Part

 1 1841-51|    więcej człowiek uczynić nie może,~Tępy ma wzrok, by odgadł
 2 1841-51|   ołtarza w cichej pokorze~Nie może badać wyroki boże;~Życie,
 3 1841-51|    uśmiechy przyszły i zwiały,~Może tam jaką skargę dziecinną,~
 4 1841-51|     tam jaką skargę dziecinną,~Może tam jaką miłość niewinną...~
 5 1841-51| spowiednik zagadł na nowo:~- A może chciałbyś komu, gdzie, słowo...~
 6 1841-51|        nie wiem! A kto to wie?~Może to prawda, może i nie?~ ~
 7 1841-51|        to wie?~Może to prawda, może i nie?~ ~Nasi na pole wyszli
 8 1841-51|       przemocy otrząść się nie może.~I po co to kwiecie rośnie,
 9 1852-60|         Nieutulne łzy tułacze,~Może jeśli dzień przepłaczę,~
10 1871-93|   następne pokażą.~Francuz nie może dosiedzieć bezczynny;~Lecz
11 1871-93|         a na biedę tchórze,~To może lepiej głodnymi oczyma~Czekać
12 1871-93|        łamie nad Romea ciałem:~Może go zbudzi włosami złotymi,~
13 1871-93|        zbudzi włosami złotymi,~Może tak westchnie, jak wzdychał
14 1871-93|        kuliku."~"Gdy nie było, może będzie;~Na bociany tatuś