Part

 1 1841-51|      para parę omija,~Jak się w ich licach krew żywo pali.~ ~
 2 1841-51|         serca owładnie,~Ludziom ich przyszłe losy odgadnie,~
 3 1841-51|        patrzały w słońce,~Gdy z ich spojrzenia taki czar pada,~
 4 1841-51|        krwawej tłuszczy.~A głos ich, jako głos na puszczy,~Daremnie
 5 1841-51|   dziatek,~Co byś nie odjął się ich urąganiu.~O! jest tam wielu
 6 1841-51|        wyciągając dłonie,~Kiedy ich kilku przy drodze usiędzie,~
 7 1841-51|      ludzkimi stopy,~Już twarze ich rozpoznać patrząc znad okopy -~
 8 1871-93| czterdzieści~I ciemne koła oczu ich otwiera.~ ~Jak nad Lemanem
 9 1871-93|       rady,~W krąg zaciągają, a ich szatę lekką~Promienie słońca
10 1871-93|        Że za Sekwaną w obwodzie ich starym~Są to jedyni prawdziwi
11 1871-93|       prawdziwi dwaj święci,~Że ich widuje zawsze u roboty,~
12 1871-93|       są i nie kagoty.~ ~Znałem ich, żyłem przez czas długi
13 1871-93|  nabierał otuchy.~Duchami zwano ich: ej! gdzie te duchy?...~
14 1871-93|         głód i troska,~Przecież ich ręka salwowała boska.~Grzymała
15 1871-93|      przeto rózga nie schodzi z ich grzbieta.~Pamiątka sławy
16 1871-93|           I wyprostowani,~Jakby ich olśnił blask Anielskiej