Part

 1 1841-51|          odgadł dziwne sądy boże.~Więc się cieszmy nadzieją, chwytajmy
 2 1841-51|   wszystkie smutne narodu twarze;~Więc ksiądz przyklęknął chwilę
 3 1841-51|        możesz, udziel pociechy,~- Więc jeszcze pytam, czyś w swej
 4 1841-51|           jaką miłość niewinną...~Więc go spowiednik zagadł na
 5 1841-51| Jerozolimę - i niech jej strzeże.~Więc żeś nie bluźnił, chociaż
 6 1841-51|          skonać miała.~- Bierzcie więc z Rzymu wieńce złote~I z
 7 1841-51|         śród gruzów i popiołów...~Więc król zawoła: - W którejż
 8 1841-51|           mężów śpiewał chwałę.~ ~Więc król co prędzej w kościół
 9 1852-60|      KOLUMNĘ WANDOMSKĄ W PARYŻU~ ~Więc nad Sekwaną przechadzam
10 1852-60|           dane zostało zwyciężyć,~Więc cześć zwycięstwu.~Mnie dane
11 1861-70|       okiem śledzi:~Oneż to? nie!~Więc idzie dalej przychodzeń
12 1871-93|        niosą podarte sztandary.~ ~Więc głosy lecą do ostatnich
13 1871-93|        zmuszeń słuchać biografii,~Więc o fortuny w miłości przykładach,~
14 1871-93|         tym najgłębsze milczenie.~Więc gdym wspominał dym ojczystej
15 1871-93|       strzępy różnobarwne ciekły;~Więc ruchomości także rejestr
16 1871-93|          dalej z nim pod ścianę!"~Więc Ludwik: "Bracie, stańże,
17 1871-93|           jeszcze daj całuska!"~ ~Więc matusia, jakby w tęczę,~