Part

 1 1841-51|      kręcił z wierzbiny~I grywał sobie długo, żałośnie,~Gdzie nad
 2 1841-51|         kalina rośnie,~I śpiewał sobie: dana! oj dana!~A głos po
 3 1841-51|             DUCH SIEROTY~ ~Idzie sobie pacholę~Przez zagony, przez
 4 1841-51|     Teraz nic mi nie trzeba,~Idę sobie do nieba.~ ~- O sieroto!
 5 1841-51|        zawsze wspominać,~I umieć sobie z Bogiem i szablą poczynać.~
 6 1841-51|      staropolskim poddaj!~Chcemy sobie być radzi,~Rozkaż, panie,
 7 1841-51|          z kością,~Tak zadrżał w sobie ów mnich z klasztora.~Była
 8 1841-51|        zdania rozumne,~Ze świata sobie zrobiłem trumnę.~- Ewangeliczne
 9 1841-51|      rzecze od miecha:~- Idźcież sobie do grzecha!~Całe życie żołnierki~
10 1841-51|         węgle dąć miechem;~Fajkę sobie nakłada~I nic do nich. nie
11 1841-51|      Bodaj to parobkiem!~Chodzić sobie sobkiem -~Copka z fantazyją,~
12 1841-51|      ludzka tak tam swobodna,~Że sobie myśli: A Boguż chwała,~Otom
13 1841-51|      niewymownych -~I przygrywam sobie na skrzypkach wędrownych.~ ~
14 1841-51|          moją głową.~Kiedy się w sobie, bracia, uciszę -~To wszystko
15 1871-93|            karykatury.~ ~Adolf o sobie, bajkodziejom sprzecznie,~
16 1871-93|         półuśmiechy,~Przełom sam sobie wtórzył po rozmowie:~Cierpiałeś
17 1871-93|      kapłaństwo sztuki~Szanuje w sobie, zjednywa jej wiarę;~Jedno
18 1871-93|          Kto to weźmie?" - myśli sobie...~I milczenie się przedłuża.~
19 1871-93| Powiadała stara Nastka,~Że chłop sobie w domku kmiecym~Jak u Boga