Part

 1 1841-51|      Przy was myśl smutna niech ma pogodę,~Płyńcie mi, dawnych
 2 1841-51| człowiek uczynić nie może,~Tępy ma wzrok, by odgadł dziwne
 3 1841-51|      dzień się zaczyna!~Więzień ma prawo zażądać wina.~Na ostre,
 4 1841-51|         jedyny!~ ~Lecz choć nie ma wiela~Bogactwa, wesela,~
 5 1841-51|          Wspomnij jeno komu,~Że ma odejść z domu,~I z domu,
 6 1841-51|        W skrzynce dwa dukaty.~ ~Ma nowe sukienki~I cycowe smaty:~
 7 1852-60|        czeka.~ ~I ciekawego nie ma nic powierzyć,~Roniąc łzy
 8 1861-70|       Ani obawy żadnej o to nie ma:~Siwy dąb polski oburącz
 9 1871-93|        Dziś już tej pewno i nie ma ulicy,~Dwaj się gnieździli
10 1871-93|          hej! żwawo, wojsko nie ma czasu!~Lampa petrolium pełna
11 1871-93|          a taki z nimi rady nie ma."~I tu się mówca pochylił
12 1871-93|       Za groszami, a to róża...~Ma ta biedna myśleć dużo!~Czy
13 1871-93|        poją konie,~Że się cosik ma na zmianę,~Że się kąty poweselą,~