcie!~Wszystko zostawiłem, a wziąłem to
 9 1841-51|      sobie, bracia, uciszę -~To wszystko widzę i wszystko słyszę.~ ~
10 1841-51|    uciszę -~To wszystko widzę i wszystko słyszę.~ ~I tak się z serca
11 1841-51|     krwawe,~Zostawiła ojczyźnie wszystko, nawet sławę.~ ~Skończone!...
12 1852-60|      zrobię złoty kubek~I uleję wszystko ładnie:~Zamiast uszka ptasi
13 1852-60|      jeżeli wierzy;~Wiedząc, że wszystko od Boga zależy~I od natchnienia,
14 1861-70| baldachimu,~Zwisłych na wschód.~Wszystko to w oczach pielgrzyma się
15 1871-93|        jutro - już bez głosu,~I wszystko w cienie schodzi zwykłą
16 1871-93|       mur chiński, gdzie w pyle~Wszystko pode mgłą gęstą się rozściela.~ ~
17 1871-93|        echa proroctw Wernyhory.~Wszystko, co polskie - bajki, pieśni,
18 1871-93|     nieboszczki kanapy),~Otóż i wszystko, z dodatkiem obrazków~Wileńskiej
19 1871-93|  piekłem!~Za czar godziny Julia wszystko traci,~Noc ją otacza całunem
20 1871-93|   czujące,~Jak rozczochrany los wszystko rozrywa~Na brzegi pędząc,
21 1871-93|         młóci, kowal kuje,~I że wszystko dobre czuje,~A nic złego